Π. Mιχαήλου: «Ο Αντώνης Καμπουράκης αποτελεί την τελευταία ελπίδα για το νησί μας»

Κύριε Μιχα­ή­λου, απο­φα­σί­σατε να ταχθείτε στο πλευρό του κ. Αντώνη Καμπου­ράκη και να κατε­βείτε στην πολι­τική κονί­στρα των εκλογών για τον Δήμο Ρόδου. Τι σας ώθησε σε αυτή την απόφασή;

Αν με ρωτού­σατε ένα χρόνο πριν θα σας απα­ντούσα ειλι­κρινά ότι δεν πέρναγε ούτε σαν σκέψη από το μυαλό μου το ενδε­χό­μενο να είμαι υπο­ψή­φιος για την αυτο­διοί­κηση και μάλιστα στον πρώτο βαθμό . Ερω­τευ­μέ­νος με τον τόπο μου και με μεγάλη διάθεση για προ­σφορά μεν, απο­γοη­τευ­μέ­νος όμως με την απόλυτη μετριό­τητα που επι­κρα­τεί στο νησί μας σε όλα τα επίπεδα. Και κάπου εκεί μεσο­λα­βεί η κατα­λυ­τική υπο­ψη­φιό­τητα του Αντώνη Καμπου­ράκη και ανα­τρέ­πει τα δεδο­μένα. Ενώ­νουμε την αγάπη για το νησί μας και συμπο­ρευό­μα­στε σε ένα ελπι­δο­φόρο μονο­πάτι νίκης. Γεν­νή­θηκε όραμα, αυτό που λείπει πολλά χρόνια τώρα με απο­τέ­λε­σμα τον επώδυνο συμ­βι­βα­σμό όλων μας με την ζοφερή καθη­με­ρι­νό­τητα. Ξεκά­θαρα λοιπόν, η υπο­ψη­φιό­τητα του Αντώνη τάραξε τα νερά και με γέμισε αυτο­πε­ποί­θηση για την επόμενη μέρα. Συνει­δη­το­ποί­ησα ότι Γνωρίζω – Θέλω και Μπορώ να βοηθήσω τον τόπο μου.

Η υπο­ψη­φιό­τητα του κ. Καμπου­ράκη, ανα­κοι­νώ­θηκε σχετικά πολύ νωρίς –από πέρσι τον Αύγου­στο. Ωστόσο έγινε δεκτή με ικα­νο­ποί­ηση από την κοινή γνώμη και μάλιστα σε πανελ­λα­δικό επίπεδο. Παίζει ρόλο η προ­σω­πι­κό­τητα και η εμπει­ρία ενός ανθρώ­που της αγοράς στην διεκ­δί­κηση ενός δήμου που έχει τόση μεγάλη βαρύ­τητα;

Μπορείς να δώσεις κάτι το οποίο δεν σου ανήκει και δεν το ορίζεις; Ο καθένας δίνει ό,τι έχει. Ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης σε αντί­θεση με τον νυν δήμαρχο εκπέ­μπει λάμψη και αίγλη. Αυτό χρειά­ζε­ται ο τόπος. Τη λάμψη που ται­ριά­ζει στο ομορ­φό­τερο νησί του κόσμου. Είναι αυτο­νό­ητο ότι η προ­σω­πι­κό­τητα και οι εμπει­ρίες του ηγέτη συμπα­ρα­σύ­ρουν τον σχε­δια­σμό και ανε­βά­ζουν τον πήχη των προσ­δο­κιών. Προ­α­παι­τού­μενο για την επί­τευξη των στόχων είναι το μείγμα πολ­λα­πλών παρα­μέ­τρων που μόνο ένας άνθρω­πος με τα προ­σό­ντα τα οποία ανα­φέ­ρετε μπορεί αρμο­νικά να δημιουρ­γή­σει. Κύρος, γνω­ρι­μίες, τεχνο­κρα­τική επάρ­κεια, οριο­θέ­τηση στόχων, επιλογή συνερ­γα­τών, δια­χεί­ριση ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, επιμονή, υπομονή, σύγκρουση για το καλό του τόπου… αν όχι ο Αντώνης τότε ποιος;

Μακάρι το παρά­δειγμα του Αντώνη να ακο­λου­θή­σουν στο μέλλον κι άλλες προ­σω­πι­κό­τη­τες σε όλη τη χώρα. Μόνο τότε θα είμαι αισιό­δο­ξος για την αλλαγή πορείας της πατρί­δας μας. Ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης απο­τε­λεί την τελευ­ταία ελπίδα για το νησί μας.

Κατά την άποψή σας, τι αφήνει πίσω της…. η σημε­ρινή δημο­τική αρχή, του Φώτη Χατζη­διά­κου;

Πέρα από τις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες ορι­σμέ­νων εκ των συνερ­γα­τών του, τίποτα που να θεω­ρεί­ται σημα­ντικό ή εμβλη­μα­τικό. Πορεύ­τηκε δίχως σχέδιο και όραμα για το νησί. Θα μείνει στην ιστορία σαν ο δήμαρ­χος που μπάλωνε τρύπες. Μετα­ξε­τα­στέος, δίχως συμβολή στην βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των πολιτών. Ανύ­παρ­κτος στην συν­δρομή ανα­πτυ­ξια­κής πορείας του τόπου. Μιλάει για σημα­ντικό έργο στο νησί το οποίο δυστυ­χώς για όλους μας κανείς δεν μπορεί να δει. Έργο εικο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Εμμο­νι­κός και εκδι­κη­τι­κός με όσους δια­φώ­νη­σαν μαζί του. Πολι­τική καρι­κα­τούρα βγαλ­μένη από τις χει­ρό­τε­ρες εποχές που γνώρισε ο τόπος. Δυστυ­χώς ακόμα μια χαμένη πεντα­ε­τία.

Ποιες θα πρέπει να είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες της νέας δημο­τι­κής αρχής Ρόδου;

Η νέα δημο­τική αρχή που έρχεται “με Δύναμη για τη Ρόδο” πρέπει σε πρώτη φάση να ανα­κτή­σει την χαμένη εμπι­στο­σύνη των πολιτών, να τους ανε­βά­σει το επίπεδο προσ­δο­κιών και να τους κατα­στή­σει συμ­μέ­το­χους στο και­νού­ριο που έρχεται. Η ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας της καθη­με­ρι­νό­τη­τας είναι αυτο­νό­ητη αλλά βασική προ­ϋ­πό­θεση για να μπούμε όλοι στη λογική της υψη­λό­τε­ρης στό­χευ­σης.

H βελ­τί­ωση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του πολίτη πρέπει να απο­τε­λεί την «αιχμή του δόρατος» και πρώτη προ­τε­ραιό­τητα για κάθε δημο­τική αρχή, με παρεμ­βά­σεις στον τομέα της ασφά­λειας, του περι­βάλ­λο­ντος και της καθα­ριό­τη­τας της πόλης.

Η νέα δημο­τική αρχή μπορεί και πρέπει να παίξει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο, προ­σφέ­ρο­ντας κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες που θα συμ­βάλ­λουν στη συνοχή και αλλη­λεγ­γύη και παρεμ­βαί­νο­ντας στο ζήτημα της απα­σχό­λη­σης και, όσο είναι δυνατόν, της ανά­πτυ­ξης.

Στόχος ενός Δήμου πρέπει να είναι να γίνει ένας «έξυπνος Δήμος», τόπος και­νο­το­μίας, ανά­πτυ­ξης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, βελ­τιω­μέ­νης ποιό­τη­τας ζωής, ηλε­κτρο­νι­κής και συμ­με­το­χι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, ενερ­γειακά απο­δο­τι­κός, με ισχυρή προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος.

Ταυ­τό­χρονα να γίνει όμως και ένας Δήμος με ισχυρή πολι­τι­στική ταυ­τό­τητα, ενι­σχύ­ο­ντας τη δημιουρ­γι­κό­τητα των πολι­τι­στι­κών συλ­λό­γων του νησιού και όχι μόνο.

Ποια είναι τα προ­βλή­ματα του νησιού που «πονάνε» τους Ροδίτες κατά την άποψή σας;

Τα προ­βλή­ματα των Ροδιτών είναι πολλά και χρόνια. Δεν μπορούν τόσο απλά να κατη­γο­ριο­ποι­η­θούν και να αξιο­λο­γη­θούν. Το νησί μας είναι μεγάλο και κάθε περιοχή αντι­με­τω­πί­ζει δια­φο­ρε­τικά προ­βλή­ματα. Δεν φτάνουν λίγες γραμμές για να ανα­λυ­θούν. Νομίζω ότι λίγο πολύ όλοι τα έχουμε στο μυαλό μας ίσως με δια­φο­ρε­τική ιεράρ­χηση. Οδο­ποιία, καθα­ριό­τητα, χώροι πρα­σί­νου, πάρκα, συντή­ρηση δημο­τι­κών κτηρίων, στήριξη των ασθε­νέ­στε­ρων συμπο­λι­τών μας, του­ρι­σμός. Μπορώ να γράφω ώρες, και όσο τα σκέ­φτο­μαι συνει­δη­το­ποιώ ότι από 1η του Σεπτέμ­βρη, ημέρα των γενε­θλίων μου… μας περι­μέ­νει πολλή δουλειά!

Η ενα­σχό­λησή σας με την τοπική αυτο­διοί­κηση θα ανα­στεί­λει ή θα περιο­ρί­σει την κομ­μα­τική σας δράση;

Όταν και οι πέτρες γνω­ρί­ζουν την σχέση μου με την Νέα Δημο­κρα­τία και τις κομ­μα­τι­κές μου ιδιό­τη­τες, θα ήταν του­λά­χι­στον γελοίο να απο­ποι­ηθώ την ιστορία μου για να φορέσω τον μανδύα του “ανε­ξάρ­τη­του υπο­ψη­φίου”. Αυτές είναι πρα­κτι­κές άλλων που εγώ δεν θα υιο­θε­τήσω ποτέ. Μάτωσα για την παρά­ταξή μου και υπε­ρα­σπί­στηκα με σθένος την τιμή και την υπόληψη των Νεο­δη­μο­κρα­τών όταν δεχό­μα­σταν μαζικές επι­θέ­σεις από τις δυνά­μεις του λαϊ­κι­σμού και των ευκαι­ρια­κών υπο­στη­ρι­κτών τους. Το πιο ακριβό παρά­σημό μου ότι δικαιω­μέ­νος, συνε­χίζω να μιλώ για πολι­τική, ενώ κάποιοι άλλοι σιωπούν. Η πορεία μου όμως έδειξε ότι δεν έχω «κολ­λή­ματα» και έχω βάλει πλάτη σε προ­σπά­θειες ανθρώ­πων με δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές κατα­βο­λές για το καλό του τόπου μας. Γιατί πρώτα από όλα η Ρόδος μας και τα όμορφα Δωδε­κά­νησά μας.