ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ε. Μακρόν στην ΕΡΤ: Θα κάνουμε τα πάντα για να στηρίξουμε την Ελλάδα

news room 24 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΚΡΟΝ

Πηγή έμπνευ­σης για την Ευρώπη και τη Γαλλία χαρα­κτή­ρισε τους αγώνες των Ελλήνων ο Εμα­νουέλ Μακρόν στη συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στον Νίκο Αλιάγα για την ΕΡΤ. Ο Γάλλος πρό­ε­δρος έδωσε έμφαση στους δια­χρο­νι­κούς δεσμούς των δύο χωρών και είπε πως είναι βαθιά επη­ρε­α­σμέ­νος από τον κλασικό ελλη­νικό πολι­τι­σμό. Ανα­γνώ­ρισε επίσης το φορτίο που σηκώνει η Ελλάδα στο μετα­να­στευ­τικό αλλά και την προ­στα­σία των ευρω­παϊ­κών συνόρων.

Στην άμυνα, στο μετα­να­στευ­τικό, στον του­ρι­σμό, την παιδεία και τον πολι­τι­σμό

MΑΚΡΟΝ: Λυπάμαι που δε θα είμαι εκεί με τη σύζυγό μου για αυτές τις εορ­τα­στι­κές εκδη­λώ­σεις. Δυστυ­χώς το υγειο­νο­μικό πλαίσιο με ανα­γκά­ζει να παρα­μείνω στο Παρίσι. Γι’ αυτό θέλω καταρ­χήν να απευ­θύνω ένα μήνυμα πραγ­μα­τι­κής φιλίας και σεβα­σμού για όλο τον ελλη­νικό λαό, τη χώρα, το έθνος και φυσικά για τις αρχές, την Πρόεδρο, τον Πρω­θυ­πουργό… //… υπάρχει ένας ανα­πό­σπα­στος δεσμός μεταξύ της Ελλάδας και της Ευρώπης, που μας κάνει να αισθα­νό­μα­στε ένας πολι­τι­σμός, η κλη­ρο­νο­μιά κατά κάποιο τρόπο της αρχαίας Ελλάδας και της Ελλάδας στην υπό­λοιπη Ευρώπη. Θα επα­νέλ­θουμε σ’ αυτό, αν θέλετε. Αλλά στη νεότερη και σύγ­χρονη ιστορία υπάρχει ένας ακόμη πιο ισχυρός δεσμός, αυτός της προ­σή­λω­σης στην ελευ­θε­ρία, στην ευρω­παϊκή περι­πέ­τεια. Πριν από 200 χρόνια, η Ελλάδα ενέπνεε την Ευρώπη, ειδικά τη Γαλλία. Εμπνέει και σήμερα επειδή γιορ­τά­ζουμε τα 200 χρόνια της ανε­ξαρ­τη­σίας και από τις αρχές αυτού του έτους, τα 40 χρόνια ένταξης στην ΕΕ. Δηλαδή, τα 40 χρόνια επίσης μιας στιγμής ελευ­θε­ρίας, ανοίγ­μα­τος και φυσικά ενός κοινού πεπρω­μέ­νου. Η Ελλάδα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή της ευρω­παϊ­κής ελευ­θε­ρίας, αυτού του αγώνα για τον πολι­τι­σμό. Την είδαμε τους τελευ­ταί­ους μήνες, οπότε ναι, εμπνέει. Θα κάνουμε τα πάντα με τον Πρω­θυ­πουργό κ. Μητσο­τάκη για να εργα­στούμε και να μπο­ρέ­σουμε να ανοί­ξουμε τη θαυ­μά­σια χώρα σας στους νέους μας, στους φοι­τη­τές μας, στους αρχαιο­λό­γους, στους ακα­δη­μαϊ­κούς και στους του­ρί­στες μας, αλλά η Ελλάδα εμπνέει σήμερα όπως το έκανε και χθες επειδή υπάρχει αυτός ο μονα­δι­κός δεσμός».

Ξεκά­θα­ρος για τη σημασία της Ελλάδας

Στο ερώτημα αν η Ευρώπη δια­θέ­τει σήμερα τα μέσα για να εγγυ­η­θεί την ειρήνη στην περιοχή της ειδικά με τις τετα­μέ­νες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας ο Γάλλος πρό­ε­δρος ήταν ξεκά­θα­ρος και για το ρόλο της Ευρώπης για τη στάση της Γαλλίας και την σημασία της Ελλάδας.

ΜΑΚΡΟΝ: « Ναι, η Ευρώπη έχει τα μέσα. Πιστεύω ότι όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια γεω­πο­λι­τική στιγμή, όπου όλοι έχουμε εργα­στεί για να πούμε ότι χρεια­ζό­μα­στε μια πιο κυρί­αρχη, πιο ανε­ξάρ­τητη Ευρώπη, που δια­θέ­τει αυτό που αποκαλώ στρα­τη­γική αυτο­νο­μία, δηλαδή, που μπορεί να απο­φα­σί­ζει και να προ­στα­τεύει τον εαυτό της. Έχουμε τα μέσα. Έχουμε τους στρα­τούς, τον εξο­πλι­σμό, τη διπλω­μα­τική και οικο­νο­μική δύναμη που μας επι­τρέ­πουν να το κάνουμε… Νομίζω ότι η Ελλάδα δια­θέ­τει προ­φα­νώς μια μονα­δική θέση από αυτή την άποψη, διότι βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή στην ανα­το­λική Μεσό­γειο όπου τι συμ­βαί­νει; Το θέμα της μετα­νά­στευ­σης που βιώσαμε το 2015, το ζούμε ακόμα και σήμερα κι επο­μέ­νως η Ευρώπη πρέπει να ξέρει πώς να προ­στα­τεύει τα εξω­τε­ρικά της σύνορα, προ­φα­νώς για την Ελλάδα, αλλά τελικά για όλους μας…//Συνεπώς η Ελλάδα έχει αυτήν την απο­λύ­τως θέση κλειδί στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, η οποία είναι σημα­ντική για την Ευρώπη. Είναι σημα­ντική για την κυριαρ­χία μας, για την οικο­νο­μική μας ζωή, διότι είναι ένας τόπος πλούτου, ανταλ­λα­γών και σημα­ντική για τη σχέση μας με την Εγγύς & Μέση Ανατολή και την Αφρική. Απλώς είμαι ένας από αυτούς που πιστεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι πρέπει πάντα να είμαστε στο πλευρό των Ευρω­παίων συμ­μά­χων όταν δέχο­νται επίθεση στην κυριαρ­χία τους, όταν απει­λεί­ται η ανε­ξαρ­τη­σία τους, ο σεβα­σμός των συνόρων τους. Άλλωστε αυτό έκανε η Γαλλία το καλο­καίρι του 2020, όταν συνέβη αυτό.

Συνεπώς ναι, έχουμε αρκετές ασκή­σεις, μερικές που μόλις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν, μια άλλη που έχει προ­βλε­φθεί επίσης από τον Πρω­θυ­πουργό, όπου θα συνερ­γα­στούμε, θα ανα­πτυ­χθούμε μαζί, θα βελ­τιώ­σουμε περαι­τέρω τη συνερ­γα­σία μας, είτε πρό­κει­ται για το πολε­μικό ναυτικό, το στρατό ξηράς ή την αερο­πο­ρία μας. Έχουμε αυτή την παρά­δοση, εργα­ζό­μα­στε από κοινού και θα συνε­χί­σουμε να το κάνουμε διότι θεωρώ ότι μια μεγάλη χώρα της ΕΕ πρέπει να μπορεί να ζήσει ειρη­νικά σήμερα. Πιστεύω ότι εάν η Ευρώπη θέλει να ζήσει ειρη­νικά, πρέπει να ξέρει να προ­στα­τεύει τα σύνορά της και να οικο­δο­μεί αυτούς τους χώρους ειρήνης».

Μετα­να­στευ­τικό: Πρέπει να βοη­θή­σουμε περισ­σό­τερο την Ελλάδα

«Πρέπει να οργα­νω­θούμε καλύ­τερα για να προ­στα­τεύ­σουμε καλύ­τερα τα εξω­τε­ρικά μας σύνορα, να εξαρ­θρώ­σουμε αυτά τα δίκτυα δια­κι­νη­τών, που κερ­δο­σκο­πούν από αυτή την ανθρώ­πινη δυστυ­χία και θέτουν σε κίνδυνο όλους αυτούς που φεύγουν για οικο­νο­μι­κούς λόγους. Πρέπει να οργα­νώ­σουμε αυτό το ζήτημα της μετα­νά­στευ­σης με ευρω­παϊκό τρόπο. Νομίζω λοιπόν ότι, ναι, αφήσαμε πολύ την Ελλάδα, όπως την Ιταλία και την Ισπανία, μόνες να αντι­με­τω­πί­σουν αυτό το πρό­βλημα το οποίο τελικά μετα­τί­θε­ται στους άλλους. Πρέπει να βοη­θή­σουμε περισ­σό­τερο την Ελλάδα για να προ­στα­τεύ­σει τα εξω­τε­ρικά της σύνορα. Δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά είναι ένα θέμα αλλη­λεγ­γύης.»

Εμβόλια, Πιστο­ποι­η­τικό και Του­ρι­σμός

«Η Κομι­σιόν πρέπει να βοη­θή­σει να έχουμε κοινό χάρτη πορείας. Έγκει­ται και στα κράτη-μέλη και στο Συμ­βού­λιο που θα συνε­δριά­σει…στο τέλος της βδο­μά­δας. Είδαμε πως σε εποχές κρίσης…υπάρ­χουν μη συνερ­γα­ζό­με­νες συμπε­ρι­φο­ρές. Πολλά κράτη θέλησαν να κλεί­σουν τα σύνορά τους αμέσως. Το Σένγκεν, που είναι ένας χώρος ελευ­θε­ρίας, μειώ­θηκε λίγο. Το άνοιγμα πρέπει να γίνει συντο­νι­σμένα. Πρέπει να έχουμε τους ίδιους κανόνες…για να πούμε υπό ποιες συν­θή­κες θα ανοί­ξουμε ξανά…πώς θα ανοίξει το εμπόριο κι ο του­ρι­σμός. Εξού κι η ιδέα του πιστο­ποι­η­τι­κού. Ας προ­σπα­θή­σουμε να εναρ­μο­νί­σουμε τον ρυθμό του ανοίγ­μα­τος…και τον τρόπο με τον οποίο θα κινού­μα­στε ελεύ­θερα στον ευρω­παϊκό χώρο… Πρέπει να μπορεί να ταξι­δέ­ψει χωρίς αμφι­βο­λία με ένα αρνη­τικό το τεστ. Πρέπει να υπάρ­χουν σαφείς, εφαρ­μό­σι­μοι κανόνες. Έτσι, θα μπο­ρούμε να κυκλο­φο­ρούμε εντός του ευρω­παϊ­κού χώρου…και θα ανα­πτυ­χθεί ο του­ρι­σμός. …Θα πρέπει να δεχό­μα­στε…όποιον έχει κάνει κάποιο εμβόλιο Pfizer, Moderna, Astrazeneca…αυτά που ανα­γνω­ρί­ζει ο Ευρω­παϊ­κός Οργα­νι­σμός Φαρ­μά­κων. Όσοι απο­δει­κνύ­ουν ότι έχουν εμβο­λια­στεί μπορούν να έρθουν…και να κάνουν δια­κο­πές στην Ελλάδα. Αυτό ναι. Έτσι πρέπει να συντο­νί­σουμε τα πράγ­ματα…με σαφείς κανόνες και πνεύμα συνερ­γα­σίας…ώστε να μπο­ρέ­σουμε να ξανα­νοί­ξουμε στα­διακά.

«Πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να βγει από αυτήν την περίοδο κοι­τά­ζο­ντας μπροστά. Πρέπει και πάλι να γίνουμε μια ήπειρος φιλο­δο­ξίας, μιας θέλησης συνερ­γα­σίας. Το οφεί­λουμε στη νεολαία μας.

«Οι ελλη­νι­κοί και ρωμαϊ­κοί μύθοι με δια­μόρ­φω­σαν ,η ανά­γνωση των τρα­γω­διών και θα έλεγα ότι ο έφηβος που ήμουν, που μάθαινε τα αρχαία ελλη­νικά, τράφηκε από όλα αυτά. Οι Έλληνες, όπως είπα, συνέ­βα­λαν στον ευρω­παϊκό πολι­τι­σμό, προ­σέ­φε­ραν τους μύθους που δόμησαν ολό­κληρη τη φαντα­σία μας και οι οποίοι, επι­πλέον, τρο­φο­δό­τη­σαν την ανα­γέν­νηση, τον κλα­σι­κι­σμό, τη νεότερη και τη σύγ­χρονη εποχή. Έφεραν την φιλο­σο­φία και ομολογώ ότι έμαθα πολλά από την ελλη­νική φιλο­σο­φία. Είχα ένα δάσκαλο φιλο­σο­φίας, τον Πωλ Ρικέρ που δεν στα­μά­τησε ποτέ να τους δια­βά­ζει στις εκδό­σεις Budé, η οποία είναι δίγλωσση. Επο­μέ­νως είτε πρό­κει­ται για τον Πλάτωνα ή τον Αρι­στο­τέλη, μεταξύ άλλων, τρο­φο­δό­τη­σαν όλη την ευρω­παϊκή φιλο­σο­φία και, επι­πλέον, όλη την αγγλο­σα­ξο­νική φιλο­σο­φία σε μεγάλο βαθμό…// Όταν θέλω να ηρεμήσω, κατα­φεύγω στην Παρ­με­νί­δεια ισορ­ρο­πία. Επίσης υπάρχει κάτι στον Αρι­στο­τέλη που αγαπώ πολύ, το οποίο κατά βάση σημαί­νει ότι πρέπει να γίνουμε αυτό που έπρεπε να είμαστε. Και αυτό δεν είναι μια μορφή τετε­λε­σμέ­νου. Σημαί­νει ότι υπάρχει κάτι ήδη στην ουσία της κατά­στα­σης ενός ατόμου που υπάρχει ήδη εκεί και ότι τα γεγο­νότα απο­κα­λύ­πτο­νται στα­διακά αλλά εκτυ­λίσ­σο­νται στο βάθος.»

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη του Γάλλου Προ­έ­δρου

A: Ευχα­ρι­στώ, κύριε Πρόεδρε, που δεχτή­κατε αυτή τη συνέ­ντευξη για την ελλη­νική δημόσια τηλε­ό­ραση. Γνω­ρί­ζετε ότι στις 25 Μαρτίου, η Ελλάδα γιορ­τά­ζει μια ιδιαί­τερη επέτειο, καθώς είναι τα 200 χρόνια του Πολέμου της Ανε­ξαρ­τη­σίας κατά της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας. Είχατε προ­σκλη­θεί από τον Έλληνα Πρω­θυ­πουργό κ. Κυριάκο Μητσο­τάκη, αλλά δεν μπο­ρείτε να παρα­στείτε, τι συνέβη;

M: Λυπάμαι που δε θα είμαι εκεί με τη σύζυγό μου για αυτές τις εορ­τα­στι­κές εκδη­λώ­σεις. Δυστυ­χώς το υγειο­νο­μικό πλαίσιο με ανα­γκά­ζει να παρα­μείνω στο Παρίσι. Γι’ αυτό θέλω καταρ­χήν να απευ­θύνω ένα μήνυμα πραγ­μα­τι­κής φιλίας και σεβα­σμού για όλο τον ελλη­νικό λαό, τη χώρα, το έθνος και φυσικά για τις αρχές, την Πρόεδρο, τον Πρω­θυ­πουργό. Μας είχε προ­σκα­λέ­σει και μέχρι πριν από δύο μέρες θα ερχό­μουν, αλλά η παν­δη­μία ξεκινά πάλι πολύ έντονα παντού στην Ευρώπη. Έπρεπε στη Γαλλία να λάβουμε περιο­ρι­στικά μέτρα. Νομίζω ήταν πιο πρέπον να εφαρ­μόσω ο ίδιος αυτό που ζητώ από τους συμπο­λί­τες μας. Αλλά θα είμαι ολόψυχα μαζί σας για τους επί­ση­μους εορ­τα­σμούς την Πέμπτη το πρωί και επίσης για τις συνα­ντή­σεις την Τετάρτη το βράδυ.

A: Θα μιλή­σουμε φυσικά για την υγειο­νο­μική κρίση, επειδή αφορά όλες τις χώρες της ΕΕ και ολό­κληρο τον κόσμο. Έχει απο­μεί­νει κάτι σήμερα ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελλάδα από αυτό το πρω­το­φα­νές κύμα φιλελ­λη­νι­σμού που οδήγησε την Ελλάδα στην αυτο­διά­θεση, στην ανε­ξαρ­τη­σία;

M: Ναι, νομίζω ότι υπάρχει ένας ανα­πό­σπα­στος δεσμός μεταξύ της Ελλάδας και της Ευρώπης, που μας κάνει να αισθα­νό­μα­στε ένας πολι­τι­σμός, η κλη­ρο­νο­μιά κατά κάποιο τρόπο της αρχαίας Ελλάδας και της Ελλάδας στην υπό­λοιπη Ευρώπη. Θα επα­νέλ­θουμε σ’ αυτό, αν θέλετε. Αλλά στη νεότερη και σύγ­χρονη ιστορία υπάρχει ένας ακόμη πιο ισχυρός δεσμός, αυτός της προ­σή­λω­σης στην ελευ­θε­ρία, στην ευρω­παϊκή περι­πέ­τεια. Πριν από 200 χρόνια, η Ελλάδα ενέπνεε την Ευρώπη, ειδικά τη Γαλλία.

A: Η Ελλάδα εμπνέει ακόμα και σήμερα, κύριε Πρόεδρε;

M: Εμπνέει και σήμερα επειδή γιορ­τά­ζουμε τα 200 χρόνια της ανε­ξαρ­τη­σίας και από τις αρχές αυτού του έτους, τα 40 χρόνια ένταξης στην ΕΕ. Δηλαδή, τα 40 χρόνια επίσης μιας στιγμής ελευ­θε­ρίας, ανοίγ­μα­τος και φυσικά ενός κοινού πεπρω­μέ­νου. Η Ελλάδα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή της ευρω­παϊ­κής ελευ­θε­ρίας, αυτού του αγώνα για τον πολι­τι­σμό. Την είδαμε τους τελευ­ταί­ους μήνες, οπότε ναι, εμπνέει. Θα κάνουμε τα πάντα με τον Πρω­θυ­πουργό κ. Μητσο­τάκη για να εργα­στούμε και να μπο­ρέ­σουμε να ανοί­ξουμε τη θαυ­μά­σια χώρα σας στους νέους μας, στους φοι­τη­τές μας, στους αρχαιο­λό­γους, στους ακα­δη­μαϊ­κούς και στους του­ρί­στες μας, αλλά η Ελλάδα εμπνέει σήμερα όπως το έκανε και χθες επειδή υπάρχει αυτός ο μονα­δι­κός δεσμός.

A: Κύριε Πρόεδρε, μιλή­σατε όντως για τη πρό­σφατη επι­και­ρό­τητα την επι­κα­λε­στή­κατε αυτό το καλο­καίρι, το οποίο ήταν θερμό στην Ελλάδα, σε επίπεδο γεω­πο­λι­τι­κής και στρα­τη­γι­κής. Έτσι ήταν και πριν από 200 χρόνια. Δια­θέ­τει σήμερα η Ευρώπη τα μέσα για να εγγυ­η­θεί μια κατά­σταση ειρήνης στην περιοχή, ειδικά με τις τετα­μέ­νες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας;

M: Ναι, η Ευρώπη έχει τα μέσα. Πιστεύω ότι όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια γεω­πο­λι­τική στιγμή, όπου όλοι έχουμε εργα­στεί για να πούμε ότι χρεια­ζό­μα­στε μια πιο κυρί­αρχη, πιο ανε­ξάρ­τητη Ευρώπη, που δια­θέ­τει αυτό που αποκαλώ στρα­τη­γική αυτο­νο­μία, δηλαδή, που μπορεί να απο­φα­σί­ζει και να προ­στα­τεύει τον εαυτό της. Έχουμε τα μέσα. Έχουμε τους στρα­τούς, τον εξο­πλι­σμό, τη διπλω­μα­τική και οικο­νο­μική δύναμη που μας επι­τρέ­πουν να το κάνουμε. Νομίζω ότι η Ελλάδα δια­θέ­τει προ­φα­νώς μια μονα­δική θέση από αυτή την άποψη, διότι βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή στην ανα­το­λική Μεσό­γειο όπου τι συμ­βαί­νει; Το θέμα της μετα­νά­στευ­σης που βιώσαμε το 2015, το ζούμε ακόμα και σήμερα κι επο­μέ­νως η Ευρώπη πρέπει να ξέρει πώς να προ­στα­τεύει τα εξω­τε­ρικά της σύνορα, προ­φα­νώς για την Ελλάδα, αλλά τελικά για όλους μας. Η συνερ­γα­σία με γει­το­νι­κές δυνά­μεις επειδή δεν έχουμε χώρο για ειρήνη εάν δεν ξέρουμε να συνερ­γα­στούμε καλά με την Τουρκία για τη στα­θε­ρο­ποί­ηση της κατά­στα­σης με τον Λίβανο που δεν είναι τόσο μακριά και που αν αύριο βρεθεί σε μια κατά­σταση ακόμη πιο δύσκολη θα είναι ένα τερά­στιο πρό­βλημα για όλους μας, με τη Συρία, που δυστυ­χώς σήμερα μόλις κλεί­σαμε 10 χρόνια συγκρού­σεων, κι από την άλλη πλευρά της Μεσο­γείου με τη Λιβύη, για παρά­δειγμα. Συνεπώς η Ελλάδα έχει αυτήν την απο­λύ­τως θέση κλειδί στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, η οποία είναι σημα­ντική για την Ευρώπη. Είναι σημα­ντική για την κυριαρ­χία μας, για την οικο­νο­μική μας ζωή, διότι είναι ένας τόπος πλούτου, ανταλ­λα­γών και σημα­ντική για τη σχέση μας με την Εγγύς & Μέση Ανατολή και την Αφρική. Απλώς είμαι ένας από αυτούς που πιστεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι πρέπει πάντα να είμαστε στο πλευρό των Ευρω­παίων συμ­μά­χων όταν δέχο­νται επίθεση στην κυριαρ­χία τους, όταν απει­λεί­ται η ανε­ξαρ­τη­σία τους, ο σεβα­σμός των συνόρων τους. Άλλωστε αυτό έκανε η Γαλλία το καλο­καίρι του 2020, όταν συνέβη αυτό.

A: Με την ίδια λογική, φαντά­ζο­μαι, στεί­λατε 500 στρα­τιώ­τες, ανοικτά της Κρήτης πριν από λίγες εβδο­μά­δες για μια αντι­τρο­μο­κρα­τική επι­χεί­ρηση. Ποιο μήνυμα θέλατε να στεί­λετε;

M: Ότι πρέπει να συνε­χί­σουμε να εργα­ζό­μα­στε από κοινού για την προ­στα­σία των πολιτών μας. Αυτό που προσ­διο­ρί­ζει ένα κράτος, φιλο­σο­φικά, οντο­λο­γικά είναι η προ­στα­σία των πολιτών. Όταν αντι­με­τω­πί­ζουμε κιν­δύ­νους που είναι οι κίν­δυ­νοι ισχύος, οι τρο­μο­κρα­τι­κοί κίν­δυ­νοι κ.λ.π. πρέπει να εργα­στούμε από κοινού για την καλύ­τερη προ­στα­σία των πολιτών. Συνεπώς ναι, έχουμε αρκετές ασκή­σεις, μερικές που μόλις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν, μια άλλη που έχει προ­βλε­φθεί επίσης από τον Πρω­θυ­πουργό, όπου θα συνερ­γα­στούμε, θα ανα­πτυ­χθούμε μαζί, θα βελ­τιώ­σουμε περαι­τέρω τη συνερ­γα­σία μας, είτε πρό­κει­ται για το πολε­μικό ναυτικό, το στρατό ξηράς ή την αερο­πο­ρία μας. Έχουμε αυτή την παρά­δοση, εργα­ζό­μα­στε από κοινού και θα συνε­χί­σουμε να το κάνουμε διότι θεωρώ ότι μια μεγάλη χώρα της ΕΕ πρέπει να μπορεί να ζήσει ειρη­νικά σήμερα. Πιστεύω ότι εάν η Ευρώπη θέλει να ζήσει ειρη­νικά, πρέπει να ξέρει να προ­στα­τεύει τα σύνορά της και να οικο­δο­μεί αυτούς τους χώρους ειρήνης.

A: Έχετε την αίσθηση, κ. Πρόεδρε, ότι η Ευρώπη εξά­ντλησε τη λογική της ανα­φο­ρικά με τη μετα­να­στευ­τική κρίση; Οι Έλληνες αισθά­νο­νται όλο και περισ­σό­τερο όμηροι της κατά­στα­σης που είναι δύσκολη για όλους.

M: Όχι, νομίζω ότι είμαστε όλοι αντι­μέ­τω­ποι σήμερα κυρίως για όσες ονο­μά­ζουμε χώρες πρώτης εισόδου, αυτός ο όρος δεν είναι πολύ ωραίος, αλλά η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία αντι­με­τώ­πι­σαν εξαι­ρε­τικά σκληρές σκηνές, επειδή είναι οι χώρες όπου φθάνουν γυναί­κες κι άνδρες που τρέ­πο­νται σε φυγή. Έχουμε κατα­στά­σεις που είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κές από αυτή την άποψη επειδή δεν μου αρέσει αυτός ο γενικός όρος του μετα­νά­στη. Γυναί­κες και άνδρες εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα τους επειδή είναι σε πόλεμο και αυτοί είναι οι μαχητές της ελευ­θε­ρίας. Πρέπει απο­λύ­τως να τους δεχτούμε, να τους προ­στα­τεύ­σουμε, να τους ταΐ­σουμε, να τους επι­τρέ­ψουμε να χτίσουν τη ζωή τους, επειδή έχουν ήδη ζήσει τόσες πολλές τρα­γω­δίες. Αυτό βιώσαμε το 2015 με όσους εγκα­τέ­λει­ψαν τη Συρία, και με όσους ήρθαν επίσης και από τη Λιβύη. Επο­μέ­νως, η Ευρώπη πρέπει να είναι σε θέση να οργα­νω­θεί, χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερη αλλη­λεγ­γύη. Σήμερα, είμαστε αντι­μέ­τω­ποι με πολύ σαφή τρόπο με μια εκτροπή αυτού του δικαιώ­μα­τος ασύλου. Δηλαδή πολλοί πολίτες εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα τους για οικο­νο­μι­κούς λόγους και κατά κάποιο τρόπο χρη­σι­μο­ποιούν αυτές τις δια­δρο­μές κι αυτό το καθε­στώς αίτησης ασύλου για να φτάσουν στην ήπειρό μας. Ζητούν άσυλο αλλά ξέρουν ότι δε θα το λάβουν τις περισ­σό­τε­ρες φορές. Οι δια­κι­νη­τές, διότι πίσω από όλα αυτό υπάρχει ένα εμπόριο, τους το έχουν υπο­σχε­θεί. Έτσι το ζητούν και χρη­σι­μο­ποιούν τις γρα­φειο­κρα­τι­κές καθυ­στε­ρή­σεις και κατα­λή­γουν να παρα­μέ­νουν σε εξαι­ρε­τικά επι­σφα­λείς κατα­στά­σεις και θέτουν την Ευρώπη σε δύσκολη θέση σε ανθρω­πι­στικό, ηθικό, οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό επίπεδο. Πρέπει να οργα­νω­θούμε καλύ­τερα για να προ­στα­τεύ­σουμε καλύ­τερα τα εξω­τε­ρικά μας σύνορα, να εξαρ­θρώ­σουμε αυτά τα δίκτυα δια­κι­νη­τών, που κερ­δο­σκο­πούν από αυτή την ανθρώ­πινη δυστυ­χία και θέτουν σε κίνδυνο όλους αυτούς που φεύγουν για οικο­νο­μι­κούς λόγους. Πρέπει να οργα­νώ­σουμε αυτό το ζήτημα της μετα­νά­στευ­σης με ευρω­παϊκό τρόπο. Νομίζω λοιπόν ότι, ναι, αφήσαμε πολύ την Ελλάδα, όπως την Ιταλία και την Ισπανία, μόνες να αντι­με­τω­πί­σουν αυτό το πρό­βλημα το οποίο τελικά μετα­τί­θε­ται στους άλλους. Γνω­ρί­ζετε ότι η Γαλλία είναι αυτή τη στιγμή η πρώτη χώρα υπο­δο­χής για αυτό που ονο­μά­ζουμε δευ­τε­ρεύ­ου­σες μετα­κι­νή­σεις. Οι άνθρω­ποι δεν φτάνουν στη Γαλλία, αλλά μόλις φτάσουν στον ευρω­παϊκό χώρο, η χώρα που προ­τι­μούν είναι η Γαλλία όπου θα ζητή­σουν άσυλο ή έγγραφα. Επο­μέ­νως αυτό είναι ένα θέμα για όλους μας. Γι’ αυτόν τον λόγο, τους επό­με­νους μήνες θα κατα­βά­λουμε μεγάλη προ­σπά­θεια για καλύ­τερη συνερ­γα­σία με τις χώρες προ­έ­λευ­σης και τις χώρες διέ­λευ­σης για να απο­φύ­γουμε αυτές τις οικο­νο­μι­κές μετα­κι­νή­σεις. Δεύ­τε­ρον, καλύ­τερη προ­στα­σία των συνόρων μας. Πρέπει να βοη­θή­σουμε περισ­σό­τερο την Ελλάδα για να προ­στα­τεύ­σει τα εξω­τε­ρικά της σύνορα. Δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά είναι ένα θέμα αλλη­λεγ­γύης. Τρίτον, εναρ­μό­νιση του Δικαίου μας. Είναι ένα ευρω­παϊκό ζήτημα και πρέπει να εναρ­μο­νί­σουμε τα συστή­ματα δικαίου για το άσυλο, για πιο γρήγορη και καλύ­τερη δια­χεί­ριση. Και τέταρ­τον, αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των κρατών-μελών. Το βάρος δεν πρέπει να βαρύνει μόνο τις χώρες όπου φτάνουν αυτά τα άτομα.

A: Περισ­σό­τερη αλλη­λεγ­γύη. Στο μέτωπο της υγείας, ένα άλλο καυτό ζήτημα, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή έδωσε το πράσινο φως για τη δημιουρ­γία ενός ευρω­παϊ­κού πιστο­ποι­η­τι­κού. Αυτό είναι η απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για να μπορεί να ταξι­δέ­ψει κανείς σήμερα;

M: Φυσικά, οπότε σήμερα ελπίζω ότι θα μπο­ρέ­σουμε να ανοί­ξουμε εκ νέου πριν τον πλήρη συντο­νι­σμό. Η Ευρώπη από την αρχή της υγειο­νο­μι­κής κρίσης υπήρξε τερά­στια οικο­νο­μική επι­τυ­χία. Αντι­δρά­σαμε γρήγορα, δυνατά. Η νομι­σμα­τική απά­ντηση ήρθε στις εβδο­μά­δες που ακο­λού­θη­σαν, η χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική και δημο­σιο­νο­μική απά­ντηση, από το καλο­καίρι του 2020.Την τελευ­ταία φορά, θυμη­θείτε, χρειά­στη­καν πάνω από 4 χρόνια για να υπάρξει μια πραγ­μα­τική απά­ντηση και δεν ήταν πλήρης. Η Ελλάδα το πλήρωσε ακριβά με πολλή αδικία, όντας θύμα αυτών των επι­θέ­σεων κατά των δημο­σίων χρεών. Εκεί αντι­δρά­σαμε αμέσως, πραγ­μα­τική ευρω­παϊκή επι­τυ­χία. Δεύ­τε­ρον, η Ευρώπη της υγείας δεν υπήρχε, δεν ήταν κοι­νο­τική αρμο­διό­τητα. Κι όμως κατα­φέ­ραμε να πετύ­χουμε πολλά. Μερικοί μας λένε, σωστά, ότι θα μπο­ρού­σαμε να προ­χω­ρή­σουμε πιο γρήγορα, πιο δυνατά. Αλλά αυτή η Ευρώπη των εμβο­λίων, της έρευνας, του συντο­νι­σμού, είναι καλή, εγώ την υπε­ρα­σπί­ζο­μαι. Είναι ένα κεκτη­μένο αυτής της κρίσης. Θα δείτε σε λίγους μήνες. Σήμερα ήμασταν πολύ αργοί, λιγό­τερο γρή­γο­ροι από τις ΗΠΑ.

A: Όσον αφορά τα εμβόλια, δεν υπάρχει ανη­συ­χία για το συντο­νι­σμό;

M: Όχι, δεν υπάρχει ανη­συ­χία, σας το λέω ειλι­κρινά. Νομίζω ότι στην αρχή δεν πιστεύ­αμε ότι θα πήγαινε τόσο γρήγορα. Μεγάλο μέρος της παγκό­σμιας έρευνας για τα εμβόλια έγινε από την Ευρώπη. Οι Αμε­ρι­κα­νοί πέτυχαν κάτι σημα­ντικό. Από το 2020, είπαν, ανε­βά­ζουμε τον πήχη και προ­χω­ράμε. Έτσι είχαν μεγα­λύ­τερη φιλο­δο­ξία από εμάς. Ό,τι κι αν κοστί­ζει, που εμείς εφαρ­μό­σαμε για τα συνο­δευ­τικά μέτρα, αυτοί το εφάρ­μο­σαν για τα εμβόλια και την έρευνα. Δεν ήμασταν αρκετά γρή­γο­ροι σε αυτό, αυτό είναι εντελώς αλήθεια. Πιστεύ­αμε ότι το εμβόλιο θα χρεια­ζό­ταν πολύ χρόνο για να ξεκι­νή­σει. Μιλώ ειλι­κρινά, όλος ο κόσμος, οι ίδιοι οι ειδικοί έλεγαν ότι ποτέ στην ιστορία της ανθρω­πό­τη­τας δεν παρα­σκευά­στηκε εμβόλιο σε λιγό­τερο από ένα χρόνο. Εξαι­ρε­τική επι­τυ­χία και, επο­μέ­νως, μάλλον κατά κάποιον τρόπο ονει­ρευ­τή­καμε λιγό­τερο από κάποιους άλλους. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να γίνει μάθημα για όλους εμάς. Είχαμε άδικο για την έλλειψη φιλο­δο­ξίας, να πούμε ότι είναι δυνατόν και προ­χω­ράμε. Είμαστε ίσως πολύ λογικοί. Αλλά πέραν τούτου, υπε­ρα­σπί­ζο­μαι το γεγονός ότι ο εμβο­λια­σμός μπορεί να λει­τουρ­γή­σει εάν είναι ευρω­παϊ­κός. Δεν έχει νόημα ο εμβο­λια­σμός ανά κράτος για τους λόγους που ανα­φέ­ρετε. Εάν όλοι εμβο­λια­στούν στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούν να ανοί­ξουν τα σύνορα, επειδή δε θα έχουν εμβο­λια­στεί στη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερ­μα­νία, ο του­ρι­σμός δε θα είναι καλύ­τε­ρος. Χρεια­ζό­μα­στε, λοιπόν, ευρω­παϊκό εμβο­λια­σμό. Δεύ­τε­ρον, έπρεπε να αγο­ρά­σουμε από Ευρω­παί­ους. Αλλιώς τι εικόνα θα παρου­σιά­ζαμε; Μια φοβερή διαί­ρεση των 27. Τρίτον, προ­σπα­θούμε να προ­λά­βουμε. Είμαστε “πετρε­λαιο­κί­νη­τοι”. Μένουμε πίσω στις μέρες μας με τέτοιους “κινη­τή­ρες”. Ξεκι­νούν αργά, αλλά πηγαί­νουν μακριά. Στο τέλος της χρονιάς…Έχουμε παραγ­γεί­λει 2,5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δόσεις. Το μέγιστο που μπο­ρού­σαμε, για αλλη­λεγ­γύη, για πρό­βλεψη της συνέ­χειας. Ως το δεύτερο εξάμηνο του έτους… θα παρά­γουμε τα περισ­σό­τερα εμβόλια στον κόσμο. Πρέπει να προ­ε­τοι­μά­σουμε την ικα­νό­τητα παρα­γω­γής των ενι­σχυ­τι­κών…των εμβο­λίων που θα βοη­θή­σουν να αντι­με­τω­πί­σουμε τις μεταλ­λά­ξεις. Πρέπει να πετύ­χουμε έναν συντο­νι­σμό.

A: Αυτό εξαρ­τά­ται από ποιον;

M: Εξαρ­τά­ται από τα κράτη-μέλη και την Κομι­σιόν. Η Κομι­σιόν πρέπει να βοη­θή­σει να έχουμε κοινό χάρτη πορείας. Έγκει­ται και στα κράτη-μέλη και στο Συμ­βού­λιο που θα συνε­δριά­σει…στο τέλος της βδο­μά­δας. Είδαμε πως σε εποχές κρίσης…υπάρ­χουν μη συνερ­γα­ζό­με­νες συμπε­ρι­φο­ρές. Πολλά κράτη θέλησαν να κλεί­σουν τα σύνορά τους αμέσως. Το Σένγκεν, που είναι ένας χώρος ελευ­θε­ρίας, μειώ­θηκε λίγο. Το άνοιγμα πρέπει να γίνει συντο­νι­σμένα. Πρέπει να έχουμε τους ίδιους κανόνες…για να πούμε υπό ποιες συν­θή­κες θα ανοί­ξουμε ξανά…πώς θα ανοίξει το εμπόριο κι ο του­ρι­σμός. Εξού κι η ιδέα του πιστο­ποι­η­τι­κού. Ας προ­σπα­θή­σουμε να εναρ­μο­νί­σουμε τον ρυθμό του ανοίγ­μα­τος…και τον τρόπο με τον οποίο θα κινού­μα­στε ελεύ­θερα στον ευρω­παϊκό χώρο.

A: Μπο­ρείτε να εφαρ­μό­σετε το πιστο­ποι­η­τικό για όσους θέλουν να έρθουν Ελλάδα;

M: Φυσικά. Το θέμα είναι προ­φα­νώς αυτό των αρνη­τι­κών τεστ και του εμβο­λίου. Πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ότι στον ευρω­παϊκό χώρο…δύσκολα θα ζητή­σουμε το καλο­καίρι απ’ όσους θέλουν να ταξι­δέ­ψουν…να έχουν εμβο­λια­στεί τη στιγμή που εμβο­λιά­ζουμε. Έχουμε ξεκι­νή­σει από τους ηλι­κιω­μέ­νους. Ένας νέος 18 ετών την 1η Ιουλίου μάλλον δεν θα έχει εμβο­λια­στεί. Πρέπει να μπορεί να ταξι­δέ­ψει χωρίς αμφι­βο­λία με ένα αρνη­τικό το τεστ. Πρέπει να υπάρ­χουν σαφείς, εφαρ­μό­σι­μοι κανόνες. Έτσι, θα μπο­ρούμε να κυκλο­φο­ρούμε εντός του ευρω­παϊ­κού χώρου…και θα ανα­πτυ­χθεί ο του­ρι­σμός. Πρέπει να προ­στα­τευ­θούμε κατά το άνοιγμα, να ζήσουμε με τον ιό. Πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι κανόνες…για τους του­ρί­στες που θα έρχο­νται από τον υπό­λοιπο κόσμο. Πολλοί πολίτες της Αμε­ρι­κής θα έχουν εμβο­λια­στεί ως το καλο­καίρι…και θα θέλουν να ταξι­δέ­ψουν. Θα πρέπει να δεχό­μα­στε…όποιον έχει κάνει κάποιο εμβόλιο Pfizer, Moderna, Astrazeneca…αυτά που ανα­γνω­ρί­ζει ο Ευρω­παϊ­κός Οργα­νι­σμός Φαρ­μά­κων. Όσοι απο­δει­κνύ­ουν ότι έχουν εμβο­λια­στεί μπορούν να έρθουν…και να κάνουν δια­κο­πές στην Ελλάδα. Αυτό ναι. Έτσι πρέπει να συντο­νί­σουμε τα πράγ­ματα…με σαφείς κανόνες και πνεύμα συνερ­γα­σίας…ώστε να μπο­ρέ­σουμε να ξανα­νοί­ξουμε στα­διακά.

A: Μιλάτε για τη μέθοδο, το πολι­τικό και οικο­νο­μικό σχέδιο. Πώς θα καθη­συ­χά­σετε τον κόσμο έπειτα από έναν χρόνο κού­ρα­σης στην Ευρώπη;

M: Νομίζω ότι πρέπει πάντα να λέμε την αλήθεια. Το περα­σμένο καλο­καίρι είπα ότι θα ζούσαμε με τον ιό για μεγάλο χρονικό διά­στημα. Πρέπει να έχουμε πολλή ταπει­νό­τητα. Δεν μπο­ρούμε να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε τα πάντα, καλά. Είναι αλήθεια ότι ο εμβο­λια­σμός εξα­κο­λου­θεί να είναι ένα βήμα και η ανοσία, που απο­κτή­θηκε από όλους αυτούς που δυστυ­χώς αρρώ­στη­σαν. Αλλά μέχρι το τέλος του καλο­και­ριού θα έλεγα, ότι θα τα έχουμε κατα­φέ­ρει, αυτό είναι το όριο που έχω θέσει για τη Γαλλία, θα έχουμε προ­τεί­νει να κάνουν το εμβόλιο σε όλους τους ενή­λι­κες Γάλλους που επι­θυ­μούν. Η Γερ­μα­νία η Ισπανία, η Ιταλία, έχουν ακριβώς το ίδιο πρό­γραμμα. Αυτό σημαί­νει ότι τότε θα είμαστε σε μια κατά­σταση όπου μπο­ρούμε να πούμε ότι έχουμε ένα επίπεδο εμβο­λια­σμού κι άρα ο ιός δεν θα μπορεί πια να επι­στρέ­ψει. Αυτό σημαί­νει …

A: Αυτό θα καθη­σύ­χαζε;

M: Αυτό είναι ένα ορόσημο προσιτό. Ήδη τις επό­με­νες εβδο­μά­δες θα έχουμε εμβο­λιά­σει ακόμη πιο πολλούς ανάλογα με την ηλικία τους. Μπορώ να σας πω ότι σήμερα στη Γαλλία έχουμε εμβο­λιά­σει μαζικά άτομα άνω των 75 ετών, ειδικά στους οίκους ευγη­ρίας. Παρα­τη­ρούμε μια μεγάλη πτώση μολύν­σεων και θνη­σι­μό­τη­τας σε αυτήν την ηλι­κιακή ομάδα. Λοιπόν λει­τουρ­γεί, Αυτό το ορόσημο θα έχουμε το καλο­καίρι. Ωστόσο, θα εξα­φα­νι­στεί αυτός ο ιός; Κανείς δεν ξέρει. Είναι πιθανό ότι θα υπάρ­χουν μεταλ­λά­ξεις, ότι θα συνε­χί­σει να προ­σαρ­μό­ζε­ται επειδή είναι ζωντα­νός, ότι θα έχει πιο ανθε­κτι­κές μορφές. Αυτό που βλέ­πουμε με τους επι­στή­μο­νες και τα εργα­στή­ρια είναι ότι η ιδανική λύση για την αντι­με­τώ­πιση αυτών των μεταλ­λά­ξεων, είναι το να έχει εμβο­λια­στεί κάποιος και να δια­θέ­τει ανοσία. Και, αυτό που ετοι­μά­ζουμε, επειδή έχουμε μάθει τους τελευ­ταί­ους μήνες, είναι να έχουμε ευρω­παϊκή ικα­νό­τητα παρα­γω­γής το συντο­μό­τερο δυνατό αυτών των απα­ντή­σεων και επο­μέ­νως τα νέα αυτά εμβόλια που τα λέμε ενι­σχυ­τικά για τις μεταλ­λά­ξεις που εμφα­νί­ζο­νται το φθινόπωρο-χειμώνα, στις αρχές του 2022,να τα παρά­γουμε το συντο­μό­τερο δυνατό και να τα δώσουμε στους συμπο­λί­τες μας.

A: Με τα γαλλικά εργα­στή­ρια, φαντά­ζο­μαι επίσης.

M: Η Sanofi ετοι­μά­ζει ένα εμβόλιο που το ονο­μά­ζει δεύ­τε­ρης γενιάς, αλλά για παρά­δειγμα έχει μονάδες που παρά­γουν σήμερα το Pfizer στη Γερ­μα­νία και στη Γαλλία το Johnson & Johnson που έρχεται. Ωθήσαμε τις εται­ρείες μας, τα φαρ­μα­κευ­τικά μας εργα­στή­ρια να προ­σαρ­μο­στούν για να μας βοη­θή­σουν να αντα­πο­κρι­θούμε στην κρίση. Λοιπόν, είμαστε όλο και πιο εξο­πλι­σμέ­νοι. Αλλά είναι αλήθεια ότι αυτό στοί­χισε πολύ. Το κλειδί είναι επίσης η οικο­νο­μική και κοι­νω­νική απά­ντηση. Πρέπει να ανοί­ξουμε εκ νέου τη δρα­στη­ριό­τητα το συντο­μό­τερο δυνατό, πρέπει να βοη­θή­σουμε τις χώρες να επα­νεκ­κι­νή­σουν το συντο­μό­τερο δυνατό, διότι το χρεια­ζό­μα­στε για να έχουμε ισχυρές οικο­νο­μίες που στη συνέ­χεια χρη­μα­το­δο­τούν αυτά τα μοντέλα αλλη­λεγ­γύης. Και το χρεια­ζό­μα­στε επίσης διότι αυτό είναι η ζωή. Πρέπει να βρούμε εκ νέου μια πλήρη και ολο­κλη­ρω­μένη δρα­στη­ριό­τητα, σχέδια για να μπο­ρέ­σουμε να σχε­διά­σουμε έργα. Πρέπει επίσης να βρούμε αυτήν την τέχνη της ζωής, τον πολι­τι­σμό ,τη φιλι­κό­τητα που μας λείπει τόσο πολύ.

A: Και το ηθικό παντού στην Ευρώπη. Η προ­ε­δρία της ΕΕ θα είναι γαλλική από τον Ιανουά­ριο. Πρό­κει­ται να ξεκι­νή­σετε ένα νέο πρό­γραμμα εργα­σιών;

M: Σκοπεύω να υποβάλω προ­τά­σεις στο δεύτερο εξάμηνο του τρέ­χο­ντος έτους. Είχα κάνει μερικές τον Σεπτέμ­βριο του 2017 για μια Ευρώπη της άμυνας, σημειώ­σαμε τερά­στια πρόοδο, για μια Ευρώπη της αλλη­λεγ­γύης που βρήκε την συμπλή­ρωσή της στο Ευρω­παϊκό Σχέδιο Ανά­καμ­ψης το περα­σμένο καλο­καίρι και για πολλά άλλα θέματα, όπως τα ευρω­παϊκά πανε­πι­στή­μια, μια Ευρώπη του Πολι­τι­σμού και της Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς, για την οποία έχουμε σημειώ­σει μεγάλη πρόοδο. Είχα μιλήσει γι΄αυτά στην ομιλία μου στην Πνύκα όταν είχα έρθει στην Αθήνα. Όλα αυτά τα θέματα έχουν προ­χω­ρή­σει πολύ πιο γρήγορα από πριν, αλλά νομίζω ότι πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε ακόμη περισ­σό­τερο. Γι ‘αυτό θα κάνω προ­τά­σεις στο δεύτερο μισό του 2021 εν όψει αυτής της γαλ­λι­κής Προ­ε­δρίας, αλλά θα προ­σπα­θούσα να την εγγράψω, αν μπορώ να το πω, στην ελπίδα. Δηλαδή, νομίζω ότι όλοι κι όλες έχουμε ανάγκη να ξανα­βρούμε ελπίδα. Αγω­νι­στή­καμε, χτίσαμε ένα πνεύμα αντί­στα­σης και πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να βγει από αυτήν την περίοδο κοι­τά­ζο­ντας μπροστά. Πρέπει και πάλι να γίνουμε μια ήπειρος φιλο­δο­ξίας, μιας θέλησης συνερ­γα­σίας. Το οφεί­λουμε στη νεολαία μας.

A: Τα έχετε συζη­τή­σει με τον κ. Μητσο­τάκη, φαντά­ζο­μαι;

M: Ναι, μίλησα τηλε­φω­νικά μαζί του για να ζητήσω συγ­γνώμη και μιλή­σαμε γι ‘αυτά. Γι’ αυτή την Ευρώπη του Πολι­τι­σμού, των πανε­πι­στη­μίων, αυτή την Ευρώπη της και­νο­το­μίας και της έρευνας στο τομέα της υγείας, αλλά και για πολλά άλλα θέματα. Θέλουμε να τα οικο­δο­μή­σουμε μαζί.

A: Ο Πρό­ε­δρος Ζισκάρ ντ’ Εστέν μου έλεγε λίγους μήνες πριν από το θάνατό του ότι εξα­κο­λου­θούσε να δια­βά­ζει τις ελλη­νι­κές τρα­γω­δίες του Σοφοκλή, επειδή προ­σπα­θούσε να κατα­νο­ή­σει τον κόσμο μέσω των αρχαίων κει­μέ­νων. Εσείς έχετε εμπνευ­στεί από τον κλασικό ελλη­νικό πολι­τι­σμό;

M: Ναι, με δια­μόρ­φωσε. Οι ελλη­νι­κοί και ρωμαϊ­κοί μύθοι με δια­μόρ­φω­σαν, η ανά­γνωση των τρα­γω­διών και θα έλεγα ότι ο έφηβος που ήμουν, που μάθαινε τα αρχαία ελλη­νικά, τράφηκε από όλα αυτά. Οι Έλληνες, όπως είπα, συνέ­βα­λαν στον ευρω­παϊκό πολι­τι­σμό, προ­σέ­φε­ραν τους μύθους που δόμησαν ολό­κληρη τη φαντα­σία μας και οι οποίοι, επι­πλέον, τρο­φο­δό­τη­σαν την ανα­γέν­νηση, τον κλα­σι­κι­σμό, τη νεότερη και τη σύγ­χρονη εποχή. Έφεραν την φιλο­σο­φία και ομολογώ ότι έμαθα πολλά από την ελλη­νική φιλο­σο­φία. Είχα ένα δάσκαλο φιλο­σο­φίας, τον Πωλ Ρικέρ που δεν στα­μά­τησε ποτέ να τους δια­βά­ζει στις εκδό­σεις Budé, η οποία είναι δίγλωσση. Επο­μέ­νως είτε πρό­κει­ται για τον Πλάτωνα ή τον Αρι­στο­τέλη, μεταξύ άλλων, τρο­φο­δό­τη­σαν όλη την ευρω­παϊκή φιλο­σο­φία και, επι­πλέον, όλη την αγγλο­σα­ξο­νική φιλο­σο­φία σε μεγάλο βαθμό. Επίσης οι Έλληνες παρέ­δω­σαν την τρα­γω­δία, τους μύθους, τη φιλο­σο­φία, βασικά για πρώτη φορά στην ιστορία μας μια ικα­νό­τητα να βάλουν τον κόσμο σε τάξη για να τον ζήσουν. Πιστεύω ότι αυτό κατά­φερε η Ευρώπη, μια ικα­νό­τητα να δομήσει κατη­γο­ρίες σκέψεων, την ικα­νό­τητα να σκέ­φτε­ται τον άνθρωπο με την υπέρ­βαση, να δημιουρ­γή­σει τις πρώτες μορφές οργά­νω­σης γυναι­κών και ανδρών μεταξύ τους, υπήρχε η κοι­νω­νία των Σου­με­ρίων, βέβαια. Αλλά τη σκέψη με αυτό τον όρο, και μέχρι αυτό το σημείο και τη σκέψη για την τάξη του κόσμου.

A: Υπάρχει ένα από­φθεγμα της αρχαιό­τη­τας που καθό­ρισε την πορεία σας;

M: Όχι, δεν έχω μόνο ένα από­φθεγμα. Όταν θέλω να ηρεμήσω, κατα­φεύγω στην Παρ­με­νί­δεια ισορ­ρο­πία. Επίσης υπάρχει κάτι στον Αρι­στο­τέλη που αγαπώ πολύ, το οποίο κατά βάση σημαί­νει ότι πρέπει να γίνουμε αυτό που έπρεπε να είμαστε. Και αυτό δεν είναι μια μορφή τετε­λε­σμέ­νου. Σημαί­νει ότι υπάρχει κάτι ήδη στην ουσία της κατά­στα­σης ενός ατόμου που υπάρχει ήδη εκεί και ότι τα γεγο­νότα απο­κα­λύ­πτο­νται στα­διακά αλλά εκτυ­λίσ­σο­νται στο βάθος.

A: Το να έχει κανείς ραντε­βού με το πεπρω­μένο του. Ο Περι­κλής, μας θυμίζει ότι ο καλύ­τε­ρος σύμ­βου­λος είναι ο χρόνος. Εσείς, κ. Πρόεδρε, μετά από τρία χρόνια στην εξουσία τρία χρόνια, τι έχετε μάθει; Για τον εαυτό σας ή για τους ανθρώ­πους;

M: Έμαθα για τον εαυτό μου, για τους ανθρώ­πους, για πολλά πράγ­ματα, για τη σχέση με το χρόνο, ξέρετε. Μιλούσα για το τραγικό. Το μεγάλο πρό­βλημα των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νιών μας είναι ότι για να κάνουμε σπου­δαία πράγ­ματα χρειά­ζε­ται χρόνος και ότι έχουμε κατα­σκευά­σει μεθο­δικά τα μέσα για να τον κλέ­ψουμε από τον εαυτό μας, όντας σε μόνιμη επεί­γουσα ανάγκη, μόνιμη επι­κοι­νω­νία, και τελικά έχουμε την εντύ­πωση ότι δεν οπι­σθο­χω­ρούμε και ότι αντι­με­τω­πί­ζουμε συνεχώς προ­θε­σμίες. Νομίζω ότι πρέπει να ξανα­βρούμε μια αίσθηση της διάρ­κειας του χρόνου που δεν σημαί­νει χρο­νο­τριβή, σπατάλη χρόνου, αντί­θετα. Έμαθα ότι μερικές φορές τα σημα­ντικά πράγ­ματα χρειά­ζο­νται χρόνο. Παρα­μένω ανυ­πό­μο­νος επειδή είμαι απαι­τη­τι­κός από τον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα με τα πράγ­ματα, τα γεγο­νότα, αλλά πιστεύω ότι η συνέ­πεια είναι πολύ πιο σημα­ντική από την ανυ­πο­μο­νη­σία. Αυτό πρέπει να το καλ­λιερ­γή­σουμε. Ο χρόνος απο­κα­λύ­πτει τα σημα­ντικά πράγ­ματα και, ως εκ τούτου, θα ήθελα να ξανα­βρούμε αυτή την αίσθηση της διάρ­κειας του χρόνου που είναι επίσης και αυτή του μέλ­λο­ντος.

A: Ευχα­ρι­στώ κύριε Πρόεδρε

Μ: Παρα­καλώ Νίκος

Πηγή : ertnews.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.