Η ομιλία του Βασ. Υψηλάντη, εισηγητή της ΝΔ, για τον εκλογικό νόμο

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης, Ειση­γη­τής της Νέας Δημο­κρα­τίας στον εκλο­γικό νόμο: «Με τον εκλο­γικό νόμο επι­τυγ­χά­νε­ται η εξεύ­ρεση μιας κοινής συνι­στα­μέ­νης ανάμεσα στην ανα­λο­γι­κό­τητα εκπρο­σώ­πη­σης που δόθηκε με τη λαϊκή εντολή, την εκλο­γική δύναμη και την κυβερ­νη­τική στα­θε­ρό­τητα».

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης, στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής για τη συζή­τηση του εκλο­γι­κού νόμου, αντέ­κρουσε με νομικά και πολι­τικά επι­χει­ρή­ματα την ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τό­τη­τας της πρώτης διά­τα­ξης του εκλο­γι­κού νόμου που υπέ­βα­λαν ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ. Η ένσταση απερ­ρί­φθη από την πλειο­ψη­φία των βου­λευ­τών.

Εξάλλου στην εισή­γησή του επε­σή­μανε, μεταξύ άλλων, ότι : «Ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης με αυτο­γνω­σία, τόλμη και ιστο­ρική συνεί­δηση, δίνει το έναυσμα για το νέο εκλο­γικό σύστημα. Σε ουδέ­τερο μάλιστα πολι­τικά χρόνο, επι­διώ­κο­ντας τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της εκλο­γι­κής νομο­θε­σίας, με δια­τά­ξεις τέτοιες που μπορούν να συγκε­ρά­σουν τη λαϊκή βούληση με την εκλο­γική δύναμη, την ενδυ­νά­μωση της κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας και την τόνωση της αξιο­πι­στίας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Οι δια­τά­ξεις του νέου νόμου είναι πλήρως συμ­βα­τές με τις συνταγ­μα­τι­κές αρχές της ισο­δυ­να­μίας της ψήφου και της αντι­προ­σώ­πευ­σης και δια­πνέ­ο­νται από εκλο­γική δικαιο­σύνη.».

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ολο­κλή­ρωσε την παρέμ­βασή του ως εξής :« … Το ΝΣ αυτό απο­τε­λεί ένα ακόμα μεγάλο βήμα της Κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας για ταχεία ολο­κλή­ρωση όλων των γεν­ναίων θεσμι­κών παρεμ­βά­σεων που θα εξα­σφα­λί­σουν στη χώρα μας κυβερ­νι­ση­μό­τητα και στα­θε­ρό­τητα και που της δίνει τη δυνα­τό­τητα να προ­σχω­ρή­σει περαι­τέρω τη δράση της για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό και ανα­πτυ­ξιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας μας που ήδη γίνεται αισθη­τός.»

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Βασίλη Α. Υψη­λά­ντη είναι το εξής :

«Κυρίες και Κύριοι Βου­λευ­τές,

Ειση­γού­με­νος του νομο­σχε­δίου για την «Εκλογή Βου­λευ­τών», από πλευράς της Νέας Δημο­κρα­τίας στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής, οφείλω εισα­γω­γικά να δια­φω­τίσω τις πτυχές εκείνες, που οδή­γη­σαν την Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, τη δεδο­μένη χρονική στιγμή να προωθεί για εφαρ­μογή ένα νέο εκλο­γικό νόμο.

Καταρ­χάς, η Νέα Δημο­κρα­τία υπη­ρε­τεί τη φιλε­λεύ­θερη δημο­κρα­τία για μια ελεύ­θερη και ειρη­νική συμ­βί­ωση μέσω της συμ­με­το­χής, της συναί­νε­σης και της αρχής της πλειο­ψη­φίας .

Είναι δε το μόνο κόμμα στην Ελλάδα που επε­δί­ωξε, στο σχεδόν μισό αιώνα ύπαρξης και λει­τουρ­γίας του, την ειλι­κρινή συνερ­γα­σία με άλλα, για να μπο­ρέ­σει να κυβερ­νη­θεί η χώρα. Επε­δί­ωξε κυβερ­νή­σεις συνερ­γα­σίας, που όμως υπήρξαν στο τέλος θνη­σι­γε­νείς. Αλλά είναι και εκείνο, που λόγω της εθνικά υπεύ­θυ­νης στάσης του, ουδέ­ποτε υιο­θέ­τησε την απλή ανα­λο­γική ως το ενδε­δειγ­μένο εκλο­γικό σύστημα για τη χώρα μας.

Στις πρό­σφα­τες εκλογές ο ελλη­νι­κός λαός δίνει αυτο­δυ­να­μία στη ΝΔ , κάτι που συμ­βαί­νει για πρώτη φορά μετά την κρίση, πέτυχε η ΝΔ, παρέ­χο­ντας έτσι τη δυνα­τό­τητα υλο­ποί­η­σης της προ­ε­κλο­γι­κής μας δέσμευ­σης για αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου, που η Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ εισή­γαγε, με χαρα­κτη­ρι­στικά απλής ανα­λο­γι­κής. Ενός συστή­μα­τος, που με όλους τους υπο­λο­γι­σμούς, αυτό που θα εισέ­φερε στην πολι­τική ζωή του τόπου, είναι παρα­λυ­τι­κές κατα­στά­σεις για τη λει­τουρ­γία του κράτους και ένα πλαίσιο απα­γο­ρευ­τικό για το σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης. Την επιλογή άλλωστε της απλής ανα­λο­γι­κής, η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, επε­δί­ωξε σε μια χρονικά στιγμή, που ξεκι­νούσε η κατάρ­ρευση της, αφού είχε εκλεγεί και κυβερ­νή­σει δύο φορές με το σύστημα του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα. Σήμερα δε το χρη­σι­μο­ποιεί ως ανάχωμα επι­βί­ω­σής του και δημιουρ­γίας δήθεν εφαλ­τη­ρίου για τη δημιουρ­γία προ­ο­δευ­τι­κών και καλά συγκλί­σεων και κουλ­τού­ρας πολι­τι­κής συνεν­νό­η­σης. Θέση εξ ορισμού προ­βλη­μα­τική και μη συμβατή, απο­δε­δειγ­μένα, με την ελλη­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Αρκεί κανείς να ανα­τρέ­ξει στη σύγ­χρονη πολι­τική ιστορία της χώρας , για να επι­βε­βαιώ­σει ότι η πολι­τική κουλ­τούρα στην Ελλάδα βασί­ζε­ται στη σύγκρουση και όχι στη συναί­νεση και τη σύγκλιση και με περιό­δους με κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες από την εφαρ­μογή της απλής ανα­λο­γι­κής. Το ίδιο επε­δί­ωξε και στο χώρο της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης όπου την αδυ­να­μία τοπική δια­κυ­βέρ­νη­σης απο­κα­τέ­στησε διορ­θω­τικά ο νόμος 4623/19. Με τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στη χώρα μας η απλή ανα­λο­γική οδηγεί με βεβαιό­τητα, στην καλή της έκφανση στη συναλ­λαγή και στη χει­ρό­τερη στην ακυ­βερ­νη­σία. Σήμερα η μη έγκριση του συστή­μα­τος αυτού, υπο­στη­ρί­ζε­ται από την πλειο­ψη­φία των κομ­μά­των που βρί­σκο­νται στη Βουλή. Απορ­ρί­πτε­ται συνεπώς από τη μεγάλη κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία και στε­ρεί­ται της όποιας κοι­νω­νι­κής απο­δο­χής.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης με αυτο­γνω­σία, τόλμη και ιστο­ρική συνεί­δηση, δίνει το έναυσμα για το νέο εκλο­γικό σύστημα. Σε ουδέ­τερο μάλιστα πολι­τικά χρόνο, επι­διώ­κο­ντας τον εκσυγ­χρο­νι­σμό της εκλο­γι­κής νομο­θε­σίας, με δια­τά­ξεις τέτοιες που μπορούν να συγκε­ρά­σουν τη λαϊκή βούληση με την εκλο­γική δύναμη, την ενδυ­νά­μωση της κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας και την τόνωση της αξιο­πι­στίας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Οι δια­τά­ξεις του νέου νόμου είναι πλήρως συμ­βα­τές με τις συνταγ­μα­τι­κές αρχές της ισο­δυ­να­μίας της ψήφου και της αντι­προ­σώ­πευ­σης και δια­πνέ­ο­νται από εκλο­γική δικαιο­σύνη.

Ο συνταγ­μα­τι­κός νομο­θέ­της άλλωστε, στο άρθρο 54 παρ.1, δεν κατο­χυ­ρώ­νει ορι­σμένο εκλο­γικό σύστημα αλλά κατα­λεί­πει κατ’ αρχήν στον κοινό νομο­θέτη την ελευ­θε­ρία να καθο­ρί­ζει, σύμφωνα με τις πολι­τι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν κάθε φορά, το κατά την κρίση του περισ­σό­τερο πρό­σφορο και ενδε­δειγ­μένο, για τις συγκε­κρι­μέ­νες περι­στά­σεις, εκλο­γικό σύστημα.

Με τις δια­τά­ξεις του υπό ψήφιση νομο­σχε­δίου, επι­τυγ­χά­νε­ται η εξεύ­ρεση μιας κοινής συνι­στα­μέ­νης ανάμεσα στην ανα­λο­γι­κό­τητα εκπρο­σώ­πη­σης που δόθηκε με τη λαϊκή εντολή, την εκλο­γική δύναμη και την κυβερ­νη­τική στα­θε­ρό­τητα. Θεσπί­ζε­ται ένα αξιό­πι­στο, δια­φα­νές, απλό και λει­τουρ­γικό εκλο­γικό πλαίσιο, που στη μετά κρίση Ελλάδα, μπορεί να δημιουρ­γή­σει μια νέα σχέση πολιτών και πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου απο­τε­λεί­ται από τρία άρθρα.

Το πρώτο άρθρο, που αφορά στην τρο­πο­ποί­ηση των παρα­γρά­φων 2 έως 4 του άρθρου 99 του Π.Δ 26/2012, απο­τε­λεί τον κορμό του νέου εκλο­γι­κού συστή­μα­τος . Στην παρ. 2 ορί­ζε­ται ο τρόπος κατα­νο­μής του αριθμού των εδρών στα κόμματα. Εφόσον το πρώτο κόμμα λάβει ποσοστό μικρό­τερο του 25% των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων, το σύνολο των εδρών κατα­νέ­με­ται ανα­λο­γικά. Στη δε παρ. 3 προ­βλέ­πε­ται η δια­δι­κα­σία των δικαιου­μέ­νων εδρών κάθε σχη­μα­τι­σμού στην Επι­κρά­τεια. Η περ. β’ προ­βλέ­πει το μηχα­νι­σμό μείωσης της ανα­λο­γι­κό­τη­τας έως του 83,33% εφόσον το πρώτο κόμμα συγκε­ντρώ­σει ποσοστό άνω του 25% επί των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων. Σχη­μα­τικά το κόμμα που συγκε­ντρώ­νει λιγό­τερο από 25% δεν τυγ­χά­νει καμίας πρι­μο­δό­τη­σης. Το κόμμα που συγκε­ντρώ­νει ακριβώς 25% πρι­μο­δο­τεί­ται με 20 έδρες. Προ­βλέ­πε­ται δε κλι­μα­κωτή πρι­μο­δό­τηση 1 έδρας για κάθε 0,5% πάνω από το 25%.΄Έτσι με ποσοστό 30% έχουμε πρι­μο­δό­τηση 40 εδρών και με ποσοστό 40% πρι­μο­δό­τηση 50 εδρών. Στην παρ. 4α προ­βλέ­πε­ται ο μηχα­νι­σμός της παρα­χώ­ρη­σης επι­πλέον εδρών από εκλο­γι­κές περι­φέ­ρειες που έχουν παρα­μεί­νει αδιά­θε­τες έδρες μετά τη δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται στις παρ. 4 έως 8 του άρθρου 100. Οι ρυθ­μί­σει αυτές εφαρ­μό­ζο­νται και για το συνα­σπι­σμό συνερ­γα­ζό­με­νων κομ­μά­των . Σύμφωνα με τη παρ. 4β ορί­ζε­ται ότι ο ΑΠ σε συμ­βού­λιο, κατά την ανα­κή­ρυξη των εκλο­γι­κών συν­δυα­σμών απο­φαί­νε­ται αμε­τα­κλή­τως, για το χαρα­κτήρα κάθε κόμ­μα­τος, ως αυτο­τε­λούς ή συνα­σπι­σμού συνερ­γα­ζό­με­νων κομ­μά­των. Στο ακρο­τε­λεύ­τιο άρθρο 3 ορί­ζο­νται τα σχετικά με την έναρξη ισχύος του.

Ο νέος εκλο­γι­κός νόμος έρχεται στην έναρξη μιας ελπι­δο­φό­ρου για η χώρα μας εποχή. Σε μια εποχή που η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα με εθνική σύμπνοια απο­τε­λεί την condition sine qua non για την επι­βί­ωση και την προκοπή μας. Οι αρχές αυτές, η ιστο­ρική πραγ­μα­τι­κό­τητα, η απο­μυ­θο­ποί­ηση της αρι­στε­ρής εμμονής στην άδολη και ανό­θευτη απλή ανα­λο­γική, ο πολύ­χρο­νος διά­λο­γος των κομ­μά­των και η δια­βού­λευση που ανα­πτύ­χθηκε δίνουν τον εκλο­γικό αυτό νόμο που προ­σφέ­ρει την υψη­λό­τερη δυνατή ανα­λο­γι­κό­τητα , με ενί­σχυση των μικρο­τέ­ρων κομ­μά­των σε σχέση με τον προ ισχύ­σα­ντα νόμο. Με την ευκαι­ρία του εκλο­γι­κού νόμου, η επι­δί­ωξη, κυρίως από την αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, αμαύ­ρω­σης του σημα­ντι­κού έργου αυτής της Κυβέρ­νη­σης, τους πρώτους μάλιστα μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης που παν­θο­μο­λο­γου­μέ­νως μόνο επι­τυ­χη­μέ­νες ενέρ­γειες και σημα­ντικά βήματα εισφέ­ρει στη χώρα μας, δείχνει το στρου­θο­κα­μη­λι­σμό της για τα όσα αρνη­τικά έφερε στη χώρα μας και για τα οποία ο ελλη­νι­κός λαός τους με την ετυ­μη­γο­ρία του τους τιμώ­ρησε.

Σήμερα το ΝΣ αυτό απο­τε­λεί ένα ακόμα μεγάλο βήμα της Κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας για ταχεία ολο­κλή­ρωση όλων των γεν­ναίων θεσμι­κών παρεμ­βά­σεων που θα εξα­σφα­λί­σουν στη χώρα μας κυβερ­νη­σι­μό­τητα και στα­θε­ρό­τητα και που της δίνει τη δυνα­τό­τητα να προ­σχω­ρή­σει περαι­τέρω τη δράση της για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό και ανα­πτυ­ξιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας μας που ήδη γίνεται αισθη­τός.

Με τις σκέψεις αυτές ειση­γού­μαι την υπερ­ψή­φιση του ΝΣ «για την εκλογή βου­λευ­τών » του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών.»