Μήνυμα: Δεν υπάρχουν γοργόνες

Βγήκαν πάλι οι “ατυ­νό­μοι”, κριτές της αισθη­τι­κής,  στις παρα­λίες, και κουνάνε το δάχτυλο σε όσες κυκλο­φο­ρούν ακο­μπλε­ξά­ρι­στες και χωρίς να τις νοιάζει αν χαλάνε το οπτικό πεδίο κάποιων με τα παρα­πάνω κιλά τους. Κάποιοι νομί­ζουν, πως όλες μας, πρέπει να είμαστε σαν αυτές που υμνούν, με το που αρχίζει το καλο­καίρι, τα πρω­το­σέ­λιδα (σοβαρών υπο­τί­θε­ται) εφη­με­ρί­δων «εγκε­φα­λικά μοι­ρά­ζει η τάδε με το κορμί της», «έπεσε το Instagram με το κορμί της δείνα». Επειδή ακόμη το καλο­καίρι είναι μπροστά μας, κάποιοι αυτό­κλη­τοι κριτές που έχουν πάρει τις μεζού­ρες, ας δια­βά­σουν προ­σε­κτικά το παρα­κάτω. Είναι γραμ­μένο για λογα­ρια­σμό όλων όσων, κοροϊ­δεύει η “αστυ­νο­μία” της αισθη­τι­κής και πολλές φορές δεν διστά­ζουν να ανε­βά­σουν και φωτο­γρα­φίες τους στο δια­δί­κτυο:

«Στην είσοδο ενός γυμνα­στη­ρίου υπήρχε η εικόνα μιας πολύ λεπτής και όμορφης γυναί­κας. Η λεζάντα έγραφε: «Αυτό το καλο­καίρι θέλετε να είστε γοργόνα ή φάλαινα;» Η ιστορία συνε­χί­ζε­ται και γίνεται καλύ­τερη, αφού την επόμενη μέρα μια γυναίκα – πελά­τισσα του γυμνα­στη­ρίου – έγραψε: «Αγα­πη­τοί μου, οι φάλαι­νες ήταν πάντοτε περι­κυ­κλω­μέ­νες από φίλους (δελ­φί­νια, φώκιες, ανθρώ­πους με περιέρ­γεια), είναι σεξουα­λικά ενεργές και ανα­τρέ­φουν τα παιδιά τους με μεγάλη τρυ­φε­ρό­τητα. Δια­σκε­δά­ζουν σαν τρελές με τα δελ­φί­νια και τρώνε πολλές γαρίδες. Κολυ­μπούν όλη την ημέρα ταξι­δεύ­ουν σε φαντα­στικά μέρη, όπως στην Πατα­γο­νία, στη Θάλασσα του Μπά­ρεντς και στους κοραλ­λιο­γε­νείς υφάλους της Πολυ­νη­σίας. Τρα­γου­δούν απί­στευτα καλά και μερικές φορές το τρα­γούδι τους βρί­σκε­ται σε cds. Είναι εντυ­πω­σιακά και αγαπητά ζώα που όλοι υπε­ρα­σπί­ζο­νται και θαυ­μά­ζουν. Γορ­γό­νες δεν υπάρ­χουν. Αλλά και αν υπήρχαν, θα βρί­σκο­νταν στην ουρά ανα­μο­νής στο ιατρείο ενός ψυχιά­τρου, λόγω του προ­βλή­μα­τος της διχα­σμέ­νης τους προ­σω­πι­κό­τη­τας: Γυναίκα ή ψάρι; Σε μια εποχή όπου τα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης μας βομ­βαρ­δί­ζουν με πρότυπα που στη­ρί­ζουν ότι μόνο το λεπτό είναι όμορφο, εγώ προτιμώ να φάω παγωτό με τα παιδιά μου, να απο­λαύσω ένα δείπνο με το σύζυγό μου, να φάω, να πιώ και να δια­σκε­δάσω με τους φίλους μου. Εμείς οι γυναί­κες, παίρ­νουμε βάρος επειδή συσ­σω­ρεύ­ουμε τόση σοφία και γνώση που δεν υπάρχει αρκετός χώρος στα κεφάλια μας, οπότε απλώ­νε­ται σε όλο μας το κορμί.Κάθε φορά που βλέπω τις καμπύ­λες μου στον καθρέ­φτη, λέω στον εαυτό μου: «Πόσο εκπλη­κτική είσαι;» Της Ελίνας Μαμμή