Απορρίφθηκε για τυπικό λόγο αγωγή κατά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα

Με απόφαση που εξέδωσε το Τρι­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθηκε για τυπικό λόγο αγωγή που άσκησαν οι οικείοι ενός ημε­δα­πού κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, για τροχαίο δυστύ­χημα.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου είχε κατα­δι­κα­στεί από το ίδιο δικα­στή­ριο στην κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης σε τρεις κατοί­κους της Κω για την ψυχική οδύνη που υπέ­στη­σαν εξαι­τίας του θανά­σι­μου τραυ­μα­τι­σμού οικείου τους, σε τροχαίο ατύχημα, που σημειώ­θηκε την 21.10.2006 στο 7ο χλμ. της επαρ­χια­κής οδού Κω – Χωρίων.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Την 21.10.2006 και περί ώρα 07:30 ο γεν­νη­θείς στις 24.09.1987 Χρήστος-Αλέξανδρος Χαλ­κια­δά­κης, οδη­γούσε, χωρίς τη χρήση προ­στα­τευ­τι­κού κράνους, επί της επαρ­χια­κής οδού Κω – Χωρίων δίτροχο μοτο­πο­δή­λατο, επι­στρέ­φο­ντας στη στρα­τιω­τική του μονάδα, και συγκε­κρι­μένα στο 282 Μηχα­νο­κί­νητο Τάγμα Εθνο­φυ­λα­κής (Μ/Κ ΤΕ), όπου εξέτιε τη θητεία του, ως στρα­τιώ­της Πεζικού.

Τη στιγμή εκείνη, περίπου στο 7ο χιλιό­με­τρο της ως άνω οδού (περιοχή Μεσ­σα­ριά), το όχημά του εξε­τράπη της πορείας του προς τα δεξιά και προ­σέ­κρουσε τόσο σε τσι­με­ντέ­νιο τοιχίο, εφα­πτό­μενο κατά μήκος στο δεξί άκρο της οδού, όσο και σε ρυθ­μι­στική πινα­κίδα απα­γό­ρευ­σης στάσης και στάθ­μευ­σης (Ρ-40), ο μεταλ­λι­κός ιστός της οποίας ήταν πακτω­μέ­νος στο έρεισμα της οδού, σε από­σταση περίπου 30 εκα­το­στών από το παρα­πάνω τοιχίο.

Απο­τέ­λε­σμα της πρό­σκρου­σης ήταν να τραυ­μα­τι­σθεί θανά­σιμα ο στρα­τιώ­της, ενώ το όχημά του ανε­τράπη εντός της οδού και υπέστη υλικές ζημιές.

Ο εν λόγω οδηγός δια­κο­μί­σθηκε άμεσα με ασθε­νο­φόρο στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Κ.Υ. Κω, όπου δια­πι­στώ­θηκε ο θάνατός του.

Στην αγωγή τους οι συγ­γε­νείς του εκλι­πό­ντος εξέ­θε­σαν ότι τα όργανα της περι­φέ­ρειας δεν έλαβαν τα κατάλ­ληλα μέτρα για την προ­σή­κουσα ασφαλ­τό­στρωση, σήμανση, φωτισμό και συντή­ρηση της επαρ­χια­κής οδού στο σημείο, όπου συνέβη το ζημιο­γόνο γεγονός.

Το δικα­στή­ριο είχε κρίνει ότι η κατά τρόπο μόνιμο θέση ρυθ­μι­στι­κής πινα­κί­δας εντός του ερεί­σμα­τος της οδού στο σημείο του ενδίκου τρο­χαίου ατυ­χή­μα­τος συνιστά παρα­νο­μία, η οποία οφεί­λε­ται στην παρά­λειψη των αρμο­δίων για τη συντή­ρηση της οδού οργάνων της ενα­γο­μέ­νης είτε να άρουν την πινα­κίδα από το σημείο εκείνο είτε να τοπο­θε­τή­σουν επί τούτου ειδική προει­δο­ποι­η­τική σήμανση ή/και στηθαίο ασφα­λείας που να περι­κλείει το εν λόγω εμπόδιο. Για την παρα­νο­μία αυτή, είχε κριθεί ότι η Περι­φέ­ρεια φέρει την ευθύνη, η οποία δεν αίρεται από το γεγονός ότι στο σημείο όπου συνέβη το επίδικο τροχαίο ατύχημα οι τελευ­ταίες εργα­σίες οδο­ποι­ίας έγιναν από όργανα του Δήμου Κω, διότι σε κάθε περί­πτωση την τελική ευθύνη για την επί­βλεψη και συντή­ρηση της επαρ­χια­κής οδού, και μάλιστα αυτε­παγ­γέλ­τως, έχει η ίδια.

Είχε επι­δι­κα­στεί έτσι απο­ζη­μί­ωση ύψους 18.000 ευρώ σε μια εκ των ενα­γου­σών.

Στην πορεία η απόφαση αντε­τράπη με απο­τέ­λε­σμα τον επα­νέ­λεγχο της εκ νέου και την απόρ­ριψη της αγωγής για τυπικό λόγο.