N. Παπαευσταθίου: «Η εφαρμογή σωστής προνοσοκομειακής περίθαλψης μπορεί συχνά να κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου»

Κύριε Παπα­ευ­στα­θίου να ξεκι­νή­σουμε από την επί­σκεψή σας στη Ρόδο με τον κ. Ροϊλό και την συνερ­γα­σία που είχατε με τον κ. Χατζη­μάρκο.

Με τον κ. Ροϊλό, ως διοι­κητή της 2ης ΥΠΕ Πει­ραιώς & Αιγαίου, έχουμε καθη­με­ρινή επαφή και συνερ­γα­σία, καθώς ο πρό­ε­δρος του Εθνικού Κέντρου Επι­χει­ρή­σεων Υγείας ΕΚΕΠΥ ΕΚΑΒ μιλάει με όλους τους διοι­κη­τές των Υγειο­νο­μι­κών Περι­φε­ρειών για να μπο­ρούμε να λύνουμε οποια­δή­ποτε θέματα προ­κύ­πτουν και έχουν να κάνουν με επι­χει­ρη­σιακά ζητή­ματα. Σε ό,τι αφορά στην επί­σκεψή μας στη Ρόδο, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο πλαίσιο του 4ου εκπαι­δευ­τι­κού σεμι­να­ρίου Προ­νο­σο­κο­μεια­κής Αντι­με­τώ­πι­σης Τραύ­μα­τος (PHTLS), που διορ­γά­νω­σαν η Διοί­κηση της 2ης Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας Πει­ραιώς & Αιγαίου σε συνερ­γα­σία με το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοή­θειας (ΕΚΑΒ) και με την εθε­λο­ντική προ­σφορά των στε­λε­χών του Εθνικού Κέντρου PHTLS. Το σεμι­νά­ριο, απευ­θύ­νε­ται σε δια­σώ­στες του ΕΚΑΒ και σε εργα­ζό­με­νους της 2ης Υγειο­νο­μι­κής Περι­φέ­ρειας ιατρούς, νοση­λευ­τές, πλη­ρώ­ματα ασθε­νο­φό­ρου Κέντρων Υγείας, Πολυ­δύ­να­μων Περι­φε­ρεια­κών Ιατρείων και Περι­φε­ρεια­κών Ιατρείων των Δωδε­κα­νή­σων. Στόχος του PHTLS είναι η μείωση των προ­βλέ­ψι­μων άδικων θανάτων και ανα­πη­ριών από τραυ­μα­τι­σμούς, καθώς, όπως επι­ση­μάν­θηκε, η εφαρ­μογή σωστής προ­νο­σο­κο­μεια­κής περί­θαλ­ψης μπορεί συχνά να κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.

Σε αυτό το πλαίσιο, είχαμε την ευκαι­ρία να συζη­τή­σουμε και να συνερ­γα­στούμε με την ΠΝΑι για θέματα στε­λέ­χω­σης προ­σω­πι­κού των δομών του ΕΚΑΒ σε Ρόδο και Κω καθώς και την εξέταση μιας σειράς προ­βλη­μά­των σε όλο το Νότιο Αιγαίο. Οφείλω να τονίσω πως ο κ. Χατζη­μάρ­κος -διαχρονικά- βρί­σκε­ται αρωγός στις προ­σπά­θειες τις οποίες κατα­βάλ­λουμε αφενός για να ενι­σχύ­σουμε τις νησιω­τι­κές περιο­χές με προ­σω­πικό το οποίο, είναι κάτι δύσκολο.

Όπως κατα­λα­βαί­νετε, πέρα από τις μόνιμες προ­σλή­ψεις και τις προ­σλή­ψεις επι­κου­ρι­κού προ­σω­πι­κού, γενικά, η ειδι­κό­τητα “δια­σώ­στης – πλήρωμα ασθε­νο­φό­ρου” στα νησιά δεν είναι μια ειδι­κό­τητα για την οποία, εύκολα κάποιος φεύγει από την ηπει­ρω­τική χώρα για να έρθει. Χρειά­ζο­νται κάποια κίνητρα. Από την άλλη, απαι­τεί­ται ενί­σχυση δομών είτε σε επίπεδο κτι­ρια­κών υπο­δο­μών (σε κάποια νησιά) είτε σε επίπεδο εξο­πλι­σμού όπως η προ­μή­θεια ασθε­νο­φό­ρων.

Συνεπώς, υπάρχει το περι­θώ­ριο συνερ­γα­σίας με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και είναι κάτι που το επι­διώ­κετε;

Βεβαίως και είναι το ζητού­μενο θα σας έλεγα. Ειδι­κό­τερα σε αυτή την περίοδο που δια­νύ­ουμε με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού εάν δεν είχαμε στενή συνερ­γα­σία με την Τ.Α. δεν νομίζω ότι θα μπο­ρού­σαμε να αντε­πε­ξέλ­θουμε με τόση επι­τυ­χία, όπως γίνεται. Το παι­χνίδι είναι κοινό, είναι ομαδικό και πέρα από το υπουρ­γείο Υγείας που σε μια παν­δη­μία έχει τον κύριο ρόλο, όπως και η Πολι­τική Προ­στα­σία, η συνερ­γα­σία αυτή είναι επι­βε­βλη­μένη.

Μετά το σεμι­νά­ριο αυτό, υπάρχει περί­πτωση να γίνει και δεύτερο στη Δωδε­κά­νησο ή σε άλλο νησί της Περι­φέ­ρειάς μας;

Θα γίνει, αλλά την επόμενη χρονιά. Είχαμε απο­φα­σί­σει με την 2η ΥΠΕ Πει­ραιώς & Αιγαίου αρχικά να κάνουμε μόνον τρία σεμι­νά­ρια φέτος, ένα στις Κυκλά­δες, ένα στα Δωδε­κά­νησα και ένα στο Βόρειο Αιγαίο, αφού απευ­θύ­νε­ται μόνον σε υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό. Επειδή όμως υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση και το συγκε­κρι­μένο σεμι­νά­ριο έχει περιο­ρι­σμένο αριθμό θέσεων απο­φα­σί­σαμε να κάνουμε Μνη­μό­νιο Συνερ­γα­σίας με προ­γραμ­μα­τική σύμβαση ανάμεσα στο ΕΚΑΒ και την 2η ΥΠΕ Πει­ραιώς & Αιγαίου για το 2021 προ­κει­μέ­νου να διορ­γα­νώ­σουμε ακόμη τρία τέτοια σεμι­νά­ρια, ώστε να εκπαι­δευ­τεί όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρος κόσμος. Αυτό που θα πρέπει να τονί­σουμε είναι ότι έχοντας εκπαι­δευ­τεί στην δια­χεί­ριση του τραύ­μα­τος (που είναι μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες “ασθέ­νειες” της εποχής μας) μπορείς να σώσεις μια ζωή και να κερ­δί­σεις περισ­σό­τερο χρόνο, ώστε ο τραυ­μα­τίας να δια­κο­μι­στεί με ασφά­λεια και τις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες στο πλη­σιέ­στερο και καταλ­λη­λό­τερο υγειο­νο­μικό σχη­μα­τι­σμό. Σε αυτό και επεν­δύ­ουμε: στην εκπαί­δευση.

Η αλήθεια είναι ότι η περι­φέ­ρειά μας είναι νησιω­τική η οποία έχει τα προ­βλή­ματά της σε τέτοια θέματα -λόγω πολυ­νη­σιω­τι­κό­τη­τας, απο­στά­σεων κ.λπ. Πού πιστεύ­ετε ότι θα έπρεπε να ενι­σχυ­θεί το ΕΚΑΒ για την εύρυθμη λει­τουρ­γία του;

Ούτως ή άλλως μια νησιω­τική περιοχή όπως το Αιγαίο, αντι­με­τω­πί­ζε­ται εκτός από τα επίγεια μέσα, με τις αερο­δια­κο­μι­δές ή δια­κο­μι­δές με πλωτά μέσα. Όλο αυτό το δίκτυο συντο­νί­ζε­ται και ελέγ­χε­ται από το ΕΚΑΒ. Βέβαια, αυτό που πρέπει να τονί­σουμε είναι ότι τα πτητικά μέσα ανήκουν στις Ένοπλες Δυνά­μεις με ειδικά εκπαι­δευ­μένο προ­σω­πικό του ΕΚΑΒ. Προ­σπα­θούμε να καλύ­ψουμε τις ανάγκες για επεί­γου­σες αερο­δια­κο­μι­δές που δεν μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν από έναν δευ­τε­ρο­βάθ­μιο υγειο­νο­μικό σχη­μα­τι­σμό όπως είναι το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, προς τρι­το­βάθ­μιους υγειο­νο­μι­κούς σχη­μα­τι­σμούς, όπως είναι η Κρήτη και η Αθήνα με τον καλύ­τερο δυνατό τρόπο.

Όμως, θα πρέπει να πούμε ότι οι κατα­στά­σεις που βιώ­νουμε είναι οριακές: δηλαδή με δεδο­μένο το πλήθος των νησιών μας, τις ελλεί­ψεις και τα προ­βλή­ματα που σίγουρα υπάρ­χουν δια­χρο­νικά στους υγειο­νο­μι­κούς σχη­μα­τι­σμούς, το έργο που έχουμε να επι­τε­λέ­σουμε είναι πάρα πολύ δύσκολο και πολύ­πλοκο. Υπάρ­χουν περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης και σίγουρα μπο­ρούμε να προ­χω­ρή­σουμε από την επόμενη χρονιά, όπου θα ενι­σχυ­θούμε με δύο ελι­κό­πτερα και με δύο υγειο­νο­μικά αερο­σκάφη (δωρεά του Ιδρύ­μα­τος “Σταύρος Νιάρχος”) τα οποία θα δια­τε­θούν στις Ε.Δ. ώστε να μπο­ρέ­σουν να αυξη­θούν οι δυνα­τό­τη­τες που έχουμε για αερο­δια­κο­μι­δές σε δια­φο­ρε­τικά σημεία της χώρας μας.

Πώς αντι­με­τώ­πισε και συνε­χί­ζει να αντι­με­τω­πί­ζει το ΕΚΑΒ την κρίση της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού;

Ήμασταν προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι. Και είχαμε έγκαιρα προ­μη­θευ­τεί έναν μεγάλο αριθμό από φορη­τούς θαλά­μους αρνη­τι­κής πίεσης (κάψου­λες). Δεν μπορώ να πω ότι αυξή­θη­καν οι αερο­δια­κο­μι­δές. Ενδε­χο­μέ­νως σε αυτό να έπαιξε ρόλο και το γεγονός πως ο του­ρι­σμός φέτος ήταν πολύ μειω­μέ­νος σε σχέση με πέρσι, το καλο­καίρι.

Ο αριθμός των αερο­δια­κο­μι­δών τόσο για περι­στα­τικά με COVID-19 όσο και για άλλα περι­στα­τικά ήταν απο­λύ­τως ελεγ­χό­με­νος φέτος.

Θα ήθελα όμως, κλεί­νο­ντας να απευ­θύνω έκκληση προς το κοινό: το ΕΚΑΒ έτσι όπως ενο­ποι­ή­θηκε και με το Εθνικό Κέντρο Επι­χει­ρή­σεων Υγείας ΕΚΕΠΥ, είναι μια υπη­ρε­σία εκτά­κτων αναγκών.

Ως εκ τούτου, πρέπει να την δια­χει­ρι­ζό­μα­στε έτσι και όχι σαν μια οποια­δή­ποτε δημόσια υπη­ρε­σία. Άρα, να κάνουμε “χρήση” και όχι “κατά­χρηση” της υπη­ρε­σίας αυτής. Είναι καλύ­τερα να ζητή­σουμε να έρθει ένα ασθε­νο­φόρο για ένα περι­στα­τικό παρά να καλούμε το ΕΚΑΒ για να συνο­δέ­ψει έναν ασθενή. Κι αυτό γιατί, την ίδια ώρα θα στε­ρή­σουμε το ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ από έναν συνάν­θρωπό μας που το έχει πραγ­μα­τική ανάγκη για να σωθεί η ζωή του.

Ο αριθμός των ασθε­νο­φό­ρων και του προ­σω­πι­κού δεν είναι ατε­λεί­ωτα. Όσο μεγάλος κι αν είναι ο αριθμός, εάν δεν τα χρη­σι­μο­ποιούμε σωστά θα υπάρξει στιγμή που κάποιος θα χρεια­στεί ένα ασθε­νο­φόρο για ζήτημα ζωής ή θανάτου, και δεν θα βρίσκει.