Πατέρας Ελένης Τοπαλούδη: “Τα ισόβια να είναι ισόβια για τέτοια ειδεχθή εγκλήματα”

Με τις κατα­θέ­σεις των γονιών της Ελένης Τοπα­λούδη συνε­χί­στηκε η δίκη στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας για τον ομαδικό βιασμό και τη δολο­φο­νία της 21χρονης φοι­τή­τριας τον Νοέμ­βριο του 2018 στη Ρόδο.

Πρώτος ανέβηκε στο «βήμα» του μάρτυρα ο πατέρας της Ελένης Τοπα­λούδη, Γιάννης, ο οποίος αρχί­ζο­ντας την κατά­θεση του, ζήτησε συγ­γνώμη από το δικα­στή­ριο για τις στιγμές έντασης που υπήρχαν στις προη­γού­με­νες συνε­δριά­σεις για τη δίκη.

«Είμαι πατέρας της Ελένης Τοπα­λούδη. Να ζητήσω συγ­γνώμη διότι δεν μπο­ρούμε κάποιες φορές να κρα­τή­σουμε την ένταση μας. Θα ζητήσω να υπάρχει μία δικαιο­λο­γία για τη μάνα της Ελένης. Εγώ θα σταθώ στο γεγονός ότι είμαι ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα να υπάρχει νομική εκπρο­σώ­πηση των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ωστόσο, θα πρέπει η ελλη­νική Πολι­τεία να βλέπει και τις οικο­γέ­νειες των θυμάτων και να προ­χω­ρούν οι δια­δι­κα­σίες πιο γρήγορα» τόνισε ο Γιάννης Τοπα­λού­δης.

Ο πατέρας της Ελένης μίλησε σε δικα­στές και ενόρ­κους για το χαρα­κτήρα και την προ­σω­πι­κό­τητα της κόρης του, λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά πως εκείνη είχε τα στοι­χεία της ανθρω­πιάς. «Ήταν πρό­σχαρη, ευδιά­θετη, συνεπής στα μαθή­ματα, συμ­με­τείχε σε όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τες. Ήταν υπεύ­θυνη και ήθελε να βοηθάει τους συναν­θρώ­πους της πάντα, αυτό της είχαμε εμφυ­σή­σει. Ήταν πάντα άνθρω­πος. Αυτά ήταν τα όπλα που δώσαμε στο παιδί μας» επι­σή­μανε στο δικα­στή­ριο.

Ο Γιάννης Τοπα­λού­δης περιέ­γραψε στην κατά­θεση του, τις τελευ­ταίες τηλε­φω­νι­κές επι­κοι­νω­νίες που είχαν με την Ελένη στις 26 και 27 Νοεμ­βρίου 2018. «Την Τετάρτη δυστυ­χώς δεν απα­ντούσε στα τηλέ­φωνα. Την επόμενη ημέρα άρχισε να μας κυριεύει το άγχος. Άρχισαν να μας κυριεύ­ουν οι άσχημες σκέψεις. Την Παρα­σκευή πήραμε κι άλλα τηλέ­φωνα, τον σπι­το­νοι­κο­κύρη, φίλους και τελικά πήγαμε στο ΑΤ στο Διδυ­μό­τειχο και κάναμε δήλωση εξα­φά­νι­σης. Την ίδια ημέρα αργό­τερα με πήρε τηλέ­φωνο ένας αστυ­νο­μι­κός, συγ­γε­νής μας και πήγα στο αστυ­νο­μικό τμήμα. Αμέσως κατά­λαβα. Είδα το βλέμμα συμπό­νιας στους αστυ­νο­μι­κούς και τα δακρυ­σμένα μάτια. Εκεί έπεσε όλος ο κόσμος μου, ήρθε ένα απόλυτο κενό στη ψυχή μας. Όταν γύρισα σπίτι δεν μπο­ρούσα να πω κάτι, απλά έκανα ένα απλό νεύμα.

Να μην συμβεί σε κανέναν να δει μία μάνα να κλαίει και να μαλ­λιο­τρα­βιέ­ται όταν ακούει τον θάνατο του παιδιού της» περιέ­γραψε στο δικα­στή­ριο ο Γιάννης Τοπα­λού­δης.

«Είμαστε ψυχικά νεκροί από τη στιγμή που χάσαμε το παιδί μας»

Ο πατέρας της Ελένης έκανε αναφορά και στις ημέρες που ακο­λού­θη­σαν όταν βρέθηκε στη Ρόδο για να παρα­λά­βει τη σωρό του παιδιού του και να μαζέψει τα προ­σω­πικά της αντι­κεί­μενα από το σπίτι.

«Προ­σπα­θή­σαμε να μαζέ­ψουμε κομ­μά­τια μας, να βρούμε αερο­πο­ρικά εισι­τή­ρια και να πάνε στη Ρόδο. Εγώ δεν άντεξα να μπω στο νεκρο­το­μείο. Μπήκε μόνο ο αδελφός μου. Την επόμενη ημέρα μας έδωσαν κλειδιά από δια­μέ­ρι­σμα της Ελένης. Είναι το δεύτερο πιο συγκλο­νι­στικό που βιώνει ένας γονιός που έχει χάσει το παιδί του. Τρέχανε τα δάκρυα όταν μπήκαμε στο σπίτι. Αυτό που μου έκανε εντύ­πωση πως το πλυ­ντή­ριο ήταν ακόμα αναμ­μένο. Είχε απο­τσί­γαρα και στο τραπέζι κάποιες τσι­χλί­τσες. Πήρα όλα τα πράγ­ματα της, ήταν οι ανα­μνή­σεις μας. Πήρα ακόμα και τα φρούτα που είχε αγο­ρά­σει διότι τα είχε πάρει για το εαυτό της και τα έριξα μέσα στο τάφο. Δεν ήθελα να αφήσω τίποτα που ήταν της Ελένης».

Για τον Γιάννη Τοπα­λούδη όπως κατέ­θεσε στο δικα­στή­ριο μία ακόμα δύσκολη στιγμή ήταν το ταξίδι της επι­στρο­φής για την κηδεία του παιδιού του.

«Σκε­φτό­μουν να ανέβει λίγο πιο ψηλά το αερο­πλάνο μπας και το άψυχο σώμα της Ελένης συνα­ντή­σει την ψυχή της και ζωντα­νέ­ψει ξανά. Το τρα­γι­κό­τερο δράμα που μπορεί να ζήσει ένας γονιός να συνο­δέ­ψει το παιδί του στην τελευ­ταία κατοι­κία. Εύχομαι σε όλους να έχουν ένα πιο μικρό σταυ­ρου­δάκι να κου­βα­λούν. Σε εμάς δυστυ­χώς έτυχε αυτός ο σταυρός» κατέ­θεσε ο πατέρας της Ελένης.

Ο Γιάννης Τοπα­λού­δης ανα­φέρ­θηκε και στο βιασμό που είχε βιώσει η Ελένη τον προη­γού­μενο χρόνο από τη δολο­φο­νία της εκφρά­ζο­ντας τη δυσα­ρέ­σκεια του για τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­στηκε όταν πήγε να τον καταγ­γεί­λει όπως και την ύπαρξη σχε­τι­κού βίντεο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «η Ελένη από τότε ζούσε σε κλίμα εκβια­σμού.

Το κορίτσι μας βίωνε το ψυχο­λο­γικό Γολγοθά των εκβια­σμών. Γιατί δεν το είπε σε μας; Είμαστε σίγου­ροι ότι ζούσε τον Γολγοθά της».

Για τους κατη­γο­ρού­με­νους ο Γιάννης Τοπα­λού­δης επι­σή­μανε «τι να σχο­λιάσω ότι πήγαι­ναν για καφε­δά­κια, γυμνα­στή­ρια, συνέ­χι­ζαν την ζωούλα τους μετά το έγκλημα; Ότι αυτός (σς κατη­γο­ρού­με­νος με Αλβα­νική κατα­γωγή) είχε ξανα­βιά­σει και μάλιστα κορίτσι ΑΜΕΑ.

Είμαι σίγου­ρος ότι στο σπίτι κολα­στή­ριο πήγαν και άλλα κορι­τσά­κια. Η Ελένη αντι­στα­θηκε γί αυτό συνέβη όλο αυτό. Αν δεν ήταν Ελένη μας θα ήταν κάποιο άλλο κορι­τσάκι. Για εμάς οι γονείς των κατη­γο­ρου­μέ­νων είναι οι ηθικοί αυτουρ­γοί και της δολο­φο­νίας Ελένης και των ιδιων τους παιδιών. Οταν έβγαζαν τα μαχαί­ρια από δημο­τικό, όταν ήταν ο φόβος και ο τρόμος, τι έκαναν για τα παιδιά τους; Απο­λύ­τως τίποτα αλλά το έπαιζαν και νταήδες. Ενί­σχυαν την θρα­σύ­δειλη συμπε­ρι­φορά των παιδιών τους. Έβριζαν και έφτυναν τους εκπαι­δευ­τι­κούς. Εξα­φά­νι­ζαν ο, τιδήπτε έπρεπε να εξα­φα­νι­στεί, στρώμα, κινητά κ.ά. Και η γιαγιά και ο θείος άκουγαν κραυγές τρόμου κόρη μας. Το παιδί μας σπάραζε και αυτοί έκαναν τους κουφούς».

Ο Γιάννης Τοπα­λού­δης ζήτησε μάλιστα « τα ισόβια να είναι ισόβια για τέτοια ειδεχθή εγκλή­ματα ενώ τόνισε ότι θα πρέπει στο ΠΚ να μπει ο όρος γυναι­κο­κτο­νία και οικο­γε­νειο­κτο­νία. «Εγώ και η μητέρα της Ελένης είμαστε ψυχικά νεκροί. Ξέρετε ποιες ήταν οι τελευ­ταίες λέξεις του παιδιού μου «θα σας βρει ο πατέρας μου!» Ποιος πατέρας θα μπο­ρούσε να αντέξει να ηχούν αυτές οι λέξεις καθη­με­ρινά στα αυτιά του; Όμως αντέ­χουμε διότι νιώ­θουνε ένα χρέος απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία, καμία άλλη γυναίκα να μην κακο­ποι­η­θεί» ανέφερε στο δικα­στή­ριο ο Γιάννης Τοπα­λού­δης.

40 μήνες και 3 ημέρες

«Το παιδί μου ήταν ένα καλό παιδί, με φιλό­τιμο, καλο­συ­νάτο. Δεν είχε πονηριά, δεν ήταν αγα­θιάρα αλλά ήθελε να πιστεύει στο καλό. Σε αυτό που δείχνει κάποιος. Έδινε και έπαιρνε. Δεν ήταν πονηρό παιδί. Τα έδινε όλα. Στο σπίτι μας υπάρχει χαρά, φιλο­ξε­νία, δόσιμο. Όταν βγήκαν τα απο­τε­λέ­σματα και πέρασε στη Ρόδο, εμείς κλαί­γαμε. Πως δεν την έφερα στην Κομο­τηνή; Έχω μετα­νιώ­σει χίλιες φορές. Πως την άφησα σε αυτό το νησί των βιαστών και των δολο­φό­νων;» κατέ­θεσε η μητέρα της Ελένης Τοπα­λούδη στο δικα­στή­ριο, ζητώ­ντας να παρα­μεί­νει η ισόβια κάθειρξη που έχει επι­βλη­θεί και πρω­τό­δικα στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους.

Η μητέρα της Ελένης Τοπα­λούδη περιέ­γραψε στο δικα­στή­ριο πως το όνειρο της κόρης της ήταν να μπει στο διπλω­μα­τικό σώμα. «Της έλεγα να προ­σπα­θεί, τίποτα δε μας χαρί­ζε­ται, τα αγαθά κόποις κτώνται. Εγώ και ο πατέρας της με την αξία μας κάναμε ό, τι κάναμε. Εδώ και 40 μήνες και 3 ημέρες δυστυ­χώς εγώ αδυνατώ να πάω στο σχολείο» τόνισε η Κούλα Αρμου­τί­δου στο δικα­στή­ριο.

Η μητέρα της Ελένης περιέ­γραψε πως έμαθε τι συνέβη στο παιδί της, τονί­ζο­ντας «με την Ελένη μιλά­γαμε κάθε ημέρα στο τηλέ­φωνο. Στα σόσιαλ σχεδόν ποτέ. Θυμάμαι ότι είχαμε μιλήσει Σαβ­βα­το­κύ­ριακο και μου έλεγε τι φαγητά θέλει όταν θα έρθει. Δευτέρα, Τρίτη μιλή­σαμε. Από την Τετάρτη αρχί­σαμε να ψάχνουμε. Πέμπτη με έζωσαν τα φίδια. Παρα­σκευή πήγαμε στο ΑΤ και μπήκε σε ένα υπο­λο­γι­στή έψαξα και δε μου άρεσε το ύφος του. Μας είπε «όλα καλά θα πάνε»… Από όταν το μάθαμε, δε θυμάμαι τίποτα, μόνο ένα σκοτάδι, κενό. Μόνο τη λακ­κούβα που ανοί­ξανε θυμάμαι, το χαντάκι…

Εισαγ­γε­λέας: Πως ήταν το προη­γού­μενο διά­στημα η Ελένη ;

Μητέρα: Μία χαρά ήταν η Ελένη.

Κατά τη διάρ­κεια της υπο­βο­λής ερω­τή­σεων από τον συνή­γορο του Ροδίτη κατη­γο­ρού­με­νου προς τους γονείς της Ελένης Τοπα­λούδη σχετικά με τις επι­κοι­νω­νίες με το παιδί τους, τα χρήματα που της έστελ­ναν και την μεταξύ τους σχέση δημιουρ­γή­θηκε αρκετές φορές ένταση στη δικα­στική αίθουσα με την πρόεδρο να απα­γο­ρεύει τις ερω­τή­σεις και τη μητέρα της Ελένης να αντιδρά απευ­θυ­νό­μενη προς το δικη­γόρο λέγο­ντας ««Τι είναι αυτά που λες δεν ντρέ­πε­σαι; Είναι ελε­ει­νός, δεν τον αντέχω! Χάνω το παιδί μου και με τι ασχο­λεί­σαι;».

Διά­σπαρ­τες κηλίδες

Κατά τη σημε­ρινή συνε­δρί­αση κατέ­θεσε και η Σοφία Γκού­γκουρα, πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας της ΕΛ. ΑΣ., η οποία εξέτασε τα όσα προ­έ­κυ­ψαν από τα στοι­χεία DNA που συνέλ­λεξε η ΕΛ.ΑΣ. από το οίκημα κολα­στή­ριο στη περιοχή Πεύκοι στη Ρόδο.

«Βρέ­θη­καν κηλίδες αίματος μεταξύ άλλων στο μπάνιο, στο ταβάνι, στους τοίχους, στα πλα­κά­κια του μπάνιου, στο χώρο της κου­ζί­νας, στο πάτωμα, στη σφουγ­γα­ρί­στρα και στον κουβά. Το σίδερο δεν έδωσε κάτι αξιο­ποι­ή­σιμο για την ανάλυση. Έμαθα ότι ήταν και στη θάλασσα. Το σπίτι είχε στοι­χεία που έδει­χναν ότι είχε καθα­ρι­στεί για παρά­δειγμα στο μπάνιο. Το DNA πρέπει να το σκε­φτούμε ως μία χαρ­το­γρά­φηση. Όταν υπάρχει δια­σπορά βιο­λο­γι­κού υλικού σε όλο το σπίτι, υπο­δει­κνύει ότι πιθανόν ότι υπήρχε μετα­κί­νηση» κατέ­θεσε η μάρ­τυ­ρας.

Πηγή newsit.gr