Επιμένει το ΤΑΙΠΕΔ για τη Ροδιακή Επαυλη!

Στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου θα δοθεί η πρώτη μάχη της δη­μο­τι­κής αρχής για την κυ­ριό­τη­τα της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης μετά από προ­σφυ­γή του ΤΑΙ­ΠΕΔ με την οποία ζη­τεί­ται η ακύ­ρω­ση της από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου για την κοι­νο­χρη­σία και την αυ­το­δί­καιη πε­ριέ­λευ­ση του πάρ­κου στην ιδιο­κτη­σία του Δήμου Ρόδου.

Η δη­μο­τι­κή αρχή υπο­στη­ρί­ζει ότι το πάρκο και οι εγκα­τα­στά­σεις της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης συ­γκρο­τούν ξε­χω­ρι­στό πνεύ­μο­να πρα­σί­νου δη­μο­τι­κού κοι­νό­χρη­στου πάρ­κου της πόλης της Ρόδου, συ­ντη­ρού­με­νος με επι­μέ­λεια από το Δήμο Ρόδου.

Πε­ρι­λαμ­βά­νει πλέον των δεν­δρο­στοι­χιών και του αν­θό­κη­που, αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και αύ­λειο χώρο πα­ρα­κεί­με­νων Γυ­μνα­σί­ου και Παι­δι­κού Σταθ­μού και συ­νι­στά το Πο­λι­τι­στι­κό Κέ­ντρο του Δήμου Ρόδου, αφού σ’ αυτόν ο Δη­μο­τι­κός Ορ­γα­νι­σμός Πο­λι­τι­σμού Αθλη­τι­σμού Ρόδου (Δ.Ο.Π.Α.Ρ.) δια­τη­ρεί τη Δη­μο­τι­κή Βι­βλιο­θή­κη, Χώρο Εκ­θέ­σε­ων, το Δη­μο­τι­κό Ωδείο και Ερ­γα­στή­ρια με πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες προς όλο το Ρο­δια­κό Λαό και ιδιαί­τε­ρα τη Νε­ο­λαία.

Μέχρι σή­με­ρα επί του τυ­πι­κού ιδιο­κτη­σια­κού ζη­τή­μα­τος στο πλαί­σιο αγα­στής συ­νερ­γα­σί­ας δεν υπήρ­ξε οποιο­δή­πο­τε θέμα, αφού η Κτη­μα­τι­κή Εται­ρεία του Δη­μο­σί­ου προ­χω­ρού­σε σε τυ­πι­κές δω­ρε­άν πα­ρα­χω­ρή­σεις προς το Δήμο Ρόδου, που κά­λυ­πταν το πα­ρα­πά­νω γράμ­μα και πνεύ­μα του Νο­μο­θέ­τη.

Η δη­μο­τι­κή αρχή ισχυ­ρί­ζε­ται ότι με αφορ­μή την ανά­γκη επα­νά­λη­ψης του τυ­πι­κού στοι­χεί­ου της πα­ρα­πά­νω δω­ρε­άν πα­ρα­χώ­ρη­σης, προ­κει­μέ­νου να συ­μπλη­ρω­θεί ο πλή­ρης κατά τα άλλα φά­κε­λος χρη­μα­το­δό­τη­σης από το ΕΣΠΑ των δα­πα­νών επι­σκευών και ανα­καί­νι­σης των εγκα­τα­στά­σε­ων αξίας 1.700.000 ευρώ, με κίν­δυ­νο δια­φο­ρε­τι­κά απώ­λειας της χρη­μα­το­δό­τη­σης, η Ε.Τ.Α.Δ. Α.Ε. επί διε­τία κα­θυ­στε­ρεί την επα­νά­λη­ψη της δω­ρε­άν πα­ρα­χώ­ρη­σης και προ­σφά­τως αξιώ­νει την κα­τα­βο­λή επα­χθέ­στα­των μι­σθω­μά­των, πράγ­μα απα­ρά­δε­κτο και αυ­θαί­ρε­το από κάθε άποψη.

Η ΠΡΟ­ΣΦΥ­ΓΗ ΤΟΥ ΤΑΙ­ΠΕΔ

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ από την άλλη απορ­ρί­πτει συλ­λή­βδην τις από­ψεις της δη­μο­τι­κής αρχής.

Όπως το­νί­ζει στην προ­σφυ­γή του, η Ρο­δια­κή Έπαυ­λη απο­τε­λεί­ται από 10 ακί­νη­τα τα οποία έχουν πε­ριέλ­θει αυ­το­δι­καί­ως στη διοί­κη­ση και δια­χεί­ρι­σή της.

Επι­ση­μαί­νει ότι η εται­ρεία λει­τουρ­γεί χάριν του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, έχει μο­να­δι­κό μέ­το­χό της το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, το οποίο εκ­προ­σω­πεί­ται στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση από το «Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου Α.Ε.» (εφε­ξής ΤΑΙ­ΠΕΔ).

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι οι επτά εκ των δέκα κτη­μα­το­με­ρί­δων που απο­τε­λούν το ακί­νη­το δεν μπο­ρούν να πε­ριέλ­θουν στο Δήμο Ρόδου αυ­το­δί­καια ως κοι­νό­χρη­στου χα­ρα­κτή­ρα μαζί με τα κτί­σμα­τα και τις εγκα­τα­στά­σεις τους.

Σύμ­φω­να με την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία, όπως δια­τεί­νε­ται, για να πε­ριέλ­θουν δω­ρε­άν στην κυ­ριό­τη­τα του οι­κεί­ου Δήμου ακί­νη­τα στη Δω­δε­κά­νη­σο που πε­ρι­ήλ­θαν στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο εκ δια­δο­χής του Ιτα­λι­κού, θα πρέ­πει αυτά να είναι κοι­νό­χρη­στα είτε κατά το εγκε­κρι­μέ­νο σχέ­διο της πόλης, είτε ως εκ του τρό­που της διά­θε­σης και χρη­σι­μο­ποι­ή­σε­ως αυτών (αυλές, πλα­τεί­ες, δεν­δρο­στοι­χί­ες, αν­θό­κη­ποι, άλση, φυ­τώ­ρια κ.λπ.).

Σύμ­φω­να με την πάγια νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, για να προ­βεί ένα διοι­κη­τι­κό όρ­γα­νο στην έκ­δο­ση διοι­κη­τι­κής πρά­ξης θα πρέ­πει να δια­πι­στώ­σει τη συν­δρο­μή των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων που απαι­τού­νται από τον κα­νό­να δι­καί­ου που εφαρ­μό­ζει για την έκ­δο­ση αυτής.

Εν προ­κει­μέ­νω, το ακί­νη­το δεν εμπί­πτει σε καμία των πε­ρι­πτώ­σε­ων εφαρ­μο­γής του νόμου, αφού ούτε χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως κοι­νό­χρη­στο από το σχέ­διο πόλης, αλλά και ούτε έχει δια­τε­θεί και χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως κοι­νό­χρη­στο μέχρι και σή­με­ρα.

Ει­δι­κό­τε­ρα δεν χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως κοι­νό­χρη­στος χώρος από το σχέ­διο πόλης. Βρί­σκε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να εντός Οι­κο­δο­μι­κών Τε­τρα­γώ­νων (ΟΤ) και όχι εντός χώρων χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νων ως Κοι­νο­χρή­στων (ΚΧ). Η χρήση των υφι­στά­με­νων κτη­ρί­ων είναι χώροι λει­τουρ­γί­ας του ωδεί­ου και παι­δι­κού σταθ­μού. Σύμ­φω­να με από­φα­ση του Υπουρ­γού ΥΠΕ­ΧΩ­ΔΕ έχουν χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ως δια­τη­ρη­τέα το ιατρο-κοι­νω­νι­κό κέ­ντρο του ΠΙΚΠΑ, ο Παι­δι­κός Σταθ­μός, η Ρο­δια­κή Επαυ­λη και το βοη­θη­τι­κό κτί­σμα της Ρο­δια­κής Επαυ­λης. Σύμ­φω­να με το άρθρο 5 της πα­ρα­πά­νω από­φα­σης «Κάτω από ορι­σμέ­νες – ει­δι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις και εφό­σον δεν βλά­πτε­ται ο χα­ρα­κτή­ρας τους, επι­τρέ­πε­ται η ανέ­γερ­ση νέων κτη­ρί­ων στους ακά­λυ­πτους χώ­ρους των οι­κο­πέ­δων των δια­τη­ρη­τέ­ων κτη­ρί­ων – συ­νό­λων κτη­ρί­ων… απαι­τεί­ται η έκ­δο­ση ει­δι­κής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης μετά από ει­σή­γη­ση της Δ/νσης Πα­ρα­δο­σια­κών Οι­κι­σμών (Γ7), στην οποία πα­ρα­πέ­μπει το θέμα η Πο­λε­ο­δο­μι­κή Υπη­ρε­σία με τη γνω­μο­δό­τη­ση της αρ­μό­διας ΕΠΑΕ».

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ το­νί­ζει ότι από τα ανω­τέ­ρω έγ­γρα­φα προ­κύ­πτει σαφώς ότι το ακί­νη­το δεν χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως κοι­νό­χρη­στο από το σχέ­διο πόλης, αλλά ως ιδιω­τι­κός χώρος που δύ­να­ται να οι­κο­δο­μη­θεί. Αλ­λω­στε, ως σή­με­ρα χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως ακί­νη­το ανή­κον στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, όπως προ­κύ­πτει από τις ανω­τέ­ρω ανα­φε­ρό­με­νες χρή­σεις αυτού.

Επι­ση­μαί­νει πα­ρα­πέ­ρα ότι ακόμη και εάν ήθελε θε­ω­ρη­θεί ότι το ως άνω ακί­νη­το έχει χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ως κοι­νό­χρη­στος από το σχέ­διο πόλης, δε­δο­μέ­νου ότι ανή­κει στην ιδιω­τι­κή κτήση (πε­ριου­σία) του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, θα κα­τα­στεί αυτό κοι­νό­χρη­στος χώρος και θα πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τα του Δήμου Ρο­δί­ων από της συ­ντε­λέ­σε­ως της κη­ρυ­χθεί­σας δια της εγκρί­σε­ως του σχε­δί­ου πό­λε­ως ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης, η οποία επέρ­χε­ται κατά νόμο από της κα­τα­βο­λής στο δι­καιού­χο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο της δι­κα­στι­κώς προσ­διο­ρι­σθεί­σας απο­ζη­μί­ω­σης η από της δη­μο­σιεύ­σε­ως στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως της νο­μί­μως γε­νο­μέ­νης κα­τα­θέ­σε­ώς της στο Τα­μείο Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων.

Κα­θί­στα­ται πα­ρα­πέ­ρα σαφές ότι δεν προ­κύ­πτει από κα­νέ­να στοι­χείο ότι έγινε θε­λη­μα­τι­κή πα­ρα­χώ­ρη­ση του ακι­νή­του στην κοινή χρήση ή ότι με­τα­βλή­θη­κε η φύση αυτού από ανή­κον στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου σε κοι­νής χρή­σης. Το ΤΑΙ­ΠΕΔ το­νί­ζει μά­λι­στα ότι ου­δέ­πο­τε έχει δια­τε­θεί και χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως κοι­νό­χρη­στο μέχρι και σή­με­ρα, αντι­θέ­τως μά­λι­στα το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ενερ­γού­σε πρά­ξεις νομής, εκ­μί­σθω­σε αυτό, φρό­ντι­ζε και προ­φύ­λασ­σε αυτό, έτσι ώστε να απο­φευ­χθεί κάθε πε­ρί­πτω­ση πε­ριέ­λευ­σής του στην κοινή χρήση.

Εξη­γεί­ται ότι το συ­νο­λι­κό ακί­νη­το ου­δέ­πο­τε κα­τέ­στη κοι­νό­χρη­στο, έστω και της χρή­σε­ώς του, αλλά αντι­θέ­τως ανήκε ανέ­κα­θεν στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, το οποίο, διά των ορ­γά­νων του, μί­σθω­νε στο Δήμο Ρόδου και σε διά­φο­ρους άλ­λους φο­ρείς.

Η από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, όπως δια­τεί­νε­ται το ΤΑΙ­ΠΕΔ, πά­σχει, επι­πλέ­ον, λόγω ελ­λεί­ψε­ως αι­τιο­λο­γί­ας. Συ­γκε­κρι­μέ­να δεν αι­τιο­λο­γεί κα­θό­λου πως και γιατί κα­τέ­στη εκ των πραγ­μά­των κοι­νό­χρη­στος χώρος το ακί­νη­το.

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι ο Δήμος Ρο­δί­ων δεν επι­χει­ρεί να πάρει το ακί­νη­το ως κοι­νό­χρη­στο χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντάς το ως τέ­τοιο γιατί πράγ­μα­τι συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό του, αλλά γιατί, όπως προ­κύ­πτει από την από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, δεν επι­θυ­μεί να κα­τα­βά­λει στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο αντί­τι­μο για την πα­ρα­χώ­ρη­ση του ακι­νή­του.

Το­νί­ζε­ται επι­πλέ­ον ότι ο Δήμος Ρόδου κα­τα­χρά­ται την εξου­σία του αφού επι­διώ­κει να έχει τη δυ­να­τό­τη­τα, ανά πάσα στιγ­μή, να θε­ω­ρεί ο ίδιος, χωρίς να δια­πι­στώ­νει αυτό ένα τρίτο ανε­ξάρ­τη­το πρό­σω­πο, ότι οιο­δή­πο­τε ακί­νη­το του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου πε­ρι­ήλ­θε στην κυ­ριό­τη­τά του και εγκυ­μο­νεί τον κίν­δυ­νο να απω­λέ­σει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο όλα τα ακί­νη­τά του στη νήσο Ρόδο.

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ επι­ση­μαί­νει ότι τα έσοδα της εται­ρεί­ας απο­τε­λούν έσοδα του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, δε­δο­μέ­νου ότι μο­να­δι­κός μέ­το­χος του είναι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο. Τα προ­ϊ­ό­ντα αξιο­ποί­η­σης των ακι­νή­των του οποί­ου χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κά για την απο­πλη­ρω­μή του δη­μο­σί­ου χρέ­ους της χώρας.

Ζητά έτσι από την Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου να λάβει ιδιαι­τέ­ρως υπόψη τις συ­νέ­πειες της απώ­λειας εσό­δων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου από ενέρ­γειες που έρ­χο­νται σε ευ­θεία πα­ρά­βα­ση δια­τά­ξε­ων νόμου και το βαθμό επιρ­ρο­ής που ασκεί η απώ­λεια αυτή στη ζωή του κάθε πο­λί­τη αυτής της χώρας.

«Για το λόγο αυτό και με δε­δο­μέ­νη τη βα­ρύ­νου­σα, για το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ση­μα­σία προ­ά­σπι­σης των εν­νό­μων συμ­φε­ρό­ντων του και των πε­ριου­σια­κών του στοι­χεί­ων θα πρέ­πει να εξε­τα­σθεί η πα­ρού­σα προ­σφυ­γή μας με γνώ­μο­να τη δια­φύ­λα­ξη κάθε πηγής εσό­δου, που μπο­ρεί να βοη­θή­σει την έξοδό μας από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση» επι­ση­μαί­νε­ται στην προ­σφυ­γή.