ΟΗΕ: Στο «κλιματικό απαρτχάιντ», οι πλούσιοι θα σωθούν και οι φτωχοί θα υποφέρουν

Μία έκθεση «γροθιά» στο στομάχι από τον ΟΗΕ για την κλι­μα­τική αλλαγή και το πως αυτή θα επη­ρε­ά­σει τον πλη­θυ­σμό της Γης

Ο κόσμος πορεύ­ε­ται προς ένα «κλι­μα­τικό απαρτ­χάιντ», όπου οι πλού­σιοι πλη­ρώ­νουν για να γλι­τώ­σουν από τα χει­ρό­τερα απο­τε­λέ­σματα της παγκό­σμιας υπερ­θέρ­μαν­σης ενώ οι φτωχοί επη­ρε­ά­ζο­νται στον μεγα­λύ­τερο βαθμό, σύμφωνα με μια έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε σήμερα στη δημο­σιό­τητα.

Η έκθεση, που υπο­βλή­θηκε στο Συμ­βού­λιο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του ΟΗΕ από τον ειδικό ειση­γητή του διε­θνούς οργα­νι­σμού για την ακραία φτώχεια, Φίλιπ Άστον, ανα­φέ­ρει πως οι επι­χει­ρή­σεις υπο­τί­θε­ται ότι θα έπαιζαν έναν κρίσιμο ρόλο για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, αλλά δεν μπορεί κανείς να στη­ρί­ζε­ται σε αυτές ότι θα φρο­ντί­σουν τους φτωχούς.

«Μια υπερ­βο­λική εξάρ­τηση από τον ιδιω­τικό τομέα μπορεί να οδη­γή­σει σε ένα σενάριο κλι­μα­τι­κού απαρτ­χάιντ στο οποίο οι πλού­σιοι πλη­ρώ­νουν για να γλι­τώ­σουν την υπερ­θέρ­μανση, την πείνα, και τις συγκρού­σεις, ενώ ο υπό­λοι­πος κόσμος αφή­νε­ται να υπο­φέ­ρει», έγραψε.

Ανα­φέρ­θηκε στους ευά­λω­τους κατοί­κους της Νέας Υόρκης που έμειναν χωρίς ηλε­κτρικό ρεύμα ή παροχή υπη­ρε­σιών ιατρι­κής φρο­ντί­δας όταν χτύπησε ο τυφώνας Σάντι το 2012, ενώ «τα κεντρικά γραφεία της Goldman Sachs προ­στα­τεύ­ο­νταν από δεκάδες χιλιά­δες δικούς της αμμό­σα­κους και ηλε­κτρικό ρεύμα από τη γεν­νή­τριά της».

View image on Twitter

United Nations

✔@UN

The climate emergency will have the greatest impact on those living in poverty & threatens to undo the last 50 years of progress in development, global health & poverty reduction, warns @UNHumanRights expert: http://ow.ly/qEaz50uM8Un  #StandUp4HumanRights

186

9:05 PM – Jun 25, 2019

137 people are talking about this

Twitter Ads info and privacy

Η εξάρ­τηση απο­κλει­στικά από τον ιδιω­τικό τομέα για την προ­στα­σία από τα ακραία καιρικά φαι­νό­μενα και την αύξηση της στάθμης της θάλασ­σας «θα οδη­γούσε σχεδόν σίγουρα σε μαζικές παρα­βιά­σεις των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, με τους πλού­σιους να επω­φε­λού­νται και τους πιο φτωχούς να μένουν πίσω», έγραψε.

«Ακόμη και με το καλύ­τερο σενάριο, εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι θα αντι­με­τω­πί­σουν δια­τρο­φική ανα­σφά­λεια, ανα­γκα­στική μετα­νά­στευση, αρρώ­στιες, και θάνατο.»

Στην έκθεσή του δια­τυ­πώ­νει επι­κρί­σεις για τις κυβερ­νή­σεις λέγο­ντας ότι δεν κάνουν τίποτε παρα­πάνω από το να στέλ­νουν αξιω­μα­τού­χους σε δια­σκέ­ψεις για να εκφω­νούν «σοβαρές ομιλίες», αν και επι­στή­μο­νες και ακτι­βι­στές για το κλίμα κρούουν τον κώδωνα του κιν­δύ­νου από τη δεκα­ε­τία του 1970.

«Τριάντα χρόνια συμ­βά­σεων μοιά­ζουν να έχουν κάνει πολύ λίγα. Από το Τορόντο στο Νόρ­ντ­βεϊκ κι από το Ρίο στο Κιότο και στο Παρίσι, η γλώσσα που χρη­σι­μο­ποιούν είναι εντυ­πω­σιακά παρό­μοια καθώς οι χώρες συνε­χί­ζουν να πετάνε την μπάλα στην εξέδρα», έγραψε ο Άλστον.

«Οι χώρες αγνό­η­σαν κάθε επι­στη­μο­νική προει­δο­ποί­ηση και όριο και αυτό που θεω­ρείτο κάποτε κατα­στρο­φική υπερ­θέρ­μανση μοιάζει τώρα το καλύ­τερο σενάριο».

Από το 1980, μόνο οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες υπέ­στη­σαν 241 και­ρι­κές και κλι­μα­τι­κές κατα­στρο­φές που κόστι­σαν ένα δισε­κα­τομ­μύ­ριο δολάρια ή και παρα­πάνω, με σωρευ­τικό κόστος 1,6 τρισεκ. δολάρια.

Υπήρξαν κάποιες θετικές εξε­λί­ξεις, με τις τιμές της ενέρ­γειας από ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές να πέφτουν, τον άνθρακα να γίνεται μη αντα­γω­νι­στι­κός, τις εκπο­μπές να μειώ­νο­νται σε 49 χώρες, και 7.000 πόλεις, 245 περιο­χές και 6.000 εται­ρίες να δεσμεύ­ο­νται για έναν μετρια­σμό των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

Ωστόσο παρότι σταματά την εξάρ­τησή της από τον άνθρακα, η Κίνα εξα­κο­λου­θεί να ‘εξάγει’ εργο­στά­σια παρα­γω­γής ενέρ­γειας που λει­τουρ­γούν με άνθρακα και απέτυχε να περιο­ρί­σει τις δικές της εκπο­μπές μεθα­νίου. Από την πλευρά του, ο Ζαΐχ Μπολ­σο­νά­ρου της Βρα­ζι­λίας σχε­διά­ζει να επι­τρέ­ψει τις εξο­ρύ­ξεις στο τροπικό δάσος του Αμα­ζο­νίου, να τερ­μα­τί­σει την οριο­θέ­τηση των εδαφών των αυτο­χθό­νων και να εξα­σθε­νί­σει την περι­βαλ­λο­ντική προ­στα­σία.

«Στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες,, που ήταν μέχρι πρό­σφατα η χώρα με τις μεγα­λύ­τε­ρες εκπο­μπές στον κόσμο, ο πρό­ε­δρος (Ντό­ναλντ) Τραμπ έχει βάλει πρώην λομπί­στες σε ρόλους επο­πτείας, υιο­θέ­τησε θέσεις της βιο­μη­χα­νίας, επέ­βλεψε μια επι­θε­τική από­συρση περι­βαλ­λο­ντι­κών κανο­νι­σμών και φιμώνει και ανα­στα­τώ­νει την επι­στήμη του κλί­μα­τος», σύμφωνα με την έκθεση του ειδικού εσηγητή του ΟΗΕ.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ