Τα νησιά έγιναν εστίες δημιουργίας

Οταν πριν από δώδεκα χρόνια ανα­κοι­νώ­θηκε στο Δημο­τικό της Ηρα­κλειάς η εκμά­θηση κρου­στών από μια άγνωστη έως τότε ΜΚΟ, ουδείς μπο­ρούσε να φαντα­στεί την κατα­λυ­τική επιρροή του σεμι­να­ρίου σε έναν εκ των μαθητών του μικρού νησιού. «Μόλις ολο­κλη­ρώ­θηκε το μάθημα, εγώ και τα αδέλφια μου, μαγε­μέ­νοι, σχεδόν εξα­να­γκά­σαμε τον πατέρα μου να μας αγο­ρά­σει του­μπερ­λέ­κια από τη Νάξο», θυμάται σήμερα ο 21χρονος Μανώλης Βλα­βια­νός, που εργά­ζε­ται ως ντράμερ στην Αθήνα, όπου ταυ­τό­χρονα ολο­κλη­ρώ­νει και τις σπουδές του στο Ωδείο.

«Αυτό το εργα­στήρι από την “Αγονη Γραμμή Γόνιμη” στάθηκε η αφορμή, για να ανα­κα­λύψω την κλίση μου» λέει ο Μανώλης, που ανα­κα­λεί με νοσταλ­γία και άλλα workshops. «Θυμάμαι τον έφηβο εαυτό μου, κάνο­ντας προ­πό­νηση στο κουνγκ φου να σπάει… την κλει­δα­ριά της πόρτας του σχο­λείου, αλλά και όλοι μαζί οι συμ­μα­θη­τές να δωρί­ζουμε στον τότε πρόεδρο ένα ψηφι­δωτό από τα… χεράκια μας». Η σταθερή παρου­σία των συνερ­γα­τών της «Aγονης Γραμμής Γόνιμης» στην Ηρα­κλειά, με τους εκατό μόνι­μους κατοί­κους και 18 μαθητές, προ­σέ­φερε και προ­σφέ­ρει διέξοδο στα παιδιά αλλά και στήριξη των εκπαι­δευ­τι­κών στο δύσκολο έργο τους.

«Eχουμε τρέξει πάνω από 900 εργα­στή­ρια σε 95 νησιά και χωριά, όπου δου­λέ­ψαμε με περίπου 18.000 παιδιά» ανα­φέ­ρει στην «Κ» ο πρό­ε­δρος της «Αγονης Γραμμής Γόνιμης», Στέ­φα­νος Νόλλας, με αφορμή τα δωδέ­κατα γενέ­θλια της οργά­νω­σης, που κατέ­στησε τα νησιά της άγονης γραμμής εστίες δημιουρ­γι­κό­τη­τας και πηγές έμπνευ­σης. Η ιδέα γεν­νή­θηκε το καλο­καίρι του 2006, όταν ο ίδιος είχε κληθεί στη Φολέ­γαν­δρο για να διορ­γα­νώ­σει ένα κινη­μα­το­γρα­φικό φεστι­βάλ. «Τότε σκέ­φθηκα ότι τέτοιες πρω­το­βου­λίες απο­κτούν νόημα, μόνον όταν πραγ­μα­το­ποιού­νται τον χειμώνα, την εποχή δηλαδή που τα νησιά ερη­μώ­νουν και οι κάτοι­κοι επι­ζη­τούν ερε­θί­σματα».

Μέσα σε λίγους μήνες συστά­θηκε η οργά­νωση με δίκτυο συνερ­γα­τών, από όλους τους κλάδους, που έκτοτε «οργώ­νουν» κυριο­λε­κτικά το Αιγαίο. «Οι πόροι μας είναι ιδιω­τι­κοί, προ­έρ­χο­νται από χορη­γίες εται­ρειών, όπως τα Ελλη­νικά Πετρέ­λαια, η Alpha Bank, η Blue Star Ferries, ο Διεθνής Αερο­λι­μέ­νας Αθηνών, ο ΔΕΔΔΗΕ, η Rafarm, το Santo Maris Oia Luxury Suites & Spa κ.ά.» διευ­κρι­νί­ζει ο κ. Νόλλας, και «τα εργα­στή­ρια εκπαί­δευ­σης ανη­λί­κων τελούν υπό την αιγίδα του υπουρ­γείου Παι­δείας, εξ ου και τα πραγ­μα­το­ποιούμε στους χώρους του εκά­στοτε σχο­λείου».

Στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος «Πολι­τι­σμός κοντά σε όλους» παρα­δί­δο­νται και μαθή­ματα σκακιού σε μικρούς επί­δο­ξους… Κασπά­ροφ.

Στην Αστυ­πά­λαια

Κάθε Σεπτέμ­βριο οι έφηβοι στην Αστυ­πά­λαια «βομ­βαρ­δί­ζουν» τη διευ­θύ­ντριά τους, Λαμπρινή Γρηγόρη, με ερω­τή­σεις: «Θα έρθουν και φέτος;», «Τους μετα­φέ­ρατε ότι θέλουμε να μάθουμε να χορεύ­ουμε χιπ χοπ;». Τα αιτή­ματα των μαθητών ως επί το πλεί­στον εισα­κού­ο­νται. «Στα πέντε χρόνια που διδάσκω εδώ, έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί εργα­στήρι animation, κινη­μα­το­γρά­φου, χιπ χοπ, ρομπο­τι­κής, συγ­γραφή κώδικα, ενώ φέτος τα παιδιά μαθαί­νουν μοντέρ­νους χορούς, κάτι που επι­θυ­μού­σαν διακαώς, δεδο­μέ­νου ότι δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα στον τόπο μας», σημειώ­νει η κ. Γρηγόρη. Τον μεγα­λύ­τερο ίσως ενθου­σια­σμό προ­κά­λεσε το εργα­στήρι κινη­μα­το­γρά­φου το 2017, στο πλαίσιο του οποίου οι μαθητές δημιούρ­γη­σαν ένα μικρού μήκους φιλμ, στο οποίο πρό­βαλ­λαν την Αστυ­πά­λαια. «Συμ­με­τεί­χαμε σε έναν πανελ­λή­νιο δια­γω­νι­σμό, στον οποίο μάλιστα δια­κρι­θή­καμε» συμπλη­ρώ­νει η κ. Γρηγόρη, «τα παιδιά κλή­θη­καν να μιλή­σουν για το νησί τους, ένιωσαν περή­φανα για τον τόπο τους, ανέ­πτυ­ξαν τις δεξιό­τη­τές τους». Πολλά ανα­κά­λυ­ψαν το ταλέντο τους στη φωτο­γρα­φία, άλλα ονει­ρεύ­ο­νται να γίνουν σκη­νο­θέ­τες όταν μεγα­λώ­σουν.

«Χαί­ρο­μαι που μπο­ρούμε έτσι να τους ανοί­γουμε περισ­σό­τε­ρες πόρτες, ώστε να δια­πι­στώ­σουν μόνα τους τι τους ενδια­φέ­ρει πραγ­μα­τικά» κατα­λή­γει η εκπαι­δευ­τι­κός στο νησί με τους 145 μαθητές όλων των βαθ­μί­δων. Εν εξε­λί­ξει, φέτος, βρί­σκο­νται το πρό­γραμμα «Η ενέρ­γεια για ζωή ταξι­δεύει», που πραγ­μα­το­ποιεί­ται από επι­στη­μο­νι­κούς φορείς και χρη­μα­το­δό­τηση ΕΛΠΕ σε έντεκα νησιά, το «Πολι­τι­σμός πιο κοντά σε όλους», το «Μικροί και Μεγάλοι», το «Μαζί με στόχο την Υγεία» που αφορά τον εξο­πλι­σμό των νησιω­τι­κών ιατρείων με δωρεά της Alpha Bank κ.ά.

«Ο εξο­πλι­σμός που λάβαμε, όπως το επι­τοί­χιο ωτο­σκό­πιο, μου λύνει τα χέρια» λέει στην «Κ» σχετικά με το παρα­πάνω πρό­γραμμα η Αγγε­λική Μανω­λάκη, η μονα­δική ειδι­κευ­μένη γιατρός στο Περι­φε­ρειακό Πολυ­δύ­ναμο Ιατρείο Σκύρου. «Καθώς ο γενικός γιατρός συντα­ξιο­δο­τή­θηκε και η θέση του παρα­μέ­νει ορφανή, εκτελώ καθή­κο­ντα παθο­λό­γου, αν και έχω την ειδι­κό­τητα ειδικού παθο­λό­γου». Το πρό­γραμμα στή­ρι­ξης των μονάδων υγείας στα νησιά έλαβε προ ημερών το πρώτο βραβείο στον δια­γω­νι­σμό Responsible Business Award για την αγαστή συνερ­γα­σία μεταξύ της ΜΚΟ και ιδιω­τι­κού φορέα, δηλαδή της τρά­πε­ζας, η οποία χρο­νο­λο­γεί­ται από το 2014.

Δεν είναι, πάντως, μόνο η ζωή των κατοί­κων που αλλάζει μέσα από τα προ­γράμ­ματα της «Αγονης Γραμμής Γόνιμης», καθώς ουκ ολίγες φορές η εργα­σιακή εμπει­ρία σε ένα αιγαιο­πε­λα­γί­τικο νησί απο­δει­κνύ­ε­ται καθο­ρι­στική και για τους εκπαι­δευ­τές. «Μέχρι τον Φεβρουά­ριο του 2018 είχα αντι­κρί­σει τη Νάξο μόνον από τη γέφυρα του πλοίου της γραμμής» λέει στην «Κ» από τη Μου­τσούνα της Νάξου η κ. Παρα­σκευή Κοκο­λάκη, που μετέβη πέρυσι στο νησί για να διδάξει κατα­σκευή κοσμή­μα­τος στο ορεινό χωριό Απεί­ραν­θος. «Η Απεί­ραν­θος ξεχω­ρί­ζει χάρη στην ιδιαί­τερη παρά­δοση και στη μακρά της ιστορία» σημειώ­νει η κ. Κοκο­λάκη, που είχε την ευκαι­ρία να εξε­ρευ­νή­σει καλά το χωριό στον ελεύ­θερο χρόνο της.

Μεγάλο ενδια­φέ­ρον

«Παρά το απαι­τη­τικό αντι­κεί­μενο, υπήρξε μεγάλη προ­σέ­λευση από γυναί­κες όλων των ηλικιών, από νεαρές μητέρες μέχρι γυναί­κες στα εβδο­μή­ντα τους χρόνια, πολλές έρχο­νταν μετά μια απαι­τη­τική μέρα με αγρο­τι­κές εργα­σίες» προ­σθέ­τει η ίδια, «οι μεγα­λύ­τε­ρες μάλιστα, έχοντας εμπει­ρία από αργα­λειό και εργό­χειρα, ήταν συχνά πιο επι­δέ­ξιες στον χει­ρι­σμό του μετάλ­λου και στην αφο­μοί­ωση ορι­σμέ­νων μεθόδων». Το ευχά­ρι­στο και φιλικό κλίμα που επι­κρα­τούσε στα τρίωρα μαθή­ματα έκαναν την Παρα­σκευή, που είχε μόλις τρία χρόνια μετα­κο­μί­σει από τη Θεσ­σα­λο­νίκη στην Αθήνα, να νιώσει σαν στο σπίτι της. «Σκε­φτό­μουν από παλαιό­τερα να μετα­κο­μίσω στην Κρήτη, απ’ όπου κατά­γε­ται ο πατέρας μου» υπο­γραμ­μί­ζει η 37χρονη, «έχω πλέον έντονη ανάγκη να έχω καθη­με­ρινή επαφή με τη φύση». Η νεαρή αργυ­ρο­χρυ­σο­χόος δια­πί­στωσε συν τω χρόνω ότι στη Νάξο, όπου η του­ρι­στική κίνηση αυξά­νε­ται χρόνο με τον χρόνο, το κενό στον κλάδο της είναι μεγάλο, ενώ επι­πλέον εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν μεγάλα κοι­τά­σματα σμύ­ρι­δας. «Το έτερο πλε­ο­νέ­κτημα της Νάξου είναι ότι η φύση θυμίζει πολύ… Κρήτη» συμπλη­ρώ­νει η Παρα­σκευή, που ξεκί­νησε να περνά μεγα­λύ­τερα δια­στή­ματα στο νησί μέχρι να εγκα­τα­στα­θεί μόνιμα. «Οργα­νώνω το εργα­στή­ριό μου στη Μου­τσούνα και εργά­ζο­μαι με ζήλο με ορί­ζο­ντα το καλο­καίρι».

«Τα μικρά, απο­μο­νω­μένα νησιά δια­θέ­τουν τη δυνα­μική να αντα­πο­κρι­θούν στο στοί­χημα της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης» κατα­λή­γει ο κ. Νόλλας, «το δια­πι­στώνω κάθε χειμώνα που τα επι­σκέ­πτο­μαι».

πηγή kathimerini.gr