Τα θαύματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια

Επίγεια θαύματα της τελευ­ταίας εικο­σα­ε­τίας γεννούν ερω­τη­μα­τικά για την γνη­σιό­τητα τους και κάποιες φορές διχά­ζουν τους πιστούς χρι­στια­νούς.

Μορφές Αγίων που εμφα­νί­ζο­νται «αίφνης» μπροστά στους πιστούς, δέντρα που αιμορ­ρα­γούν, εικόνες που δακρύ­ζουν, σώματα

απο­βιω­σά­ντων πατέρων που μένουν αναλ­λοί­ωτα στο πέρασμα του χρόνου, έχουν «καθη­λώ­σει» κατά δια­στή­ματα τη θρη­σκευ­τική κοι­νό­τητα.

Μηνύ­ματα εξ’ ουρανού, κυήματα της φαντα­σίας, σπάνια φυσικά φαι­νό­μενα ή εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση της πίστης από εκκλη­σια­στικά όργανα που απο­βλέ­πουν στην οικο­νο­μική αφαί­μαξη των πιστών;

Είναι ανήμερα του Αγίου Δημη­τρίου, το 2013, όταν οι γυναί­κες που ανοί­γουν την εκκλη­σία στο παλιό νεκρο­τα­φείο της Ιαλυσού, στη Ρόδο, αντι­κρί­ζουν την εικόνα του Αρχαγ­γέλ­λου Μιχαήλ να δακρύ­ζει.

Ο μητρο­πο­λί­της Ρόδου, Κύριλ­λος, που μετα­βαί­νει στο χώρο για να δια­πι­στώ­σει ιδίοις όμμασι το θαύμα, ζητά να μετα­κι­νη­θεί για να ελεγ­χθεί τυχόν υγρασία στο πίσω μέρος της. Έπειτα δίνεται εντολή να μετα­φερ­θεί η εικόνα στον ιερό ναό των Εισο­δίων της Θεο­τό­κου για να τεθεί σε λαϊκό προ­σκύ­νημα. «Θα τη μετα­φέ­ρουμε στον μεγάλο Ναό και θα δούμε πως θα εξε­λι­χθεί το φαι­νό­μενο», δηλώνει σε κάμερες και πιστούς που ήδη έχουν συγκε­ντρω­θεί στο μικρό παρεκ­κλήσι.

Το άοσμο υγρό συνε­χί­ζει να ρέει για τρεις ημέρες. Η κοσμο­συρ­ροή είναι μεγάλη, κάποιοι κάτοι­κοι μιλούν συγκι­νη­μέ­νοι για θαύμα αλλά ταυ­τό­χρονα επι­φυ­λάσ­σο­νται για το τι «προ­οι­κο­νο­μεί» ο οιωνός.

Ο ιερέας της εκκλη­σίας δηλώνει τότε πως κάτι παρά­ξενο συμ­βαί­νει αλλά δεν είναι ο καθ’ ύλην αρμό­διος να το πιστο­ποι­ή­σει. Η εικόνα στέλ­νε­ται στην 4η Εφορία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των και τα απο­τε­λέ­σματα του ελέγχου, σύμφωνα με τον εφη­μέ­ριο του ναού, πατέρα Μύρωνα, βεβαιώ­νουν την ύπαρξη υγρού αλλά χωρίς να αιτιο­λο­γούν την προ­έ­λευσή του. «Η εικόνα κατα­σκευά­στηκε το 1986, το ξύλο είναι παλιό και εντελώς ξερό, χωρίς πιθα­νό­τητα υγρα­σίας άρα ποιος μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει το θαύμα» δηλώνει στο newsbeast.gr ενώ επι­βε­βαιώ­νει πως στην εικόνα είχε γίνει συντή­ρηση προ έξι μηνών.

Ο ίδιος άλλωστε και πλήθος πιστών της περιο­χής υπο­στη­ρί­ζουν πως ο Ταξιάρ­χης δακρύ­ζο­ντας προ­μή­νυε την θεο­μη­νία που ακο­λού­θησε στη Ρόδο, ο τρα­γι­κός απο­λο­γι­σμός της οποίας ήταν 3 νεκροί, ολο­σχε­ρής κατα­στροφή 30 σπιτιών καθώς και ανυ­πο­λό­γι­στες ζημιές σε άλλα 400 κτήρια στην κοι­νό­τητα της Ιαλυσού. Μερίδα της κοινής γνώμης παρόλα αυτά δια­τη­ρεί τις αμφι­βο­λίες της εφόσον και η πρότερη περί­πτωση εικόνας που δακρύ­ζει παρα­μέ­νει αλη­σμό­νητη.

Τον Ιούνιο 2001 εμβρό­ντη­τοι δεκάδες πιστοί αντι­κρί­ζουν την εικόνα του Αγίου Φανου­ρίου στην Αργυ­ρού­πολη να αιμορ­ρα­γεί. Το πλήθος σπεύδει να προ­σευ­χη­θεί υπο­κλι­νό­μενο στο θαύμα. Οι εισπρά­ξεις γεμί­ζουν το παγκάρι του ναού μέχρι η ανάλυση από το χημείο του κράτους να δείξει πως το αίμα είναι βυσ­σι­νάδα και το θαύμα θέαμα προς τέρψιν πει­να­σμέ­νων οφθαλ­μών. Η Αρχιε­πι­σκοπή σε απά­ντηση του «σάλου» που είχε προ­κλη­θεί από το ξεσκέ­πα­σμα του «θαύ­μα­τος» δια­τάσ­σει ανα­κρί­σεις αλλά το πόρισμα εντέλει μαρ­τυ­ρεί πως τα φαι­νό­μενα «οφεί­λο­νται σε συγκυ­ρίες φυσικών συν­θη­κών που δια­μορ­φώ­θη­καν μέσα στο Ναό, λόγω υψηλής θερ­μο­κρα­σίας, υγρα­σίας και άλλων γνωστών και αγνώ­στων φυσικών παρα­γό­ντων».

Οι κλαί­ου­σες εικόνες όμως, δεν στα­μα­τούν εδώ.

Τον Οκτώ­βριο του 2012, θρη­σκευ­τικό δέος πλημ­μυ­ρί­ζει τους πιστούς που συρ­ρέ­ουν να προ­σκυ­νή­σουν την εικόνα της Αγίας Κυρια­κής στον ιερό ναό Μετα­μορ­φώ­σεως του Σωτήρος, στο χωριό Τσέλο, έξω από το Ναύπλιο. Μια ομάδα πιστών που επι­σκέ­πτε­ται το μονα­στήρι είναι αυτή που παρα­τη­ρεί πως η εν λόγω εικόνα δακρύ­ζει. Η είδηση δια­δί­δε­ται με ταχύ­τητα φωτός και η προ­σέ­λευση δια­πι­στώ­νε­ται αθρόα. Κάποιοι αιτιο­λο­γούν τα δάκρυα σαν αντί­δραση της Αγίου στην από­πειρα δραστών να κάψουν το ιερό του μονα­στη­ριού. Η αλήθεια δεν απέχει πολύ, η ειδο­ποιός διαφορά που προ­κύ­πτει από τα απο­τε­λέ­σματα του ελέγχου είναι πως τα δάκρυα οφεί­λο­νται σε χρώμα που κύλισε μετά την από­πειρα αγνώ­στων να κάψουν το πίσω μέρος της εικόνας.

Δύο χρόνια νωρί­τερα, τον Φεβρουά­ριο του 2010 τα δάκρυα δεν τρέχουν από την εικόνα αλλά από τους κατοί­κους του χωριού Κατα­μάχη στην Ήπειρο οι οποίοι συγκι­νη­μέ­νοι αντι­κρί­ζουν άλλο ένα θαύμα. Η εικόνα της Πανα­γίας εμφα­νί­ζε­ται σε ένα βράχο δίπλα στο ξωκλήσι της. Η κυρία Ηλέκτρα Δούλη, μία από τις λιγο­στούς σε σύνολο κατοί­κους του χωριού, είχε πάει στο ξωκλήσι για να το καθα­ρί­σει, όταν βγαί­νο­ντας αντί­κρισε στο βράχο σχη­μα­τι­σμένη μια γυναι­κεία μορφή που έμοιαζε με την Παρθένο Μαρία.

Εκείνη και ο άντρας της, που έχουν γεν­νη­θεί στο χωριό βεβαί­ω­ναν πως έβλεπαν τον συγκε­κρι­μένο βράχο από παιδιά και πως η μορφή δεν προ­ϋ­πήρχε. Η 8η Εφορία Αρχαιο­τή­των καλεί­ται να δια­πι­στώ­σει αν η πέτρα παρου­σιά­ζει αρχαιο­λο­γικό ενδια­φέ­ρον μιας και το συγκε­κρι­μένο χωριό έχει γράψει και πρότερη ιστορία στις αρχαιο­λο­γι­κές ανα­κα­λύ­ψεις, με τον γνωστό «θησαυρό της Κατα­μά­χης» να βρί­σκε­ται σε περί­ο­πτη πλέον θέση στο Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο Ιωαν­νί­νων – τρομερή σύμ­πτωση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται μάλιστα η ανα­κά­λυψη της εικόνας από την οικο­γέ­νεια Δούλη μιας και ο ίδιος κ. Δούλης ήταν εκείνος που ανα­κά­λυψε σε ηλικία 15 ετών και τον «θησαυρό της Κατα­μά­χης».

Εν τέλει οι αρμό­διες Αρχές δεν απο­φαί­νο­νται ορι­στικά για την ύπαρξη θαύ­μα­τος ή φυσικού φαι­νο­μέ­νου «κανείς δεν μπορεί να γνω­ρί­ζει πώς σχη­μα­τί­στηκε, ίσως η φύση να έκανε ένα ακόμη θαύμα» δήλωσε ο αρχαιο­λό­γος που εκλήθη.

Τον Σεπτέμ­βριο της ίδιας χρονιάς εκ νέου η θρη­σκευ­τική κοι­νό­τητα «παγώνει» στο άκουσμα της προ­φη­τείας του φαντά­σμα­τος του γέροντα Παΐσιου, ασκητής στον οποίο απέ­δι­δαν το χάρισμα της ενό­ρα­σης. Πιστός ομο­λο­γεί πως στο Άγιο Όρος, 3 μοναχοί, συνά­ντη­σαν τον Γέροντα, εκλι­πό­ντα από τις 12 Ιουλίου του 1994, έξω από την μονή του Αγίου Παντε­λε­ή­μονα και καθώς έσπευ­σαν να πάρουν την ευχή του, τους ομο­λό­γησε με τρε­μά­μενη φωνή «τρα­βήξτε στον Γέροντά σας και πείτε του να αγο­ρά­σει μεγάλες ποσό­τη­τες με λάδι και αλεύρι γιατί σε τρεις μήνες από τώρα θα έχουμε πόλεμο στην Ελλάδα και ο κόσμος θα πει­νά­σει».

Ο Γέρο­ντας συνέ­χισε: «Να πείτε του Γέροντα να επι­κοι­νω­νή­σει και με τα υπό­λοιπα μονα­στή­ρια» και μέχρι να συνέλ­θουν οι μοναχοί, ο Γέρο­ντας Παΐσιος χάθηκε μέσα στο μονο­πάτι. Το παρα­λή­ρημα όμως δεν στα­μά­τησε εκεί, μοναχοί που επι­σκέ­πτο­νται σούπερ μάρκετ στο­χο­ποιού­νται εφόσον οι επι­τή­δειοι κατα­με­τρώ­ντας τις προ­μή­θειες που αγο­ρά­ζουν ευελ­πι­στούν να επι­βε­βαιώ­σουν την επερ­χό­μενη απειλή. Το Άγιο Όρος σπεύδει με ανα­κοί­νωση του να δια­ψεύ­σει το περι­στα­τικό κάνο­ντας λόγο για ανυ­πό­στατη φήμη που στόχο είχε την πρό­κληση πανικού και την κερ­δο­σκο­πία.

Η χρι­στια­νική οικου­μένη «συγκλο­νί­ζε­ται» ξανά, τέσσερα χρόνια νωρί­τερα, τον Μάρτιο του 2006, όταν το λείψανο του αδερφού Βησ­σα­ρί­ωνα που εκοι­μήθη το 1990, κατά την εκταφή του βρί­σκε­ται άφθαρτο και ευω­διά­ζον. Δεκα­πέ­ντε χρόνια μετά το θάνατό του οι μοναχοί αντι­κρί­ζουν τα άμφιά του, το ευαγ­γέ­λιο που κρατά στα χέρια του, το σώμα του αναλ­λοί­ωτα στο πέρασμα του χρόνου. Πιστοί από όλη τη χώρα συρ­ρέ­ουν κατά χιλιά­δες στην Ιερά Μονή Αγά­θω­νος Φθιώ­τι­δος να προ­σκυ­νή­σουν το σκήνωμα ή να ζητή­σουν την βοήθεια του μοναχού.

Φυσικοί επι­στή­μο­νες, θεο­λό­γοι και κλη­ρι­κοί διχά­ζο­νται, οι ειδικοί κάνουν λόγω για επι­στη­μο­νικά εξη­γή­σιμο φαι­νό­μενο λόγω της υγρα­σίας του χώματος ενώ οι πιστοί για θαύμα. Στο τέλος Μητρο­πο­λί­της και ειδικοί απο­φαί­νο­νται πως ο χρόνος θα δείξει και μέχρι σήμερα το σκήνωμα παρα­μέ­νει αναλ­λοί­ωτο και η επι­σκε­ψι­μό­τητα του ναού ιδιαι­τέ­ρως αυξη­μένη.

Άλλωστε κι ο ναός του Αγίου Νεκτα­ρίου στην Κηπού­πολη έβριθε εξίσου από κόσμο όταν τον Μάρτιο του 2001, ακόμα ένα υπο­τι­θέ­μενο θαύμα είχε προ­κα­λέ­σει ανα­στά­τωση τόσο στους πιστούς όσο και στους κόλπους της εκκλη­σίας .Ήταν μεση­μέρι όταν η νεωκόρη δια­πί­στωσε κηλίδες αίματος στην εικόνα της Πανα­γίας της Καρ­διω­τίσ­σης. Ο ιερέας του ναού γνω­μά­τευσε περί θαύ­μα­τος, η υπό­λοιπη εκκλη­σια­στική κοι­νό­τητα συμ­φω­νεί ενώ δεν είναι λίγες οι περι­πτώ­σεις όπου το μήνυμα μετα­φρά­ζε­ται ποι­κι­λο­τρό­πως.

Η πιο ακραία από τις εν λόγω ερμη­νείες ήταν εκείνη που υπο­δεί­κνυε τα δάκρυα σαν αντί­δραση του Αγίου στην επι­κεί­μενη επί­σκεψη του Πάπα. Ο ναός κατα­κλύ­στηκε από εκα­το­ντά­δες πιστούς οι οποίοι περί­με­ναν ευλα­βικά επί ώρες στην ουρά να προ­σκυ­νή­σουν, ο ναός παρέ­τεινε τις ώρες λει­τουρ­γίας του και αστυ­νο­μι­κές δυνά­μεις συμ­βάλ­λουν στην τήρηση της τάξης.

Εκτός από τις αιμορ­ρο­φι­λι­κές εικόνες όμως συνα­ντάμε και δέντρα που αιμορ­ρα­γούν. Στο χωριό Βούνενα, της Θεσ­σα­λίας στο προ­σκύ­νημα του Αγίου Νικο­λάου του «εν Βου­νέ­νοις» «Το «αίμα» αρχίζει να τρέχει το από­γευμα της 8ης Μαΐου, παρα­μονή της μνήμης του και συνε­χί­ζει τη θαυ­μα­στή εμφά­νισή του, μέχρι το πρωί της εορτής του, 9 Μαΐου κάθε χρόνο, όπως δηλώ­νε­ται και επίσημα στην ιστο­σε­λίδα της ενορίας του Αγίου Νικο­λάου Θηβών. Για τους πιστούς είναι το αίμα του Αγίου Νικο­λάου. Για τους λιγό­τερο έτοι­μους να πιστέ­ψουν στο θαύμα, είναι απλά κόκκινο ρετσίνι. Και γι’ αυτούς που θέλουν να δουν τα πράγ­ματα κάπου «στη μέση» μπορεί να μην είναι αίμα, είναι όμως ένα θεϊκό σημάδι. Το σίγουρο είναι πως τις ημέρες εκείνες και οι τρεις κατη­γο­ρίες επι­σκέ­πτο­νται το ναό για να δουν από κοντά το θαύμα κάνο­ντας μεγά­λους τζίρους στα ταμεία τόσο της εκκλη­σίας όσο και της γύρω περιο­χής.

Άλλες φορές οι άγιοι εξα­νί­στα­νται γιατί οι πιστοί δε μετα­νο­ούν, άλλες αντι­δρούν στις επι­σκέ­ψεις του Πάπα, άλλες πάλι δακρύ­ζουν χωρίς να έχουν κάτι να δηλώ­σουν του­λά­χι­στον δια αντι­προ­σώ­πων μετα­φρα­στών των μηνυ­μά­των τους. Το σίγουρο είναι πως από πίστη ή από περιέρ­γεια, οι επι­σκέ­πτες ενα­πο­θέ­τουν τις ελπίδες τους ταυ­τό­χρονα με τον οβολό τους.