Παρουσιάστηκε στη Ρόδο ο «Ορέστης» του Ευριπίδη

Μια εξαι­ρε­τική παρά­σταση αρχαίου δρά­μα­τος είχε την ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σει το διήμερο 18 και 19 Αυγού­στου 2021, στο θέατρο Μεσαιω­νι­κής Τάφρου ‘Μελίνα Μερκούρη’ το κοινό της Ρόδου. Πρό­κει­ται για τον «Ορέστη» του Ευρι­πίδη, σε σκη­νο­θε­σία Γιάννη Κακλέα με εξαι­ρε­τι­κούς ηθο­ποιούς και συντε­λε­στές.

Το θέατρο ήταν γεμάτο και τις δύο ημέρες της παρά­στα­σης, τηρώ­ντας όλα τα μέτρα προ­στα­σίας που απαι­τού­νται λόγω του covid ενώ τα έσοδα δια­τέ­θη­καν στον Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος με αμα­ξί­διο προ­κει­μέ­νου να κατα­σκευα­στούν σύγ­χρονα απο­δυ­τή­ρια που να εξυ­πη­ρε­τούν άτομα με ανα­πη­ρίες, στο «Βενε­τό­κλειο».

Στην έναρξη της παρά­στα­σης, ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης ευχα­ρί­στησε το κοινό για την αντα­πό­κρισή του, που είχε ως στόχο την ενί­σχυση του φιλαν­θρω­πι­κού σκοπού της ομάδας Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣΤΟΥ ΔΟΠΑΡ

Μιλώ­ντας στην «δημο­κρα­τική» ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης εξέ­φρασε την πλήρη ικα­νο­ποί­ησή του λέγο­ντας:

«Είμαι πολύ ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την αντα­πό­κριση του κόσμου. Το κοινό έδειξε ότι διψάει για τέτοιες παρα­στά­σεις –κάτι που απε­δεί­χθη εμπρά­κτως, αφενός από την συμ­με­τοχή τους και αφε­τέ­ρου από τον τρόπο που συμπε­ρι­φέρ­θη­καν. Ήταν κάτι μονα­δικό. Και αυτό δεν το αναφέρω εγώ, αλλά οι ίδιοι οι ηθο­ποιοί και οι συντε­λε­στές που εξέ­φρα­σαν με την σειρά τους την ικα­νο­ποί­ησή τους για τον τρόπο αντα­πό­κρι­σης του κοινού. Να σημειώ­σουμε ότι ο σκοπός για τον οποίο έγινε η παρά­σταση επε­τεύ­χθη (τα έσοδα δια­τέ­θη­καν στον Γ.Σ. Δωδε­κά­νη­σος με αμα­ξί­διο προ­κει­μέ­νου να κατα­σκευα­στούν σύγ­χρονα απο­δυ­τή­ρια που να εξυ­πη­ρε­τούν άτομα με ανα­πη­ρίες στο Βενε­τό­κλειο) και δεν σας κρύβω ότι πάρα πολλοί συμπο­λί­τες μας, ήρθαν και ζήτησαν να ενι­σχύ­σουν και με άλλους τρόπους την ομάδα.

Όλο αυτό δείχνει ότι ο κόσμος αγκά­λιασε τόσο την θεα­τρική παρά­σταση όσο και τον σκοπό της. Αυτές οι εκδη­λώ­σεις απο­τε­λούν μια αφε­τη­ρία για να ξανα­γί­νει η Ρόδος πόλος έλξης μεγάλων παρα­στά­σεων. Επίσης να ευχα­ρι­στήσω όλους τους φορείς που στά­θη­καν δίπλα μας, όπως η Εφορεία Αρχαιο­τή­των και όλους τους συντε­λε­στές όπως η κυρία Ελ.Σμυρ­νιού καθώς και τους υπαλ­λή­λους του ΔΟΠΑΡ.

Η επι­τυ­χία, απο­δει­κνύει ότι ο Πολι­τι­σμός δεν είναι μόνον οι παρα­στά­σεις και οι εκδη­λώ­σεις. Είναι να απο­δει­κνύ­ουμε ότι βρι­σκό­μα­στε δίπλα στον συνάν­θρωπό μας. Κι αυτή η προ­σπά­θεια που έγινε, είναι ένα βήμα πολύ θετικό για τη συνέ­χεια.

Το επόμενο ραντε­βού μας θα είναι πολύ σύντομα για να συγκε­ντρώ­σουμε σχολικά είδη για τα παιδιά των πυρό­πλη­κτων περιο­χών (Εύβοια) με την παρά­σταση ‘Ιφι­γέ­νεια η Εν Ταύροις’ στις 10 και 11 Σεπτεμ­βρίου και πάλι στο Θέατρο Μεσαιω­νι­κής Τάφρου».

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

«Η τρα­γω­δία αρχίζει πάντα όταν ένας πόλεμος τελειώ­νει», ακού­γε­ται στην έναρξη της παρά­στα­σης, και πράγ­ματι στο Άργος, έξι ημέρες μετά τη δολο­φο­νία του Αίγι­σθου και της Κλυ­ται­μνή­στρας, νέα τρα­γω­δία ετοι­μά­ζε­ται να ξεκι­νή­σει: ο κύκλος της βίας ανα­τρο­φο­δο­τεί­ται, η φλόγα της εκδί­κη­σης ανα­ζω­πυ­ρώ­νε­ται, καθώς η Ηλέκτρα και ο Ορέστης απο­φα­σί­ζουν να σκο­τώ­σουν την Ωραία Ελένη, τιμω­ρώ­ντας τον Μενέλαο για την απρο­θυ­μία του να μεσο­λα­βή­σει υπέρ τους στους Αργεί­ους. Οι δύο νέοι κου­βα­λούν το μίασμα του φόνου και είναι ανε­πι­θύ­μη­τοι στην πατρίδα τους, που έχει απο­φα­σί­σει το θάνατό τους.

Ο Γιάννης Κακλέας επι­στρέ­φει στο Αρχαίο Θέατρο της Επι­δαύ­ρου κατα­θέ­το­ντας την πρώτη του σκη­νο­θε­σία αρχαίας ελλη­νι­κής τρα­γω­δίας με τον «Ορέστη» του Ευρι­πίδη, μετά­φραση του Γιώργου Χειμωνά. Ένα έργο γεμάτο σφοδρές συγκρού­σεις, ανα­τρο­πές, απο­λο­γίες και έντονο πολι­τικό προ­βλη­μα­τι­σμό. Ενα έργο που δεν σταματά να θέτει συνεχώς ερω­τή­ματα για τις σχέσεις των γενεών και των φύλων, της κοι­νω­νι­κής συνοχής και της επι­βί­ω­σης των νέων σ’ έναν κόσμο που καθο­ρί­ζε­ται από παρά­γο­ντες έξω από τους ίδιους.

Στο ρόλο του «Ορέστη» ο (πραγ­μα­τικά) εξαι­ρε­τι­κός Άρης Σερ­βε­τά­λης, ενώ δίπλα του πρω­τα­γω­νι­στεί ένας λαμπε­ρός θίασος ηθο­ποιών που ξεχω­ρί­ζουν για τις ερμη­νευ­τι­κές τους ικα­νό­τη­τες μεταξύ των οποίων: η Μαίρη Μηνά ως Ηλέκτρα, ο Πάνος Βλάχος ως Μενέ­λαος, ο Γιώργος Ψυχο­γιός ως Τυν­δά­ρεως, ο Αιμι­λια­νός Στα­μα­τά­κης ως Πυλάδης, η Νικο­λέτα Κοτσαη­λί­δου ως Ωραία Ελένη, ο Ζερόμ Καλουτά ως Φρύγας.

Συμ­με­τέ­χουν οι Κατε­ρίνα Ζαφει­ρο­πού­λου, ‘Αλκη­στις Ζιρώ, Νίκη Λάμη, Ιωάννα Λέκκα, Δανάη Μου­τσο­πού­λου, Ματίνα Περ­γιου­δάκη, Ελίζα Σκολίδη, Ανα­στα­σία Στυ­λια­νίδη, Ηλέκτρα Φρα­γκια­δάκη.

Βρι­σκό­μα­στε στο Άργος. Η Ηλέκτρα και ο Ορέστης νέοι, πλη­γω­μέ­νοι, εύθραυ­στοι, απρο­στά­τευ­τοι και ευά­λω­τοι, ασφυ­κτιώ­ντας μέσα στον μύθο τους, μετα­τρέ­πο­νται σε άγρια ζώα. Απο­διωγ­μέ­νοι μετά την πράξη τους γίνο­νται από παιδιά βασι­λέων μιά­σματα στην ίδια τους την οικο­γέ­νεια και ανε­πι­θύ­μη­τοι στην ίδια τους την πατρίδα.

O Μενέ­λαος και η Ελένη φτάνουν από την Τροία. Τα δύο αδέλφια ελπί­ζουν στην παρέμ­βαση του Μενέ­λαου, αλλά ούτε αυτός ούτε ο Τυν­δά­ρεως σκο­πεύ­ουν να τους βοη­θή­σουν. Ο Ορέστης στρέ­φε­ται τότε στον Πυλάδη. Οι δυο τους, με τη βοήθεια της Ηλέ­κτρας, σχε­διά­ζουν ένα πλάνο εκδί­κη­σης με θύματα την Ελένη και την κόρη της, Ερμιόνη. Την τελική λύση έρχεται να δώσει η παρέμ­βαση του από μηχανής θεού, Απόλ­λωνα.

Στον «Ορέστη» ο Ευρι­πί­δης πιάνει το νήμα του μύθου των δύο αδερφών, του Ορέστη και της Ηλέ­κτρας, αμέσως μετά τη δολο­φο­νία της Κλυ­ται­μνή­στρας, για να τον φέρει πιο κοντά στα ανθρώ­πινα μέτρα και να μιλήσει για την επι­βί­ωση των νέων σ’ έναν κόσμο που καθο­ρί­ζε­ται από συν­θή­κες που τους ξεπερ­νούν. Βυθίζει τους ήρωες του στο σκοτάδι της θλίψης, της απελ­πι­σίας και της από­γνω­σης ανα­ζη­τώ­ντας το Φως.

Την Αλήθεια. Την Αυτο­γνω­σία. Ο Ορέστης του Ευρι­πίδη (408 π.Χ.) συνιστά ένα καίριο σχόλιο στη λει­τουρ­γία της αθη­ναϊ­κής δημο­κρα­τίας. Θεω­ρεί­ται το τελευ­ταίο έργο του ποιητή που παρα­στά­θηκε στην Αθήνα πριν την ανα­χώ­ρηση του για τη Μακε­δο­νία και πραγ­μα­τεύ­ε­ται την τύχη των νεαρών μητρο­κτό­νων μετά το έγκλημα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκη­νο­θε­σία/Δραμ. επε­ξερ­γα­σία: Γιάννης Κακλέας

Μετά­φραση: Γιώργος Χει­μω­νάς

Σκηνικά/Κοστού­μια: Ηλένια Δου­λα­δίρη/Γιάννης Κακλέας

Μουσική: Σταύρος Γασπα­ρά­τος

Κίνηση: Άρης Σερ­βε­τά­λης

Φωτι­σμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκη­νο­θέτη: Αγγε­λική Τρο­μπούκη

Β΄ Βοηθός σκη­νο­θέτη: Άρης Κακλέας

Βοηθός ενδυ­μα­το­λό­γου Ιωάννα Καλα­βρού

Βοηθός συνθέτη: Αλε­ξάν­δρα Κατε­ρι­νο­πού­λου

Βοηθός Φωτί­στριας Στέβη Κου­τσο­θα­νάση