Τέλος επιτηδεύματος: Απόφαση – ανάσα για επαγγελματίες από το ΣτΕ

Στις συμπλη­γά­δες του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) βρί­σκε­ται τον τελευ­ταίο καιρό η φορο­λο­γική διοί­κηση, καθώς σύμφωνα με το ανώτατο δικα­στή­ριο ερμη­νεύει λαν­θα­σμένα τη νομο­θε­σία σε αρκετά ζητή­ματα.

Μετά τις απο­φά­σεις για τον χρόνο παρα­γρα­φής των φορο­λο­γι­κών υπο­θέ­σεων (δεν μπορούν να ξεπερ­νούν την πεντα­ε­τία), το ΣτΕ ερμη­νεύ­ο­ντας τον νόμο 3986/2011 σχετικά με την απαλ­λαγή από την επιβολή του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες κατά τα πρώτα πέντε έτη από την πρώτη έναρξη εργα­σιών, έκρινε ότι στην περί­πτωση που η έναρξη αφορά δια­φο­ρε­τική επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα ισχύει η πεντα­ε­τής απαλ­λαγή από το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος, κάτι το οποίο όμως δεν ίσχυε μέχρι σήμερα για την εφορία, η οποία επέβαλε κανο­νικά τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος 650 ευρώ. Η εξέλιξη αυτή ανα­μέ­νε­ται να οδη­γή­σει σε σημα­ντική μείωση εσόδων από την εν λόγω πηγή, καθώς πολλοί επαγ­γελ­μα­τίες τα χρόνια της κρίσης άλλαξαν δρα­στη­ριό­τητα, πλη­ρώ­νο­ντας όμως κανο­νικά το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος.

Είναι εξαι­ρε­τικά πιθανό να κληθεί η κυβέρ­νηση να επι­στρέ­ψει ανα­δρο­μικά τα ποσά αυτά στους επαγ­γελ­μα­τίες. Σημειώ­νε­ται ότι τα έσοδα από το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος ξεπερ­νούν ετησίως τα 500 εκατ. ευρώ.

Το ανώτατο δικα­στή­ριο έκρινε ότι για την επιβολή τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος δεν αρκεί μόνο η πάροδος πεντα­ε­τίας από την έναρξη εργα­σιών σε οποιο­δή­ποτε επάγ­γελμα, όπως υπο­στη­ρί­ζει η διοί­κηση, αλλά θα πρέπει η άσκηση αυτή να είναι κατ’ αντι­κεί­μενο επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Δηλαδή εάν κάποιος έκανε έναρξη επαγ­γέλ­μα­τος ως δικη­γό­ρος και κάποια στιγμή έκλεισε τα βιβλία του και προ­χώ­ρησε σε έναρξη εργα­σιών ως λογι­στής για παρά­δειγμα, ισχύει νέα πεντα­ε­τής απαλ­λαγή από το τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος καθώς πρό­κει­ται για δια­φο­ρε­τικά αντι­κεί­μενα.

Σύμφωνα με το ΣτΕ «προ­ϋ­πό­θεση για την επιβολή τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες είναι η εκ μέρους τους άσκηση της αυτής κατ’ αντι­κεί­μενο επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας επί πεντα­ε­τία από της οικείας ενάρ­ξεως εργα­σιών. Ελεύ­θε­ροι, αντι­θέ­τως, επαγ­γελ­μα­τίες, οι οποίοι είχαν μεν προβεί, κατά το παρελ­θόν, σε έναρξη εργα­σιών, πλην, όμως, σε επάγ­γελμα δια­φο­ρε­τικό του ενε­στώ­τος επαγ­γέλ­μα­τός τους, εν συνε­χεία, όμως, διέ­κο­ψαν την επαγ­γελ­μα­τική τους δρα­στη­ριό­τητα, εξαι­ρού­νται επί πεντα­ε­τία από την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος για την άσκηση του νέου επαγ­γέλ­μα­τός τους».

Αντι­θέ­τως, η φορο­λο­γική διοί­κηση με την εγκύ­κλιο 1223/2011 σημειώ­νει: «Οσον αφορά την εξαί­ρεση των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών και των ατο­μι­κών εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σεων κατά τα πέντε πρώτα έτη από την πρώτη τους έναρξη, διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι στις περι­πτώ­σεις που ο επι­τη­δευ­μα­τίας έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει στο παρελ­θόν και άλλη έναρξη, δεν εξαι­ρεί­ται».

Σημειώ­νε­ται ότι το ΣτΕ έλαβε τη σχετική απόφαση έπειτα από προ­σφυγή δικη­γό­ρου. Στη συγκε­κρι­μένη πιλο­τική δίκη, δικαιώ­θηκε ο δικη­γό­ρος ο οποίος προέβη το 2015 σε έναρξη εργα­σιών με αντι­κεί­μενο τη δικη­γο­ρία – παροχή νομικών συμ­βου­λών, ενώ παλαιό­τερα (το 2007) είχε προβεί επίσης σε έναρξη εργα­σιών ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας, με δια­φο­ρε­τικό αντι­κεί­μενο όμως (την παροχή επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­βου­λών) για περίπου έξι μήνες. Κατά τα δύο πρώτα έτη άσκησης του επαγ­γέλ­μα­τος του δικη­γό­ρου (2015 και 2016), του επι­βλή­θηκε τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος καθώς η φορο­λο­γική διοί­κηση ακο­λού­θησε τις οδηγίες της εγκυ­κλίου 1223/2011.

πηγή kathimerini.gr