“Λίγο πριν κλειστούμε στο “καβούκι” μας…”-του Γιώργου Σάββενα

Πλη­σιά­ζο­ντας προς το τέλος της φετινής σεζόν στον τόπο μας, είναι κοινό μυστικό η αλλαγή σκη­νι­κού από το υγειο­νο­μικά ασφαλές περι­βάλ­λον στο άκρως επι­κίν­δυνο.

Γιατί άραγε; Τι δεν κάναμε καλά;

Γρήγορα έρχεται ο χει­μώ­νας στις ζωές μας, εξα­φα­νί­ζο­ντας μαζί με τις μάσκες και τα τελευ­ταία χαμό­γελα.

Βέβαια, για όλα αυτά θα φταίμε εμείς. Περι­μέ­νετε λίγο ακόμα και θα τα ακού­σουμε.

Κάτι θα σκαρ­φι­στούν πάλι για να μας πείσουν ότι φταίει το κεφάλι μας.

Όχι , όχι δεν είμαι συνω­μο­σιο­λό­γος ούτε ποτέ πίστεψα στην ανυ­παρ­ξία του προ­βλή­μα­τος.

Πιστεύω όμως στις “ευκαι­ρίες” που δημιούρ­γησε αυτό το πρό­βλημα και κάποιοι συνε­χί­ζουν να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται.

Παρα­τη­ρώ­ντας ένας μέσος νους τις σχε­τι­κές οδηγίες, θα προ­σέ­ξει το εξής: ανάλογα με τη στό­χευση κάθε φορά, αξιο­ποιεί­ται η αντί­στοιχη επι­στη­μο­νική εκτί­μηση που θα μας καθη­συ­χά­σει ή θα μας ανη­συ­χή­σει.

Προ­κα­λώ­ντας μας πια σύγχυση.

Έτσι όπως μας τα έφεραν, ας κλει­στούμε ξανά λοιπόν!

Λίγο πριν κλει­στούμε όμως στο καβούκι μας…

ας φιλ­τρά­ρουμε αυτά που θα μας σερ­βί­ρουν, δίχως πανικό αλλά με ατομική ευθύνη και τερά­στια ψυχραι­μία.

Μόνο έτσι θα δια­τη­ρή­σουμε την υγεία μας, δίχως να χάσουμε την Ανθρω­πιά μας.

Γιώργος Σάβ­βε­νας

Αρχι­τέ­κτο­νας Μηχ/κός