“Η σύγχρονη Eλληνίδα γυναίκα”-Γράφει η Ελένη Ν. Καραγιάννη

Η γιορτή της γυναί­κας είναι μια μέρα που γιορ­τά­ζε­ται η γυναίκα, μία μέρα που θεσπί­στηκε προ­κει­μέ­νου να δώσει έμφαση στην αξία και τη συνει­σφορά της γυναί­κας στην ανθρω­πό­τητα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως η γυναίκα γιορ­τά­ζει κάθε μέρα στην σύγ­χρονη ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα, μέσα από την ελλη­νική παρά­δοση, η γυναίκα είχε πάντα ξεχω­ρι­στή θέση, στην αρχαία Ελλάδα, στο Βυζά­ντιο, στην Χρι­στια­νική παρά­δοση και στη σύγ­χρονη Ελλάδα. Στην Ελλάδα της Δημο­κρα­τίας και του Πολι­τι­σμού, η γυναίκα είχε πάντα ξεχω­ρι­στή θέση. Οι αρχαίες Ελλη­νί­δες Θεές, οι ελλη­νί­δες της Επα­να­στά­σεως, οι ελλη­νί­δες της Αντί­στα­σης, οι ελλη­νί­δες πολι­τι­κοί. Πολλές φορές παρερ­μη­νεύ­τηκε η ελλη­νική παρά­δοση και η θέση της γυναί­κας στην Ελλάδα προ­σπά­θησε να «πλα­σά­ρει» τη γυναίκα ως «είδωλο επι­τη­δευ­μέ­νης» ομορ­φιάς με συγκε­κρι­μένο στέρεο τρόπο συμπε­ρι­φο­ράς στην οικο­γέ­νεια, στο χώρο εργα­σίας, στην πολι­τική, στην τέχνη.

Η πραγ­μα­τική θέση της γυναί­κας είναι αυτή που διδα­χθή­καμε στην Αρχαία Ελλάδα και στο Βυζά­ντιο με την γυναίκα να σπάει τα στε­ρε­ό­τυπα που ίσχυαν σε κάθε περιοχή και να ξεχω­ρί­ζει δεί­χνο­ντας το δρόμο με το παρά­δειγμά της. Στο Βυζά­ντιο η γυναίκα έπαιζε τον καθο­ρι­στικό ρόλο για τις απο­φά­σεις, η γυναίκα αυτο­κρά­τειρα. Η γυναίκα στην Χρι­στια­νο­σύνη είχε και έχει ξεχω­ρι­στή θέση, η μάνα, η κόρη, η αδερφή, η σύζυγος. Γι αυτές τις γυναί­κες μάθαμε από την Ιστορία.

Η θέση της γυναί­κας στην Ελλάδα της μετα­πο­λί­τευ­σης έχει τη δική της σημα­ντική θέση αλλά έχει παρε­ξη­γη­θεί το είδωλο της γυναι­κείας ομορ­φιάς. Η γυναίκα είναι η οντό­τητα, το μυαλό, η ενέρ­γεια. Η ομορφιά ενός ανθρώ­που και πόσο μάλλον της γυναί­κας είναι σαν μια πηγή που ανα­βλύ­ζει από τον εσω­τε­ρικό της κόσμο. Σε όλα τα επαγ­γέλ­ματα συνα­ντάμε αγω­νι­ζό­με­νες γυναί­κες και που δια­πρέ­πουν στον τομέα τους. Αυτή είναι η σύγ­χρονη γυναίκα. Η γυναίκα που αναζητά λύσεις στα προ­βλή­ματα και που πολε­μάει τα στε­ρε­ό­τυπα με την εφευ­ρε­τι­κό­τητά της.

Στην εποχή μας η γυναίκα καλεί­ται να αντα­γω­νι­στεί τα αντρικά στε­ρε­ό­τυπα που την ήθελαν σε κατώ­τερη τάξη. Έχει ν’ αντι­με­τω­πί­σει τις δυσκο­λίες και τις αντι­ξο­ό­τη­τες της κοι­νω­νίας όχι με την ομορφιά της ή τα εξω­τε­ρικά της κάλλη αλλά με το μυαλό και την εργασία της.

Οι Ελλη­νί­δες του σήμερα έκαναν ένα βήμα παρα­πάνω σε σχέση με το χθες προ­κει­μέ­νου να στα­μα­τή­σουν τις σεξουα­λι­κές παρε­νο­χλή­σεις και άλλου είδους εκφο­βι­σμούς, σε όλους τους τομείς της σύγ­χρο­νης πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Στον αθλη­τι­σμό, στον καλ­λι­τε­χνικό χώρο, στην εκπαί­δευση, στην πολι­τική. Αυτό σημαί­νει πως οι αγώνες των γυναι­κών των προη­γού­με­νων γενιών δεν πήγαν χαμένοι. Οι σύγ­χρο­νες γυναί­κες κατά­λα­βαν που χωλαί­νει το σύστημα που τις θέλει να βρί­σκο­νται σε μειο­νε­κτική θέση και θύματα μιας άδικης και ανδρο­κρα­τού­με­νης κοι­νω­νίας.

Οι γυναί­κες του σήμερα απαι­τούν ίσους όρους στην εργασία, στην πολι­τική, στον αθλη­τι­σμό, στην τέχνη, στην εκπαί­δευση. Μάχο­νται για ν’ ανοί­ξουν έναν δρόμο αξιο­πρέ­πειας για τις γυναί­κες της επό­με­νης γενιάς, τις κόρες, ανιψιές, αδερφές και για όλες όσες έχουν τα μάτια τους στραμ­μένα στο σωστό μέρος και το μυαλό τους ανοικτό να δεχθούν τα ερε­θί­σματα που θα τις βοη­θή­σουν να εξε­λι­χθούν μέσα από τις μάχες που δίνο­νται καθη­με­ρινά σε κάθε τομέα.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών Από­φοιτη ΕΠΠΑΙΚ και ΠΕΣΥΠ ΑΣΠΑΙΤΕ Αθλή­τρια Τριά­θλου