ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εισαγγελική εισήγηση για την παραπομπή σε Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο των δολοφόνων της Ελένης Τοπαλούδη

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
φοιτητρια ΤΟΠΑΛΟΥΔΗ

Την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου του 20χρονου Αλβανού και του 21χρονου ημε­δα­πού, με τις κατη­γο­ρίες της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία και του βιασμού, από δράστες που ενερ­γού­σαν από κοινού, της 21χρονης φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη, ειση­γή­θηκε χθες στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Με την ίδια εισή­γηση προ­τεί­νε­ται η δια­τή­ρηση της προ­σω­ρι­νής τους κρά­τη­σης έως την 4η Δεκεμ­βρίου 2019.

Θυμί­ζουμε ότι η παρά­ταση της προ­σω­ρι­νής τους κρά­τη­σης έγινε με Βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που έλαβε υπόψιν του τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά των προ­α­να­φε­ρό­με­νων πράξεων, που τιμω­ρού­νται με την ποινή της ισόβιας κάθειρ­ξης, της πρό­σκαι­ρης με ανώτατο όριο τα είκοσι έτη, αμφο­τέ­ρων των κατη­γο­ρου­μέ­νων και ειδι­κό­τερα τον μεθο­δευ­μένο τρόπο δράσης τους, την εμμονή τους στην τελική επί­τευξη του επι­διω­χθέ­ντος θανάτου της φοι­τή­τριας, η οποία προ­κύ­πτει τόσο από την εναλ­λαγή πλειό­νων πρό­σφο­ρων τρόπων θανά­τω­σης ενός ανθρώ­που, όσο και από τη μεγάλη χρονική διάρ­κεια της θανα­τη­φό­ρου συμπε­ρι­φο­ράς που επέ­δει­ξαν, την επιλογή ενός εξαι­ρε­τι­κώς επώ­δυ­νου, αργού και βασα­νι­στι­κού τρόπου θανά­τω­σης της φοι­τή­τριας, που μαρτυρά ιδιαί­τερη σκλη­ρό­τητα και τα εξόχως ταπεινά κίνητρα της εν γένει συμπε­ρι­φο­ράς τους, έκρινε ότι εάν αφεθούν ελεύ­θε­ροι ακόμη και υπό κατ’ οίκον περιο­ρι­σμό με ηλε­κτρο­νική επι­τή­ρηση είναι εξαι­ρε­τι­κώς πιθανό να προβούν σε διά­πραξη νέων συναφών εγκλη­μά­των!!

Οι συν­θή­κες κάτω από τις οποίες φέρεται να διε­πρά­χθη το έγκλημα, περι­γρά­φο­νται ως εξής:

Στη Ρόδο Δωδε­κα­νή­σου, σε χρόνο μη δυνά­μενο να προσ­διο­ρι­στεί επα­κρι­βώς και πάντως εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από τις βρα­δι­νές ώρες της 27ης. 11.2018 έως και τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης. 11.2018, ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος (20χρονος), ο οποίος γνώρισε την παθούσα Ελένη Τοπα­λούδη του Ιωάννη προ μίας περίπου εβδο­μά­δας, και ο 21χρονος συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του, έχοντας προ­α­πο­φα­σί­σει να τελέ­σουν από κοινού το αδίκημα του βιασμού ενα­ντίον της ανωτέρω παθού­σας, αφού μετέ­βη­σαν στην οικία της, η οποία ευρί­σκετο στην πόλη της Ρόδου επί της οδού Εθνικής Αντι­στά­σεως, με όχημα ιδιο­κτη­σίας του πατέρα του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρου­μέ­νου, παρέ­λα­βαν την παθούσα και μετέ­βη­σαν στην εξοχική κατοι­κία των γονέων του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρου­μέ­νου στην περιοχή των Πεύκων Λίνδου.

Εκεί, μετά από κοινή τους απόφαση και παρά την εκδη­λω­θείσα αντί­θετη βούληση της Ελένης Τοπα­λούδη, τέλεσαν παράλ­ληλα και δια­δο­χικά εξώγαμη συνου­σία με αυτήν, κάμ­πτο­ντας την αντί­στασή της με τις υπέρ­τε­ρες σωμα­τι­κές τους δυνά­μεις, ασκώ­ντας επί αυτής σωμα­τική βία, σφίγ­γο­ντάς την δηλαδή στην τρα­χη­λική χώρα, κατα­φέ­ρο­ντάς της παράλ­ληλα γρον­θο­κο­πή­ματα, και απει­λώ­ντας τη ζωή και τη σωμα­τική της ακε­ραιό­τητα με μαχαίρι. Υπό αυτές τις συν­θή­κες, κι ενώ η παθούσα ήταν αβο­ή­θητη, έρμαιο στις σεξουα­λι­κές δια­θέ­σεις τους, πέραν της εξώ­γα­μης συνου­σίας, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την εκμη­δέ­νιση της αντί­στα­σής της, λόγω της σωμα­τι­κής και ψυχικής εξά­ντλη­σής της, εξα­νά­γκα­σαν αυτήν να ανεχθεί επι­πλέον ασελ­γείς πράξεις.

Στην προ­βαλ­λό­μενη δε άρνηση της παθού­σας να προβεί στην ασελγή πράξη, οι κατη­γο­ρού­με­νοι, οι οποίοι, σημειω­τέον, είχαν έντονη ενα­σχό­ληση με τις πολε­μι­κές τέχνες, γρον­θο­κό­πη­σαν αυτή με δύναμη στο πρόσωπο, με συνέ­πεια εκείνη να ζαλι­στεί και να χάσει στιγ­μιαία τις αισθή­σεις της.

Ανα­κτώ­ντας μετά από λίγο τις αισθή­σεις της η παθούσα, δήλωσε στους κατη­γο­ρού­με­νους την πρόθεσή της να τους καταγ­γεί­λει στην αστυ­νο­μία, πυρο­δο­τώ­ντας έτσι το θυμό τους και παράλ­ληλα την ανη­συ­χία τους ότι θα συλ­λη­φθούν και θα υπο­στούν ποι­νι­κές κυρώ­σεις για την ανωτέρω συμπε­ρι­φορά τους. Ενόψει αυτής της δυσά­ρε­στης για εκεί­νους προ­ο­πτι­κής, οι κατη­γο­ρού­με­νοι προ­έ­βη­σαν τότε σε στάθ­μιση των δεδο­μέ­νων και απο­φά­σι­σαν από κοινού τη φυσική εξό­ντωση της παθού­σας ώστε να απο­κλεί­σουν κάθε πιθα­νό­τητα μελ­λο­ντι­κής σε βάρους τους καταγ­γε­λίας.

Ειδι­κό­τερα, ενώ η ανωτέρω παθούσα παρέ­μενε εξα­σθε­νη­μένη και σε σχεδόν λιπό­θυμη κατά­σταση εξαι­τίας του βαρέως τραυ­μα­τι­σμού της, ο οποίος είχε προη­γη­θεί κατά τη διάρ­κεια της πιο πάνω περι­γρα­φό­με­νης πράξης του βιασμού, οι κατη­γο­ρού­με­νοι απο­δε­χό­με­νοι πλήρως ο ένας τη συμπε­ρι­φορά του άλλου και επι­διώ­κο­ντας να εξο­ντώ­σουν την παθούσα, κατέ­φε­ραν αλλε­πάλ­ληλα πλήγ­ματα με γροθιές και σίδερο σιδε­ρώ­μα­τος στην κεφαλή αυτής, προ­κα­λώ­ντας της έντονη αιμορ­ρα­γική διήθηση του αρι­στε­ρού κρο­τα­φίτη μυ και των πέριξ υπο­δό­ριων ιστών, μικρά ρωγμώδη κατάγ­ματα στον οπίσθιο κρα­νιακό βόθρο της βάσης του κρανίου ακτι­νωτά πέριξ του μεί­ζο­νος τρή­μα­τος καθώς και καθο­λικό έντονο υπα­ρα­χνοει­δές αιμά­τωμα και εγκε­φα­λικό οίδημα, ενώ επι­πλέον επι­χεί­ρη­σαν να την θανα­τώ­σουν και διά στραγ­γα­λι­σμού.

Στη συνέ­χεια κι ενώ η παθούσα έδινε μάχη να κρα­τη­θεί στη ζωή, υπο­μέ­νο­ντας τις συνε­χι­ζό­με­νες προ­σπά­θειες των κατη­γο­ρου­μέ­νων να της κόψουν το νήμα της ζωής, εκείνοι ευρι­σκό­με­νοι σε απο­λύ­τως ήρεμη ψυχική κατά­σταση και παρά τις σχε­τι­κές έντονες παρα­κλή­σεις της να την μετα­φέ­ρουν στο νοσο­κο­μείο, επέ­δει­ξαν εμμονή στον εγκλη­μα­τικό τους σχε­δια­σμό και μετέ­φε­ραν αυτήν γυμνή (ακρι­βέ­στερα φορώ­ντας μόνο το στη­θό­δε­σμό της) στο ανωτέρω όχημα, προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρώ­σουν το προ­α­πο­φα­σι­σμένο από αυτούς κακούρ­γημα της ανθρω­πο­κτο­νίας.

Ακο­λού­θως, λοιπόν, κάνο­ντας χρήση του ανωτέρω οχή­μα­τος, μετέ­φε­ραν την παθούσα σε από­κρη­μνη βραχώδη περιοχή στον όρμο «Φώκια», περιοχή γνωστή σε ελά­χι­στους και κυρίως σε κατοί­κους της ευρύ­τε­ρης περιο­χής της Λίνδου, την οποία γνώριζε ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος.

Εκεί οι κατη­γο­ρού­με­νοι, ενερ­γώ­ντας από κοινού και βάσει σχεδίου, σήκωσαν με τα χέρια τους και οι δύο το σώμα της παθού­σας (που βρι­σκό­ταν πλέον σε ημι­λι­πό­θυμη κατά­σταση) και έριψαν αυτό από ύψος περίπου 10 μ. στη θάλασσα. Από την ενέρ­γειά τους αυτή σε συν­δυα­σμό με τις ήδη προ­κλη­θεί­σες στην παθούσα σωμα­τι­κές βλάβες (κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κακώ­σεις, διάχυτη εγκε­φα­λική αιμορ­ρα­γία και οίδημα που είχαν προ­κλη­θεί από τα χτυ­πή­ματα στο κεφάλι της), οι οποίες καθι­στού­σαν αδύνατη οποια­δή­ποτε προ­σπά­θεια της παθού­σας να κινηθεί απο­τε­λε­σμα­τικά ώστε να επι­πλεύ­σει, επήλθε ο θάνατός της συνε­πεία πνιγμού.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.