«Η νέα γενιά του ΚΙΝ.ΑΛ. θα πρέπει να πάρει την τύχη του χώρου στα χέρια της»

Στην πρώτη του συνέ­ντευξη μετά την παραί­τησή του από τη θέση του γραμ­μα­τέα της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Ν. Δωδε­κα­νή­σου του Κινή­μα­τος Αλλαγής, ο κ. Νικη­φό­ρος Παπα­νι­κό­λας δεν διστά­ζει να πει τα πράγ­ματα με το όνομά τους.

Δηλώνει ότι πλέον ο μεγα­λύ­τε­ρος κίν­δυ­νος για το ΚΙΝΑΛ είναι να ανα­ζη­τή­σει η νέα γενιά του κινή­μα­τος κατα­φύ­γιο στον ΣΥΡΙΖΑ, που θα τους δώσει χώρο για να εκφρα­στούν στο επι­κεί­μενο συνέ­δριο του κόμ­μα­τος. «Πρέπει να ανα­λη­φθούν πρω­το­βου­λίες εντός του Κινή­μα­τος Αλλαγής, ώστε να ξεκι­νή­σει η ανα­συ­γκρό­τηση του χώρου μας. Αυτή η δια­δι­κα­σία περνά μόνο από την επι­κρά­τηση της νέας γενιάς σε όλα τα επίπεδα», δηλώνει ο Νικη­φό­ρος Παπα­νι­κό­λας, σημειώ­νο­ντας ότι δεν πρέπει κανείς να μείνει προ­σκολ­λη­μέ­νος στο παρελ­θόν σε μία εποχή που οι εξε­λί­ξεις τρέχουν με ιλιγ­γιώδη ταχύ­τητα.

Με τον πλέον κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο δηλώνει ότι δεν πρό­κει­ται να μετα­κι­νη­θεί από το ΚΙΝΑΛ που είναι ο φυσικός πολι­τι­κός του χώρος. Τονίζει για μία ακόμη φορά ότι η νέα γενιά του Κινή­μα­τος Αλλαγής θα πρέπει να πάρει την τύχη του χώρου στα χέρια της. «Είμαστε μία πιο μορ­φω­μένη και καταρ­τι­σμένη γενιά, δια­θέ­τουμε την τεχνο­γνω­σία, μπο­ρούμε να απα­ντή­σουμε στα προ­βλή­ματα των καιρών. Μπο­ρούμε να φτιά­ξουμε την Ελλάδα του μέλ­λο­ντος», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Παπα­νι­κόλα, η δήλωση παραί­τη­σής σας από τη θέση του Γραμ­μα­τέα της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Ν. Δωδε­κα­νή­σου του ΚΙΝΑΛ ξάφ­νιασε την κοινή γνώμη. Να υπο­θέ­σουμε ότι ήταν αγε­φύ­ρω­τες οι δια­φο­ρές με την ηγεσία του Κινή­μα­τος για να οδη­γη­θείτε σε μία τέτοια απόφαση;

Όπως εξηγώ ανα­λυ­τικά και στη δήλωση παραί­τη­σης, θεωρώ ότι οι στρα­τη­γι­κές επι­λο­γές και η τακτική με την οποία πολι­τεύ­τηκε η ηγεσία του Κινή­μα­τος Αλλαγής στο αμέσως προη­γού­μενο διά­στημα, δημιούρ­γη­σαν κάποια τετε­λε­σμένα από τα οποία πλέον δεν μπο­ρούμε να ξεφύ­γουμε. Τα απο­τε­λέ­σματα των εκλογών της 7ης Ιουλίου δεν αφήνουν κανένα περι­θώ­ριο παρερ­μη­νείας. Από τη μία ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κατά­φερε να σχη­μα­τί­σει την πρώτη αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση στην Ελλάδα εδώ και 10 χρόνια και από την άλλη, έχουμε τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έπειτα από τέσσερα χρόνια κατα­στρο­φι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, κατά­φερε να δια­τη­ρή­σει ένα ποσοστό της τάξης του 31,5%. Αυτό το ποσοστό καθιστά τον Αλέξη Τσίπρα ρυθ­μι­στή και κυρί­αρχο στον προ­ο­δευ­τικό χώρο (αν και δεν θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δια­θέ­τει κανένα στοι­χείο προ­ο­δευ­τι­κό­τη­τας)…

Φτά­νουμε συνεπώς σε ένα οριακό σημείο για το ΚΙΝΑΛ που έχει μπροστά του δύο επι­λο­γές. Ή θα συγκρο­τή­σει μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ ένα αντι­δε­ξιό μέτωπο, όπως προ­τεί­νει ο καθη­γη­τής κ. Κρε­μα­στι­νός, ή θα συνε­χί­σει αυτή την αυτι­στική κατά την άποψή μου πολι­τική της προ­σή­λω­σης στην αυτό­νομη πορεία, η οποία εκφρά­ζε­ται με εντελώς λάθος τρόπο, με τη ρητο­ρική των δύο όψεων του ίδιου νομί­σμα­τος, των ίσων απο­στά­σεων από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Θυμίζει περισ­σό­τερο τη ρητο­ρική του ΚΚΕ…

• Είχατε ενστά­σεις για την προ­ε­κλο­γική στρα­τη­γική που είχε χαρα­χθεί; Είχατε τη δυνα­τό­τητα να θέσετε τις όποιες αντιρ­ρή­σεις σας στην κα Γεν­νη­ματά;

Στην ολι­γό­ωρη επί­σκεψη που πραγ­μα­το­ποί­ησε η πρό­ε­δρος του ΚΙΝΑΛ στη Ρόδο στις 2 Ιουλίου, είχαμε προ­γραμ­μα­τί­σει συνα­ντή­σεις με το δήμαρχο και την ηγεσία του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, δεν προ­λά­βαμε να έχουμε καμία ουσια­στική συζή­τηση. Ήταν άλλωστε η τελευ­ταία εβδο­μάδα των εκλογών και είτε το θέλαμε είτε όχι η στρα­τη­γική δεν θα μπο­ρούσε να αλλάξει, παρόλο που υπήρξαν κάποιες ακρο­βα­σίες της τελευ­ταίας στιγμής… Απο­μα­κρυν­θή­καμε δηλαδή από την αρχική μας τοπο­θέ­τηση ότι δεν θα συγκυ­βερ­νή­σουμε με τη ΝΔ, περά­σαμε κάποια φάση περί της ψήφου ανοχής, σε περί­πτωση που δεν υπήρχε αριθ­μη­τική αυτο­δυ­να­μία κοκ.

Όλα τα ζητή­ματα τα είχα θέσει στην πρόεδρο το Νοέμ­βριο όταν επι­σκέ­φθηκε τη Ρόδο με τον γραμ­μα­τέα της κεντρι­κής επι­τρο­πής, Μανώλη Χρι­στο­δου­λάκη. Είχαμε τότε μία κομ­μα­τική συγκέ­ντρωση στο ξενο­δο­χείο Rodos Park όπου πολλά στελέχη εξέ­φρα­σαν την άποψη ότι είναι προ­τι­μό­τερο να έχει την αυτο­δυ­να­μία η ΝΔ έτσι ώστε να μη χρεια­στεί να συγκυ­βερ­νή­σουμε. Ανα­γκά­στηκα να παρέμβω και να εκφράσω την άποψη ότι πρό­κει­ται για μία χυδαία τοπο­θέ­τηση, να εύχεσαι δηλαδή ο πολι­τι­κός σου αντί­πα­λος να σε κατα­τρο­πώ­σει πολι­τικά, να πάρει τα κλειδιά της χώρας και μάλιστα σε μία χρονική συγκυ­ρία που η Ελλάδα περνάει το κατώφλι της κρίσης…

• Τελικά, δημιούρ­γησε ρήγμα στους κόλπους του κινή­μα­τος η απο­χώ­ρηση του Ευάγ­γε­λου Βενι­ζέ­λου;

Διέρ­ρηξε τη σχέση που είχε χτίσει το κίνημά μας με τον προ­ο­δευ­τικό κεντρώο χώρο, ο οποίος εξω­θή­θηκε μετά από αυτή την απόφαση σε άλλες λύσεις και συγκε­κρι­μένα στη ΝΔ, που ανα­δεί­χθηκε ως παρά­γο­ντας στα­θε­ρό­τη­τας, ικανός να τερ­μα­τί­σει τη δια­κυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα.

• Θεω­ρείτε ανα­γκαία την αλλαγή ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ;

Δεν θεωρώ ότι η αλλαγή ηγεσίας είναι αυτο­σκο­πός. Όπως αναφέρω και στην ανα­κοί­νωσή μου, δεν μπορείς να περι­μέ­νεις δια­φο­ρε­τικά απο­τε­λέ­σματα, εάν είσαι προ­ση­λω­μέ­νος στην ίδια στρα­τη­γική και κάνεις τα ίδια λάθη. Όπως είδαμε, το ΚΙΝΑΛ στις νεα­ρό­τε­ρες ηλικίες μεταξύ 17 και 30 σχεδόν δεν κατα­γρά­φε­ται. Εάν δεν υπάρ­ξουν διορ­θω­τι­κές κινή­σεις από την ηγεσία, το κόμμα θα οδη­γη­θεί στην παρακμή και στη γήρανση. Ένα μικρό ηλε­κτρο­σόκ μπορεί να είναι η αλλαγή ηγεσίας ή η επα­να­φορά του ονό­μα­τος και των συμ­βό­λων του ΠΑΣΟΚ. Αυτό θα έδινε την απαι­τού­μενη ώθηση έτσι ώστε να ξεκι­νή­σει ένας δημιουρ­γι­κός διά­λο­γος για την ανα­συ­γκρό­τηση του χώρου. Εάν δεν γίνει τίποτε από αυτά, νομίζω ότι θα οδη­γη­θούμε με μαθη­μα­τική ακρί­βεια στο γκρεμό.

Ως νομαρ­χιακή επι­τροπή και προ­σω­πικά ως γραμ­μα­τέας αυτής, είχα ανα­λά­βει την πρω­το­βου­λία να ξεκι­νή­σει από τη Ρόδο ένας δημιουρ­γι­κός διά­λο­γος σε ό,τι αφορά την παρου­σία και την υπό­σταση του χώρου και αυτό έπειτα από τη δυσά­ρε­στη εξέλιξη της απο­χώ­ρη­σης από το ΚΙΝΑΛ τόσο του Ποτα­μιού όσο και της ΔΗΜΑΡ με την απόφαση του κ. Θεο­δω­ράκη και του κ. Θεο­χα­ρό­που­λου αντί­στοιχα. Δέχομαι ότι το Κίνημα Αλλαγής ήρθε να εκφρά­σει κάτι ευρύ­τερο. Ήρθε να επα­νε­νώ­σει τα κατα­κερ­μα­τι­σμένα κομ­μά­τια της Αρι­στε­ράς. Δεν ήταν μία συμ­φω­νία μεταξύ αρχηγών, αλλά ήταν ένα κίνημα που δημιουρ­γή­θηκε μέσα από δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες και τους 212.000 ανθρώ­πους που προ­σήλ­θαν στην κάλπη και ίδρυσαν το ΚΙΝΑΛ.

Έγιναν λάθη… Πρώτα εκλέ­ξαμε τον επι­κε­φα­λής και μετά πήρε σάρκα και οστά αυτός ο νέος φορέας. Πήγαμε το Νοέμ­βριο του 2017 σε μία εκλο­γική δια­δι­κα­σία με εννέα υπο­ψη­φί­ους. Μέσα από τη δια­δι­κα­σία αυτή, η κα Φώφη Γεν­νη­ματά ανα­δεί­χθηκε επι­κε­φα­λής ενός νέου φορέα που δεν είχε ακόμη όνομα και σύμβολο, και λίγους μήνες μετά, το Μάρτιο του 2018 οδη­γη­θή­καμε στο ιδρυ­τικό συνέ­δριο. Εκεί απο­φα­σί­στηκε όλο το πλαίσιο και εκεί ελή­φθη­σαν νέες λαθε­μέ­νες απο­φά­σεις… Μία από αυτές ήταν το να προ­βούμε στο διο­ρι­σμό των οργάνων με βάση τις ποσο­στώ­σεις των εκά­στοτε σχη­μα­τι­σμών που απο­τε­λού­σαν το ΚΙΝΑΛ. Έπρεπε κατά την ταπεινή μου άποψη να προ­βούμε στην εκλογή τους.

• Σε ποια βάση πρέπει να στη­ρι­χθεί η δια­δι­κα­σία ανα­συ­γκρό­τη­σης του Κινή­μα­τος και ποια κατά την άποψή σας θα έπρεπε να είναι η θέση των παλιών συμ­βό­λων και …ονο­μά­των;

Δεν έχουμε πλέον καθόλου χρόνο. Έχουν έρθει έτσι τα πράγ­ματα που η όποια απόφαση για το μέλλον και τη σωτηρία του Κινή­μα­τος Αλλαγής, πρέπει να ληφθεί άμεσα. Ο μεγα­λύ­τε­ρός μας κίν­δυ­νος είναι τα νέα στελέχη, η νέα γενιά του κινή­μα­τος που επιμένω ότι παρα­μέ­νει ανα­ξιο­ποί­ητη και δεν έχει φωνή, ότι θα κατευ­θυν­θεί στο συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ που θα διε­ξα­χθεί στο τέλος του τρέ­χο­ντος έτους ή στις αρχές του επό­με­νου. Νομίζω ότι θα τους δοθεί χώρος για να εκφρα­στούν εκεί.

Προ­σω­πικά θέλω να απευ­θύνω κάλεσμα σε αυτή τη νέα γενιά, να μη βιαστεί, να μη προ­σπα­θή­σει να χαρίσει στον ΣΥΡΙΖΑ και στον κ. Τσίπρα το ρόλο του ρυθ­μι­στή του κεντρώου χώρου και της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Πρέπει να ληφθούν πρω­το­βου­λίες εντός του Κινή­μα­τος Αλλαγής, ώστε να ξεκι­νή­σει η ανα­συ­γκρό­τηση του χώρου μας. Αυτή η δια­δι­κα­σία περνά μόνο από την επι­κρά­τηση της νέας γενιάς σε όλα τα επίπεδα. Πρέπει οι νέοι άνθρω­ποι να ανα­λά­βουν ηγε­τι­κούς ρόλους σε όλα τα πόστα, από τα ψηφο­δέλ­τια, μέχρι το οργα­νω­τικό, παντού. Ακόμη και η θέση του προ­έ­δρου πρέπει να ανα­λη­φθεί από πρόσωπο της νέας γενιάς.

Πρέπει να στα­μα­τή­σουμε να μιλάμε για το παρελ­θόν μας. Το έχουμε ανα­δεί­ξει σε όλους τους τόνους. Ναι, το ΠΑΣΟΚ έκανε έργα, άφησε πίσω του μεγάλη παρα­κα­τα­θήκη. Επί ΠΑΣΟΚ ζήσαμε τα καλύ­τερα χρόνια της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας. Δεν αρκεί όμως αυτό. Πρέπει να πάμε παρα­κάτω. Κρατάμε την ιστορία και τα σύμβολά μας, αυτή την παρα­κα­τα­θήκη που μας άφησαν οι πολι­τι­κοί της προη­γού­με­νης περιό­δου, ήρθε όμως η ώρα να δια­μορ­φώ­σουμε το μέλλον μας με σύγ­χρο­νους όρους. Καλώς ή κακώς οι εξε­λί­ξεις μας έχουν ξεπε­ρά­σει. Δεν μπο­ρούμε να κάνουμε ότι δεν συμ­βαί­νει τίποτε γύρω μας.

• Κλεί­νο­ντας, θα ήθελα να μου απα­ντή­σετε εάν θα μπο­ρού­σατε να φαντα­στείτε τον εαυτό σας σε άλλο πολι­τικό χώρο…

Αυτός είναι ο χώρος μου. Αυτό είναι το πολι­τικό μου σπίτι. Δεν γνωρίζω κανένα άλλο χώρο και δεν θέλω να πάω πουθενά αλλού. θα είμαι ο τελευ­ταίος που θα κλείσει την πόρτα, κατά την προ­σφιλή έκφραση. Πιστεύω ότι η νέα γενιά του Κινή­μα­τος Αλλαγής θα πρέπει να πάρει την τύχη του χώρου στα χέρια της. Είμαστε μία πιο μορ­φω­μένη και καταρ­τι­σμένη γενιά, δια­θέ­τουμε την τεχνο­γνω­σία, μπο­ρούμε να απα­ντή­σουμε στα προ­βλή­ματα των καιρών. Μπο­ρούμε να φτιά­ξουμε την Ελλάδα του μέλ­λο­ντος!