Προκλητική επιστολή Τουρκίας στον ΟΗΕ: Κατηγορεί Ελλάδα, Κύπρο, Αίγυπτο για ΑΟΖ, επιμένει στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο

Μετω­πική επίθεση στην Ελλάδα, πέντε ημέρες μετά τη συνά­ντηση Μητσο­τάκη–Ερντο­γάν, εξα­πέ­λυσε η Άγκυρα με επι­στολή στον ΟΗΕ (16 Φεβρουα­ρίου), στην οποία υπε­ρα­μύ­νε­ται της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας» και κατη­γο­ρεί την Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και την Αίγυπτο ότι, με κινή­σεις και πρω­το­βου­λίες τους σε ό,τι αφορά τις θαλάσ­σιες ζώνες, παρα­βιά­ζουν τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας και τη «μονο­με­ρώς» οριο­θε­τη­μένη ΑΟΖ της στο πλαίσιο της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας».

Καθώς στην επι­στολή η Τουρκία προ­σπα­θεί και πάλι να παρου­σιά­σει ως νόμιμο το Τουρ­κο­λι­βυκό Μνη­μό­νιο και να επι­κρί­νει την Ελλάδα ότι προ­χώ­ρησε σε μονο­μερή χάραξη της μέσης γραμμής βάσει του νόμου Μανιάτη (4001/2011), την οποία δηλώνει ότι δεν ανα­γνω­ρί­ζει και ότι είναι παρά­νομη, ουσια­στικά επι­χει­ρεί εμμέσως να αντι­δρά­σει στη σημα­ντική εξέλιξη της εισόδου του αμε­ρι­κα­νι­κού πετρε­λαϊ­κού κολοσ­σού Chevron στα οικό­πεδα νότια της Κρήτης. Τα οικό­πεδα αυτά έχουν χαρα­χθεί βάσει του νόμου 4001/2011, ο οποίος προ­βλέ­πει ότι, ελλεί­ψει συμ­φω­νίας οριο­θέ­τη­σης, για την Ελλάδα θα ισχύει, μέχρις ότου υπάρξει συμ­φω­νία, η μέση γραμμή, όπως την ορίζει η χώρα μας. Τα οικό­πεδα αυτά επι­κα­λύ­πτουν το μεγα­λύ­τερο μέρος της αυθαί­ρε­της, βάσει του παρά­νο­μου Τουρ­κο­λι­βυ­κού Μνη­μο­νίου, «οριο­θέ­τη­σης» ΑΟΖ από την πλευρά της Λιβύης.

Στην επι­στολή της η Τουρκία επα­να­λαμ­βά­νει τη θέση της ότι η Συμ­φω­νία Ελλάδας–Αιγύ­πτου για μερική οριο­θέ­τηση είναι «παρά­νομη» και ότι τόσο η συμ­φω­νία αυτή όσο και ο Θαλάσ­σιος Χωρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός παρα­βιά­ζουν τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας και τα εξω­τε­ρικά όρια της ΑΟΖ της, όπως βεβαίως η ίδια μονο­με­ρώς, αυθαί­ρετα και παρά­νομα (καθώς στη­ρί­ζε­ται στο Τουρ­κο­λι­βυκό και στη «συμ­φω­νία» με το ψευ­δο­κρά­τος) έχει κατα­θέ­σει στον ΟΗΕ.

Η Τουρκία κατη­γο­ρεί την Ελλάδα για «επι­λε­κτική ερμη­νεία» του Δικαίου της Θάλασ­σας, ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος επι­μέ­νουν, σε προη­γού­με­νες επι­στο­λές τους, στην πλήρη επήρεια των νησιών, επι­κα­λού­μενη τις γνωστές θέσεις ότι τα νησιά είτε πρέπει να αγνοη­θούν εάν βρί­σκο­νται στη «λαν­θα­σμένη πλευρά της μέσης γραμμής» είτε πρέπει να τους ανα­γνω­ρι­σθεί «περιο­ρι­σμένη επήρεια κατά την οριο­θέ­τηση, εφόσον η θέση τους στρε­βλώ­νει μια δίκαιη οριο­θέ­τηση ή συντρέ­χουν άλλες ειδικές/σχε­τι­κές περι­στά­σεις, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της σύγκρι­σης των μηκών ακτών».

Η Τουρκία, επι­μέ­νο­ντας στην υπο­στή­ριξη του Τουρ­κο­λι­βυ­κού Μνη­μο­νίου έναντι των συμ­φω­νιών της Ελλάδας με τη Chevron, ανα­φέ­ρει στην επι­στολή ότι «οι προ­σπά­θειες της Ελλάδας να υπε­ρα­σπι­στεί τις μαξι­μα­λι­στι­κές και υπερ­βο­λι­κές αξιώ­σεις της ως προς τα θαλάσ­σια όρια, οι οποίες αμφι­σβη­τού­νται κατά το διεθνές δίκαιο, μέσω της εσω­τε­ρι­κής της νομο­θε­σίας, αντι­βαί­νουν στις παγίως καθιε­ρω­μέ­νες αρχές του διε­θνούς δικαίου καθώς και στη διεθνή νομο­λο­γία, είναι ατε­λέ­σφο­ρες, δεν παρά­γουν έννομες συνέ­πειες για την Τουρκία και δεν δύνα­νται να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας επί της τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο». Κατά την πάγια τακτική της, η Τουρκία στην επι­στολή δηλώνει ετοι­μό­τητα για τη «δια­σφά­λιση δίκαιης, ισό­τι­μης και ειρη­νι­κής λύσης όλων των εκκρε­μών ζητη­μά­των, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της δίκαιης οριο­θέ­τη­σης των θαλασ­σίων ζωνών δικαιο­δο­σίας με όλα τα σχετικά παρά­κτια κράτη που ανα­γνω­ρί­ζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, προ­κει­μέ­νου να συμ­βά­λει περαι­τέρω στη στα­θε­ρό­τητα και την ευη­με­ρία ολό­κλη­ρης της λεκάνης της Μεσο­γείου». Και σπεύδει, μάλιστα, να επι­κα­λε­σθεί τη Δια­κή­ρυξη των Αθηνών, προ­κει­μέ­νου να εμφα­νι­σθεί ως υπέρ­μα­χος της ειρήνης και του δια­λό­γου, παρα­πέ­μπο­ντας στην αναφορά της Δια­κή­ρυ­ξης ότι οι δύο χώρες «θα επι­διώ­κουν την επίλυση οποιασ­δή­ποτε δια­φο­ράς ανα­κύ­πτει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευ­θείας δια­βου­λεύ­σεων ή άλλων μέσων κοινής επι­λο­γής, όπως προ­βλέ­πε­ται στον Κατα­στα­τικό Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών».

Διπλω­μα­τι­κές πηγές: Ανα­με­νό­μενη επι­στολή, απορ­ρί­πτε­ται και θα απα­ντη­θεί δεόντως

Διπλω­μα­τι­κές πηγές απα­ντώ­ντας στους ισχυ­ρι­σμούς της Άγκυρας στην επι­στολή της Μόνιμης Αντι­προ­σω­πείας της Τουρ­κίας στον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών, με ημε­ρο­μη­νία 16 Φεβρουα­ρίου 2026, προς τον Γενικό Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ (26.02.2026) ανέ­φε­ραν:

«Η από 16 Φεβρουα­ρίου 2026 επι­στολή του Μονίμου Αντι­προ­σώ­που της Τουρ­κίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμ­μα­τέα του Οργα­νι­σμού, σε συνέ­χεια σχε­τι­κών Ρημα­τι­κών Δια­κοι­νώ­σεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύ­πτου, ήταν εν πολλοίς ανα­με­νό­μενη και δεν προ­κα­λεί έκπληξη.

Η εν λόγω επι­στολή, που απορ­ρί­πτε­ται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απα­ντη­θεί δεόντως, ανα­πα­ρά­γει τις γνωστές πλην όμως ευφά­ντα­στες και αυθαί­ρε­τες ερμη­νείες του Διε­θνούς Δικαίου, και ειδι­κό­τερα του Δικαίου της Θάλασ­σας, στις οποίες συχνά επι­δί­δε­ται η Τουρκία, αμφι­σβη­τώ­ντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώ­ματα της χώρας μας, ενώ επι­μέ­νει να μην ανα­γνω­ρί­ζει την Κυπριακή Δημο­κρα­τία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι η επα­νά­ληψη νομικά ανυ­πό­στα­των ισχυ­ρι­σμών δεν τους προσ­δί­δει αξία και δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα.

Ως γνωστόν, οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επα­νά­ληψη απα­ντη­θεί με επι­στο­λές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπεν­θυ­μί­ζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασ­σας, στην οριο­θέ­τηση υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρα­κεί­με­νες ή αντι­κεί­με­νες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώ­ματα σε θαλάσ­σιες ζώνες, όπως και τα ηπει­ρω­τικά εδάφη.

Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συντα­χθεί με τις επι­τα­γές του Δικαίου της Θάλασ­σας, προς όφελος των σχέσεων καλής γει­το­νίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της στα­θε­ρό­τη­τας και της συνερ­γα­σίας στην περιοχή».

Πηγή: protothema.gr