«Φύλλο συκής» χαρακτηρίζει η ΓΣΕΕ την αύξηση του κατώτατου μισθού που εξήγγειλε η κυβέρνηση

«Η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού που ανα­κοι­νώ­θηκε, χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως φύλλο συκής για τη μη αποδοχή του κυρί­αρ­χου αιτή­μα­τος της ΓΣΕΕ, για άμεση επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ», ανα­φέ­ρει σε ανα­κοί­νωσή της η Γενική Συνο­μο­σπον­δία Εργατών Ελλάδας, σχο­λιά­ζο­ντας την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού στα 650 ευρώ που ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός, κατά τη διάρ­κεια της ομιλίας του στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο.

Στην ανα­κοί­νωσή της η ΓΣΕΕ ανα­φέ­ρει ανα­λυ­τικά: «Η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού που ανα­κοι­νώ­θηκε, χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως φύλλο συκής για τη μη αποδοχή του κυρί­αρ­χου αιτή­μα­τος της ΓΣΕΕ, για άμεση επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ, χωρίς δια­κρί­σεις και με ταυ­τό­χρονη νομο­θέ­τηση της απο­κα­τά­στα­σης της αρμο­διό­τη­τας του εφεξής καθο­ρι­σμού του κατώ­τα­του μισθού και ημε­ρο­μι­σθίου, για όλους τους εργα­ζό­με­νους με σχέση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας στην Εθνική Γενική Συλ­λο­γική Σύμβαση Εργα­σίας (ΕΓΣΣΕ).

Η ΓΣΕΕ θεωρεί επί της αρχής, ότι η αύξηση του κατώ­τα­του μισθού είναι επι­βε­βλη­μένη και κινεί­ται σε θετική κατεύ­θυνση, θέτει όμως για μία ακόμα φορά τα ερω­τή­ματα που ανα­δει­κνύ­ουν την πραγ­μα­τι­κό­τητα:

1. Είναι πραγ­μα­τική η αύξηση; Η αύξηση κατά περίπου 11% του κατώ­τα­του μισθού αντι­σταθ­μί­ζει στο μισό την απώλεια του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των εργα­ζο­μέ­νων που επι­βλή­θηκε το 2012.

Πρέπει, ωστόσο, να σημειω­θεί ότι εάν παράλ­ληλα εφαρ­μο­στεί η ήδη ψηφι­σμένη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του, η αύξηση αυτή θα εξα­νε­μι­στεί από τη φορο­λο­γία, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι ήδη οι εργα­ζό­με­νοι είναι τα μεγάλα υπο­ζύ­για και πιθανά τα πιο συνεπή του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος.

Οι εργα­ζό­με­νοι θα κληθούν να επι­στρέ­ψουν στο Κράτος σχεδόν ολό­κληρο το ποσό της αύξησης, καθώς μεγάλο μέρος του αφο­ρο­λο­γή­του, μέχρι τώρα εισο­δή­μα­τός τους ,θα φορο­λο­γεί­ται πλέον με συντε­λε­στή 22%, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ισχύ­ο­ντα.

2. Λαμ­βά­νει υπόψη τις ανάγκες βιο­πο­ρι­σμού των εργα­ζο­μέ­νων; Είναι απα­ρά­δε­κτο, ιδιαί­τερα μετά την πολυ­δια­φη­μι­ζό­μενη τυπική έξοδο από τα Μνη­μό­νια, να ενερ­γο­ποιεί­ται ο μνη­μο­νια­κός νόμος του 2013 με προ­κλη­τική απουσία από τα κρι­τή­ρια ανα­φο­ράς της βιο­πο­ρι­στι­κής λει­τουρ­γίας του μισθού, όπως αυτό ανα­φέ­ρε­ται στην απόφαση της επι­τρο­πής του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης στην οποία προ­σέ­φυγε η ΓΣΕΕ.

Τη δυνα­τό­τητα δηλαδή των εργα­ζο­μέ­νων να καλύ­πτουν τις βιο­τι­κές ανάγκες τους από το μισθό τους, δεδο­μέ­νου μάλιστα ότι μετά τη διοι­κη­τική παρέμ­βαση της 6ης ΠΥΣ το 2012 και τις μειώ­σεις στους μισθούς και τα επι­δό­ματα που επέβαλε στην τότε ισχύ­ουσα ΕΓΣΣΕ, σε συν­δυα­σμό και με την εκρη­κτική αύξηση των ελα­στι­κών μορφών απα­σχό­λη­σης, η αγο­ρα­στική ικα­νό­τητα του κατώ­τα­του μισθού έχει μειωθεί δρα­μα­τικά.

3. Η αύξηση αυτή θα έχει ανα­δρο­μικό χαρα­κτήρα για το 2018; Η Κυβέρ­νηση απο­φεύ­γει να πει κι εδώ την αλήθεια, ότι δηλαδή η αύξηση θα δοθεί εφάπαξ για το 2019 (και μάλιστα από 1/2/19 δηλ. για 11 μήνες), ενώ δεν θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί νέα δια­δι­κα­σία αύξησης του κατώ­τα­του μισθού για το 2019.

Κυβερ­νη­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι έχουν δηλώσει ρητά, ότι επόμενη δια­δι­κα­σία ρύθ­μι­σης του κατώ­τα­του μισθού/ημε­ρο­μι­σθίου θα γίνει το 2020. Επίσης, η Κυβέρ­νηση δεν λέει ότι ο νόμος, που θριαμ­βο­λο­γώ­ντας αξιο­ποιεί, δεν ανα­φέ­ρε­ται σε «αύξηση» του κατώ­τα­του μισθού, αλλά για «ρύθμισή» του με απο­τέ­λε­σμα ανά πάσα στιγμή και στα χέρια της όποιας Κυβέρ­νη­σης ο μηχα­νι­σμός αυτός να είναι εργα­λείο νέας συμπί­ε­σης του ελά­χι­στου εργα­τι­κού εισο­δή­μα­τος.

4. Δια­σφα­λί­ζο­νται θεμε­λιώ­δεις συλ­λο­γι­κές κατα­κτή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων; Η Κυβέρ­νηση θριαμ­βο­λο­γεί γιατί εφάρ­μοσε αυτό που το 2013, όταν θεσπί­στηκε, ταυ­τι­ζό­μενη με τη ΓΣΕΕ, ανα­θε­μά­τιζε εμφα­τικά και κατα­ψή­φιζε ως αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Ο μνη­μο­νια­κός αυτός μηχα­νι­σμός ρύθ­μι­σης του κατώ­τα­του μισθού, που ξανα­ψή­φισε η παρούσα Κυβέρ­νηση τον Αύγου­στο του 2015 με το τρίτο μνη­μό­νιο, θέλει το Κράτος σε ρόλο από­λυ­του ρυθ­μι­στή του εισο­δή­μα­τος των εργα­ζο­μέ­νων στον Ιδιω­τικό Τομέα και συνεπώς επι­διώ­κει να κρα­τή­σει απο­δυ­να­μω­μένη τη δύναμη των συν­δι­κά­των να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται, να πιέζουν και να ρυθ­μί­ζουν τελικά τον κατώ­τατο μισθό. Γιατί έτσι ελέγχει κυρίως ένα μεγάλο κομμάτι της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής που σχε­τί­ζε­ται με τον κατώ­τατο μισθό, όπως τα επι­δό­ματα ανερ­γίας και το κόστος των προ­γραμ­μά­των απα­σχό­λη­σης. Αυτό όμως που δεν γίνεται αντι­λη­πτό είναι ότι απο­μα­κρύ­νο­ντας τις εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις από το τραπέζι των πραγ­μα­τι­κών συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τη ΓΣΕΕ, δίνουν τον τόνο στην εργο­δο­σία να  μην δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται με όλες τις οργα­νώ­σεις των εργα­ζο­μέ­νων που υπο­γρά­φουν συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας και εδώ η ευθύνη της είναι τερά­στια.

5. Ποια είναι η πραγ­μα­τι­κό­τητα για την κατάρ­γηση του υπο­κα­τώ­τα­του μισθού σε βάρος των νέων εργα­ζο­μέ­νων έως 25 χρονών; Η κατάρ­γηση της επαί­σχυ­ντης διά­τα­ξης για τον υπο­κα­τώ­τατο μισθό των νέων έως 25 χρονών είναι υπο­χρέ­ωση της Ελλάδας για συμ­μόρ­φωση ήδη από το 2017 στην κατα­δι­κα­στι­κή­α­πό­φαση για παρα­βί­αση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη του αρμό­διου ελεγ­κτι­κού οργάνου του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, ύστερα από την προ­σφυγή το 2014 της ΓΣΕΕ.

Όπως και η κατάρ­γηση της δοκι­μα­στι­κής περιό­δου των 12 μηνών χωρίς την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης σε περί­πτωση από­λυ­σης, οι παρα­βιά­σεις στη ρύθμιση του χρόνου εργα­σίας των εργα­ζο­μέ­νων, οι παρα­βιά­σεις στην ίση μετα­χεί­ριση των νέων μαθη­τευο­μέ­νων εργα­ζο­μέ­νων, η παρα­βί­αση του δικαιώ­μα­τος των εργα­ζο­μέ­νων να συμ­με­τέ­χουν στον καθο­ρι­σμό και τη βελ­τί­ωση των όρων και των συν­θη­κών εργα­σίας τους.

Μετά την ιστο­ρική αυτή απόφαση του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, που ακο­λου­θεί τις απο­φά­σεις της Διε­θνούς Οργά­νω­σης Εργα­σίας για σοβαρές παρα­βιά­σεις στη συν­δι­κα­λι­στική ελευ­θε­ρία, αλλά και την απόφαση 2307/2014 του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, δικαιώ­νε­ται η αδιά­κοπη και επίμονη προ­σπά­θεια της ΓΣΕΕ από το 2010 για την ακύρωση των αντερ­γα­τι­κών μνη­μο­νια­κών μέτρων και επι­στρέ­φε­ται η λάσπη πίσω σε όσους προ­σπα­θούν να συκο­φα­ντή­σουν τους αγώνες της.

6. Η αύξηση αυτή δια­σφα­λί­ζει συνο­λικά την έννοια του κατώ­τα­του μισθού και του κατώ­τα­του ημε­ρο­μι­σθίου για όλους τους εργα­ζό­με­νους; Με τη δια­δι­κα­σία ρύθ­μι­σης του 2013 που εφαρ­μό­ζει η Κυβέρ­νηση, ως κατώ­τα­τος μισθός/ημε­ρο­μί­σθιο νοείται βάσει του νόμου «…μία μονα­δική αξία (ποσό) ανα­φο­ράς».

Η διάταξη αυτή απηχεί τη δια­τή­ρηση σε ισχύ της μνη­μο­νια­κής δέσμευ­σης για φαλ­κί­δευση του εισο­δή­μα­τος των αμει­βό­με­νων με τον κατώ­τατο μισθό, καθώς δεν περι­λαμ­βά­νο­νται οι δύο μεγάλες κατα­κτή­σεις της εργα­τι­κής τάξης στην Εθνική Γενική ΣΣΕ, δηλαδή οι τριε­τίες και το επίδομα γάμου. Απο­σιω­πά­ται βέβαια η δια­τή­ρηση σε ισχύ της μνη­μο­νια­κής διά­τα­ξης για το πάγωμα των τριε­τιών… μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από το 10%….

Το πλήγμα στην Εθνική Γενική ΣΣΕ και στις κατα­κτή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων που συντε­λέ­σθηκε το 2012 παρα­μέ­νει καίριο, παρά την πολυ­δια­φη­μι­ζό­μενη έξοδο από τα μνη­μό­νια και την επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα.

Είναι πλήγμα σε έναν θεσμό δια­σφά­λι­σης των ορίων ασφα­λείας στην αμοιβή και τους όρους εργα­σίας όλων των εργα­ζο­μέ­νων στην ελλη­νική επι­κρά­τεια, που μέσω αυτού κατορ­θώ­θηκε στη δίνη της κρίσης να δια­τη­ρη­θούν αρχικά τα 751,39€ (βασικός μισθός) και τα 33,57€ (βασικό ημε­ρο­μί­σθιο) χωρίς ηλι­κιακό κρι­τή­ριο και υπο­κα­τώ­τατο μισθό, με το επίδομα γάμου και με 3 τριε­τίες για τους υπαλ­λή­λους και 6 για τους εργα­το­τε­χνί­τες.

Η ΓΣΕΕ δίνει στη δημο­σιό­τητα τους πλήρεις πίνακες της επα­να­φο­ράς του κατώ­τα­του μισθού στο πλαίσιο της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ, όπως σταθερά διεκ­δι­κεί.

Αυτές ήταν οι κατα­κτή­σεις των αγώνων των εργα­ζο­μέ­νων και μόνο αυτών μέσα στην κρίση.

Γι’ αυτές η ΓΣΕΕ ως συντο­νι­στής των Ομο­σπον­διών και των Εργα­τι­κών Κέντρων έχει υπο­χρέ­ωση να συνε­χί­σει να αγω­νί­ζε­ται και αυτό θα πράττει».