Π. Σταμάτης: «Πιστεύω ιδιαίτερα στη φιλοπατρία και στην εθελοντική κοινωνική προσφορά»

κ. Σταμάτη, είστε ένα πρόσωπο που έχει εμφα­νι­στεί σχετικά πρό­σφατα στο δημόσιο βίο της Ρόδου. Πολλοί συμπο­λί­τες μας είναι πιθανόν να μην σας γνω­ρί­ζουν καθόλου. Θέλετε να μας μιλή­σετε για τον εαυτό σας ώστε να σας γνω­ρί­σουμε περισ­σό­τερο;

Πράγ­ματι, είμαι ένα πρόσωπο που έχει εμφα­νι­στεί σχετικά πρό­σφατα στο δημόσιο βίο της Ρόδου. Όμως, δεν είναι η πρώτη φορά που ασχο­λού­μαι με το βίο αυτό, καθώς έχω ήδη ασχο­λη­θεί, στο παρελ­θόν, με την τοπική αυτο­διοί­κηση. Επίσης, έχω δια­τε­λέ­σει, κατά καιρούς, μέλος συμ­βου­λίων, συλ­λό­γων και φορέων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο νησί μας και εκτός νησιού. Η αλήθεια είναι ότι με γνω­ρί­ζουν πολλοί άνθρω­ποι όχι, όμως, τόσο καλά. Ζητή­σατε να σας μιλήσω για τον εαυτό μου. Μάλιστα. Εν συντο­μία, λοιπόν, γεν­νή­θηκα στη Ρόδο πριν από μισό αιώνα και κάτι. Κατά­γο­μαι από τη Δαμα­τριά, όπου κατοικώ με την οικο­γέ­νειά μου, με τη σύζυγο και τους δυο γιους μας. Όπως αντι­λαμ­βά­νο­μαι από την ερώτησή σας, μάλλον σας έχει κάνει εντύ­πωση το γεγονός ότι δεν είμαι ιδιαί­τερα γνωστός στην τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου. Αυτό συμ­βαί­νει, πιθα­νό­τατα, επειδή έχω αφιε­ρώ­σει πολύ χρόνο στις σπουδές και στην εργασία μου, εκτός από την οικο­γέ­νεια και τη συμ­με­τοχή μου στα κοινά, όσο επέ­τρεψε ο ελεύ­θε­ρος χρόνος μου. Για πάρα πολλά χρόνια, ακο­λού­θησα έναν εξαι­ρε­τικά δύσκολο αλλά όμορφο δρόμο, ένα δρόμο σκληρής δου­λειάς και απί­στευ­των προ­κλή­σεων, ένα δρόμο αυτα­πάρ­νη­σης πολλές φορές. Άπειρες ώρες διδα­σκα­λίας, μελέτης, έρευνας και συγ­γρα­φής. Άπειρες ώρες μονα­χι­κής περι­πλά­νη­σης στους δρόμους της «δημιουρ­γι­κής σιωπής», στους δρόμους της Παι­δα­γω­γι­κής Επι­στή­μης. Επίσης, είναι αλήθεια, ότι μεγάλο μέρος του χρόνου μου, το είχα αφιε­ρώ­σει δια­χρο­νικά στην υπη­ρε­σία κοι­νω­νι­κών θεσμών του τόπου μας και δη της εκκλη­σίας.

Η ακα­δη­μαϊκή σας δρα­στη­ριό­τητα είναι πλούσια και οι υπο­χρε­ώ­σεις σας ως Καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου πάρα πολλές. Πώς μπο­ρείτε να ασχο­λεί­στε ταυ­τό­χρονα και με τα δημο­τικά πράγ­ματα;

Οι υπο­χρε­ώ­σεις στο πανε­πι­στή­μιο είναι διαρκώς πάρα πολλές. Η θέση του Πανε­πι­στη­μια­κού Δασκά­λου είναι συν­δε­δε­μένη με ένα πολυ­σχι­δές, χρο­νο­βόρο και υπεύ­θυνο, ερευ­νη­τικό και διδα­κτικό έργο, το οποίο δεν περιο­ρί­ζε­ται μόνο στο χώρο της Ελλάδας αλλά εκτεί­νε­ται και στο εξω­τε­ρικό. Όμως, πιστεύω πως, όταν αγαπάς αυτό που κάνεις, βρί­σκεις πάντα έναν τρόπο να το εντά­ξεις δημιουρ­γικά, ανάμεσα στις υπο­χρε­ώ­σεις της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς σου, όσο κι αν ο χρόνος που δια­θέ­τεις είναι ελά­χι­στος. Εξάλλου, σε όλη μου τη ζωή, ποτέ δεν ασχο­λή­θηκα μόνο με ένα πράγμα. Πάντα προ­σπα­θούσα να ανα­πτύξω, στον ελεύ­θερο χρόνο μου, παράλ­λη­λες δρα­στη­ριό­τη­τες, επι­λέ­γο­ντας αυτές που με γέμιζαν ψυχικά και αυτές που ήταν σύμ­φω­νες με τις αρχές και τις στο­χεύ­σεις μου. Η ενα­σχό­λησή μου με τα δημο­τικά πράγ­ματα απο­τε­λεί συνει­δητή επιλογή, σε αυτή τη φάση της ζωής μου. Θέτο­ντας υπο­ψη­φιό­τητα στις περ­σι­νές δημο­τι­κές εκλογές, είχα απο­φα­σί­σει να εργαστώ, με όλες μου τις δυνά­μεις, για την πρόοδο του τόπου μας, ως ενεργός και υπεύ­θυ­νος πολίτης. Πιστεύω ιδιαί­τερα στη φιλο­πα­τρία και στην εθε­λο­ντική, κοι­νω­νική προ­σφορά και συντάσ­σο­μαι με όσους ανθρώ­πους, συν­δη­μό­τες μας και μη, μοι­ρά­ζο­νται μαζί μου ανά­λο­γες απόψεις και ευαι­σθη­σίες. Χρω­στάμε πολλά στον ευλο­γη­μένο τόπο μας, τη Ρόδο. Κάτι καλό οφεί­λουμε όλοι να προ­σφέ­ρουμε σε αυτήν, ως αντί­δωρο για όσα αγαθά μας παρέχει.

Πολύ πρό­σφατα έχετε οριστεί αντι­δή­μαρ­χος. Ποιο είναι το αντι­κεί­μενο της Αντι­δη­μαρ­χίας σας;

Πράγ­ματι, λίγες μέρες πριν, μου ανα­τέ­θηκε από το δήμαρχο Αντώνη Καμπου­ράκη η άμισθη Αντι­δη­μαρ­χία Δημό­σιας Υγείας, Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος και Πρω­το­γε­νούς Ανά­πτυ­ξης. Η ανάθεση αυτή είναι για εμένα εξαι­ρε­τικά τιμη­τική, για αυτό οφείλω ευχα­ρι­στίες στο Δήμαρχο, για την εμπι­στο­σύνη με την οποία με τίμησε, ανα­θέ­το­ντάς μου ένα ευρύ και σύνθετο αντι­κεί­μενο. Πρό­κει­ται για ένα αντι­κεί­μενο ζωτικής σημα­σίας για το Δήμο μας, το οποίο με φέρνει πιο κοντά στις ανάγκες της φύσης και της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των πολιτών. Με φέρνει πιο κοντά στα παιδιά, γεγονός που με χαρο­ποιεί ιδιαί­τερα.

Το αντι­κεί­μενό σας είναι ευρύ­τατο. Πώς θα μπο­ρέ­σετε να συν­δυά­σετε τόσα πράγ­ματα; Πιστεύ­ετε ότι θα είστε απο­τε­λε­σμα­τι­κός σε όσα έχετε ανα­λά­βει;

Όπως κατα­λα­βαί­νετε, δεν είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή να προ­βλέψω, να σας πω με σιγου­ριά, αν θα είμαι απο­τε­λε­σμα­τι­κός ή όχι σε όλα τα αντι­κεί­μενα που έχω ανα­λά­βει. Όμως, θέλω να πιστεύω ότι με τη βοήθεια του Δημάρ­χου, των συνα­δέλ­φων και των συνερ­γα­τών μου, θα κατα­φέ­ρουμε, τελικά, να αντα­πε­ξέλ­θουμε σε όσα πρέπει να γίνουν προς όφελος του Δήμου και των συν­δη­μο­τών μας. Σε ό,τι με αφορά προ­σω­πικά, θα ήθελα να πω αυτή τη στιγμή, ότι θα προ­σπα­θήσω για το καλύ­τερο δυνατόν. Ελπίζω και εύχομαι να τα κατα­φέρω, να τα κατα­φέ­ρουμε όλοι μαζί. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι την ανάληψη αυτού του ιδιαί­τε­ρου αντι­κει­μέ­νου ως μια πρό­κληση στον δύσκολο και απαι­τη­τικό, κοι­νω­νικό μας στίβο, ιδιαί­τερα σήμερα, σε μια εποχή με δεκάδες οξυμένα, κοι­νω­νικά και περι­βαλ­λο­ντικά προ­βλή­ματα, στην εποχή της παν­δη­μίας…

• Θα σας ενδιέ­φερε να ασχο­λη­θείτε στο Δήμο με θέματα Παι­δείας, τα οποία συν­δέ­ο­νται άμεσα και με το αντι­κεί­μενο της ακα­δη­μαϊ­κής σας ιδιό­τη­τας;

Θα ήταν μεγάλο ψέμα αν έλεγα ότι τα θέματα Παι­δείας στο Δήμου Ρόδου δεν με ενδια­φέ­ρουν. Αντι­θέ­τως. Με ενδια­φέ­ρουν και πάρα πολύ μάλιστα. Εξάλλου, με αυτά είναι συνυ­φα­σμένη όχι μόνο η ακα­δη­μαϊκή μου ιδιό­τητα ως Αν. Καθη­γη­τής Παι­δα­γω­γι­κής Επι­κοι­νω­νίας αλλά και ολό­κληρη η ζωή μου, καθώς υπηρετώ το χώρο της εκπαί­δευ­σης επί 30 χρόνια. Επίσης, πιστεύω στη δύναμη της ποιο­τι­κής εξει­δί­κευ­σης, δηλαδή να κάνει ο καθένας αυτό που γνω­ρί­ζει καλύ­τερα. Η Παιδεία -και όχι μόνο η Εκπαίδευση- απο­τε­λεί ύψιστο πνευ­μα­τικό, κοι­νω­νικό και πολι­τι­στικό αγαθό για κάθε άνθρωπο. Είναι τιμή να την υπη­ρε­τεί κανείς με κάθε θεμιτό τρόπο και από κάθε πρό­σφορη θέση. Προς το παρόν, υπηρετώ την Παιδεία στο Δήμο μας ως αντι­πρό­ε­δρος της Σχο­λι­κής Επι­τρο­πής Πρω­το­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης.

Έχω ακούσει ότι γενικά είστε ένας άνθρω­πος εργα­τι­κός, συνερ­γά­σι­μος, άνθρω­πος ήπιων τόνων, με κοι­νω­νι­κές ευαι­σθη­σίες. Είναι αλήθεια αυτό;

Επειδή ο πιο αντι­κει­με­νι­κός κριτής του εαυτού μας είναι συνήθως οι άλλοι, οι άνθρω­ποι που μας γνω­ρί­ζουν πολύ καλά, που συνερ­γά­ζο­νται μαζί μας καθη­με­ρινά, οι άνθρω­ποι που μας τιμούν με την ειλι­κρινή τους φιλία, οι δικοί μας άνθρω­ποι με λίγα λόγια, δεν θα τολ­μούσα να πω ότι αυτά που λέγο­νται για εμένα είναι απο­λύ­τως αληθή ή ψευδή. Εξάλλου, οι άνθρω­ποι, συνήθως, έχουμε δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις για τους συναν­θρώ­πους μας, κρί­νο­ντάς τους από μια προ­σω­πική, εντελώς υπο­κει­με­νική σκοπιά. Αυτό που είναι αλήθεια, κ. Μπόζιε, είναι ότι κάνω καθη­με­ρινά την αυτο­κρι­τική μου, παίρ­νο­ντας στα σοβαρά την άποψη των σημα­ντι­κών τρίτων, δηλαδή των ανθρώ­πων που με γνω­ρί­ζουν πραγ­μα­τικά και των ανθρώ­πων που εκτιμώ. Όμως, ακούω πάντα, με προσοχή, την άποψη όλων των ανθρώ­πων, αρκεί να μην είναι καθο­δη­γού­μενη από κακό­βουλα κίνητρα και προ­θέ­σεις. Δίνω μεγάλη σημασία στην καθα­ρό­τητα της συνεί­δη­σής μου. Με αυτήν πορεύ­ο­μαι στη ζωή μου έως τώρα και αυτό θα κάνω και στο μέλλον, θέτο­ντάς την ως πυξίδα στις συνερ­γα­σίες μου, στις σχέσεις μου, σε ολό­κληρο το φάσμα της δρα­στη­ριό­τη­τάς μου.

κ. Σταμάτη, είστε νέος στην πολι­τική ζωή της Ρόδου. Ασφαλώς, ως δημότης που ενδια­φέ­ρε­ται ενεργά για τον τόπο του και για όσα συμ­βαί­νουν στους φορείς και τις υπη­ρε­σίες του τόπου αυτού, θα είχατε κάποια εικόνα για το Δήμο και τον τρόπο λει­τουρ­γίας του. Πώς σας φαί­νο­νται τα πράγ­ματα τώρα που τα βλέπετε εκ των έσω;

Αδιαμ­φι­σβή­τητα είχα πάντα ενδια­φέ­ρον για τον τόπο μου και όσα συμ­βαί­νουν σε αυτόν. Κάθε ενεργός πολίτης που ζει, εργά­ζε­ται και δρα­στη­ριο­ποιεί­ται σε έναν τόπο, οφείλει να ενδια­φέ­ρε­ται για όσα συμ­βαί­νουν γύρω του είτε αυτά αφορούν τον ίδιο είτε τους συναν­θρώ­πους του, όποιοι κι αν είναι αυτοί. Όμως, είναι αλήθεια ότι όσο καλά και να είναι ενη­με­ρω­μέ­νος κάθε δημότης, δεν είναι δυνατόν να γνω­ρί­ζει με πλη­ρό­τητα όλα όσα συμ­βαί­νουν «εντός των τειχών». Ούτε είναι δυνατόν να αντι­λαμ­βά­νε­ται, με αντι­κει­με­νικό τρόπο, πώς κινού­νται τα πράγ­ματα στη διοί­κηση. Δεν μπορεί να γνω­ρί­ζει τις συν­θή­κες λει­τουρ­γίας των υπη­ρε­σιών, τον τρόπο που ενερ­γούν τα πρόσωπα. Μόνο όταν δοθεί η ευκαι­ρία να παρα­κο­λου­θή­σει κανείς «εκ των έσω» τα πράγ­ματα, μόνο τότε, πιστεύω, μπορεί να αντι­λη­φθεί καλύ­τερα τι και γιατί συμ­βαί­νει, μόνο τότε μπορεί να έχει πλη­ρέ­στερη εικόνα για τα τεκται­νό­μενα.

Και μια τελευ­ταία ερώτηση. Πώς θα θέλατε να δείτε τη Ρόδο στο μέλλον; Είστε αισιό­δο­ξος ή απαι­σιό­δο­ξος για το μέλλον της;

Οφείλω να ομο­λο­γήσω ότι, γενι­κό­τερα, είμαι άνθρω­πος αισιό­δο­ξος αλλά όχι ενθου­σιώ­δης. Συνήθως, αντι­με­τω­πίζω τις διά­φο­ρες κατα­στά­σεις με σκε­πτι­κι­σμό και επι­φύ­λαξη, μέχρι τη στιγμή που θα δια­πι­στώσω ότι όλα βαίνουν καλώς, ώσπου να νιώσω εμπι­στο­σύνη. Οι μεγα­λο­στο­μίες, τα εγκώμια και κάθε είδους υπερ­βο­λι­κές εκφρά­σεις προ­φη­τι­κού χαρα­κτήρα, δεν συνά­δουν με το χαρα­κτήρα και τη στάση ζωής που έχω χαράξει και έχω απο­φα­σί­σει να ακο­λου­θήσω. Κατά συνέ­πεια, δεν θα μπο­ρούσα να πω μεγάλα λόγια για το μέλλον της Ρόδου, όπως κάνουν ορι­σμέ­νοι. Αρκού­μαι μόνο να πω ότι είμαι αισιό­δο­ξος και ότι εύχομαι να δω τη Ρόδο να εξε­λίσ­σε­ται σε έναν τόπο λει­τουρ­γικό και φιλικό στους πολίτες και τους επι­σκέ­πτες του, έναν τόπο με όλα εκείνα τα όμορφα στοι­χεία που εμφα­νί­ζουν οι σύγ­χρο­νες και έξυπνες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Εύχομαι, επίσης, η Ρόδος να γίνεται ολοένα και περισ­σό­τερο ένας όμορφος και καθαρός τόπος, στον οποίο οι πολίτες θα εξυ­πη­ρε­τού­νται και θα απο­λαμ­βά­νουν την καθη­με­ρι­νό­τητά τους, ζώντας σε ένα ασφαλές και πολι­τι­σμένο περι­βάλ­λον, όπου τα νέα παιδιά θα μπορούν να πραγ­μα­το­ποιούν τα όνειρά τους, αντί να ξενι­τεύ­ο­νται από ανάγκη επι­βί­ω­σης ή σπουδών.