Τα πρόσωπα της αγάπης

Μια ιστορία λέει ότι ο Φραντς Κάφκα, περ­πα­τώ­ντας σε ένα πάρκο, βρήκε ένα μικρό κορι­τσάκι που έκλαιγε. Είχε χάσει την κούκλα που τόσο αγα­πούσε, την μικρή κούκλα που είχε παρέα πάντα δίπλα της. Ο Κάφκα της είπε πως θα ψάξει και αυτός για την κούκλα της, αρχί­ζο­ντας το ψάξιμο μαζί της. Αφού δεν κατά­φερε να την βρεί, έγραψε ένα γράμμα, το οποίο έδωσε στην μικρή λέγο­ντας πως το άφησε η κούκλα για εκείνη. Το γράμμα έλεγε τα παρα­κάτω: “Mην κλαίς, θα κάνω ένα ταξίδι για να γνωρίσω τον κόσμο, θα σου γράφω τις εμπει­ρίες μου.” Το πρώτο γράμμα ακο­λού­θησε το δεύτερο και μετά πολλά άλλα γράμ­ματα που ο Κάφκα διάβαζε στην μικρή για της περι­πέ­τειες της κούκλας της. Κάθε φορά που το κορι­τσάκι και ο Φράντς βρι­σκό­ντου­σαν στο πάρκο τις διάβαζε τα και­νού­ρια γράμ­ματα που έγραφε η κούκλα της, στο ταξίδι ανα­ζή­τη­σης του κόσμου. Το τελευ­ταίο γράμμα ήταν καρ­φι­τσω­μένο πάνω στο φόρεμα της κούκλας, όμως όχι της ίδιας κούκλας που είχε χάσει. Η κούκλα είχε αλλάξει, η μικρή το έβλεπε αυτό. Το γράμμα της κούκλας έγραφε: «Tα ταξίδια που έκανα με έχουν αλλάξει» .Μετά από χρόνια, η μικρή βρήκε μέσα στην κούκλα της ένα γράμμα που έγραφε: “Οτι και αν είναι αυτό που αγαπάς, κάποια στιγμή θα το χάσεις, στο τέλος όμως, η αγάπη θα επι­στρέ­ψει με δια­φο­ρε­τικό πρόσωπο.” Η ιστορία αυτή, βγαλ­μένη σαν παρα­μύθι από την ζωή του Κάφκα μας δίνει δύο υπέροχα μηνύ­ματα. Η απώλεια και η δυστυ­χία βρί­σκο­νται παντού, ακόμα και στην ζωή ενός μικρού κορι­τσιού. Ο δρόμος προς την ευτυχία, είναι να κατα­λά­βουμε τα δια­φο­ρε­τικά πρόσωπα της αγάπης.