Κ. Εμμανουήλ: Ένα μεγάλο ευχαριστώ…

Σέβομαι απόλυτα την απόφαση του Προ­έ­δρου της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στην επιλογή του ψηφο­δελ­τίου στον νομό μας.

Λυπάμαι ιδιαί­τερα, που δεν συμ­με­τέχω στο ψηφο­δέλ­τιο των Δωδε­κα­νή­σων.

Εκτιμώ ότι τα κρι­τή­ρια αυτής της επι­λο­γής δεν είναι ευδιά­κριτα, ούτε αθώα και στε­ρού­μαι αδι­καιο­λό­γητα την ευκαι­ρία της τελευ­ταίας μάχης πριν την τελική νίκη.

Στη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δε βρέθηκα συγκυ­ριακά. Γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα σ΄αυτή την παρά­ταξη και έδωσα την ψυχή μου από παιδί. Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για μένα ήταν και είναι το «σπίτι μου»… πάντοτε μέσα από αγώνες και όχι μόνο μέσα από δημό­σιες σχέσεις!

Από τότε που σαν φοι­τή­τρια ανήκα στη ΔΑΠ, αρχικά στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και αργό­τερα στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο, μετά στην ΟΝΝΕΔ και πολύ αργό­τερα στα ψηφο­δέλ­τια της ΔΑΚΕ των Δασκά­λων, ως εκπαι­δευ­τι­κός, αλλά και πρό­σφατα ως πρό­ε­δρος της Τοπικής της ΝΔ στη Λέρο.

Και ήμουν εδώ ΠΑΝΤΑ! Όχι μόνο τώρα, που δια­φαί­νε­ται ότι η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ θα είναι η επόμενη κυβέρ­νηση, αλλά και στα δύσκολα. Τότε που κάποιοι δυσκο­λεύ­ο­νταν ακόμα και να πουν ότι είναι Νεο­δη­μο­κρά­τες ή άλλαζαν παρα­τά­ξεις.

Έκανα έναν αγώνα δύσκολο, αλλά καθαρό και ειλι­κρινή.

Και τον έκανα μόνη μου! Τον έκανα με την ψυχή μου!!!

Χωρίς χορη­γούς, χωρίς κρυφές συμ­φω­νίες, χωρίς γνω­ρι­μίες, χωρίς να είμαι γόνος πολι­τι­κής οικο­γέ­νειας, χωρίς να έχω κάποιον να με σπρώξει και να με προ­ω­θή­σει. Χωρίς «κατάλ­λη­λες γνω­ρι­μίες σε κατάλ­λη­λες θέσεις».

Έτρεξα περισ­σό­τερο από τον καθένα…. σε όλα τα νησιά μας.

Με κακο­και­ρίες, απα­γο­ρευ­τικά… αφή­νο­ντας πίσω μου τα πάντα!

Γιατί έβλεπα μόνο μπροστά!

Και είμαι υπε­ρή­φανη γι’αυτό!!!

Γιατί πορεύ­τηκα με αξιο­πρέ­πεια και μαχη­τική εντι­μό­τητα!!!

Ένα ταξίδι λοιπόν έφτασε στο τέλος του.

Ένα ταξίδι με πολλή στε­νο­χώ­ρια, κούραση, αγωνίες, αλλά και πολλές χαρές!!!

Κρατάω λοιπόν τις χαρές και θεωρώ ότι το πρόσημο για μένα είναι θετικό.

Γιατί μπορεί να μην κατά­φερα να δω την ευόδωση των κόπων μου, μπορεί κάποιοι να μου στέ­ρη­σαν τη χαρά του τέλους, τη χαρά της ολο­κλή­ρω­σης μιας εξαι­ρε­τικά επί­πο­νης προ­σπά­θειας, αλλά κανείς μα κανείς δεν μπορεί να μου πάρει πίσω την αγάπη που εισέ­πραξα όλο αυτό το διά­στημα.

Κανείς δεν μπορεί να μου πάρει τους δεκάδες γνω­στούς και φίλους, που απέ­κτησα σε όλα τα νησιά μας.

Κανείς δεν μπορεί να μου πάρει τα υπέροχα συναι­σθή­ματα, την εκτί­μηση, την εμπι­στο­σύνη και εκείνη τη ζεστα­σιά, που έβλεπα σε όλα αυτά τα πρόσωπα, που με υπο­δέ­χο­νταν κάθε φορά με τόση αγάπη! Άνθρω­ποι που στά­θη­καν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή, που έτρεξαν μαζί μου και πάνω από όλα, που πίστε­ψαν σε μένα.

Σε όλους αυτούς οφείλω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ μέσα από την καρδιά μου!!!

Η σχέση μου μαζί τους δεν τελειώ­νει εδώ. – Το αντί­θετο. Τώρα αρχίζει!

Παρα­μένω δίπλα στον πολίτη να αγω­νί­ζο­μαι για τα δίκαια αιτή­ματα των νησιω­τών και να διεκ­δικώ ένα καλύ­τερο μέλλον για τα νησιά μας και τη χώρα μας.

Συνε­χίζω να πιστεύω ότι η χώρα έχει ανάγκη από μια αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση και εύχομαι στην παρά­ταξη της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, για την οποία αγω­νί­ζο­μαι όλα αυτά τα χρόνια, καλή επι­τυ­χία!!!

Κατε­ρίνα Α. Εμμανου