Στον Κτηματολογικό Δικαστή παραπέμφθηκε η αγωγή της Ιεράς Μονής του Ταξιάρχου Μιχαήλ κατά του Ελληνικού Δημοσίου

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την τακτική δια­δι­κα­σία, παρα­πέμ­φθηκε προς κρίση στον Κτη­μα­το­λο­γικό Δικαστή η αγωγή που άσκησε η ιστο­ρική «Ιερά Μονή του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη», που εδρεύει στο Δήμο Σύμης κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όπως νόμιμα εκπρο­σω­πεί­ται από τον υπουργό Οικο­νο­μι­κών.

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα εαυτό «λει­τουρ­γικά αναρ­μό­διο».

Η Ιερά Μονή του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη Σύμης ιδρύ­θηκε και λει­τουρ­γεί κατά τα μεν παλαιό­τερα κτί­σματα αυτής από τον 14ου μ.Χ. αιώνα, κατά δε τα νεώτερα επάνω στα παλαιά κτί­σματα αυτής από τον 17ο και 18ο μ.Χ αιώνα και είναι περί­φημη ιστο­ρικά βυζα­ντινή Ιερά Μονή της Ορθό­δο­ξης του Χριστού Ανα­το­λι­κής Εκκλη­σίας, ανα­δει­χθείσα και περι­βλη­θείσα επί Πατριαρ­χίας Κυρίλ­λου του Δ΄ και Γρη­γο­ρίου του Ε΄ σε Σταυ­ρο­πη­γιακή Μονή του Οικου­με­νι­κού Θρόνου, ήτοι υπα­γό­μενη απ’ ευθείας στο Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο Κων­στα­ντι­νου­πό­λεως.

Στους νεώ­τε­ρους πλέον χρόνους και πάντως από τα μέσα του 19ου αιώνα, η Ιερά Μονή του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη απώλεσε τα σταυ­ρο­πη­γιακά προ­νό­μια και από τότε επο­πτευό­ταν αρχικά από την Ιερά Μητρό­πολη Ρόδου και πλέον από την Ιερά Μητρό­πολη Σύμης – Τήλου – Χάλκης και Καστελ­λό­ρι­ζου, από της ιδρύ­σεως της τελευ­ταίας ύστερα από από­σπαση από την περι­φέ­ρεια της Ιεράς Μητρό­πο­λης Ρόδου (ΦΕΚ Β1713/2004).

Η Ιερά Σταυ­ρο­πη­γιακή Μονή του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη έφθασε στην ακμή της τον 19ο μ.Χ αιώνα ως Καλο­γη­ρικό Ησυ­χα­στή­ριο και ως ταυ­τό­χρονα κοι­νω­φε­λές Ίδρυμα, με κατα­λυ­τική επί­δραση στη θρη­σκευ­τική ζωή της Σύμης και στη λει­τουρ­γία των Σχο­λείων της Σύμης, ιδρύ­σασα και λει­τουρ­γούσα συγκε­κρι­μένα δύο Σχολές, τη Σχολή της Αγίας Μαρίνας και τη Σχολή του Κάστρου.

Για την επι­τέ­λεση των σκοπών της, από της εποχής του Πατριάρχη Γρη­γο­ρίου του Ε΄, δηλαδή προ του 1797, είχε απο­κτή­σει Μετόχια, ήτοι γεω­τε­μά­χια στην περι­φέ­ρεια της νήσου Σύμης.

Τα παρα­πάνω Μετόχια η Ιερά Σταυ­ρο­πη­γιακή Μονή του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη απέ­κτησε δια αγο­ρα­πω­λη­σιών και δωρεάν, πλην όμως δεν δια­σώ­θη­καν στο αρχείο της σχετικά έγγραφα, κατα­στρα­φέ­ντα λόγω των εκτε­τα­μέ­νων βομ­βαρ­δι­σμών και κατα­στρο­φών στη Σύμη στον Β΄ Παγκό­σμιο Πόλεμο.

Είναι γεγονός όμως πρόδηλο, τοπικώς του­λά­χι­στον, και γνωστό τοις πάσι ότι τα ανωτέρω Μετόχια έκτοτε (προ του 1797), ασφα­λέ­στατα δε ήδη από τότε (1797) και μέχρι σήμερα, αδιά­κοπα, δημόσια, ειρη­νικά, αδιαμ­φι­σβή­τητα, ανε­νό­χλητα και χωρίς αντίρ­ρηση από οποιον­δή­ποτε, ανήκουν στην απο­κλει­στική κυριό­τητα, νομή και κατοχή της Ιεράς Μονής του Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη, η οποία με διάνοια απο­κλει­στι­κού κυρίου τα εξου­σιά­ζει, τα νέμεται και τα κατέχει είτε η ίδια, είτε δια αντι­προ­σώ­πων της, είτε δια προ­σω­ρι­νής παρα­χω­ρή­σεως σε άπορες οικο­γέ­νειες για γεωρ­γο­κτη­νο­τρο­φι­κές εργα­σίες, ήτοι για καλ­λιέρ­γεια σιτηρών και ζωο­τρο­φών και κατόπιν συγκο­μι­δής για βόσκηση αιγο­προ­βά­των, επι­με­λού­μενη ανέ­κα­θεν και μέχρι σήμερα αυτών με την προ­στα­σία και τον καθο­ρι­σμό αυτών και τη συντή­ρηση λιθό­κτι­στων εκ ξερο­λι­θιών περι­φρά­ξεων.

Με την υπ’αρ. 71155/11-7-1995 απόφαση του υπουρ­γού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ 635/Β/18-7-1995) κηρύ­χθηκε υπό κτη­μα­το­γρά­φηση ο Δήμος Σύμης Δωδε­κα­νή­σου. Στη συνέ­χεια με την υπ’αρ. 453/2/5-11-2007 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Ο.Κ.Χ.Ε. (ΦΕΚ 2220/19-11-2007) δια­πι­στώ­θηκε η περαί­ωση της δια­δι­κα­σίας κτη­μα­το­γρά­φη­σης για τα ακίνητα του Δήμου Σύμης της νήσου Σύμης Δωδε­κα­νή­σου και ορί­σθηκε ως ημε­ρο­μη­νία έναρξης του Κτη­μα­το­λο­γίου τη Σύμη η 10-11-2007.

Ακίνητα, τα οποία βρί­σκο­νται στο Δήμο Σύμης και υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του Ν. 2308/1995 για τη δημιουρ­γία Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου, κατά τη δια­δι­κα­σία της Κτη­μα­το­γρά­φη­σης, λόγω δυστυ­χώς ελλι­πούς ενη­μέ­ρω­σης και πρω­τί­στως λόγω της απου­σίας από την κατοχή της Ιεράς Μονής των απα­ραί­τη­των δικαιο­λο­γη­τι­κών νομι­μο­ποι­η­τι­κών εγγρά­φων, για την κατά το νόμο από­δειξη της κτήσης κυριό­τη­τας και της συμπλη­ρώ­σεως των προ­ϋ­πο­θέ­σεων παρα­γώ­γου κτήσεως άλλως της χρη­σι­κτη­σίας, η Ιερά Μονή Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Ρου­κου­νιώτη, δεν προέβη ολο­κλη­ρω­μένα νόμιμα και εμπρό­θε­σμα στην υποβολή δηλώ­σεων ιδιο­κτη­σίας.

Με απο­τέ­λε­σμα ιδιο­κτη­σίες της να κατα­χω­ρη­θούν εσφαλ­μένα και αναι­τιο­λό­γητα, δηλαδή στις αρχικές εγγρα­φές κατά μετα­φορά από τους κτη­μα­το­λο­γι­κούς πίνακες με τους κατω­τέρω αντί­στοι­χους Κωδι­κούς Αριθ­μούς του Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου (Κ.Α.Ε.Κ.), οι δικαιού­χοι του εμπράγ­μα­του δικαιώ­μα­τος της κυριό­τη­τας να φέρο­νται με την ένδειξη «ΑΓΝΩΣΤΟΣ».

Σημειώ­νε­ται ότι η αρμόδια Επι­τροπή απέρ­ριψε τις ενστά­σεις της Μονής «καθόσον ο ενι­στά­με­νος δεν προ­σκο­μί­ζει νόμιμα μετεγ­γραμ­μέ­νους τίτλους ιδιο­κτη­σίας από το 1885 (!!!) ως γεω­τε­μά­χιων που βρί­σκο­νται εκτός ορίων οικι­σμού και διεκ­δι­κού­νται από το Ελλη­νικό Δημόσιο (Δ/νση Δασών)» και έτσι τελικά έγινε η αρχική εγγραφή τους στο Ελλη­νικό Δημόσιο ολό­κλη­ρου , δηλαδή τα παρα­πάνω ακίνητα κατα­χω­ρή­θη­καν ανα­κρι­βώς κατά την Γ’ Ανάρ­τηση και την περαί­ωση της δια­δι­κα­σίας κτη­μα­το­γρά­φη­σης στο Ελλη­νικό Δημόσιο με αιτία κτήσεως το τεκ­μή­ριο κυριό­τη­τας του Δημο­σίου ως δια­δό­χου του ιτα­λι­κού κράτους, επί δασικών εν γένει και χορ­το­λι­βα­δι­κών εκτά­σεων.

Στη δίκη την Ιερά Μονή εκπρο­σω­πεί ο παρά Αρείω Πάγω δικη­γό­ρος Ρόδου και Άρχο­ντας Δικαιο­φύ­λα­κας του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου κ. Θεό­δω­ρος Παπα­γε­ωρ­γίου.