Αυτό το Σάββατο “Ιστορίες Έρωτα και Σάτιρας από το Μεσαίωνα”

Μη χάσετε αυτό το Σάββατο, 9 Οκτω­βρίου, στις 19:30

την τελευ­ταία μας παρά­σταση:

“Ιστο­ρίες Έρωτα και Σάτιρας από το Μεσαί­ωνα”.

Ένα σύντομο θεα­τρικό έργο: “Ο Πωρι­κο­λό­γος” (12ος αι.)

Και δύο ανα­λό­για: “Βυζα­ντινά Ιππο­τικά Μυθι­στο­ρή­ματα”

– ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΡΡΟΗΣ (12ος αι.)

– ΤΟΥ ΒΕΛΘΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΤΖΑΣ (13ος ή 14ος αι.)

Στον Ιππο­τικό Ξενώνα της Αγίας Αικα­τε­ρί­νης.

(πλατεία Αγ. Παντε­λε­ή­μονα – Μεσαιω­νική Πόλη)

Σκη­νο­θε­σία: Σουζάνα Καρ­δού­λια

Απόδοση Πωρι­κο­λό­γου στη Νέα Ελλη­νική: Κων­στα­ντί­νος Τσου­ρέ­κης

Μουσική: Γιώργος Ξαν­θό­που­λος

Αφη­γή­τριες:

Νεκτα­ρία Σιδέρη

Ευαγ­γε­λία Δήμα

Συμ­με­τέ­χουν:

Στάθης Ευαγ­γε­λι­νί­δης

Δημή­τρης Μπα­λα­ντι­νας Βίκυ Μπουτα

Μιχάλης Τσίκκης

Θοδωρής Λεριάς

Δημή­τρης Λεμονής

Σπύρος Ναυ­ρό­ζο­γλου

 

Ενδυ­μα­το­λο­γική επι­μέ­λεια: Άννα Αχιολά

 

Λίγα λόγια για τα έργα …

Τα Ιππο­τικά Βυζα­ντινά Μυθι­στο­ρή­ματα

Από το 13ο ως το 15ο αι. γρά­φο­νται στο Βυζά­ντιο έμμετρα ερωτικά ιππο­τικά μυθι­στο­ρή­ματα σε γλώσσα πιο λαϊκή, που αντι­προ­σω­πεύ­ουν μια λυρι­κό­τερη και πιο ρομα­ντική στροφή του νέου ελλη­νι­σμού. Μερικά από αυτά είναι δια­σκευές δυτικών προ­τύ­πων. Τα μυθι­στο­ρή­ματα της περιό­δου αυτής καθρε­φτί­ζουν, γράφει ο Εμμ. Κριαράς, «τον κόσμο που δια­μορ­φώ­νε­ται στην Ανατολή με την εγκα­τά­σταση των Φράγκων στις ελλη­νι­κές χώρες, έναν κόσμο που χωρίς να έχει πάψει να έχει τα χαρα­κτη­ρι­στικά της παλιό­τε­ρης βυζα­ντι­νής κοι­νω­νίας, μετα­μορ­φώ­νε­ται, ως ένα βαθμό, με τη φρα­γκική κατά­κτηση και τις φρα­γκι­κές επι­δρά­σεις». Στα Βυζα­ντινά Μυθι­στο­ρή­ματα υπάρ­χουν ακόμα λόγιες επι­δρά­σεις (με τις «εκφρά­σεις», τις εκτε­νείς δηλαδή περι­γρα­φές κάστρων, κήπων, λουτρών κτλ), ανα­το­λι­κές (ο κόσμος του παρα­μυ­θιού με τις μάγισ­σες, τους δράκους και τα μαγικά δαχτυ­λί­δια) και λαϊκές νεο­ελ­λη­νι­κές (λαϊκή αίσθηση και παρεμ­βολή δημο­τι­κών τρα­γου­διών της εποχής, όπως τα κατα­λό­για και τα μοι­ρο­λο­γή­ματα).

Όλα έχουν, λίγο πολύ, κοινή υπόθεση: ένα ζευγάρι ερω­τευ­μέ­νων νέων χωρίζει ξαφνικά και ύστερα από σκληρές δοκι­μα­σίες και περι­πέ­τειες κατορ­θώ­νει να ξανα­σμί­ξει

και να βρει την ευτυχία του …

Ο Πωρι­κο­λό­γος

Πρό­κει­ται για σύντομο σατι­ρικό και διδα­κτικό λαϊκό βυζα­ντινό έργο του 12ου ή 13ου αιώνα, στο οποίο περι­γρά­φε­ται μία δίκη οπω­ρι­κών (φρούτων), στην οποία κατα­δι­κά­ζε­ται το σταφύλι. Στο έργο αυτό, γίνεται δίκη όπου όλα τα φρούτα έχουν τίτλους βυζα­ντι­νών αξιω­μα­τού­χων. Γραμ­μένο σε δημώδη μεσαιω­νική ελλη­νική γλώσσα, γνώρισε ευρύ­τατη διάδοση στα λαϊκά στρώ­ματα, πολλές έντυπες εκδό­σεις, μετα­φρά­σεις σε ξένες γλώσσες (σέρβικα, ρου­μά­νικα, τούρ­κικα) και έχουν δια­σω­θεί πολλές παραλ­λα­γές του, κάποιες από τις οποίες ήταν ζωντα­νές ως προ­φο­ρική παρά­δοση στην Ελλάδα, μέχρι την δεκα­ε­τία του 1960. Ο Πωρι­κο­λό­γος είναι ένα από τα λίγα λαϊκά αφη­γή­ματα σε πεζό λόγο που μας άφησε η βυζα­ντινή γραμ­μα­τεία των τελευ­ταίων βυζα­ντι­νών αιώνων.

Σκοπός: Η διήγηση είναι εύθυμη στην εισα­γωγή και την περι­γραφή της δίκης, μέχρι να κατα­λή­ξει ο συγ­γρα­φέας στον σκοπό του που είναι κατα­δίκη του μεθυ­σιού. Έτσι ο χαρα­κτή­ρας του έργου είναι διδα­κτι­κός, ειδι­κό­τερα “αντιοι­νι­κός”, δηλαδή η κατα­δίκη της οινο­πο­σίας και η δια­κω­μώ­δηση των εξευ­τε­λι­στι­κών συνε­πειών της. Όμως σε ένα δεύτερο επίπεδο είναι μιά συγκα­λυμ­μένη σάτιρα του συγ­γρα­φέα, κατά των αξιω­μα­τού­χων και της βυζα­ντι­νής τιτλο­μα­νίας, κατά της πολύ­πλο­κης γρα­φειο­κρα­τίας της εποχής του και κατά των ραδιουρ­γιών και των αντι­ζη­λιών του παλα­τιού.

Ώρα προ­σέ­λευ­σης 7μμ. Έναρξη: 7:30μμ

Κατά την προ­σέ­λευση θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προ­τε­ραιό­τη­τας μέχρι του ορίου των 150 ατόμων.

Θα τηρη­θούν όλα τα προ­βλε­πό­μενα μέτρα προ­στα­σίας για τη νόσο Covid19.

H χρήση μάσκας θα είναι υπο­χρε­ω­τική κατά τη διάρ­κεια παρα­μο­νής στο χώρο.

Είσοδος Ελεύ­θερη

Συν­διορ­γά­νωση:

Σύλ­λο­γος «Μεσαιω­νικό Ρόδο»

Δημο­τι­κός Οργα­νι­σμός Πολι­τι­σμού & Αθλη­τι­σμού Ρόδου – ΔΟΠΑΡ

Τμήμα Πολι­τι­σμού Δωδ/σου της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου

Με την Ευγε­νική Παρα­χώ­ρηση της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδ/σου