Βασιλικός: Τι μας δίδαξε η πτώχευση της Thomas Cook

Η οπτική του αποκτά ιδιαί­τερο ειδικό βάρος καθώς έχει τη δυνα­τό­τητα να αντι­κρού­σει ευθέως τη «μεγάλη εικόνα» των προ­κλή­σεων που αντι­με­τω­πί­ζουν οι ευρω­παίοι ξενο­δό­χοι, καθώς μέχρι το τέλος του 2020 θα είναι μέλος της Εκτε­λε­στι­κής Επι­τρο­πής (ExCom) του κορυ­φαίου θεσμι­κού φορέα των ξενο­δό­χων της Γηραιάς Ηπείρου, της Συνο­μο­σπον­δίας των Εθνικών Ενώσεων Ξενο­δο­χίας, Εστί­α­σης και Ανα­ψυ­χής (HOTREC) των χωρών μελών της Ε.Ε.

Ο επι­κε­φα­λής του ΞΕΕ τοπο­θε­τεί­ται για τις προ­κλή­σεις (τεχνο­λο­γι­κές και άλλες) που καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν οι ξενο­δό­χοι και μετα­φέ­ρει το «από­σταγμα» του 30υ Διε­θνούς Φόρουμ Φιλο­ξε­νίας που διορ­γά­νωσε πρό­σφατα του ΞΕΕ.

Ξεκα­θα­ρί­ζει τη στάση των ξενο­δό­χων έναντι των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων και απορ­ρί­πτει την εντύ­πωση πως οι ξενο­δό­χοι αντι­μά­χο­νται τις πλατ­φόρ­μες τύπου Airbnb. Ταυ­τό­χρονα, τοπο­θε­τεί τη δια­χω­ρι­στική γραμμή που αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού μεταξύ ξενο­δό­χων και όσων δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο χώρο των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων.

Ο πρό­ε­δρος του ΞΕΕ απορ­ρί­πτει την κριτική πως οι ξενο­δό­χοι αντι­δρούν στην Airbnb επειδή θέλουν να εισπράτ­τουν τη μερίδα του λέοντος των του­ρι­στι­κών εισπρά­ξεων. Επι­ση­μαί­νο­ντας με έμφαση πως οι ξενο­δό­χοι είναι αυτοί που μεγα­λώ­νουν την του­ρι­στική πίτα.

Ο Α. Βασι­λι­κός τοπο­θε­τεί­ται στο γεγονός πως μεγάλο ποσοστό των εμπο­ρι­κό­τε­ρων ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων ελέγ­χε­ται πλέον από ξένους ομίλους. Παίρνει, μάλιστα, σαφείς απο­στά­σεις από εκεί­νους τους επεν­δυ­τές οι οποίοι επεν­δύ­ουν στη χώρα μόνο επειδή βρήκαν κάποιο ξενο­δο­χείο «κοψο­χρο­νιά». Σημειώ­νο­ντας δηκτικά πως ο του­ρι­σμός δεν είναι συμ­βα­τός με την αντί­ληψη «είδα φως και μπήκα».

Η πτώ­χευση του Thomas Cook θεω­ρή­θηκε από κάποιους η 11η Σεπτεμ­βρίου στο χώρο του του­ρι­σμού. Τι φέρνει η επόμενη μέρα για τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις;

Πράγ­ματι υπήρξε ένα πολύ μεγάλο πλήγμα στον ξενο­δο­χειακό κλάδο. Τα σημάδια υπήρχαν από καιρό και απο­δεί­χθηκε τελικά πως η θεωρία “too big to fail” δεν ισχύει ούτε στην παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά, ούτε πουθενά. Ζούμε την εποχή των μεγάλων ανα­τρο­πών και μπροστά στις προ­κλή­σεις των καιρών απαι­τεί­ται εγρή­γορση κι ετοι­μό­τητα. Γι αυτό είναι σημα­ντικό το γεγονός πως με την διαρκή προ­σπά­θεια όλων των εμπλε­κο­μέ­νων στον του­ρι­σμό, φαί­νε­ται πως αυτή η ” μαύρη τρύπα” που άνοιξε με την πτώ­χευ­σης του Thomas Cook αρχίζει να κλείνει και μάλιστα με ρυθμούς ταχύ­τε­ρους από το ανα­με­νό­μενο. Αυτό μας κάνει αισιό­δο­ξους πως θα καλύ­ψουμε σ’ ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, ίσως και πλήρως, τις εκτι­μώ­με­νες απώ­λειες για το 2020, οι οποίες για το σύνολο της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, σύμφωνα με έρευνα που έκανε αμέσως το ΞΕΕ μέσω του ΙΤΕΠ, προ­σεγ­γί­ζουν τα 2,5 δισ. ευρώ.

Προ­κύ­πτουν διδάγ­ματα για τους ξενο­δό­χους κι αν ναι ποια;

Το δίδαγμα είναι ένα και είναι δια­χρο­νικό. Είναι επι­κίν­δυνο να μπαί­νουν όλα τα κεράσια σ’ ένα καλάθι. Είναι μια αδυ­να­μία που έχει κοστί­σει και στο παρελ­θόν. Αυτό σημαί­νει πως η εξάρ­τηση μιας ξενο­δο­χεια­κής μονάδας είναι αντι­στρό­φως ανάλογη της δυνα­τό­τητά της να προ­σελ­κύει απευ­θείας πελάτες από την παγκό­σμια αγορά. Σίγουρα αυτό δεν είναι κάτι απλό, ούτε κάτι εύκολο. Χρειά­ζε­ται όμως να επι­μεί­νουμε προς αυτή την κατεύ­θυνση, με συγκρο­τη­μένη στρα­τη­γική και σοβαρή δέσμευση.

Η πτώ­χευση του TC σημαί­νει ότι οι TOs περνούν στο παρελ­θόν του του­ρι­σμού; Αρχίζει η εποχή των online «παικτών» που θα απο­τε­λούν πλέον τους συνο­μι­λη­τές των ξενο­δό­χων;

Η εξάρ­τηση είναι εξάρ­τηση, είτε online, είτε offline. H δεσπό­ζουσα πλέον θέση των on line travel agents στον ευρω­παϊκό του­ρι­σμό είναι από τα θέματα που ανα­δει­κνύ­ουμε και στην ατζέντα της HOTREC, στην Εκτε­λε­στική Επι­τροπή της οποίας έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ τον κλάδο, ζητώ­ντας τολ­μη­ρές παρεμ­βά­σεις σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Τα μονο­πώ­λια και τα ολι­γο­πώ­λια αντι­στρα­τεύ­ο­νται εκ των πραγ­μά­των τις αξίες και τις αρχές της ελεύ­θε­ρης οικο­νο­μίας και οδηγούν σε ανορ­θο­λο­γι­σμούς. Ενώ η επέν­δυση γίνεται από τον ξενο­δόχο, επέν­δυση εντά­σεως κεφα­λαίου και εργα­σίας, κατα­λή­γει ο ίδιος να μην ελέγχει όχι μόνον τα data των πελατών του, σε μια εποχή που “data is the new oil” όπως κατα­δεί­ξαμε με τη σχετική θεμα­τική μας στο περυ­σινό Διεθνές Φόρουμ Φιλο­ξε­νίας του ΞΕΕ, αλλά στο τέλος ούτε και τη δια­θε­σι­μό­τητα των δωμα­τίων του. Αυτή η σχέση λοιπόν απαιτεί εξορ­θο­λο­γι­σμό και μια πιο δίκαιη ισορ­ρο­πία.

Στον απόηχο της χρε­ω­κο­πίας του TC το ΞΕΕ διορ­γά­νωσε το Διεθνές Φόρουμ Φιλο­ξε­νίας. Τι θα πρέπει να κρα­τή­σουν οι ξενο­δό­χοι ως «από­σταγμα» από τη φετινή τρίτη διορ­γά­νωση;

Πράγ­ματι και φέτος δώσαμε την ευκαι­ρία στους Ελληνες ξενο­δό­χους να έχουν άμεση πρό­σβαση στις παγκό­σμιες τάσεις που δια­μορ­φώ­νουν το μέλλον της ελλη­νι­κής φιλο­ξε­νίας και οι θεμα­τι­κές μας αφο­ρού­σαν την “καρδιά” των προ­κλή­σεων που οφεί­λουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε με επι­τυ­χία. Πρώτα απ’ όλα, το Direct Booking θα παρα­μέ­νει σταθερά δυνα­μική επιλογή για τον του­ρι­σμό, όλα τα κανάλια κρα­τή­σεων έχουν δαπάνες, ενώ είναι απα­ραί­τητη περισ­σό­τερο από ποτέ η δημιουρ­γία Brand για την επι­βί­ωση μιας επι­χεί­ρη­σης στο χώρο της φιλο­ξε­νίας. Επίσης επι­ση­μάν­θηκε πως η αυθε­ντι­κό­τητα και η παροχή εμπει­ρίας απο­τε­λούν προ­ϋ­πό­θεση επι­τυ­χίας στον τομέα F & B της ξενο­δο­χίας. Η γαστρο­νο­μική εμπει­ρία, για παρά­δειγμα, μπορεί να παίξει κατα­λυ­τικό ρόλο σε αυτή την κατεύ­θυνση. Το τρίτο και εξίσου βασικό που πρέπει να κρα­τή­σουμε είναι πως ο του­ρι­σμός είναι παροχή υπη­ρε­σιών από ανθρώ­πους σε ανθρώ­πους. Το ανθρώ­πινο δυνα­μικό είναι υπερ­πο­λύ­τιμο πλε­ο­νέ­κτημα για κάθε ξενο­δο­χείο, οι επι­σκέ­πτες του οποίου συνα­ντούν χαμο­γε­λα­στούς ανθρώ­πους υψηλού επαγ­γελ­μα­τι­σμού. Αυτό δεν αφορά μόνο τα κλαδικά οικο­νο­μικά ζητή­ματα που τα χει­ρί­ζε­ται με επι­τυ­χία η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων, απο­δει­κνύ­ο­ντας έμπρα­κτα ακόμη και μέσα στις πιο δύσκο­λες στιγμές της κρίσης πως οι ξενο­δό­χοι βάζουμε πάνω απ’ όλα τους ανθρώ­πους μας. Αφορά στην εκπαί­δευση, στην εργα­σιακή εξέλιξη, τις ίσες ευκαι­ρίες, την ηθική και θετική δράση για τη δια­μόρ­φωση ενός περι­βάλ­λο­ντος που θα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από φιλι­κό­τητα, αυθε­ντι­κό­τητα, αξιο­πι­στία και ειλι­κρί­νεια.

Πριν επτά χρόνια το ΞΕΕ έκανε για πρώτη φορά λόγο για την απειλή του Airbnb. Στο μεσο­διά­στημα πολλοί θεώ­ρη­σαν το φαι­νό­μενο περίπου ως μάννα εξ ουρανού. Τελικά είναι ευλογία ή κατάρα;

Είναι μια εξέλιξη της ίδιας της αγοράς καθώς οι νέες τεχνο­λο­γίες παίζουν όλο και μεγα­λύ­τερο ρόλο σε όλο το φάσμα των ανθρώ­πι­νων δρα­στη­ριο­τή­των. Αυτό που βάζει το θετικό ή αρνη­τικό πρόσημο είναι το πως το δια­χει­ρί­ζε­σαι ή δεν δια­χει­ρί­ζε­σαι αυτή τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η δια­χεί­ριση είναι αυτή που θα μετα­τρέ­ψει μια υπαρκτή εξέλιξη σε ευλογία ή κατάρα. Ακριβώς για το λόγο αυτό το ΞΕΕ έγκαιρα και με πολύ έγκυρο τρόπο χτύπησε το καμπα­νάκι για τους κιν­δύ­νους που επι­φέ­ρει η αδρά­νεια. Όταν το φαι­νό­μενο προ­σλαμ­βά­νει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις και παγιώ­νε­ται ένα καθε­στώς ασυ­δο­σίας, τότε τα ανα­κλα­στικά που οφείλει να επι­δεί­ξει μια οργα­νω­μένη και σοβαρή Πολι­τεία πρέπει να είναι άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τικά και όχι απλά “να κλω­τσάμε παρα­κάτω το τενε­κε­δάκι”, σε μια παρελ­κυ­στική τακτική “βλέ­πο­ντας και κάνο­ντας”.

Υπάρχει η γενική αίσθηση πως οι ξενο­δό­χοι αντι­μά­χο­νται τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις παρ’ ότι θεσπί­στηκε θεσμικό πλαίσιο για να μπουν κανόνες στη συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα. Δεν σας ικα­νο­ποιεί το πλαίσιο που έχει τεθεί;

Για να το ξεκα­θα­ρίσω, δεν αντι­μα­χό­μα­στε κανέναν. Οι ξενο­δό­χοι δεν ανή­κουμε σε αυτούς που αρνού­νται να απο­δε­χθούν την εξέλιξη των πραγ­μά­των και πως η οικο­νο­μία δια­μοι­ρα­σμού ήρθε για να μείνει. Καλο­δε­χού­μενη λοιπόν. Αλλά με όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, με πιστο­ποι­ή­σεις και δικλεί­δες ασφα­λείας για την ποιό­τητα των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, όπως συμ­βαί­νει και στον ξενο­δο­χειακό κλάδο. Αλλιώς ο αθέ­μι­τος αντα­γω­νι­σμός δημιουρ­γεί μείζονα ζητή­ματα στρε­βλώ­σεων στην του­ρι­στική αγορά αλλά και πελώρια ζητή­ματα στην κοι­νω­νία, από την ασφά­λεια μέχρι τις εξώσεις οικο­γε­νειών και την αύξηση των ενοι­κίων. Γι’ αυτό και η από­πειρα ρύθ­μι­σης που έγινε μόνο σε φορο­λο­γική βάση απέτυχε επί της ουσίας. Η φορο­δια­φυγή εξα­κο­λου­θεί να υφί­στα­ται σύμφωνα με όλες τις μελέτες και τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία και απο­δεί­χθηκε πως τα κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα δεν λύνο­νται με φορο­λο­γικά μέτρα. Εμείς επι­μέ­νουμε λοιπόν πως δεν χρειά­ζε­ται “να ανα­κα­λύ­ψουμε την πυρί­τιδα”. Είναι αρκετό το να κάνουμε αυτό που έκαναν όλοι οι σοβαροί ευρω­παϊ­κοί προ­ο­ρι­σμοί, αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι πως κανένα ξέφραγο αμπέλι δεν μπορεί να είναι γόνιμο στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ρύθμιση λοιπόν με βάση τα ευρω­παϊκά πρότυπα αλλά και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε τόπου, απα­ρέ­γκλιτη εφαρ­μογή των κανόνων, ευαι­σθη­σία απέ­να­ντι στις κοι­νω­νι­κές ανάγκες.

Για αρκε­τούς οι βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις και η οικο­νο­μία του δια­μοι­ρα­σμού είναι το νέο που έρχεται ενώ οι ξενο­δό­χοι το του­ρι­στικό «κατε­στη­μένο» που αντιδρά. Απέχει από την πραγ­μα­τι­κό­τητα κάτι τέτοιο;

Ειλι­κρινά δεν ξέρω πόσο “νέα” είναι η αντί­ληψη του “πέσε πίτα να σε φάω”. Προ­σω­πικά θεωρώ πως αντα­να­κλά πολύ βαθιές κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές παθο­γέ­νειες. “Να κάνει ο άλλος όλη τη δουλειά κι εγώ να κάνω τα λεφτά”. Αυτές οι “παλιές συντα­γές” ευθύ­νο­νται άλλωστε και για την οδυνηρή κρίση που βίωσε η ελλη­νική κοι­νω­νία. Οι ξενο­δό­χοι είμαστε αυτοί που τρέ­χουμε σε όλο τον κόσμο για να προ­σελ­κύ­σουμε επι­σκέ­πτες και να ανοί­ξουμε νέες αγορές. Οι ξενο­δό­χοι είμαστε στην Marketing Greece για την προβολή της χώρας. Οι ξενο­δό­χοι είμαστε αυτοί που πλη­ρώ­νουμε το branding κάθε τοπικού προ­ο­ρι­σμού. Για ποια μερίδα του λέοντος μιλάμε λοιπόν; Μερίδα από μια πίτα που φου­σκώ­νει χάρη σε εμάς;

Η περί­πτωση της Airbnb απο­τε­λεί για πολλούς την κορυφή ενός παγό­βου­νου που περι­λαμ­βά­νει τις δρα­στη­ριό­τη­τες μιας νέας οικο­νο­μίας στην οποία σχη­μα­το­ποιού­νται νέες επι­χει­ρη­μα­τι­κές και κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χίες απ’ όσους την απο­δέ­χο­νται και την στη­ρί­ζουν. Αισθά­νε­στε πως οι ξενο­δό­χοι βρί­σκο­νται απέ­να­ντι σε έναν χώρο ο οποίος υπο­στη­ρί­ζε­ται από ευρύ­τε­ρες κοι­νω­νι­κές ομάδες;

Το να δια­θέ­τει κάποιος το δια­μέ­ρι­σμά του για βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση για να ενι­σχύ­σει το ετήσιο εισό­δημά του είναι κάτι στο οποίο κι εμείς οι ξενο­δό­χοι είμαστε σύμ­μα­χοι. Το να αγο­ρά­ζει όμως ο άλλος 10 πολυ­κα­τοι­κίες και να τις χρη­σι­μο­ποιεί για βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις είναι κάτι τελείως δια­φο­ρε­τικό. Εκεί πλέον μιλάμε για μια επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα που παρι­στά­νει το ξενο­δο­χείο χωρίς τα βάρη και τις ευθύνες του ξενο­δο­χείου. Δεν αντέχει λοιπόν σε καμιά λογική το να γίνεται κανείς σύμ­μα­χος της ασυ­δο­σίας και του αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού. Επι­πλέον, θα σας έλεγα πως ευρύ­τε­ρες κοι­νω­νι­κές ομάδες είναι αυτές που αντι­δρούν και δικαιο­λο­γη­μένα στην ανε­ξέ­λεγ­κτη επέ­κταση του φαι­νο­μέ­νου. Όλα τα νοι­κο­κυ­ριά που ψάχνουν σπίτι και δεν βρί­σκουν ή το βρί­σκουν σε πανά­κρι­βες τιμές ενοι­κίων. Οι φοι­τη­τές επίσης. Αλλά και κατη­γο­ρίες εργα­ζο­μέ­νων όπως εκπαι­δευ­τι­κοί, γιατροί, στρα­τιω­τι­κοί, στελέχη των σωμάτων ασφα­λείας, υπάλ­λη­λοι επι­χει­ρή­σεων που δεν βρί­σκουν σπίτι στον τόπο της δου­λειάς τους. Η πραγ­μα­τική συμ­μα­χία λοιπόν είναι μεταξύ όλων όσοι ζητούν την κοινή λογική.

Οι δρα­στη­ριό­τη­τες που συν­δέ­ο­νται με την οικο­νο­μία δια­μοι­ρα­σμού φαί­νε­ται πως προ­σελ­κύ­ουν σημα­ντικό αριθμό επι­χει­ρή­σεων, μεμο­νω­μέ­νων επαγ­γελ­μα­τιών, αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων και ανέργων. Διευ­ρύ­νε­ται, δηλαδή, η κοι­νω­νική βάση όσων υπο­στη­ρί­ζουν αυτές τις δρα­στη­ριό­τη­τες. Οι ξενο­δό­χοι από την άλλη πλευρά εμφα­νί­ζο­νται να υπε­ρα­σπί­ζο­νται στενά τα συμ­φέ­ρο­ντα του κλάδου τους. Είναι έτσι;

Ο του­ρι­σμός διαχέει τα οφέλη του σε όλη την κοι­νω­νία. Δεν είναι στενό συμ­φέ­ρον του κλάδου μια συμβολή στο ΑΕΠ που ξεπερ­νάει το 25%. Τα ξενο­δο­χεία είναι αυτά που δημιουρ­γούν πραγ­μα­τι­κές θέσεις εργα­σίας, τονώ­νουν την απα­σχό­ληση και ενι­σχύ­ουν τα έσοδα των ασφα­λι­στι­κών ταμείων για να πλη­ρώ­νο­νται συντά­ξεις. Τα ξενο­δο­χεία κάθε προ­ο­ρι­σμού είναι αυτά που δημιουρ­γούν αλυ­σί­δες αξίας για τις τοπικές οικο­νο­μίες και κοι­νω­νίες, δημιουρ­γώ­ντας τζίρους για όλους τους σχε­τι­ζό­με­νους κλάδους. Από την πρω­το­γενή παρα­γωγή και την οικο­δομή μέχρι υπη­ρε­σίες τεχνο­λο­γιών και πλη­ρο­φο­ρι­κής. Αλλά για να μπο­ρέ­σει το ξενο­δο­χείο να συνε­χί­σει αυτή τη μεγάλη προ­σφορά και μάλιστα μέσα σε συν­θή­κες υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, θα πρέπει να μείνει όρθιο. Το να μην πυρο­βο­λούμε τα πόδια μας θα έπρεπε να είναι στοι­χειώ­δως αυτο­νό­ητο.

Το 2019 είχε θεω­ρη­θεί εξ’ αρχής μια δύσκολη χρονιά. Σε επίπεδο μεγεθών, ωστόσο, κατα­γρά­φη­καν νέα ρεκόρ αφίξεων και εισπρά­ξεων. Οι ξενο­δό­χοι είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι;

Σίγουρα πήγαμε καλύ­τερα απ’ όσο περι­μέ­ναμε στην αρχή του 2019. Όσο κυλούσε ο χρόνος δια­πι­στω­νό­ταν η δια­τή­ρηση της ελκυ­στι­κό­τη­τας και της δυνα­μι­κής του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος μας κι αυτό έδωσε θετικά απο­τε­λέ­σματα. Αυτό όμως δεν σημαί­νει πως οι ανη­συ­χίες που είχαμε έπαψαν να υφί­στα­νται. Η επι­βρά­δυνση της ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μίας και η ψυχο­λο­γία ανα­σφά­λειας που δημιουρ­γεί, η εκκρε­μό­τητα του Brexit και η ισο­τι­μία της λίρας, η ανά­καμψη άμεσων αντα­γω­νι­στών μας είναι παρά­γο­ντες που εξα­κο­λου­θούν να υφί­στα­νται. Επι­πλέον από τα μέσα του 2019 κι έπειτα έχουμε την έξαρση του προ­σφυ­γι­κού/μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο του­ρι­σμός είναι εξαι­ρε­τικά ευαί­σθη­τος σε συγκυ­ρια­κές δια­κυ­μάν­σεις γεω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξεων. Όλοι αυτοί οι παρά­γο­ντες είτε μεμο­νω­μένα είτε, πολύ περισ­σό­τερο, συν­δυα­στικά εξα­κο­λου­θούν να μας δημιουρ­γούν ανη­συ­χίες. Καμιά επι­τυ­χία λοιπόν δεν δικαιο­λο­γεί εφη­συ­χα­σμό.

Τα νέα ξενο­δο­χεία και οι κατοι­κίες που προ­σφέ­ρο­νται στους του­ρί­στες μέσω ψηφια­κών πλατ­φορ­μών όπως η Airbnb οδηγούν, σύμφωνα με κάποιους, σε υπερ­προ­σφορά κλινών. Δια­πι­στώ­νετε κάτι τέτοιο ή μήπως, απλώς, οι του­ρί­στες στρέ­φο­νται σε άλλα κατα­λύ­ματα και όχι τόσο σε ξενο­δο­χεία; Είναι θέμα τιμής;

Μη ξεχνάμε πως έχουμε μια σειρά ετών με ανο­δι­κές επι­δό­σεις. Όμως προη­γή­θηκε και μια σειρά ετών με πτώση. Μια διόρ­θωση της ζήτησης δεν μπορεί να απο­κλεί­ε­ται κι εκεί είναι που θα φανεί η όποια υπερ­προ­σφορά. Όμως το θέμα κατά τη γνώμη μου δεν είναι να κάνουμε τους μάντεις για το πως θα κινηθεί η ζήτηση και πως θα επη­ρε­ά­σει την προ­σφορά. Το μεγάλο ζήτημα είναι αυτό των υπο­δο­μών. Όλοι οι προ­ο­ρι­σμοί της χώρας έχουν ανάγκη από απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς τους, για μονί­μους κατοί­κους και επι­σκέ­πτες. Απορ­ρίμ­ματα, δρόμοι, ηλε­κτρική ενέρ­γεια, ύδρευση είναι μείζονα ζητή­ματα που ζητούν άμεσες απα­ντή­σεις. Και ταυ­τό­χρονα να δούμε πως μέσα από ανα­βαθ­μι­σμέ­νες υπο­δο­μές, όπως για παρά­δειγμα ένα μεγάλο συνε­δριακό κέντρο διεθνών προ­δια­γρα­φών στην Αθήνα, μπο­ρούμε να ενι­σχύ­σουμε την ελκυ­στι­κό­τητα των προ­ο­ρι­σμών μας. Το ίδιο ισχύει και για άλλου τύπου υπο­δο­μές όπως αθλη­τι­κοί χώροι, μαρίνες, λιμάνια, αερο­δρό­μια κ.λπ. Ο του­ρι­σμός έχει ανάγκη από ένα υπο­στη­ρι­κτικό περι­βάλ­λον και αντί­στοι­χες πολι­τι­κές σε όλα τα επίπεδα της διοί­κη­σης, από την κυβέρ­νηση μέχρι τους Δήμους, για να μπο­ρέ­σει να δώσει όλα αυτά που μπορεί.

Οι μεγάλοι tour operator και οι διε­θνείς ξενο­δο­χεια­κές αλυ­σί­δες ελέγ­χουν, πλέον, μεγάλα μερίδια του ξενο­δο­χεια­κού κλάδου, ιδιαί­τερα των δύο υψη­λό­τε­ρων κατη­γο­ριών. Κάποιοι το χαρα­κτη­ρί­ζουν «αφελ­λη­νι­σμό». Τελικά πόσο «ελλη­νι­κός» παρα­μέ­νει ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός όταν μεγάλος αριθμός των πιο εμπο­ρι­κών ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων ελέγ­χε­ται από ξένους ομίλους;

Σε μια ανοιχτή, παγκο­σμιο­ποι­η­μένη οικο­νο­μία οι ξένες επεν­δύ­σεις είναι ευπρόσ­δε­κτες και μπορούν να συνει­σφέ­ρουν στην ανα­βάθ­μιση του ξενο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος μας. Αρκεί να γίνο­νται με όραμα και στρα­τη­γική και όχι απλά και μόνο γιατί κάτι που­λιέ­ται σχεδόν τζάμπα, λόγω κακής εξέ­λι­ξης στον δανει­σμό του. Ο του­ρι­σμός δεν είναι “είδα φως και μπήκα”. Θέλει γνώση και δέσμευση σε στόχους. Από κει κι έπειτα η ραχο­κο­κα­λιά της ξενο­δο­χίας ήταν και παρα­μέ­νει ελλη­νική, κινού­μενη σε μικρο­με­σαία μεγέθη επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Κι εκεί είναι που πρέπει να εστιά­σουμε το ενδια­φέ­ρον μας. Να προ­σελ­κύ­σουμε ασφαλώς επεν­δύ­σεις αλλά να στη­ρί­ξουμε κιόλας τις επεν­δύ­σεις που γίνο­νται ήδη και δημιουρ­γούν δου­λειές και εισο­δή­ματα. Θυμίζω την έρευνα του ΙΤΕΠ για λογα­ρια­σμό του ΞΕΕ που απο­τύ­πωσε επεν­δύ­σεις 1,6 δισ. ευρώ για ανα­καί­νιση των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων μόνο μέσα στη διετία 2017-18. Χρειά­ζο­νται λοιπόν τα κατάλ­ληλα κίνητρα και η απαι­τού­μενη στήριξη ώστε το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο όλων των κατη­γο­ριών να μπορεί να επεν­δύ­σει στο μέλλον του και να διεκ­δι­κεί με αξιώ­σεις όχι μόνο την παρα­μονή του αλλά και την ανα­βάθ­μισή του στον ξενο­δο­χειακό χάρτη της χώρας.

πηγή euro2day.gr