«Ουδέν κακόν αμιγές καλού»

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Ο Covid 19 εισέ­βαλε στη ζωή μας, στην καθη­με­ρι­νό­τητα μας απροσ­δό­κητα, ανα­τρε­πτικά και καθο­ρι­στικά. Η βίαιη έλευση αυτού του φονικού ιού ήλθε να απο­συ­ντο­νί­σει την καθη­με­ρι­νό­τητα μας, να απο­σα­θρώ­σει κάθε κοι­νω­νική ή άλλη λει­τουρ­γία της ζωή μας, αλλά παράλ­ληλα ήλθε να διδάξει να μας ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει, να θέσει σε εγρή­γορση τον κρατικό μηχα­νι­σμό και τα κοι­νω­νικά συστή­ματα. Η 14η Μαρτίου ήταν μια δια­φο­ρε­τική μια πρω­τό­γνωρη μέρα. Ξημέ­ρωσε με τα σχολεία κλειστά, με τα κατα­στή­ματα, υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος κλειστά, ομοίως και τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες. Και όλους εμάς να προ­σπα­θούμε να δια­χει­ρι­στούμε ποι­κι­λο­τρό­πως και με ανά­μει­κτα συναι­σθή­ματα την νέα αυτή κατά­σταση που μας θέτει σε συνε­χι­ζό­μενη καρα­ντίνα προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σουμε την υγεία μας και την υγεία των αγα­πη­μέ­νων μας προ­σώ­πων.

Ανα­ντίρ­ρητα η μέρα αυτή απο­τε­λεί ορόσημο σημα­το­δο­τώ­ντας, το συνεχές ανα­φε­ρό­μενο, ότι τίποτα δεν θα είναι ίδιο την επόμενη μέρα σε όλα τα επίπεδα της ζωής και της πολι­τείας. Με τις επι­χει­ρή­σεις και τα κατα­στή­ματα κλειστά η οικο­νο­μία συν­θλί­βε­ται. Πλήγμα δέχεται και ο του­ρι­σμός που απο­τε­λεί την μεγα­λύ­τερη αιμο­δο­τική πηγή της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Ακυ­ρώ­σεις εκθέ­σεων, πτήσεων, κρουα­ζιέ­ρων, ταξι­διών όχι μόνο από τους επι­βά­τες αλλά και από τις κυβερ­νή­σεις και τις εται­ρείες, αφού τα κράτη έκλει­σαν προ­σω­ρινά τα σύνορα τους από και προς κάθε προ­ο­ρι­σμό, ενώ τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια είναι αγκυ­ρο­βο­λη­μένα στα λιμάνια. Με τα σχολεία κλειστά, η μαθη­τιώσα νεολαία είναι έωλη για το που θα τρα­βή­ξει η σχολική χρονιά. Κυρίως δε οι τελειό­φοι­τοι, τα παιδιά που θα κληθούν να εισέλ­θουν στον στίβο των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων, που θα δώσουν τη μεγα­λύ­τερη ίσως μάχη τη ζωής για το μέλλον τους και που η ψυχο­λο­γία τους είναι ήδη επι­βα­ρυ­μένη.

Μέσα όμως από το ζοφερό αυτό κλίμα της κρίσης, ας επι­χει­ρή­σουμε να αισιο­δο­ξή­σουμε, να κατα­γρά­ψουμε και να απο­τυ­πώ­σουμε τα θετικά επα­κό­λουθα και τις ευκαι­ρίες που κατά το κοινός λεγό­με­νον γεν­νιού­νται μέσα από αυτή. Διότι σύμφωνα και με την αρχαιο­ελ­λη­νική παροι­μία «ουδέν κακόν αμιγές καλού.» Οφεί­λουμε λοιπόν όλοι και ο καθένας προ­σω­πικά, παράλ­ληλα οι φορείς και η κυβέρ­νηση, να ανα­ζη­τούμε αυτές τις ευκαι­ρίες που γεννά η κρίση και να τις αξιο­ποι­ή­σουμε. Διότι αν δεν το πρά­ξουμε το μόνο που θα πετύ­χουμε έγκλει­στοι είναι να χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος. Η κυβέρ­νηση και γενι­κό­τερα το κράτος αντέ­δρασε άμεσα και ακα­ριαία εφαρ­μό­ζο­ντας και­νο­τό­μες μεθό­δους σε πολλά επίπεδα. Το ότι οι περιο­ρι­σμοί που θέτει η παν­δη­μία και στην προ­σπά­θεια ανά­σχε­σης της, οδή­γη­σαν το Δημόσιο στην τηλερ­γα­σία και στη χρήση ψηφια­κών εργα­λείων είναι μια τομή.

Η τηλερ­γα­σία για την οποία πολλοί θα έπαιρ­ναν όρκο ότι δεν είναι έτοιμος ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός στην εφαρ­μογή της, ήλθε και χαίρει γενικής απο­δο­χής.

Η χρήση νέων τεχνο­λο­γι­κών μεθόδων και ψηφια­κών εργα­λείων από τους υπαλ­λή­λους και τις υπη­ρε­σίες – λόγω της κοι­νω­νι­κής απο­στα­σιο­ποί­η­σης που απαι­τούν οι δεδο­μέ­νες συνθήκες- αλλά­ζουν πλέον τόσο την κουλ­τούρα όσο και τον τρόπο που δου­λεύ­ουν. Μέσω δια­δι­κτύου και χωρίς τη φυσική παρου­σία του ο πολίτης πλέον μπορεί να λάβει κάθε έγγραφο με απόλυτα ασφά­λεια και εμπι­στευ­τι­κό­τητα. Το Υπουρ­γείο Διοι­κη­τι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης βρέθηκε έτοιμο και προ­ε­τοι­μα­σμένο, αφού εσπευ­σμένα κλήθηκε να εφαρ­μό­σει το πρό­γραμμα για το επι­τε­λικό κράτος με στόχο την πάταξη της γρα­φειο­κρα­τίας. Δια­πι­στώ­νει λοιπόν κανείς ότι την επόμενη μέρα δεν θα είναι τίποτα το ίδιο σχετικά με την λει­τουρ­γία του δημό­σιου τομέα.

Μια άλλη ευκαι­ρία που παρου­σιά­στηκε και αξιο­ποί­ησε το Υπουρ­γείο Παι­δείας είναι εξ απο­στά­σεως εκπαί­δευση και διδα­σκα­λία. Με την αξιο­ποί­ηση σύγ­χρο­νων τεχνο­λο­γιών και μεθόδων αφενός τα παιδιά και οι φοι­τη­τές πλέον κάνουν τα μαθή­ματα από το σπίτι τους, αφε­τέ­ρου δύνεται η δυνα­τό­τητα να ανα­θε­ω­ρη­θεί και να ανα­βαθ­μι­στεί ο τρόπος σκέψης και αντί­λη­ψης για τον τρόπο διδα­σκα­λίας, μέσω ενός συστή­μα­τος ευέ­λι­κτου στον τρόπο σύλ­λη­ψης του γνω­στι­κού αντι­κει­μέ­νου που να αντα­πο­κρί­νε­ται σε όλα τα επίπεδα. Σχετικά με τον του­ρι­σμό τώρα, ο οποίος μπορεί μεν να είναι η βαριά μας βιο­μη­χα­νία, ωστόσο απο­δεί­χτηκε ότι είναι μια βιο­μη­χα­νία ευαί­σθητη και ευπαθής, εκεί το αρμόδιο Υπουρ­γείο και οι φορείς καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν μια κατά­σταση με νέα δεδο­μένα. Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ήλιος και θάλασσα. Μια παρά­ταση λοιπόν τις του­ρι­στι­κής περιό­δου θα δώσει ευκαι­ρίες για νέες μορφές εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμό. Πολυ­συ­ζη­τη­μένο το θέμα ωρί­μα­σαν όμως πλέον οι συν­θή­κες για να γίνει πράξη.

Εμείς ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ σκε­πτό­με­νοι θετικά και αισιό­δοξα. Τίποτα δεν έχει χαθεί. Η επόμενη μέρα σίγουρα δεν θα είναι ίδια αλλά από τη θετική σκοπιά.