Την αναστολή των πρωτοκόλλων κατεδάφισης αυθαιρέτων ζήτησε η Ενωση Ξενοδόχων Ρόδου!

Την ανα­στολή εκτέ­λε­σης των 421 πρω­το­κόλ­λων κατε­δά­φι­σης αυθαι­ρέ­των, σε παρα­λίες, αιγια­λούς, δάση και ρέματα στα Δωδε­κά­νησα αιτή­θηκε με επι­στολή της προς τους υπουρ­γούς Οικο­νο­μι­κών κ. Χρήστο Σταϊ­κούρα, Περι­βάλ­λο­ντος κ. Κώστα Σκρέκα, Του­ρι­σμού κ. Χάρη Θεοχάρη και στον ανα­πλη­ρωτή υπουργό Οικο­νο­μι­κών κ. Από­στολο Βεσυ­ρό­πουλο, η Ενωση Ξενο­δό­χων Ρόδου.

Στην επι­στολή, που υπο­γρά­φε­ται από τον πρόεδρο της ΕΞΡ κ. Μανώλη Μαρ­κό­πουλο και τον γενικό γραμ­μα­τέα κ. Κων­στα­ντίνο Μηνέττο, επι­ση­μαί­νε­ται εισα­γω­γικά ότι δεκάδες μέλη της Ένωσης και άλλοι επι­χει­ρη­μα­τίες του επι­σι­τι­στι­κού τομέα αλλά και σύμφωνα με δημο­σιεύ­ματα του τοπικού τύπου, με εντολή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου πρό­κει­ται να εκκι­νή­σουν εκα­το­ντά­δες «Καθαι­ρέ­σεις αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών σε ζώνες αιγιαλού-παραλίας κ.λπ. εκτέ­λεση πρω­το­κόλ­λων κατε­δά­φι­σης των εκά­στοτε Κτη­μα­τι­κών Υπη­ρε­σιών Δωδε­κα­νή­σου».

Ενη­με­ρώ­νουν για το ειδικό καθε­στώς, που για ιστο­ρι­κούς λόγους διέπει την σχετική νομο­θε­σία της Ρόδου «περί αιγια­λού και παρα­λίας» και η οποία την δια­φο­ρο­ποιεί από την νομο­θε­σία που ισχύει στην υπό­λοιπη Ελλάδα σε τρόπο που κρί­νο­νται αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές που απέχουν από­σταση ακόμα και άνω των 100 μέτρων από την ακτο­γραμμή!

Σε πλεί­στες όμως περι­πτώ­σεις, όπως εκθέ­τουν, οι κτη­μα­τι­κές μερίδες βρί­σκο­νται σε από­σταση ακόμα και 450-500 μέτρων από την ακτο­γραμμή!

Αυτό οφεί­λε­ται σε διά­φο­ρους λόγους κύριοι από τους οποίους είναι οι ακό­λου­θοι:

α. Οι Ιταλοί δεν είχαν ολο­κλη­ρώ­σει την κτη­μα­το­γρά­φηση όλων των ιδιω­τι­κών μερίδων διότι οι τότε φτωχοί και αγράμ­μα­τοι αγρότες δεν είχαν ούτε την γνώση ούτε την βούληση, ούτε τα μέσα για να προ­σέλ­θουν και να συμ­με­τά­σχουν σε αυτή την δια­δι­κα­σία συνερ­γα­σίας με τους Ιταλούς υπαλ­λή­λους.

Το απο­τέ­λε­σμα αυτό είναι εμφανές όχι μόνο στις παρα­λια­κές εκτά­σεις αλλά και στον χερσαίο χώρο, όπου χιλιά­δες ακίνητα-εκτάσεις χωρίς δασικό χαρα­κτήρα έχουν κατα­γρα­φεί ως «δημό­σιες» δηλαδή ανή­κου­σες στο Ιταλικό Δημόσιο.

Έτσι εξη­γεί­ται και το γεγονός όχι μέχρι σήμερα από το σύνολο της περιου­σίας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ποσοστό κατ’ εκτί­μηση που προ­σεγ­γί­ζει το 60-65% βρί­σκε­ται στην Δωδε­κά­νησο και ειδικά στη Ρόδο και Kω.

β. Οι παρα­λια­κές εκτά­σεις -ειδικά οι αμμώδεις- ήταν στρα­τη­γι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος για την ανά­πτυξη οχυ­ρω­μα­τι­κών έργων και τοπο­θέ­τη­σης ναρκών για την προ­στα­σία έναντι απο­βά­σεων. Αυτό εξηγεί και το παρά­δοξο ότι ενώ υπάρ­χουν κτη­μα­τι­κές μερίδες δημό­σιες που φθάνουν μέχρι την θάλασσα σε περιο­χές που δεν είναι αμμώ­δεις, αντί­θετα στις αμμώ­δεις ακτο­γραμ­μές οι ιδιο­κτη­σίες κατα­γρά­φη­καν σε βάθος 300, 400, 500 μέτρων από την ακτο­γραμμή με απο­τέ­λε­σμα όλη η επι­φά­νεια του χερ­σαίου παρά­κτιου χώρου να κρί­νε­ται ως δήθεν «θαλάσ­σια παραλία».

Προ­σθέ­τουν παρα­πέρα ότι «είναι παρά­λογο να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως κοι­νό­χρη­στη η έκταση πέραν της ζώνης παρα­λίας που καθο­ρί­ζε­ται σύμφωνα με την εθνική νομο­θε­σία και να εκτεί­νε­ται στον χερσαίο χώρο μέχρι τα όρια των μερίδων που έτυχε είτε σκόπιμα να κατα­γρα­φούν σε τόσο υπερ­βο­λικό και παρά­λογο βάθος» ενώ προ­σθέ­τουν πως «ουδέ­ποτε έχει παρα­τη­ρη­θεί σε βάθος πάνω από 50-100 μέτρων από την ακτο­γραμμή, σε παρα­λίες που δεν έχουν αξιο­ποι­η­θεί να στηθούν ομπρέ­λες από τους λουό­με­νους, είτε να ασκού­νται άλλες κοι­νό­χρη­στες δρα­στη­ριό­τη­τες. Αντί­θετα οι όμορες ιδιό­κτη­τες επι­χει­ρή­σεις είναι υπο­χρε­ω­μέ­νες να καλ­λω­πί­ζουν με γκαζόν, δεν­δρο­φυ­τεύ­σεις, παι­δι­κές χαρές και δρο­μί­σκους πρό­σβα­σης προς την παραλία αυτές τις χερ­σαίες εκτά­σεις, οι οποίες σε αντί­θετη περί­πτωση θα απο­τε­λού­σαν έναν χέρσο και άγονο σκου­πι­δό­τοπο χωρίς καμία βλά­στηση λόγω των θαλάσ­σιων χει­με­ρι­νών ανέμων». Η Ενωση Ξενο­δό­χων Ρόδου επι­ση­μαί­νει έτσι πως είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική η ειδική μετα­χεί­ριση της δωδε­κα­νη­σια­κής περιου­σίας εις βάρος του Δημο­σίου και των ιδιωτών επειδή και μόνο δια­τη­ρεί­ται ένα ειδικό στρεβλό καθε­στώς από την εποχή της ιτα­λο­κρα­τίας.

Εξάλλου, όπως επι­ση­μαί­νουν, μετά από 70 και πλέον έτη από την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου είναι παρά­λογο η μόνη διάταξη που παρα­μέ­νει σε ισχύ να είναι η συγκε­κρι­μένη του ΚΚΔ, όταν μάλιστα όλες οι ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις που ίσχυαν (ειδικό δασμο­λό­γιο, ειδικός φόρος κατα­νά­λω­σης, Οργα­νι­σμός Δημό­σιας Περιου­σίας Δωδε­κα­νή­σου κλπ.) έχουν καταρ­γη­θεί με την αιτιο­λο­γία της ανάγκης νομο­θε­τι­κής εξο­μοί­ω­σης του ενιαίου εθνικού χώρου.

Πέραν των ανωτέρω, προ­σθέ­τουν, πως πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη η τρέ­χουσα δυσμε­νής συγκυ­ρία που αφαιρεί την δυνα­τό­τητα από τις πλητ­τό­με­νες επι­χει­ρή­σεις να αμυν­θούν νομικά και με τεχνική υπο­στή­ριξη λόγω τις υπο­λει­τουρ­γίας των δημο­σίων υπη­ρε­σιών (γραφεία Κτη­μα­τι­κών Υπη­ρε­σιών, Πολε­ο­δο­μίες, Δικα­στή­ρια κλπ) που λει­τουρ­γούν με ραντε­βού και για ειδι­κούς λόγους.

Εξ άλλου μια τέτοια δια­δι­κα­σία για την κατε­δά­φιση εκα­το­ντά­δων «αυθαι­ρέ­των» απαιτεί στα­διακή εφαρ­μογή και χρόνο απο­κα­τά­στα­σης που δεν προ­σφέ­ρε­ται στους 2,5 μόνον μήνες, πριν την έναρξη τις δύσκο­λης του­ρι­στι­κής περιό­δου του 2021. «Άλλως, θα δημιουρ­γη­θούν κατα­στρο­φές μπροστά από τον περι­βάλ­λο­ντα χώρο των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, που δύσκολα επου­λώ­νο­νται, λογι­ζό­με­νης και της οικο­νο­μι­κής ανέ­χειας, λόγω της ανύ­παρ­κτης ουσια­στικά του­ρι­στι­κής κίνησης του 2020.

Μια τέτοια εξέλιξη θα οδη­γή­σει σε ολική οικο­νο­μική κατα­στροφή των επι­χει­ρή­σεων και θα αποβεί εις βάρος των δημο­σίων εσόδων, συμπα­ρα­σύ­ρο­ντας το δίχως άλλο και την απα­σχό­ληση». Ζητούν έτσι να ανα­λη­φθεί πρω­το­βου­λία, για την νομο­θε­τική ρύθμιση του ειδικού προ­βλή­μα­τος της Ρόδου και αφε­τέ­ρου για την ανα­στολή της υλο­ποί­η­σης των πρω­το­κόλ­λων κατε­δά­φι­σης, για λόγους γενι­κό­τε­ρου δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, ούτως ώστε μετά από νομο­θε­τική ρύθμιση, να ακο­λου­θη­θεί αξιο­λό­γηση και διά­κριση των περι­πτώ­σεων, που επι­δέ­χο­νται νομι­μο­ποί­ηση.