Θέλουμε τουρισμό, ναι, αλλά ας βοηθήσουμε και λίγο

Ποιος μπορεί να μιλήσει με βεβαιό­τητα για τις επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού; Τον αγώνα που δίνουν σε πολλά μέτωπα ώστε να κρα­τη­θούν λει­τουρ­γι­κές, αρκετές φορές παλεύ­ουν ώστε να σταθούν βιώ­σι­μες· δεν τα κατα­φέρ­νουν πάντα. Δεν είναι λίγες οι φορές που στά­θη­καν μπροστά, έφαγαν την πιστο­λιά μιας πτώ­χευ­σης κάποιας διε­θνούς εται­ρείας με την ελπίδα ότι το τραύμα θα μπο­ρέ­σουν να το επου­λώ­σουν γρήγορα. Οι επι­χει­ρη­μα­τίες του του­ρι­σμού απο­τε­λούν μια ξεχω­ρι­στή κατη­γο­ρία ανθρώ­πων του επι­χει­ρείν, καθώς στον του­ρι­σμό δεν ισχύει αυτό που η ελεύ­θερη αγορά το περι­γρά­φει ως «ο θάνατός σου η ζωή μου».

Είναι τόσα πολλά εκείνα που μπορούν να γρα­φτούν για την κακο­δαι­μο­νία των ανθρώ­πων που βρί­σκο­νται έξω από το «χορό» των 16ωρων και 18ωρων συνε­χούς εργα­σίας. Πολλά μπορούν να ειπω­θούν για τη διαρκή γκρίνια μιας κατη­γο­ρίας «επαγ­γελ­μα­τιών» που δεν παύουν να συγκρί­νουν το Σήμερα με το Χθες και χωρίς ίχνος αιδούς να εισπράτ­τουν χρήματα από εκεί­νους που απο­κα­λούν «φτω­χο­του­ρί­στες».

Είναι ακόμα περισ­σό­τερα τα όσα μπορούν να ανα­λυ­θούν για το ίδιο το κράτος, το οποίο ακόμα δεν έχει κατα­φέ­ρει να αντι­λη­φθεί τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες μιας του­ρι­στι­κής περιο­χής που βρί­σκε­ται σε φάση εκκί­νη­σης σεζόν. Πότε άραγε θα γίνει αντι­λη­πτό ότι κατά τη δια­δι­κα­σία εκκί­νη­σης της λει­τουρ­γίας των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων είναι σύνηθες να υπάρ­χουν στους χώρους τους πρόσωπα των οποίων η πρό­σληψη δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί και γι’ αυτές τις λίγες ημέρες θα πρέπει να υπάρχει ελα­στι­κό­τητα στους ελέγ­χους;

Σημειώ­νε­ται ότι τις τελευ­ταίες ημέρες τα συνερ­γεία των πάσης φύσεως Επι­θε­ω­ρη­τών έχουν βεβαιώ­σει πρό­στιμα εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ για παρα­βά­σεις οι οποίες δεν θα είχαν δια­πι­στω­θεί εάν ο ίδιος έλεγχος γινόταν μία εβδο­μάδα αργό­τερα. Άραγε με τι είδους δύναμη θα ξεκι­νή­σει η λει­τουρ­γία μιας επι­χεί­ρη­σης, αν με το «καλη­μέρα» της έχουν βεβαιω­θεί πρό­στιμα 40.000 ευρώ για προ­σω­πικό του οποίου την πρό­σληψη δεν έχει ολο­κλη­ρώ­σει ο λογι­στής, ο οποίος με τη σειρά του παλεύει να πάρει σειρά για τη διεκ­πε­ραί­ωση γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών στο υπο­στε­λε­χω­μένο ΙΚΑ που πρέπει να ολο­κλη­ρώ­σει χιλιά­δες επα­να­προ­σλή­ψεις;

Ίσως ήρθε ο καιρός, σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο εκκί­νη­σης κάθε του­ρι­στι­κής περιό­δου, οι έλεγχοι των επι­θε­ω­ρη­τών να επι­κε­ντρώ­νο­νται στους αερι­τζή­δες, κατ’ ευφη­μι­σμό επαγ­γελ­μα­τίες και πάσης φύσεως κατα­πα­τη­τές, που κάθε καλο­καίρι θησαυ­ρί­ζουν παρέ­χο­ντας υπη­ρε­σίες χωρίς παρα­στα­τικά και των οποίων οι επι­χει­ρή­σεις δεν είναι τίποτε άλλο από μια πλα­στική σφρα­γίδα με μηχα­νι­σμό για να μη στε­γνώ­νει το μελάνι από την αχρη­στία. Σίγουρα ήρθε ο καιρός να στα­μα­τή­σουν οι ασύ­στο­λες «κρι­τι­κές», καθώς τα ατε­λεί­ωτα προ­βλή­ματα των επι­χει­ρή­σεων του του­ρι­σμού είναι αδύνατο να τα αντι­λη­φθούν όσες και όσοι βρί­σκο­νται εκτός νυμ­φώ­νος.

Αν ο του­ρι­σμός θεω­ρεί­ται ως η πλέον ευαί­σθητη βιο­μη­χα­νία, ακριβώς με την ίδια ευαι­σθη­σία διέ­πο­νται οι οργα­νω­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις του­ρι­σμού. Τώρα στην εκκί­νηση της φετινής του­ρι­στι­κής περιό­δου, στην απαρχή μιας σεζόν με πολλές δυσκο­λίες, είναι καλό να ξεκι­νή­σει και η συζή­τηση για τον τρόπο που θα στρέψει τα «καράβια» όλων να πλέουν προς την ίδια κατεύ­θυνση.

Η ανά­πτυξη στον του­ρι­σμό απαιτεί συνερ­γα­σίες. Δεν περισ­σεύει κανένας επαγ­γελ­μα­τίας. Η ευρω­στία των πολλών ευνοεί συνο­λικά τον τόπο. Η κατα­στροφή του ενός, απο­δυ­να­μώ­νει τον τόπο. Η φωτο­γρα­φία στην ταυ­τό­τητα της νέας εποχής για την του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία απει­κο­νί­ζει έναν ανθό που στη­ρί­ζε­ται σε πολλά κλαδιά.