Απορρίφθηκε αγωγή για ανάκληση δωρεάς λόγω αχαριστίας

Με απόφαση, που εξέδωσε την 29η Μαΐου 2020 το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, απορ­ρί­φθηκε και σε δεύτερο βαθμό η αγωγή που άσκησε ένας κάτοι­κος Αθηνών κατά της Ροδί­τισ­σας ανιψιάς του για την ανά­κληση δωρεάς που της έκανε και συγκε­κρι­μένα ενός δια­με­ρί­σμα­τος λόγω αχα­ρι­στίας.

Κατά το άρθρο 505 ΑΚ, ο δωρητής έχει δικαί­ωμα να ανα­κα­λέ­σει τη δωρεά, αν ο δωρε­ο­δό­χος φάνηκε με βαρύ παρά­πτωμα αχά­ρι­στος απέ­να­ντι στο δωρητή στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υπο­χρέ­ωσή του να δια­τρέ­φει το δωρητή.

Ως αχα­ρι­στία, κατά την έννοια της άνω δια­τά­ξεως, δικαιο­λο­γούσα την ανά­κληση της δωρεάς, νοείται η έλλειψη συναι­σθή­μα­τος ευγνω­μο­σύ­νης του δωρε­ο­δό­χου προς το δωρητή, που εκδη­λώ­νε­ται με βαριά υπαίτια και δυνά­μενη να κατα­λο­γι­σθεί αντι­κοι­νω­νική συμπε­ρι­φορά ή διαγωγή του δωρε­ο­δό­χου προς το δωρητή ή το σύζυγο ή στενό συγγενή του και αντι­βαί­νει σε κανόνες δικαίου ή σε κρα­τού­σες στην κοι­νω­νία αντι­λή­ψεις περί ηθικής και ευπρέ­πειας.

Στην προ­κεί­μενη περί­πτωση ο ενάγων, μόνιμος κάτοι­κος Αθηνών, κατά την επί­σκεψή του στη Ρόδο τον Αύγου­στο του έτους 2011 υπέστη καρ­διακό επει­σό­διο και νοση­λεύ­θηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου για 11 ημέρες, οπότε και έλαβε εξι­τή­ριο.

Κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του προέβη στην υπο­γραφή ειδικού συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κού πλη­ρε­ξου­σίου, με το οποίο διόρισε ειδική πλη­ρε­ξού­σια αντι­πρό­σωπο και αντί­κλητό του την αδελφή του, στην οποία παρέσχε ειδική εντολή και ανέκ­κλητη πλη­ρε­ξου­σιό­τητα με μετα­θα­νά­τια ισχύ, να συστή­σει για λογα­ρια­σμό του δωρεά εν ζωή προς την ενα­γό­μενη ανιψιά του και θυγα­τέρα αυτής, επί ενός ισο­γείου δια­με­ρί­σμα­τος και επί της αέρινης στήλης.

Ακο­λού­θως, μετά την έξοδο του ενά­γο­ντος από τη νοση­λευ­τική μονάδα, η αδελφή του προέβη στην δωρεά, η οποία μετα­γρά­φηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου.

Περαι­τέρω, την 8η Απρι­λίου του έτους 2016, ο ενάγων κοι­νο­ποί­ησε στην ενα­γό­μενη εξώδικη δήλωσή του, με την οποία ανα­κά­λεσε τη δωρεά που συστή­θηκε υπέρ αυτής με την προ­α­να­φερ­θείσα συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη και έταξε σε αυτή προ­θε­σμία 15 ημερών, προ­κει­μέ­νου να προβεί σε ανα­με­τα­βί­βαση των ακι­νή­των στον ίδιο.

Στην ανωτέρω εξώδικη δήλωσή του ο ενάγων, αφού εξέθετε το ιστο­ρικό της νοση­λείας του και τις συν­θή­κες υπο­γρα­φής του πλη­ρε­ξου­σίου, ανέφερε ως λόγο ανά­κλη­σης ότι οι συγ­γε­νείς του δεν τον άφηναν να μένει στο σπίτι.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι στην δήλωση του ο ενάγων δεν ανα­φέ­ρει βαριά παρα­πτώ­ματα της ενα­γό­με­νης έναντι αυτού, ως δωρητή. Αντι­θέ­τως, αφενός μεν ανα­φέ­ρε­ται σε πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που αφορούν το πρόσωπο των γονέων της ενα­γό­με­νης και τα οποία ουδόλως μπορούν να κατα­λο­γι­στούν σε αυτή, αφε­τέ­ρου δε, προ­βαί­νει σε απλή επα­νά­ληψη των στοι­χείων του νόμου, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας τη συμπε­ρι­φορά της ενα­γό­με­νης απέ­να­ντί του ως αδιά­φορη και κατα­φρο­νη­τική, δίχως, ωστόσο, να επι­κα­λεί­ται συγκε­κρι­μένα περι­στα­τικά που την καθι­στούν τέτοια.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής.