Αναζητούνται ευθύνες για την απώλεια 4 εκ. ευρώ εσόδων από το Δήμο Ρόδου!

Αναρ­τή­θηκε χθες στην Διαύ­γεια η υπ’ αρίθμ. 799/2019 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου, που ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία, με την οποία εντέλ­λε­ται η Νομική Υπη­ρε­σία, να υπο­βά­λει άμεσα γνω­μο­δό­τηση, βασι­ζό­μενη σε έγγραφα οικο­νο­μικά στοι­χεία που θα παρα­θέ­σουν, εντελ­λό­με­νες επίσης προς τούτο οι Οικο­νο­μι­κές Υπη­ρε­σίες, για τυχόν ευθύνες αιρετών και υπαλ­λή­λων για την μη μετα­φορά των απο­θε­μα­τι­κών του Δήμου Ρόδου στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο απα­σχό­λησε η μη συμ­μόρ­φωση του Δήμου Ρόδου με την από 20.5.2015 ΠΝΠ (ΦΕΚ 41 Α’) που κυρώ­θηκε με το ν. 4323/2015 (ΦΕΚ 43 Α) ,την υπ’ αρίθμ. 2/66965/ΔΛΔ/13-9-2017 εγκύ­κλιο του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους, την Αριθμ. οικ. 2/ 6748 /ΔΛΓΚ/21.1.2019 (ΦΕΚ 104 Β) Απόφ. Ανπλ. Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, την υπ’Αριθμ 2/54366/ΔΛΤΠ/01.07.2019 (ΦΕΚ 2680 Β) Απόφ. Αναπλ. Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, το με α.π. 68335/3.10.2019 έγγραφο του Υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών,για την μετα­φορά των ταμεια­κών υπο­λοί­πων στην Τράπεζα της Ελλάδος, με μέσο επι­τό­κιο κατα­θέ­σεων 3,2%, έναντι επι­το­κίου 0,25% από δύο Τρά­πε­ζες, και 1,40% από άλλες δύο συστη­μι­κές.

Σκοπός της έρευνας είναι, σύμφωνα με την απόφαση, να συγκε­κρι­με­νο­ποι­η­θούν και να προ­σω­πο­ποι­η­θούν οι ευθύνες όλων όσων οδή­γη­σαν τον Δήμο Ρόδου, με πράξεις ή παρα­λεί­ψεις τους, στην απώλεια εσόδων ύψους περισ­σο­τέ­ρων από περίπου τέσσερα εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ (4.000.000 €), στε­ρώ­ντας στους Δημότες της Ρόδου έσοδα, έργα και ανά­πτυξη στο νησί μας.

Στην εισή­γηση του νομικού συμ­βού­λου του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Παπα­γε­ωρ­γίου, που συνο­δεύει την απόφαση ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«1) Σύμφωνα με την υπ’αρ. 135/31-01-2019 απόφαση του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε απο­φα­σί­σθηκε όπως σε περί­πτωση που αποβούν άκαρπες οι δια­δι­κα­σίες ανά­κλη­σης κατόπιν παρα­στά­σεων της παρα­πάνω υπουρ­γι­κής από­φα­σης, τα Δημο­τικά Συμ­βού­λια όλης της χώρας να απο­φα­σί­σουν οι Δήμοι τους να προβούν σε άσκηση αιτή­σεων ακύ­ρω­σης και ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης ενώπιον του ΣτΕ λόγω αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας της παρα­πάνω διά­τα­ξης (άρθρα 102 Συντάγ­μα­τος – οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια των Ο.Τ.Α.- και 9 Ν. 1850/1989 Χάρτης Τοπικής εξα­σφά­λιση πόρων Ο.Τ.Α.), με ταυ­τό­χρονη επίσης δια­μαρ­τυ­ρία στα ευρω­παϊκά αυτο­διοι­κη­τικά όργανα αλλά και συνά­ντηση με τις συστη­μι­κές τρά­πε­ζες για την από κοινού αντι­με­τώ­πιση του θέματος.

2) Μαζί με την παρα­πάνω απόφαση του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. δια­βι­βά­σθηκε και σχετικό έγγραφο με τίτλο «υπό­δειγμα απο­φά­σεων δημο­τι­κού συμ­βου­λίου», το οποίο επί του περιε­χο­μέ­νου του, απο­τε­λούσε υπό­δειγμα από­φα­σης της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής με τελευ­ταίο σκέλος παρα­πο­μπής του θέματος στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο.

3) Σύμφωνα με τα παρα­πάνω, με εντολή της προη­γού­με­νης Δημο­τι­κής Αρχής, η Νομική Υπη­ρε­σία δια­βί­βασε προς την Οικο­νο­μική Επι­τροπή και το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο την από 06-02-2019 γνω­μο­δό­τηση της επί του θέματος, με την οποία στα πρώτα κεφά­λαια Α,Β,Γ γίνεται αναφορά στις λεπτο­μέ­ρειες της παρα­πάνω υπουρ­γι­κής από­φα­σης κατά πιστή αντι­γραφή του περιε­χο­μέ­νου της παρα­πάνω υπ’αρ. 135/31-01-2019 από­φα­σης του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε., και επί του νομικού μέρους ως προ­συ­πο­γραφή των γνω­μο­δο­τή­σεων περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του Ν. Συμ­βού­λου της Κ.Ε.Δ.Ε, στο δε τελικό κεφά­λαιο Δ γίνεται εισή­γηση για την από κοινού με την ΚΕΔΕ και άλλους Δήμους της χώρας ή μεμο­νω­μένα, άσκηση στο ΣτΕ των ενδίκων μέσων και βοη­θη­μά­των της αίτησης ακύ­ρω­σης και αίτησης ανα­στο­λής και λόγω της σοβα­ρό­τη­τας παρα­πο­μπής του θέματος στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο.

δ) Με την υπ’αρ. 50/06-02-2019 απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, παρα­πέμ­φθηκε το θέμα στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο

ε) Με την υπ’αρ. 83/07-02-2019 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου κατά πλειο­ψη­φία, μειο­ψη­φού­ντος μόνο ενός δημο­τι­κού συμ­βού­λου ύστερα από ενσω­μά­τωση στα πρα­κτικά της από 06-02-2019 Γνω­μο­δό­τη­σης της Νομικής Υπη­ρε­σίας απο­φα­σί­στηκε απο­κλει­στικά και μόνο η άσκηση του ενδίκου μέσου της αιτή­σεως ακυ­ρώ­σεως ενώπιον του ΣτΕ κατά της υπ’αριθμ. Υπουρ­γι­κής από­φα­σης αριθμ. Οικ. 2/6748/ΔΛΚ/24-01-2019 (ΦΕΚ Β’ 194) του Ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, Γ. Χου­λια­ράκη και ταυ­τό­χρονα να κατα­τε­θεί και αίτηση ανα­στο­λής εκτε­λέ­σεως της παρα­πάνω υπουρ­γι­κής απο­φά­σεως σύμφωνα με το σχέδιο δικο­γρά­φου που θα απο­στα­λεί από την ΚΕΔΕ.

στ) Από όλα τα παρα­πάνω προ­κύ­πτει ότι η απόφαση που ελήφθη από το ανώτατο όργανο διοί­κη­σης του Δήμου Ρόδου, επί του προ­κει­μέ­νου θέματος, ήταν απο­κλει­στικά η άσκηση της παρα­πάνω αίτησης ακύ­ρω­σης και αίτησης ανα­στο­λής στο ΣτΕ, συνεπώς μόνο αν αυτά ευδο­κι­μού­σαν σε πρώτο μάλιστα χρονικό επίπεδο απόφαση ανα­στο­λής από αρμόδια Επι­τροπή του ΣτΕ , τότε δεν θα υπήρχε υπο­χρέ­ωση εφαρ­μο­γής και εκτέ­λε­σης της υπ’αριθμ. 2/6748/ΕΛΚ/24-01- 2019 (ΦΕΚ β194) από­φα­σης του Αν. Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, πράγμα όμως που δεν συνέβη μη δια­βι­βα­σθέ­ντος άλλωστε σχεδίου σχε­τι­κού δικο­γρά­φου από την ΚΕΔΕ για να συνα­σκή­σει ο Δήμος Ρόδου αίτηση ανα­στο­λής , όπως η απόφαση του Δ.Σ. όριζε, ούτε εξ άλλου περιε­λή­φθη στη γνώση μας σχετική ευδο­κί­μηση της Κ.Ε. Δ.Ε. ή άλλου Δήμου μεμο­νω­μένα. ΄Ετσι ο Δήμος Ρόδου άσκησε δια του υπο­φαι­νό­με­νου ενώπιον του ΣτΕ την από 21-03-2019 αίτηση ακύ­ρω­σης (αρ. κατ. ΓΠ 542/21-03-2019) επί της οποίας ακόμη δεν ορί­σθηκε δικά­σι­μος, ενώ δεν ήταν δυνατόν να ασκηθεί και αίτηση ανα­στο­λής χωρίς τη συν­δρομή της ΚΕΔΕ σύμφωνα με σχέδιο αίτησης ανα­στο­λής, όπως η παρα­πάνω απόφαση του Δ.Σ όριζε, σύμφωνα με τις υπο­δεί­ξεις της Κ.Ε.Δ.Ε. που είναι κατε­γραμ­μέ­νες στο παρα­πάνω υπό­δειγμα από­φα­σης.

Οι δυσκο­λίες της αίτησης ανα­στο­λής έγκει­νται στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον νόμο και τη νομο­λο­γία του ΣτΕ η ευδο­κί­μηση της είναι εξαι­ρε­τικά αβέβαιη διότι εξαρ­τά­ται από δύο λόγους: Είτε ως προς το προ­δή­λως βάσιμο της αίτησης, το συγκε­κρι­μένο νομικό θέμα να έχει ήδη κριθεί με πάγια νομο­λο­γία του ΣτΕ και της Ολο­μέ­λειας του, είτε να προ­κύ­πτει επί της ουσίας ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη ή δυσχε­ρώς επα­νορ­θώ­σιμη εάν ευδο­κι­μή­σει η αίτηση ακύ­ρω­σης, με την έννοια όμως και πάλι ότι δεν προέχει το δημόσιο συμ­φέ­ρον (παρ. 7 και 6 άρθρου 52 Π.Δ. 18/1989, ενδεικτ. ΣτΕ Ε.Α. 58/2018, 15/2015. 329/2016 ΝΟΜΟΣ)

Ύστερα από τα παρα­πάνω, σύμφωνα με τη περι­γρα­φό­μενη στον τίτλο εισή­γηση του θέματος 7, προ­κύ­πτει εξε­τα­στέο σύμφωνα με τη νομο­θε­σία θέμα επί παρα­λεί­ψεων ή μη συμ­μόρ­φω­σης σε υπο­χρέ­ωση μετα­φο­ράς των πλε­ο­να­ζό­ντων ταμεια­κών δια­θε­σί­μων στην Τράπεζα της Ελλάδος εφόσον δεν υπήρξε ως άνω ανα­στολή από το ΣτΕ το οποίο θέμα έχει οικο­νο­μι­κές ζημιο­γό­νους παρα­μέ­τρους σε βάρος του Δήμου Ρόδου αφού το «μέσο επι­τό­κιο κατα­θέ­σεως είναι 3,2% έναντι επι­το­κίου 0,25% από δύο Τρά­πε­ζες, και 1,40% από άλλες δύο συστη­μι­κές.

Επί όλων των παρα­πάνω ζητη­μά­των και με υπο­λο­γι­σμό σύμφωνα με την εισήγηση-τίτλο που εισά­γε­ται το θέμα ότι υπήρξαν πράξεις και παρα­λεί­ψεις εξ αιτίας των οποίων υπήρξε απώλεια εσόδων από τον Δήμο Ρόδου άνω των 4.000.000 ευρώ, στε­ρώ­ντας από τους δημότες της Ρόδου έσοδα, έργα και ανά­πτυξη στο νησί.