Eνα επίκαιρο άρθρο: Γ. Χατζημάρκος: Ο Σκουρόβλαχος ή… ο Μπαστουνόβλαχος;

ʼΑρθρο του

Γιώργου Χατζη­μάρ­κου

σύστημα το [sístima] :σύνολο από σώματα, πράγ­ματα, έννοιες ή δια­δι­κα­σίες που βρί­σκο­νται σε αλλη­λε­ξάρ­τηση, έτσι ώστε κάθε μετα­βολή στο ένα από αυτά να έχει επί­δραση σε ένα ή σε όλα τα άλλα.

Ότι θα κατα­φεύ­γαμε στα λεξικά για να ερμη­νεύ­σουμε, εκτός από την εγκυ­ρό­τητα της ετυ­μο­λο­γι­κής προ­σέγ­γι­σης, και τα κίνητρα συμπε­ρι­φο­ρών και αντι­δρά­σεων μάλλον δεν είχαμε φαντα­στεί ότι θα μας συμβεί. Ας είναι.

Ας είναι καλά και οι γνήσιοι εκπρό­σω­ποι του sistimatos που ανοικτά πια βγήκαν στην επι­φά­νεια, για να δικαιο­λο­γή­σουν τα μηνιά­τικα ετών και για να δώσουν στον λαό την αυθε­ντική ερμη­νεία της “επι­κοι­νω­νίας”.

Tης κακής επι­κοι­νω­νίας. Αυτής που οι γνήσιοι υπη­ρέ­τες της αλή­θειας ανα­κά­λυ­ψαν στους άλλους. Όχι αυτής που χρόνια τώρα πουλάνε οι ίδιοι στο sistima. Αυτή είναι η καλή επι­κοι­νω­νία.

Ότι θα ενο­χλούσα με την τοπο­θέ­τηση μου στη συνά­ντηση με τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ, το είχα φαντα­στεί. Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να το κατα­λά­βεις αυτό. Όχι τόσο τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ, γιατί αυτά στη συνά­ντηση άκουσαν την πλήρη τοπο­θέ­τησή μου και είχα και τη δυνα­τό­τητα να συζη­τήσω μαζί τους επί μακρόν τον τίτλο του “κατα­κτητή” που χρη­σι­μο­ποί­ησα στον λόγο μου.

Ότι θα ενο­χλούσα περισ­σό­τερο ακόμα κάποιους τοπι­κούς sistimikous που προ­σβλή­θη­καν, ομολογώ ότι το θεω­ρούσα μάλλον μικρή πιθα­νό­τητα.

Φαί­νε­ται όμως ότι η τόσο ενδια­φέ­ρουσα περί­ο­δος που δια­νύ­ουμε μας δίνει και τις ευκαι­ρίες να δοκι­μά­ζουμε την τύχη μας στο ξεμπρό­στια­σμα μερικών δια­νο­ού­με­νων και θεω­ρη­τι­κών της τοπικής ύπνωσης. Κάποτε, τότε που το sistima ήταν στα πάνω του, δεν είχες και πολλές ελπίδες να “τσι­μπή­σουν”.

Επι­βε­βαιώ­νε­ται όμως ότι οι αντοχές του sistimatos δοκι­μά­ζο­νται και αυτό χαλάει την καθαρή σκέψη του. Αυτή που πρόβαλε σαν antistasi το να γυρνάς αξύ­ρι­στος. Τότε, αυτό ήταν καλή επι­κοι­νω­νία. Χρήσιμη στον λαου­τζίκο και εντελώς ανι­διο­τε­λής! Λίγο το έχεις να μοσχο­που­λάς το μούσι που εκτός των άλλων είναι και αυτο­φυές;

Ενώ τώρα, που από μία πεντά­ωρη συνά­ντηση με τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ βγήκαν και πλη­ρο­φο­ρίες που το sistima έχει προ­σπα­θή­σει επι­με­λώς να δια­ψεύ­σει, έπρεπε να βγουν οι φύλακες να ενη­με­ρώ­σουν με υπευ­θυ­νό­τητα. Όχι ακριβώς οι ίδιοι οι φύλακες, αυτοί που λέει και το γνωμικό ότι έχουν την γνώση, αλλά οι επι­με­λη­τές τους. Και αυτοί βέβαια έχουν γνώση, αλίμονο. Γνώση στην επι­κοι­νω­νία.

Εδώ ολό­κληρο μούσι πού­λη­σαν, στο χρυσάφι που χαρα­μί­σαμε θα κόλ­λα­γαν;

Που χαρα­μί­σαμε. Στον πλη­θυ­ντικό βέβαια, αφού ως γνωστόν μαζί τα φάγαμε. Έχει κανείς αμφι­βο­λία ;

Όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, ο ανι­διο­τε­λής της επι­κοι­νω­νίας έχει και την ερμη­νεία για την στάση που τήρησα τόσο εγώ όσο και σχεδόν όλοι οι υπό­λοι­ποι που συμ­με­τεί­χαν στην συνά­ντηση με τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ.

Έγινε, όπως λέει ο υπη­ρέ­της της μίας και μονα­δι­κής πηγής έμπνευ­σης, για επι­κοι­νω­νια­κούς λόγους. Σπου­δαία ανάλυση, πολύ βαθυ­στό­χα­στη βρε παιδί μου.

Και λίγο προ­σβλη­τική για το ίδιο το sistima. Πως επι­τρέ­πει και σε άλλους την επι­κοι­νω­νία; Είδες σε τι καιρούς ζούμε φίλε Νικήτα ; Σε κατα­λα­βαίνω απόλυτα.

Χάθηκε να κάναμε και εμείς μία δήλωση καθη­συ­χα­στική, ελαφρά αγω­νι­στική ή τέλος πάντων να παρα­πέ­μπαμε το θέμα σε μία επι­τροπή ; Ας λέγαμε και δύο καλά λόγια για την ανά­πτυξη που θα γνω­ρί­σει τώρα το χρυσάφι που χαρα­μί­σαμε!

Όταν κάνεις στη ζωή σου το αμορ­τι­σέρ, δύσκολα το ξεχνάς. Πόσο μάλλον αν αμεί­βε­σαι κιόλας.

Υ.Γ.: Για να προλάβω το επόμενο θέμα που ενοχλεί το sistima, βάζω πρώτος το ερώτημα.

Τι σκότωσε το νέο εργο­στά­σιο της ΔΕΗ;

Ο σκου­ρό­βλα­χος που πετά ή ο μπα­στου­νό­βλα­χος που περπατά;