ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μ. Καραμαλέγκου: Το αποτέλεσμα των πανελλαδικών δεν καθορίζει ούτε εμποδίζει την κατάκτηση του στόχου

Μαίρη Φώτη 8 λεπτά ανάγνωση
Μαρία Καραμαλέγκου
Το αποτέλεσμα των πανελλαδικών δεν καθορίζει ούτε εμποδίζει την κατάκτηση του στόχου

Μ. ΚΑΡΑΜΑΛΕΓΚΟΥ

Πολύ­τι­μες πλη­ρο­φο­ρίες αλλά και χρή­σι­μες συμ­βου­λές για τους υπο­ψη­φί­ους των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων δίνει στην πολύ ενδια­φέ­ρουσα συνέ­ντευξή της στη «δημο­κρα­τική» η κ. Μαρία Καρα­μα­λέ­γκου MEd, MSc, ειδική παι­δα­γω­γός -σχολική ψυχο­λό­γος, πιστο­ποι­η­μένη σύμ­βου­λος επαγ­γελ­μα­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού Ariston Phycometric Series.

Στη συνέ­ντευξή της μιλά για τη δια­χεί­ριση του άγχους των υπο­ψη­φίων από την ημέρα έναρξης των εξε­τά­σεων μέχρι την ανα­κοί­νωση των βαθ­μο­λο­γιών και τη συμπλή­ρωση του μηχα­νο­γρα­φι­κού δελτίου, ενώ επι­ση­μαί­νει τον πολύ­τιμο ρόλο του οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος αλλά και τη χρη­σι­μό­τητα των εναλ­λα­κτι­κών επι­λο­γών.

Παραλ­λή­λως ανα­φέ­ρε­ται στα ψυχο­με­τρικά εργα­λεία και πώς οι υπο­ψή­φιοι μπορούν ουσια­στικά να βοη­θη­θούν με την καθο­δή­γηση καταρ­τι­σμέ­νων επι­στη­μό­νων, ανα­κα­λύ­πτο­ντας νέους επαγ­γελ­μα­τι­κούς ορί­ζο­ντες που ται­ριά­ζουν στις ανάγκες αλλά και στην προ­σω­πι­κό­τητά τους με μια επί­σκεψη ακόμα και λίγο πριν τη συμπλή­ρωση του μηχα­νο­γρα­φι­κού τους δελτίου.

Κυρία Καρα­μα­λέ­γκου, ολο­κλη­ρώ­θηκε αυτή η δύσκολη περί­ο­δος των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων που θεω­ρεί­ται ορόσημο στη ζωή όχι μόνο των μαθητών αλλά και του οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος, η οποία κλο­νί­ζει τα παιδιά και τους γονείς. Θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη ρωτώ­ντας σας πώς αντι­με­τω­πί­ζε­ται αυτή η πίεση και το άγχος από την ημέρα που ξεκι­νούν οι εξε­τά­σεις μέχρι και την ανα­κοί­νωση των βαθ­μο­λο­γιών και των βάσεων.

Αρχικά να πούμε ότι αυτό είναι λογικό να συμ­βαί­νει και στους γονείς και στα παιδιά, γιατί οι πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις είναι μια εξ’ ορισμού αντα­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία που αφορά στη συμπλή­ρωση θέσεων στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαι­δευ­τικά Ιδρύ­ματα.

Αυτό που πρέπει να έχουν και οι γονείς και τα παιδιά κατά νου, είναι ότι πρό­κει­ται για μια δοκι­μα­σία η οποία είναι μεν αντα­γω­νι­στική αλλά δεν είναι τόσο καθο­ρι­στική όσο φαντά­ζει. Όποιο και να είναι το απο­τέ­λε­σμα, δεν μπορεί στην πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτό να εμπο­δί­σει κάποιον ορι­στικά από το να κατα­κτή­σει το στόχο που θα βάλει στη ζωή του.

Καλό θα ήταν λοιπόν και οι γονείς και τα παιδιά να έχουν κι ένα δεύτερο πλάνο σε περί­πτωση που δεν ευο­δω­θεί η προ­σπά­θεια της εισα­γω­γής μέσω των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων, να έχουν εξε­τά­σει κάποιες εναλ­λα­κτι­κές επι­λο­γές ούτως ώστε να μπο­ρέ­σουν να ισορ­ρο­πή­σουν αυτό που συμ­βαί­νει.

Πιστεύω ότι τα παιδιά έχουν άγχος γιατί αυτό τους μετα­δί­δουν και οι γονείς τους, άθελά τους. Υπάρ­χουν κάποια πράγ­ματα τα οποία οι γονείς είναι καλό να απο­φεύ­γουν όπως οι συγκρί­σεις, οι απειλές, η κατα­στρο­φο­λο­γία, η μαζο­χι­στική προβολή του εαυτού, η υπερ­βο­λική και αδι­καιο­λό­γητη αισιο­δο­ξία, η έλλειψη κατα­νό­η­σης του άγχους, ο υπερ­βο­λι­κός έλεγχος, οι ελεγ­κτι­κές ερω­τή­σεις…

Ο ρόλος των γονέων πρέπει να είναι υπο­στη­ρι­κτι­κός, να επαι­νούν την προ­σπά­θεια, να κατα­λα­βαί­νουν, να έχουν μια συγκα­τα­βα­τική διάθεση, να λένε στα παιδιά ότι τα αγαπάνε και θα τα αγαπούν ανε­ξαρ­τή­τως απο­τε­λέ­σμα­τος, να έχουν μελε­τή­σει και μερι­μνή­σει για τα εναλ­λα­κτικά πλάνα για το μέλλον των παιδιών τους. Επίσης θα πρέπει να φρο­ντί­ζουν να τρέ­φο­νται σωστά τα παιδιά τους, να κοι­μού­νται καλά, να τους δίνουν την αίσθηση πως οτι­δή­ποτε θέλουν να τους πουν σε αυτή την εξαι­ρε­τικά δύσκολη περίοδο που περνάνε θα είναι δίπλα τους και θα είναι ανοι­κτοί να μιλή­σουν, να ακού­σουν και να είναι συμπο­νε­τι­κοί…

Τα παιδιά τι πρέπει να γνω­ρί­ζουν για αυτή την περίοδο που βιώνουν;

Τα παιδιά θα πρέπει να ξέρουν ότι κάποια από τα συμ­πτώ­ματα του άγχους αξιο­λό­γη­σης είναι η αύξηση του καρ­δια­κού παλμού και της ανα­πνοής, οι “πετα­λού­δες” στο στομάχι, η εφί­δρωση… Υπάρχει περί­πτωση ακόμα να τρέμουν τα χέρια τους και τα πόδια τους ή η φωνή τους, να βιώσουν μια προ­σω­ρινή απώλεια μνήμης, αδυ­να­μία συγκέ­ντρω­σης, από­σπαση προ­σο­χής, αρνη­τι­κές σκέψεις…

Τι μπορούν να κάνουν σε αυτή την περί­πτωση;

Πρέπει να ξέρουν ότι πρό­κει­ται για κάτι φυσιο­λο­γικό και να θυμού­νται ότι δεν είναι οι μόνοι που τα βιώνουν αυτά. Σε αυτή την περί­πτωση πρέπει να βρουν κάποιες θετικές φράσεις τις οποίες θα επα­να­λαμ­βά­νουν για αυτο­εν­δυ­νά­μωση, να κάνουν θετικές σκέψεις όπως ωραίες εικόνες, να φαντά­ζο­νται για τον εαυτό τους στο μέλλον και να ανα­τρέ­χουν σε αυτές όταν τους κατα­κλύ­ζει το άγχος..

Βοηθάει πολύ να μπορούν τα παιδιά να μοι­ρα­στούν το άγχος τους με ανθρώ­πους που αγαπούν, όπως παπ­πού­δες, για­γιά­δες, αδέλφια… Είναι εξαι­ρε­τικά ανα­κου­φι­στικό να μπορεί το παιδί να εκφρά­σει το άγχος που αισθά­νε­ται και τα όποια άλλα συναι­σθή­ματά του.

Επίσης να ξέρετε ότι βοηθάει αρκετά το χιούμορ ακόμα και ο αυτο­σαρ­κα­σμός. Άλλωστε οι εξε­τά­σεις αυτές αφορούν μια πρό­σκαιρη αξιο­λό­γηση των γνώσεών τους και δεν απο­τε­λούν πόρισμα για ολό­κληρη τη ζωή τους!

Από την εμπει­ρία σας, θα λέγατε ότι το άγχος, η πίεση και όλα αυτά τα συμ­πτώ­ματα που μας περι­γρά­ψατε αφορούν στην πλειο­νό­τητα των υπο­ψη­φίων;

Είναι γεγονός ότι οι 9 στους 10 μαθητές βιώνουν την περίοδο των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων πολύ δύσκολα. Να θυμί­σουμε ότι είναι μια δια­δι­κα­σία που ξεκί­νησε το 1964 για την εισα­γωγή των απο­φοί­των του Λυκείου στα ανώτερα και ανώτατα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα της χώρας λόγω της ύπαρξης πλη­θώ­ρας υπο­ψη­φίων και των περιο­ρι­σμέ­νων θέσεων.

Δύο φορές συζη­τή­θηκε το ενδε­χό­μενο να καταρ­γη­θούν, το 1981 επί ΠΑΣΟΚ και τελευ­ταία επί κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ, όμως είναι 2022 και ακόμα τα παιδιά δια­γω­νί­ζο­νται με το ίδιο σύστημα.

Ενίοτε γίνο­νται κάποιες αλλαγές παρά το ό,τι η βάση παρα­μέ­νει η ίδια και οι αλλαγές αυτές είναι εξαι­ρε­τικά στρε­σο­γό­νες για τα παιδιά, διότι προ­ε­τοι­μά­ζο­νται χρόνια για μια συγκε­κρι­μένη συνθήκη και τελικά καλού­νται να δια­γω­νι­στούν σε δια­φο­ρε­τική.

Το άγχος πάντως των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων βαραί­νει τα παιδιά ίσως και από το Γυμνά­σιο.

Εννο­εί­ται αυτό. Η περί­ο­δος από Γ’ Γυμνα­σίου έως και 1η Λυκείου είναι ένα εξαι­ρε­τικά κομβικό σημείο για τα παιδιά που καλού­νται να απο­φα­σί­σουν για την κατεύ­θυνση που θα ακο­λου­θή­σουν. Όμως από πάρα πολύ νωρίς τα παιδιά μπαί­νουν στη δια­δι­κα­σία των φρο­ντι­στη­ρίων και των ιδιαί­τε­ρων μαθη­μά­των.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία κυρία Καρα­μα­λέ­γκου, είναι σε θέση, έχουν την ωρι­μό­τητα να πάρουν μια τόσο σοβαρή απόφαση και μάλιστα χωρίς το σχολικό περι­βάλ­λον να είναι υπο­στη­ρι­κτικό, χωρίς να τους δίνει εργα­λεία για το πώς θα επι­λέ­ξουν τις σχολές φοί­τη­σης, το επάγ­γελμά τους ουσια­στικά στην ενήλικη ζωή τους;

Σε καμία περί­πτωση. Κανένα παιδί δεν είναι έτοιμο για κάτι τέτοιο. Ευτυχώς έχει προ­χω­ρή­σει η ψυχο­με­τρία, υπάρ­χουν τα ψυχο­με­τρικά εργα­λεία όπως κάποια τεστ σαν αυτά που διεξάγω εγώ και διά­φο­ροι άλλοι συνά­δελ­φοι τα οποία είναι πιστο­ποι­η­μένα κι αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί.Τα τεστ αυτά μπορούν να βοη­θή­σουν τα παιδιά να δουν ποιες είναι οι δεξιό­τη­τες, οι ικα­νό­τη­τές τους, ποια είναι η εργα­σιακή τους προ­σω­πι­κό­τητα… Μέσα από αυτά τα τεστ μπορούν να πάρουν χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για την κατεύ­θυνση που θα ακο­λου­θή­σουν στο Λύκειο αλλά και πώς θα συμπλη­ρώ­σουν το μηχα­νο­γρα­φικό τους και μάλιστα με ποια ιεραρ­χική σειρά.

Ευτυχώς υπάρ­χουν πλέον πολλά χρήσιμα εργα­λεία κι αυτό είναι ενθαρ­ρυ­ντικό και παρη­γο­ρη­τικό για τα παιδιά.

Σε ποια ηλικία θα πρέπει να γίνο­νται αυτά τα τεστ;

Η ιδανική ηλικία θεωρώ ότι είναι μεταξύ 3ης Γυμνα­σίου με 1ης Λυκείου, ώστε να είναι ξεκά­θαρο στο παιδί σε ποια μαθή­ματα θα πρέπει να δώσει βάση και να κάνει φρο­ντι­στή­ριο.

Τα παιδιά εξου­θε­νώ­νο­νται από την αγωνία των γονέων στα φρο­ντι­στή­ρια ήδη από την 1η Γυμνα­σίου για να μην σας πω από το δημο­τικό σχολείο. Πλέον, απο­τε­λεί δια­πί­στωση ότι τα πολλά παιδιά εγγρά­φο­νται σε φρο­ντι­στή­ρια από το δημο­τικό σχολείο.

Στο Γυμνά­σιο, όπου ακόμα τα παιδιά δεν έχουν απο­φα­σί­σει ξεκά­θαρα ποια κατεύ­θυνση θα ακο­λου­θή­σουν και ποια είναι η κλίση τους, παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο να εξα­ντλού­νται κάνο­ντας φρο­ντι­στή­ρια σε όλα σχεδόν τα μαθή­ματα κι αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα να εξου­θε­νώ­νο­νται σωμα­τικά, ψυχικά, πνευ­μα­τικά.

Όσο νωρί­τερα λοιπόν γίνουν αυτά τα τεστ, τόσο πιο ουσια­στική είναι η βοήθεια προς το παιδί να είναι γαλήνιο, να έχει στο­χο­προ­σή­λωση και να έχει ηρεμία και αισιο­δο­ξία αφού θα ξέρει για ποιο πράγμα μπορεί να ελπίζει, θα ξέρει τι του ται­ριά­ζει.

Αν όμως ένα παιδί δεν έκανε εγκαί­ρως αυτά τα τεστ μπορεί να τα κάνει τώρα, πριν από τη συμπλή­ρωση του μηχα­νο­γρα­φι­κού του δελτίου, θα βοη­θούσε;

Δεν θα βοη­θούσε απλώς, θα ήταν σωτήρια δια­δι­κα­σία. Υπάρ­χουν πάρα πολλά παιδιά, που είτε έγραψαν καλά είτε όχι, αμφι­τα­λα­ντεύ­ο­νται ανάμεσα σε ποιες σχολές θα επι­λέ­ξουν και με ποια ιεραρ­χία θα συμπλη­ρώ­σουν το μηχα­νο­γρα­φικό.

Άρα είναι μια επιλογή που θα φέρει τους υπο­ψή­φιους πιο κοντά στις δυνα­τό­τη­τές τους και στις επι­θυ­μίες τους έστω και τώρα.

Βεβαίως ναι. Κάνο­ντας τα ψυχο­με­τρικά τεστ μαθητές που δεν έχουν γράψει τόσο καλά για να είναι κοντά στον στόχο τους, ενώ είχαν σκοπό να ξανα­δώ­σουν εξε­τά­σεις, απο­φα­σί­ζουν να μην το κάνουν τελικά και να επι­λέ­ξουν μια από τις εκα­το­ντά­δες άλλες σχολές που εν πολλοίς είναι και άγνω­στες.

Ξέρετε υπάρχει μια τάση, να επι­λέ­γουν οι υπο­ψή­φιοι τις ίδιες και τις ίδιες σχολές με απο­τέ­λε­σμα να ανε­βαί­νουν και οι βάσεις, ενώ υπάρχει ένα τερά­στιο εύρος επι­λο­γών τις οποίες δεν τις γνω­ρί­ζουν και άρα δεν τις επι­λέ­γουν και μένουν ανα­ξιο­ποί­η­τες οι οποίες όχι μόνο είναι εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρου­σες αλλά προ­σφέ­ρουν και άμεση επαγ­γελ­μα­τική απο­κα­τά­σταση.

Κάνο­ντας λοιπόν αυτό το τεστ, διευ­ρύ­νουν τις επι­λο­γές τους, συνήθως δεν δίνουν ξανά πανελ­λα­δι­κές, φοιτούν σε σχολές που κάνουν τα παιδιά ευτυ­χι­σμένα και γλι­τώ­νουν το βάσανο των πανελ­λα­δι­κών για δεύτερη φορά τόσο οι υπο­ψή­φιοι όσο και οι γονείς τους και βεβαίως βρί­σκουν το δρόμο τους πολύ πιο γρήγορα.

Επι­πλέον, τα ψυχο­με­τρικά εργα­λεία βοηθούν και τον γονιό και το παιδί να είναι σίγου­ροι πως πρό­κει­ται για επιλογή ζωής που δια­σφα­λί­ζει στο παιδί την προ­σω­πική του αξιο­σύνη, που θα του δώσει χαρά, ευτυχία, γιατί η δουλειά μας απορ­ροφά το μεγα­λύ­τερο μέρος της ημέρας μας και πρέπει να μας γεμίζει, να μας δίνει προ­ο­πτι­κές εξέ­λι­ξης, να μας κάνει να ονει­ρευό­μα­στε όχι να κοιτάμε το ρολόι και να μετράμε τις ώρες να τελειώ­σουμε.

Ο καλός επαγ­γελ­μα­τίας πάντα θα έχει δουλειά, όσο δύσκολα και να είναι τα πράγ­μα­τα­και πάντα θα προ­ο­δεύει και καλός επαγ­γελ­μα­τίας είναι αυτός που αγαπάει τη δουλειά του.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.