Rhodes Riches: “Το οικόπεδο που λέγεται Εθνικό Θέατρο Ρόδου”

Δεν είναι ασυ­νή­θι­στο να δια­πι­στώ­νεις ότι κτη­μα­το­λο­γι­κές μερίδες στις οποίες μετα­γε­νέ­στερα ανε­γέρ­θη­καν κτίρια συνε­χί­ζουν να εμφα­νί­ζο­νται στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου ως αγροί ή ως οικό­πεδα. Αυτό συμ­βαί­νει γιατί οι ιδιο­κτή­τες δεν φρό­ντι­σαν να προβούν στη λεγό­μενη δια­δι­κα­σία “ενη­μέ­ρω­σης οικο­δο­μής” και αφορά κυρίως σε περιο­χές που έως πρό­σφατα η οικο­δο­μική δρα­στη­ριό­τητα ήταν ανύ­παρ­κτη. Όταν όμως αυτό συμ­βαί­νει για ένα μνη­μειακό κτίριο – σύμβολο και μάλιστα στο κέντρο της πόλης μας τότε αποκτά ξεχω­ρι­στό ενδια­φέ­ρον.

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου ή όπως αρχικά λεγόταν “Teatro G. Puccini” εγκαι­νιά­στηκε την 1η Αυγού­στου 1937 με την παρά­σταση “Μαντάμ Μπα­τερ­φλάι” του Που­τσίνι. Φαί­νε­ται όμως ότι οι Ιταλοί δεν πρό­λα­βαν ( ; ) να προ­χω­ρή­σουν στην ενη­μέ­ρωση της κτη­μα­το­λο­γι­κής μερίδας για την ανέ­γερση του κτιρίου με απο­τέ­λε­σμα ακόμα και σήμερα το Εθνικό Θέατρο Ρόδου να εμφα­νί­ζε­ται στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου ως οικό­πεδο! Κατά την κατάρ­τιση του Κτη­μα­το­λο­γίου οι περι­γρα­φές και τα σχέδια των κτιρίων ήταν εξαι­ρε­τικά επιμελή και λεπτο­μερή (αριθμός ορόφων και δωμα­τίων ανά όροφο, χρήση δωμα­τίων κτλ) σε κάποιες δε περι­πτώ­σεις ανα­φέ­ρε­ται ο ακριβής αριθμός των παρα­θύ­ρων, σκαλιών και πορτών τους. Στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση όμως το κτίριο δεν υπάρχει, το οικό­πεδο (έκτασης 1.649 τμ) έχει το σχήμα του κτιρίου αλλά στην περι­γραφή ανα­γρά­φε­ται: area fabbricativa δηλ. οικο­δο­μή­σιμη έκταση.

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου έχει συμπε­ρι­λη­φθεί στο πρό­τζεκτ μας για τη Νεότερη Κλη­ρο­νο­μιά των Δωδε­κα­νή­σων. Ο κύριος σκοπός του πρό­τζεκτ είναι διττός: πρώτον, να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει περαι­τέρω τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες μας γι’ αυτή την κλη­ρο­νο­μιά του μεσο­πο­λέ­μου και να ενερ­γο­ποι­ή­σει τις τοπικές αρχές και τους υπό­λοι­πους ενδια­φε­ρό­με­νους/αρμό­διους φορείς. Ο δεύ­τε­ρος σκοπός, παράλ­ληλα, αλλά ανε­ξάρ­τητα από τον πρώτο, περι­λαμ­βά­νει την προ­σπά­θεια για μια πιο επίσημη ανα­γνώ­ριση της αξίας της Νεό­τε­ρης Κλη­ρο­νο­μιάς των Δωδε­κα­νή­σων και την πιθανή ένταξή της στον Κατά­λογο Μνη­μείων Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, προ­τεί­νο­ντας την έναρξη της δια­δι­κα­σίας προ­ε­τοι­μα­σίας για την ένταξή της στον Εθνικό Ενδει­κτικό Κατά­λογο Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς.

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου είναι κλειστό εδώ και 14 χρόνια και το μέλλον του ανη­συ­χεί όλους μας. Ελπί­ζουμε σύντομα να βρεθεί μια βιώσιμη λύση.

Φωτο­γρα­φία από Yπουργείο Εξω­τε­ρι­κών της Ιταλίας – Φάκελος Ρόδος, έρευνα Κ. Κογιό­που­λος