Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος γνωστού πολιτικού μηχανικού που καταμηνύθηκε για “κόλπα” με επιταγές

Να μην γίνει κατη­γο­ρία σε βάρος γνωστού πολι­τι­κού μηχα­νι­κού, κατοί­κου Ρόδου για τις μερι­κό­τε­ρες πράξεις της πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως κατ’ εξα­κο­λού­θηση που φέρο­νται να διε­πρά­χθη­σαν στη Ρόδο κατά το χρονικό διά­στημα από τον Αύγου­στο έως το Νοέμ­βριο του 2008 δια της νοθεύ­σεως 18 επι­τα­γών εκδό­σεως ενός ανδρό­γυ­νου, κατοί­κων Αφάντου, απο­φά­σισε με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Με το ίδιο βού­λευμα απο­φα­σί­στηκε να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος του ίδιου για την πράξη της απάτης κατ’ εξα­κο­λού­θηση με σκο­πού­μενο όφελος άνω των 120.000€ που φέρεται ότι τελέ­στηκε κατά το χρονικό διά­στημα από τον Αύγου­στο έως το Νοέμ­βριο του 2008.

Επι­πλέον απο­φα­σί­στηκε να παύσει ορι­στικά λόγω παρα­γρα­φής η ασκη­θείσα ποινική δίωξη για τη μερι­κό­τερη πράξη της πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως που φέρεται να τέλεσε ο κατη­γο­ρού­με­νος την 27.10.2008 δια της καταρ­τί­σεως του εξ υπαρχής πλαστού από 9.9.2008 εργο­λα­βι­κού συμ­βο­λαίου και της εν συνε­χεία χρήσεως αυτού ενώπιον των υπαλ­λή­λων τρά­πε­ζας στους οποίους αυτό εστάλη μέσω τηλε­ο­μοιο­τύ­που και να παύσει ορι­στικά λόγω παρα­γρα­φής η ασκη­θείσα ποινική δίωξη για την πράξη της νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα κατ’εξακολούθηση, κατόπιν ορθό­τε­ρου νομικού χαρα­κτη­ρι­σμού αυτής από την κακουρ­γη­μα­τική μορφή στην πλημ­με­λη­μα­τική μορφή.

Τέλος απο­φά­σισε να αρθεί ο περιο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα ο οποίος είχε επι­βλη­θεί στον κατη­γο­ρού­μενο.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, πολι­τι­κός μηχα­νι­κός και εργο­λά­βος ιδιω­τι­κών και δημο­σίων έργων στο επάγ­γελμα, δια­τη­ρούσε κατά το έτος 2008 φιλική σχέση με την πολι­τι­κώς ενά­γουσα και το σύζυγό της, ομοίως πολι­τι­κώς ενά­γο­ντα.

Στο πλαίσιο της σχέσης αυτής, η πρώτη, διευ­θυ­ντικό στέ­λε­χος, έχουσα ανάγκη επεί­γου­σας χρη­μα­το­δό­τη­σης προ­κει­μέ­νου να εξο­φλή­σει οικο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις έναντι τρίτων εργο­λά­βων εξαι­τίας ανε­γέρ­σεως διώ­ρο­φης οικο­δο­μής, τον Απρίλιο του 2008 προ­σέ­τρεξε στον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος συμ­φώ­νησε να της παρά­σχει έντοκο δάνειο ποσού 92.000€ πλέον τόκων ποσού 8000€, χάριν εξο­φλή­σεως του οποίου θα ελάμ­βανε ως “εγγύηση” 6 ισό­πο­σες επι­τα­γές ποσού 20.000€ εκάστη και συνο­λι­κού ποσού 120.000€.

Λίγους μήνες αργό­τερα και συγκε­κρι­μένα στις αρχές Αυγού­στου 2008, ο κατη­γο­ρού­με­νος, προ­κει­μέ­νου να διευ­κο­λύ­νει την πολι­τι­κώς ενά­γουσα, η οποία δυσκο­λευό­ταν στην απο­πλη­ρωμή του ανωτέρω δανείου δέχθηκε να αντι­κα­τα­στή­σει τις επι­τα­γές, οι οποίες είχαν ήδη οπι­σθο­γρα­φη­θεί λόγω ενε­χύ­ρου σε διά­φο­ρες τρά­πε­ζες, με νέες και δη με δεκα­ο­κτώ τον αριθμό λευκές επι­τα­γές, με την συμ­φω­νία να κατα­βά­λει ο ίδιος τα ποσά των ήδη εκδο­θέ­ντων σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο 6 επι­τα­γών, ούτως ώστε να παρα­τα­θεί η προ­θε­σμία εξό­φλη­σης του δανείου μέχρι το τέλος του 2009 και να συμπλη­ρώ­σει εκάστη εξ δεκα­ο­κτώ νέων επι­τα­γών που θα εξέ­δι­δαν οι εγκα­λού­ντες (άλλες ο μεν κι άλλες η δε) και θα του παρέ­δι­δαν στα­διακά μέχρι τον Οκτώ­βριο του 2008, μόνο όμως μέχρι του ποσού των 6.000€ και πάντως όχι άνω των 100.000€ συνο­λικά.

Τούτη η κατά­τμηση του ποσού σε πλήθος επι­τα­γών μικρού σχε­τι­κώς ποσού απο­δί­δε­ται από τους εγκα­λού­ντες σε πλάνη που τους δημιούρ­γησε ο κατη­γο­ρού­με­νος, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι οι συνερ­γα­ζό­με­νες με αυτόν τρά­πε­ζες δεν δέχο­νταν πλέον μεγάλα ποσά στους τρα­πε­ζι­κούς του λογα­ρια­σμούς (ως “πλαφόν”).

Εντού­τοις, σύμφωνα πάντα με τους ισχυ­ρι­σμούς των εγκα­λού­ντων, ο τελευ­ταίος, κατά παρά­βαση της μεταξύ τους συμ­φω­νίας συμπλή­ρω­σης, προέβη στη συμπλή­ρωση των δεκα­ο­κτώ επι­τα­γών εκδό­σεως των εγκα­λού­ντων με ποσά πολύ μεγα­λύ­τερα από τα αντι­στοι­χού­ντο στο ποσό του χορη­γη­θέ­ντος δανείου και ειδι­κό­τερα ανερ­χό­μενα συνο­λικά στο ποσό των τετρα­κο­σίων δεκα­τεσ­σά­ρων χιλιά­δων τετρα­κο­σίων ευρώ 414.400€.

Ούτως, κατέ­στησε τους πολι­τι­κώς ενά­γο­ντες αξιο­γρα­φι­κούς οφει­λέ­τες μέχρι του ποσού των 414.000€, δηλαδή για ποσό πολύ μεγα­λύ­τερο του πράγ­ματι οφει­λό­με­νου εκ του ανωτέρω δανείου ποσού των 100.000€.

Στη συνέ­χεια ο κατη­γο­ρού­με­νος, αφού εξό­φλησε τέσ­σε­ρις από τις αρχικώς εκδο­θεί­σες έξι επι­τα­γές που είχαν οπι­σθο­γρα­φη­θεί σε τρά­πε­ζες, μετέβη κατά το χρονικό διά­στημα από 29-9-2008 έως 21-1-2009 σε διάφορα υπο­κα­τα­στή­ματα τρα­πε­ζών και οπι­σθο­γρά­φησε τις δεκα­τέσ­σε­ρις από τις δεκα­ο­κτώ επι­τα­γές λόγω ενε­χύ­ρου, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει τη χρη­μα­το­δό­τησή του.

Ειδικά ως προς τις επι­τα­γές που οπι­σθο­γρα­φή­θη­καν λόγω ενε­χύ­ρου στην Τράπεζα Αττικής, σύμφωνα με όσα ισχυ­ρί­ζο­νται οι εγκα­λού­ντες, ο κατη­γο­ρού­με­νος μετήλθε ένα επι­πλέον τέχνα­σμα προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει την είσπραξη των δύο αυτών επι­τα­γών συνο­λι­κού ποσού 44.900€.

Συγκε­κρι­μένα, προέβη στην απο­στολή τηλε­ο­μοιο­τύ­που (fax) προς την ανωτέρω τράπεζα, όπου απο­τυ­πώνε μια εργο­λα­βική σύμβαση με αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους αφενός μεν τον ίδιο ως εργο­λάβο, αφε­τέ­ρου δε τον πολι­τι­κώς ενά­γο­ντα, με βάση την οποία τα μέρη συμ­φω­νού­σαν την ανέ­γερση από τον κατη­γο­ρού­μενο, σε ακίνητο ιδιο­κτη­σίας του πολι­τι­κώς ενά­γο­ντος οικο­δο­μι­κού έργου αντί εργο­λα­βι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος συνο­λι­κού ύψους 265.000€. Το ανωτέρω τηλε­ο­μοιο­τύπο εντού­τοις, δεν απο­τύ­πωνε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, αφού η εν λόγω σύμβαση ουδέ­ποτε συνήφθη, η δε υπο­γραφή του πολι­τι­κώς ενά­γο­ντος στη θέση του εργο­δότη του έργου ετέθη χωρίς δικαί­ωμα από τον κατη­γο­ρού­μενο, κατ’ απο­μί­μηση της γνήσιας υπο­γρα­φής του. Τούτο, σύμφωνα με τον πολι­τι­κώς ενά­γο­ντα έπραξε προ­κει­μέ­νου να παρα­πλα­νή­σει τους υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας και να δοθεί σε αυτούς η εντύ­πωση ότι οι ενε­χυ­ρα­σθεί­σες επι­τα­γές είχαν εκδοθεί ουχί αχρε­ω­στή­τως αλλά επί τη βάσει μίας έγκυρης υπο­κεί­με­νης αιτίας και δη μιας απαί­τη­σης από σύμβαση έργου.

Αντί­θετα ο κατη­γο­ρού­με­νος στο πλαίσιο της απο­λο­γίας του παρου­σιά­ζει εντελώς δια­φο­ρε­τική εκδοχή των πραγ­μά­των, απο­δε­χό­με­νος αρχικά ότι υπήρξε συμ­φω­νία δανει­σμού της εγκα­λού­σας για ποσό όμως της τάξεως των 120.00€ και όχι για 100.000€ όπως ανα­φέ­ρουν οι εγκα­λού­ντες, στο βαθμό που η 6η από τις αρχικές επι­τα­γές δεν ήταν επιταγή “ευκο­λίας” αλλά ενσω­μά­τωνε πραγ­μα­τική οφειλή, ισχυ­ρι­ζό­με­νος εν συνε­χεία ότι η συμπλή­ρωση των 18 νέων επι­τα­γών με ποσά πολύ μεγα­λύ­τερα σε σύγκριση με το σύνολο των 6 αρχικών έγινε με κοινή συμ­φω­νία των μερών και όχι αυθαί­ρετα, αφού οι τρά­πε­ζες προ­ε­ξο­φλού­σαν μικρό μόνο μέρος του ποσού των επι­τα­γών που οπι­σθο­γρα­φού­νταν προς αυτές, γεγονός που γνώ­ρι­ζαν οι εγκα­λού­ντες και ιδίως η πρώτη. Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι, κατά παρα­δοχή και των εγκα­λού­ντων, ο ίδιος εξό­φλησε 4 από τις αρχικώς εκδο­θεί­σες 6 επι­τα­γές, κατα­βάλ­λο­ντας έτσι επι­πλέον 80.000€ από την περιου­σία του, χωρίς να έχει εισπρά­ξει από οτι­δή­ποτε έναντι του αρχικού δανεια­κού κεφα­λαίου. Περαι­τέρω, ως προς το συντα­χθέν από τον ίδιο εργο­λα­βικό ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό που προ­σκο­μί­στηκε ο κατη­γο­ρού­με­νος, καίτοι δεν αρνεί­ται ότι την εν λόγω σύμβαση ουδέ­ποτε υπέ­γραψε ο δεύ­τε­ρος, υπο­στη­ρί­ζει ωστόσο ότι είχε τη συγκα­τά­θεση του εγκα­λού­ντος, με απο­κλει­στικό σκοπό αμφο­τέ­ρων να πεισθεί η τράπεζα να προβεί σε προ­ε­ξό­φληση της επι­τα­γής, αφού η αληθής αιτία έκδοσής της (δάνειο) ήταν δυσα­πό­δει­κτη λόγω της έλλει­ψης εγγρά­φου απο­δεί­ξεως.

Εν άλλοις λόγοις, υπο­στη­ρί­ζει ότι το επίμαχο εργο­λα­βικό συμ­φω­νη­τικό ήταν (διμερώς) εικο­νικό, χωρίς ουσια­στική πρόθεση παρα­γω­γής έννομων συνε­πειών άλλων από την “παρα­πλά­νηση” της τρά­πε­ζας, επι­κα­λεί­ται δε προς ενί­σχυση των λεγο­μέ­νων του το επι­χεί­ρημα ότι το ποσό της προ­ε­ξό­φλη­σης χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την πληρωμή της αρχικής επι­τα­γής με ανα­γρα­φό­μενη ημε­ρο­μη­νία έκδοσης την 30.10.2008, δηλαδή προς όφελος της εκδό­τριας του αξιογράφου-εγκαλούσας.