Βασικοί κανόνες;

Νέος οδικός χάρτης απε­λευ­θέ­ρω­σης μέτρων ανα­κοι­νώ­θηκε από τον υπουργό Υγείας. Όπως είπε «Στόχος του σχεδίου είναι ένα καλο­καίρι με περισ­σό­τε­ρες ελευ­θε­ρίες για όλους, χωρίς ωστόσο να παρα­με­ρί­ζο­νται οι βασικοί κανόνες προ­φύ­λα­ξης κατά των παραλ­λα­γών του κορω­νοϊού». Δηλαδή βασικός κανόνας προ­φύ­λα­ξης είναι η κατάρ­γηση της μάσκας στους εσω­τε­ρι­κούς χώρους; Βασικός κανόνας προ­φύ­λα­ξης είναι η  πλη­ρό­τητα 100% των εσω­τε­ρι­κών χώρων, που συνο­δεύ­ε­ται από την κατάρ­γηση του πιστο­ποι­η­τι­κού; Βασικός κανόνας προ­φύ­λα­ξης είναι η κατάρ­γηση του self testing στα σχολεία και η επι­στροφή μετά το Πάσχα χωρίς αυτό το ελά­χι­στο μέτρο, καθώς το Πάσχα και η Πρω­το­μα­γιά θα επι­βα­ρύ­νουν σοβαρά την επι­δη­μιο­λο­γική εικόνα; Εχει ενδια­φέ­ρον πάντως η δήλωση ότι «τα μέτρα θα επα­νε­ξε­τα­στούν την 1η Σεπτεμ­βρίου»… (δηλ. με το τέλος, ουσια­στικά, της του­ρι­στι­κής περιό­δου). Όλα τα παρα­πάνω είναι μια υπεν­θύ­μιση ότι η αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας αφο­ρούσε από την αρχή σε ένα άχαρο ζύγισμα: κόστους (κυρίως οικο­νο­μι­κού) / οφέλους (για τη δημόσια υγεία), ειδικά στον δυτικό κόσμο. Ίσως ανα­πό­φευ­κτα. Υ.Γ. Και για να μην τα λέμε μόνον εμείς, ενδια­φέ­ρον έχουν οι ενστά­σεις που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας, από επι­στή­μο­νες, αλλά και βου­λευ­τές της Ν.Δ. Το να κερ­δη­θεί το «στοί­χημα» του του­ρι­σμού λένε,  είναι μια αδιαμ­φι­σβή­τητη ανάγκη, λόγω των πληγών στην οικο­νο­μία από την περι­πέ­τεια της παν­δη­μίας, αλλά και για να υπάρξει ένα «ανάχωμα» στην ενερ­γειακή ακρί­βεια και το «τσου­νάμι» των ανα­τι­μή­σεων που προ­κα­λεί. Όμως είναι κυρί­αρχη η αγωνία μήπως αυτό το «σήμα ελευ­θε­ρίας», κι ενώ μπροστά μας έχουμε τις δια­κο­πές του Πάσχα και το τρι­ή­μερο της Πρω­το­μα­γιάς, είναι πρόωρη, και άρα λαν­θα­σμένη επιλογή. «Γιατί οι ανα­κοι­νώ­σεις για την 1/6 δεν θα μπο­ρού­σαν να γίνουν αργό­τερα τον Μάιο;. Για ποιο λόγο η επι­στροφή των παιδιών στα σχολεία μετά το Πάσχα θα γίνει χωρίς έστω ένα self test;». Αυτά και άλλα πολλά είναι τα ερω­τή­ματα στα «πηγα­δά­κια» βου­λευ­τών, όλων των κομ­μά­των.