Μήνυμα Μητσοτάκη για 25η Μαρτίου: Οι Έλληνες κρατούν ψηλά το κεφάλι που σήκωσαν γενναία οι πρόγονοί τους

Μήνυμα για την 25η Μαρτίου και τα 200 χρόνια από την ελλη­νική επα­νά­σταση του έθνους έστειλε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Στο μήνυμά του τονίζει μεταξύ άλλων πως «πριν από δύο αιώνες, μια χούφτα απο­φα­σι­σμέ­νων αγω­νι­στών, μέσα και έξω από την Ελλάδα, ύψωσαν το λάβαρο της ανε­ξαρ­τη­σίας. Έθεσαν σε κίνηση μια δια­δι­κα­σία, το τέλος της οποίας ούτε και οι ίδιοι μπο­ρού­σαν να ονει­ρευ­τούν. Με τη βοήθεια των συμ­μά­χων τους, πολέ­μη­σαν ηρωικά και κέρ­δι­σαν την ελευ­θε­ρία τους».

Το μήνυμα του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για την 25η Μαρτίου:

Ελλη­νί­δες και Έλληνες,

Σήμερα το Έθνος γιορ­τά­ζει. Δια­κό­σια χρόνια από την ιστο­ρική Επα­νά­σταση του 1821, ανα­στο­χά­ζε­ται και προχωρά. Εμπνέ­ε­ται από τους προ­γό­νους και κρατά με σιγου­ριά τη σκυτάλη της προόδου, που περνά από γενιά σε γενιά της πατρί­δας μας.

Πριν από δύο αιώνες, μια χούφτα απο­φα­σι­σμέ­νων αγω­νι­στών, μέσα και έξω από την Ελλάδα, ύψωσαν το λάβαρο της ανε­ξαρ­τη­σίας. Έθεσαν σε κίνηση μια δια­δι­κα­σία, το τέλος της οποίας ούτε και οι ίδιοι μπο­ρού­σαν να ονει­ρευ­τούν. Με τη βοήθεια των συμ­μά­χων τους, πολέ­μη­σαν ηρωικά και κέρ­δι­σαν την ελευ­θε­ρία τους.

Ξετυ­λί­γο­ντας το αρχαίο και το βυζα­ντινό νήμα, έθεσαν τα θεμέλια για να μετα­τρα­πεί μια επαρχία της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας σε ανε­ξάρ­τητο, οργα­νω­μένο κράτος. Ένα κράτος που, στη συνέ­χεια, μεγά­λωσε σε όλα: σε επι­κρά­τεια, σε Δημο­κρα­τία, σε διεθνή ακτι­νο­βο­λία. Δια­κό­σια χρόνια μετά, η Ελλάδα είναι μια σύγ­χρονη ευρω­παϊκή χώρα. Με ισχύ και κύρος σε ολό­κληρο τον κόσμο.

Στη δια­δρομή αυτή ζήσαμε στιγμές θριάμ­βου αλλά και οδύνης. Σοφές απο­φά­σεις, όπως και μεγάλα λάθη. Όμως, σε όλες τις μεγάλες δοκι­μα­σίες της ανθρω­πό­τη­τας ο τόπος μας στρα­τεύ­τηκε πάντα στη σωστή όχθη της Ιστο­ρίας.

Και αυτό μας δίνει τη δύναμη να κοιτάμε κατά­ματα το παρελ­θόν: να νιώ­θουμε υπε­ρή­φα­νοι για τα μεγάλα άλματα του Έθνους. Αλλά και να διδα­σκό­μα­στε από τις ευκαι­ρίες που χάθηκαν, ώστε να δημιουρ­γούμε και­νούρ­γιες για τις ημέρες που έρχο­νται. Μετα­τρέ­πο­ντας την εμπει­ρία του χθες σε καύσιμο πορείας προς το αύριο.

Μια ματιά στις σελίδες της Ιστο­ρίας μας σε ένα και μόνο συμπέ­ρα­σμα οδηγεί: ότι μοι­ρα­σμέ­νοι οι Έλληνες λύγισαν, ενώ ενω­μέ­νοι μεγα­λούρ­γη­σαν. Δεν ξεχνάμε, συνεπώς, τις έχθρες που εκδη­λώ­θη­καν ακόμη και μέσα στον ξεση­κωμό. Τον εθνικό διχασμό. Τον ολέθριο εμφύλιο. Ούτε και τις παγίδες της πρό­σφα­της δημα­γω­γίας.

Γι’ αυτό, επι­λέ­γουμε για ιστο­ρικό μας φάρο την ενότητα των Βαλ­κα­νι­κών Πολέμων. Του έπους του ‘40 και της Αντί­στα­σης. Την κοινή μας στάση κατά της δικτα­το­ρίας και την κοινή μας δράση στα χρόνια της ανά­πτυ­ξης. Την ενσω­μά­τωση στην ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια. Και τα βήματά μας στην πιο στέρεη Δημο­κρα­τία που είχαμε ποτέ.

Υπο­δε­χό­μα­στε την εθνική επέτειο με την περί­σκεψη που φέρνει η περη­φά­νεια. Γιατί οι ήρωες του ’21 βρήκαν άξιους συνε­χι­στές στην πολι­τική και την οικο­νο­μία. Αλλά και στον στο­χα­σμό, στην επι­στήμη, στην τέχνη και στον αθλη­τι­σμό.

Πάνω από όλα, όμως, η ιστορία του ανε­ξάρ­τη­του ελλη­νι­κού κράτους είναι η ιστορία των ανθρώ­πων του. Όλων όσοι έπεσαν και βρήκαν τη δύναμη να ξανα­ση­κω­θούν για να κλη­ρο­δο­τή­σουν στα παιδιά τους ένα καλύ­τερο αύριο.

Που συνα­ντή­θη­καν τολμηρά με τα ρεύματα της προόδου, κρα­τώ­ντας όμως ζωντα­νές τις παρα­δό­σεις. Που δού­λε­ψαν σκληρά και πρό­κο­ψαν. Και μαζί τους, πρόκοψε και η πατρίδα όλη. Είναι όσοι, ψάλ­λο­ντας τους στίχους του Σολωμού, δάκρυ­σαν μπροστά στη γαλα­νό­λευκη. Σε όλους αυτούς, η Ελλάδα ευγνω­μο­νούσα, αποτίει φόρο τιμής.

Συμπο­λί­τες μου,

Εφέτος, η 25η Μαρτίου είναι μονα­δική. Αλλά και ξεχω­ρι­στή, καθώς μας βρίσκει στην τελική μάχη με την παν­δη­μία. Με τις δυσκο­λίες πολλές, όμως ορατή πλέον τη νίκη. Άλλωστε, και η εθνική εκστρα­τεία για τον εμβο­λια­σμό Ελευ­θε­ρία ονο­μά­ζε­ται.

Η χώρα μας βγαίνει ισχυ­ρό­τερη από αυτή την περι­πέ­τεια: Με ενωμένη την κοι­νω­νία, ανθε­κτική την οικο­νο­μία και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερο το κράτος. Και επι­πλέον, με δυνα­τούς δεσμούς εμπι­στο­σύ­νης ανάμεσα στην Πολι­τεία και τους Πολίτες.

Κάτι που ανα­δεί­χθηκε στα πολλά και ταυ­τό­χρονα μέτωπα που δώσαμε μάχες: Στην υπε­ρά­σπιση των συνόρων μας σε Έβρο και Αιγαίο. Στη θωρά­κιση της δημό­σιας υγείας και της κοι­νω­νι­κής ευη­με­ρίας. Αλλά και απέ­να­ντι στις προ­κλή­σεις των γει­τό­νων μας.

Στην αυγή του τρίτου αιώνα ελεύ­θε­ρης ζωής, οι Έλληνες κρατούν ψηλά το κεφάλι που σήκωσαν γενναία οι πρό­γο­νοί τους. Σήμερα οι προ­κλή­σεις είναι δια­φο­ρε­τι­κές, όμως η απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας παρα­μέ­νει ίδια. Το στοί­χημα της γενιάς μας είναι 200 χρόνια μετά την «Επα­νά­σταση της Εθνικής Ανά­στα­σης» να γίνει η «Επα­νά­σταση της Εθνικής Ανά­τα­ξης». Με την Ελλάδα και πάλι πρω­τα­γω­νί­στρια των καιρών.

‘Άλλωστε, από το «Έψιλον» της Ελλάδας ξεκι­νούν και η Επα­νά­σταση, και η Ελευ­θε­ρία, και η Ελπίδα. Είναι τα συστα­τικά της «όμορφης και παρά­ξε­νης πατρί­δας» του Ελύτη. Του πολυ­μή­χα­νου Οδυσσέα που με την ευφυΐα του πέτυχε περισ­σό­τερα από όσα του επέ­τρε­παν τα μέσα που διέθετε. Και της χώρας του εθνικού μας ποιητή, όπου «όλα γύρω της είναι φως».

Την ιστορία αυτού του τόπου γιορ­τά­ζουμε σήμερα. Με περη­φά­νια και με σεμνό­τητα. Τίποτα από όσα κερ­δί­σαμε μέχρι τώρα δεν ήταν αυτο­νό­ητο. Γι’ αυτό και συνε­χί­ζουμε οπλι­σμέ­νοι με τον νέο πατριω­τι­σμό της ευθύνης. Και τη σημαία μας να ανε­μί­ζει από εθνική αυτο­πε­ποί­θηση και αισιο­δο­ξία.

Χρόνια πολλά Ελλάδα μας! Χρόνια πολλά Έλληνες, παντού στον κόσμο!