Πέθανε ο διάσημος συνθέτης Ένιο Μορικόνε

ΟΈνιο Μορι­κόνε (Ennio Morricone, 10 Νοεμ­βρίου 1928) ήταν Ιταλός συν­θέ­της, ενορ­χη­στρω­τής, μαέ­στρος και πρώην τρο­μπε­τί­στας, ο οποίος έχει γράψει μουσική για περισ­σό­τε­ρες από 500 ταινίες και τηλε­ο­πτι­κές σειρές, καθώς και σύγ­χρονα έργα κλασ­σι­κής μου­σι­κής. Πια, δεν είναι μαζί μας, αφού έφυγε σε ηλικία 93 ετών –  την είδηση του θανάτου του μετέ­δωσε το ιταλικό πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων ANSA. Η καριέρα του περι­λαμ­βά­νει ένα ευρύ φάσμα ειδών μου­σι­κής σύν­θε­σης, καθι­στώ­ντας τον έναν από τους πιο πολύ­πλευ­ρους, παρα­γω­γι­κούς και με επιρροή συν­θέ­τες μου­σι­κής για ταινίες όλων των εποχών. Η μουσική του Μορι­κόνε έχει χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σε περισ­σό­τε­ρες από 60 βρα­βευ­μέ­νες ταινίες.

Ο Μορι­κόνε γεν­νή­θηκε στη Ρώμη και από 1946 έχει συν­θέ­σει περισ­σό­τερα από 100 κλασ­σικά κομ­μά­τια. Στο τέλος της δεκα­ε­τίας του 1950, υπη­ρέ­τησε ως επι­τυ­χη­μέ­νος ενορ­χη­στρω­τής στού­ντιο για την RCA. Ενορ­χή­στρωσε πάνω από 500 τρα­γού­δια και συνερ­γά­στηκε με μου­σι­κούς όπως οι Πωλ Άνκα, Τσετ Μπέικερ και η Μίνα.

Όμως, ο Μορι­κόνε έγινε παγκο­σμίως γνωστός συν­θέ­το­ντας μουσική (την περίοδο 1960-75) για ιταλικά γου­έ­στερν από σκη­νο­θέ­τες όπως ο Σέρτζιο Λεόνε, Ντού­τσιο Τέσαρι και Σέρτζιο Κορ­μπού­τσι, όπως η Τρι­λο­γία των δολα­ρίων (Για Μια Χούφτα Δολάρια, Μονο­μα­χία Στο Ελ Πάσο και Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος).

Κατά τη διάρ­κεια των δεκα­ε­τιών του 1960 και 1970, ο Μορι­κόνε συνέ­θεσε μουσική για πολλά είδη ταινιών, από κωμω­δίες μέχρι δράμα, θρίλερ και ιστο­ρι­κές ταινίες. Αρκετές από τις συν­θέ­σεις του γνώ­ρι­σαν εμπο­ρική επι­τυ­χία, όπως το The Ecstasy of Gold, μουσικό θέμα της ταινίας Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος, το A Man with Harmonica, το Here’s to You, το οποίο ερμη­νεύ­θηκε από την Τζόαν Μπαέζ, και το Chi Mai. Ανάμεσα στο 1964 και το 1980, ο Μορι­κόνε ήταν επίσης τρο­μπε­τί­στας και συν-συνθέτης στο αβάν-γκαρντ συγκρό­τημα ελεύ­θε­ρου αυτο­σχε­δια­σμού Il Gruppo. Έγραψε το επίσημο τρα­γούδι για το Παγκό­σμιο Κύπελλο Ποδο­σφαί­ρου 1978.

Από το τέλος της δεκα­ε­τίας του ‘70, σύμφωνα με το wikipedia.org δια­κρί­θηκε στο Χόλι­γουντ, συν­θέ­το­ντας μουσική για Αμε­ρι­κα­νούς σκη­νο­θέ­τες, όπως ο Τζον Κάρ­πε­ντερ, Μπράιαν ντε Πάλμα, Μπάρι Λέβιν­σον, Μάικ Νίκολς και Όλιβερ Στόουν. Ο Μορι­κόνε συνέ­θεσε μουσική για αρκετές ταινίες που κέρ­δι­σαν Όσκαρ, όπως τα Days of Heaven, The Mission, Οι Αδιά­φθο­ροι, Cinema Paradiso και Bugsy. Ο Μορι­κόνε συνερ­γά­στηκε επίσης με τον Ιταλό σκη­νο­θέτη Τζου­ζέπε Τορ­να­τόρε. Στον 21ο αιώνα, η μουσική του Μορι­κόνε ξανα­χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε στην τηλε­ό­ραση και σε ταινίες όπως αυτές του Κου­έ­ντιν Ταρα­ντίνο: Kill Bill (2003), Death Proof (2007), Άδωξοι Μπά­σταρδη (2009) και Django: Ο Τιμωρός (2012).

Το 2007, ο Μορι­κόνε παρέ­λαβε το τιμη­τικό Όσκαρ «για την μαγευ­τική και πολυ­πρό­σωπη συνει­σφορά του στην τέχνη της μου­σι­κής για ταινίες». Είχε προ­τα­θεί για άλλα πέντε Όσκαρ την περίοδο 1979-2001. Επίσης παρέ­λαβε και το Όσκαρ Καλύ­τε­ρης Πρω­τό­τυ­πης Μου­σι­κής το 2016 για τη μουσική της ταινίας Μισητοί 8. Ο Μορι­κόνε έχει κερ­δί­σει τρία βραβεία Γκράμι, τρεις Χρυσές Σφαίρες, έξι BAFTA, δύο Βραβεία Ευρω­παϊ­κού Κινη­μα­το­γρά­φου, ένα τιμη­τικό Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.

To βέβαιο είναι ότι αφήνει ένα δυσ­να­πλή­ρωτο κενό στη μουσική και στον σύγ­χρονο πολι­τι­σμό μας. Αν και το «κύριε» δεν ται­ριά­ζει σε κάποιον που έφυγε από τη ζωή, στο μυαλό μας θα είναι για πάντα ένας πολυ­τά­λα­ντος άνθρω­πος, ευγε­νι­κός στην έκφανση της Τέχνης του. Καλό ταξίδι, κύριε Μορι­κόνε, καλή στράτα, μαέστρο.