Πύρινος εφιάλτης στα χωριά της Εύβοιας – Εκκλήσεις για εναέρια και επίγεια μέσα

Η Φαράκλα, η Λίμνη, η Μουρτιά, οι Κεχριές, η Δάφνη, οι Ροβιές είδαν τις φλόγες να επι­στρέ­φουν μέσα στη νύχτα και δοκι­μά­στη­καν εκ νέου. Μετόχι, Ζοω­δό­χος Πηγή και Καλύβια είδαν τις φλόγες στις αυλές των σπιτιών και τις προ­σβά­σεις αδιά­βα­τες για την βοήθεια που περι­μέ­νουν. Αυτή την ώρα η μάχη με τις φλόγες δίνεται στο Σπαθάρι με τις εκκλή­σεις από τους κατοί­κους για εναέρια μέσα να είναι συνε­χείς. Εκτός από του πυρο­σβέ­στες, στο χωριό έχουν μείνει και κάτοι­κοι που δεν έφυγαν παρά τις εντολές για εκκέ­νωση.

Το μέτωπο κινεί­ται και προς τα Καλύβια, τον Τρούπη και το Προκόπι. Ολό­κληρη η περιοχή έχει καλυ­φθεί από καπνό. Ορα­τό­τητα ελά­χι­στη, τα εναέρια μέσα είναι δύσκολο να προ­σφέ­ρουν βοήθεια και να διευ­κο­λύ­νουν την κατά­σταση. Τα επίγεια τρέχουν από εστία σε εστία, από έκκληση σε έκκληση αλλά τα μέτωπα που έφτασαν από τον Ευβοϊκό στο Αιγαίο συνε­χί­ζουν με την ίδια ένταση και προς τα νότια. Τα χωριά ζουν τον ίδιο εφιάλτη.

Από την άλλη πλευρά όλο το τμήμα από τις Κεχριές, τη Δάφνη, τη Μυρτιά, την Βατερή και τη Λίμνη δοκι­μά­στη­καν άγρια μέχρι που η φωτιά έφτασε στη θάλασσα. Με καράβια φυγα­δεύ­τη­καν μέχρι τις πρωινές ώρες περισ­σό­τε­ροι από 1.300 άνθρω­ποι προς Αιδηψό.

Βορειό­τερα, στις Ροβιές, το νέο μέτωπο που κατέ­βηκε μέχρι τη θάλασσα καίει ό,τι βρίσκει μπροστά του. Πήρε δυτική κατεύ­θυνση προς Αιδηψό, με συνέ­πεια μέσα στη νύχτα να γίνο­νται εκκε­νώ­σεις στις κατα­σκη­νώ­σεις της μητρό­πο­λης αλλά και στο γυναι­κείο μονα­στήρι της Αγίας Ειρήνης της Χρυ­σο­βα­λά­ντου.

Στα ορεινά χωριά του Δήμου Ιστιαίας Αιδηψού οι εξε­λί­ξεις εφιαλ­τι­κές. Οι φλόγες είτε επι­στρέ­φουν στα χωριά για 2η ή 3η φορά όπως στα χωριά Μαρούλι, Κοκ­κι­νο­μη­λιά, Κρυο­νε­ρί­της, είτε το μέτωπο χαράζει και­νούρ­για πορεία και ανα­γκά­ζει τη δημο­τική αρχή να προ­χω­ράει σε εκκε­νώ­σεις όπως έγινε με την Τσα­πουρ­νιά. Το χτυ­πο­κάρδι για το Ελλη­νικό, τα Αβγάρια, τη Γαλα­τσώνα και την Μονο­κα­ρυά συνε­χί­ζε­ται με τη δημο­τική αρχή να προ­σπα­θεί να δημιουρ­γή­σεις ζώνες προ­στα­σίας, γύρω από τα χωριά, για να ανα­κό­ψει την πορεία, είτε προς Ιστιαία, είτε προς το Ψαρο­πούλι και την υπό­λοιπη παρα­λιακή περιοχή.

Έκκληση από τον Περι­φε­ρειάρχη

Δεν είναι μόνο τα εναέρια μέσα που δεν μπορούν να πετά­ξουν πάνω από την Εύβοια, αλλά η κατά­σταση είναι δύσκολη και για τα επίγεια πλέον λόγω της τερά­στιας έκτασης της φωτιάς.

«Άνθρω­ποι και μηχανές έχουν ξεπε­ρά­σει τα όριά τους. Η φωτιά προ­χω­ράει αστα­μά­τητη, κατα­στρέ­φει δάσος, σπίτια, απει­λείς ζωές» σημειώ­νει ο περι­φε­ρειάρ­χης Στερεάς Ελλάδας κ. Φάνης Σπανός σε ανάρ­τησή του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και συμπλη­ρώ­νει: «Θέλουμε επι­τέ­λους ΣΟΒΑΡΟ αριθμό ενα­ε­ρίων μέσων, που ζητάμε από την πρώτη μέρα! Και περισ­σό­τερα πυρο­σβε­στικά οχήματα!». Για να κατα­λή­ξει: «Η φωτιά ΔΕΝ σβήνει μόνο με τις μπουλ­ντό­ζες και αν την αφή­σουμε μπορεί να φτάσει πραγ­μα­τικά ΠΑΝΤΟΥ!».

Τους έδιω­χναν και γυρ­νού­σαν να σώσουν το σπίτι τους

Η οργή των κατοί­κων της Εύβοιας για την κατα­στροφή που βλέπουν να συντε­λεί­ται, ξεχει­λί­ζει. Πολλοί παρά τις εντολές εκκέ­νω­σεις έμειναν, σε μια προ­σπά­θεια να σώσουν το σπίτι τους:

«Αν είχε φύγει όλος ο κόσμος, δεν θα είχε μείνει κανένα σπίτι. Τους έδιω­χναν και γυρ­νού­σαν πίσω να σώσουν το σπίτι τους. Τι να έκαναν. Όλη η Βόρεια Εύβοια έχει κατα­στρα­φεί ολο­σχε­ρώς. Δεν μιλάμε μόνο για το δάσος, μιλάμε για βιβλική κατα­στροφή. Δεν είχαμε βοήθεια. Ζητού­σαμε να έρθουν πυρο­σβε­στικά και δεν έρχο­νταν», κατήγ­γειλε στον Σκάι, ο Δήμαρ­χος Μαντου­δίου Ευβοίας, Γ. Τσα­πουρ­νιώ­της.

Κάτοι­κος της Λίμνης, ο οποίος παρέ­μενε στο σημείο προ­σπα­θώ­ντας να δια­σώ­σει την περιου­σία του μίλησε στο MEGA και τα όσα είπε συγκλο­νί­ζουν. «Κάθε χρόνο συμ­βαί­νει αυτό. Όλοι λένε πρώτα η ζωή, βεβαίως είναι η ζωή, αλλά τις κατα­στρέ­ψανε τις ζωές με την ανε­πάρ­κειά τους».

Άλλοι κάτοι­κοι σημεί­ω­σαν ότι «δεν φάνηκε κάποιο πυρο­σβε­στικό και ούτε έγιναν ρίψεις από τα εναέρια μέσα. Τα μέσα πήγαν αλλού». Επίσης, υπο­γράμ­μι­σαν ότι μόνοι τους προ­σπα­θούν να σώσουν τις περιου­σίες τους έχοντας μόνο τη βοήθεια των εθε­λο­ντών. «Παι­δά­κια 17 και 18 χρονών προ­σπα­θούν. Η πυρο­σβε­στική που είναι;» ανα­ρω­τή­θη­καν και ζήτησαν απα­ντή­σεις για τον συντο­νι­σμό και το σχε­δια­σμό.