M. Πατρός: «Οι μικροί Δήμοι είναι τα νόθα παιδιά της Αυτοδιοίκησης»!

Κύριε δήμαρχε, ο «Κλει­σθέ­νης» βρί­σκε­ται προ των πυλών… Πώς πιστεύ­ετε ότι θα επη­ρε­ά­σει ο νέος νόμος την Αυτο­διοί­κηση, τους Δήμους;

Ο Κλει­σθέ­νης ευαγ­γε­λί­ζε­ται την ενδυ­νά­μωση της δημο­κρα­τίας και των δημο­κρα­τι­κών θεσμών. Είναι όμως ώριμες οι τοπικές κοι­νω­νίες να συμ­βά­λουν σε αυτή την προ­σπά­θεια; Κατά την άποψή μου όχι. Αυτό θα επι­τευ­χθεί στην επόμενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση. Έχουν οι αυτο­διοι­κη­τι­κοί την πρόθεση να συμπλεύ­σουν για το καλό των νησιών; Αυτό θα έπρεπε να είναι αυτο­νό­ητο. Αν π.χ. ο δήμος Ρόδου αντι­με­τω­πί­σει πρό­βλημα, δεν θα πλη­ρώ­σει τις συνέ­πειες μόνο η Ρόδος, θα επη­ρε­α­στούν και τα νησιά δορυ­φό­ροι. Εν πάση περι­πτώ­σει, με αυτό το νόμο καλού­μα­στε να πορευ­τούμε και καλό θα ήταν να επι­τευ­χθεί εξαρχής ο μεγα­λύ­τε­ρος δυνατός βαθμός συναί­νε­σης.

Ποια είναι κατά την άποψή σας η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση που φέρνει ο «Κλει­σθέ­νης»;

Θα έλεγα ότι είναι η συνερ­γα­σία των αυτο­διοι­κη­τι­κών. Την επόμενη των εκλογών θα πρέπει όλοι να καθί­σουν στο ίδιο τραπέζι και να συμπρά­ξουν, ανε­ξάρ­τητα εάν ο καθένας έχει δια­φο­ρε­τι­κές ιδε­ο­λο­γι­κές κατα­βο­λές. Προ­φα­νώς και δεν είναι εύκολο όλο αυτό. Του­λά­χι­στον αυτό έχει δείξει η πορεία της Αυτο­διοί­κη­σης μέχρι σήμερα. Κάποτε όμως πρέπει να αλλά­ξουν προς το καλύ­τερο οι επι­κρα­τού­σες νοο­τρο­πίες. Είναι καιρός να ξεκι­νή­σουμε να κάνουμε διάλογο. Πρέπει να υπε­ρι­σχύ­σει το εμείς και όχι το εγώ! Το οφεί­λουμε αυτό στα νησιά μας.

Ο νόμος περι­λαμ­βά­νει την κατη­γο­ριο­ποί­ηση των Δήμων με βάση τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά τους. Με βάση τον πλη­θυ­σμό, τα οικο­νο­μικά και γεω­μορ­φο­λο­γικά χαρα­κτη­ρι­στικά των δήμων προ­βλέ­πει έξι βασικές κατη­γο­ρίες, στις οποίες εντάσ­σο­νται. Ωφελεί αυτή η κατη­γο­ριο­ποί­ηση τους μικρούς νησιω­τι­κούς Δήμους;

Σαφέ­στατα και για τους μικρούς δήμους, αυτή η κατη­γο­ριο­ποί­ηση είναι θετική. Δεν μπορεί ο δήμος της Χάλκης να έχει τις ίδιες αρμο­διό­τη­τες με το δήμο Αθη­ναίων. Ούτε καν με το δήμο της Ρόδου μπο­ρούμε να συγκρι­θούμε. Ποτέ ένας μικρός δήμος σαν το δικό μας, του Αγα­θο­νη­σίου ή της Κάσου, δεν θα μπο­ρέ­σει να στε­λε­χω­θεί επαρκώς, ποτέ δεν θα κατα­φέ­ρει να έχει στη διάθεσή του τον απαι­τού­μενο αριθμό εξει­δι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού προ­κει­μέ­νου να ασκήσει όλες τις αρμο­διό­τη­τες που εκχω­ρή­θη­καν με τον Καλ­λι­κράτη και τον Κλει­σθένη. Ας έρθει κάποιος να μου πει το αντί­θετο! Ο δήμος μας π.χ. έχει απόθεμα στα ταμεία του. Τι να τα κάνουμε όμως τα χρήματα όταν δεν έχουμε τη δυνα­τό­τητα να εκτε­λέ­σουμε έργα και να κάνουμε μεγάλες προ­μή­θειες; Σαφώς και είναι θετική η κατη­γο­ριο­ποί­ηση, δεν φτάνει βέβαια μόνο αυτό για να λυθούν τα προ­βλή­ματα.

Αν ο ρόλος μας περιο­ρί­ζε­ται στην έκδοση κάποιων πιστο­ποι­η­τι­κών και στη δια­χεί­ριση βασικών ζητη­μά­των της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, δεν υπάρχει κανένας λόγος ύπαρξης. Αν όμως δια­λυ­θούν οι μικροί νησιω­τι­κοί δήμοι, θα δια­λυ­θούν οι μικρές νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες. Αν μέχρι τώρα κρα­τή­θη­καν ζωντανά τα μικρο­νή­σια, αυτό οφεί­λε­ται στους δήμους. Μη ξεχνάτε στους μικρούς τόπους, ο πολίτης έχει άμεση επαφή με το δήμο για κάθε αίτημά του, από το πιο λογικό έως το πιο παρά­λογο. Κάποια ζητή­ματα θα πρέπει συνεπώς να επα­νε­ξε­τα­στούν. Καλή η δημο­κρα­τία, αλλά συνήθως την παρερ­μη­νεύ­ουμε.

Ξάφ­νιασε η απόφασή σας να μην είστε υπο­ψή­φιος σε αυτές τις αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές…

Στην πολι­τική θέλει μεγάλο σθένος για να απο­φα­σί­σεις να στα­μα­τή­σεις. Στην πορεία μου ένιωσα πολλές φορές μοναξιά. Δεν υπάρχει δυστυ­χώς αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των δήμων. Γι’ αυτό χαρα­κτή­ρισα τους μικρούς δήμους ως τα νόθα παιδιά της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης. Αν πορευό­μα­σταν όλοι μαζί σαν μία οικο­γέ­νεια, θα ήταν ευκο­λό­τερη επι­βί­ωση των μικρών δήμων. Οι μεγα­λύ­τε­ροι δήμοι θα έπρεπε να τους προ­στα­τεύ­ουν, να τους αγκα­λιά­ζουν και να τους στη­ρί­ζουν. Αυτό ζήτησα από τους συνα­δέλ­φους, χωρίς αντα­πό­κριση. Κατανοώ ότι και οι μεγα­λύ­τε­ροι δήμοι έχουν τα δικά τους προ­βλή­ματα. Παρά τα όποια προ­βλή­ματα, πιστεύω ότι μπο­ρού­σαν να τείνουν χείρα βοη­θείας, εκπο­νώ­ντας ενδε­χο­μέ­νως κάποια μικρή μελέτη για ένα έργο, ή ένα ηλε­κτρο­νικό δια­γω­νι­σμό… Δεν νομίζω ότι θα ήταν τόσο δύσκολο αυτό. Αυτή είναι η πικρία μου. Δεν υπάρχει συνερ­γα­σία στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, δυστυ­χώς.

Είστε αισιό­δο­ξος για το μέλλον της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης;

Κλεί­νο­ντας την ομιλία μου στην ΠΕΔ, ανα­φέρ­θηκα σε ένα τρα­γούδι του Στέλιου Καζαν­τζίδη, λέγο­ντας ότι για την Τ.Α. έρχο­νται χρόνια δύσκολα. Δεν υπήρ­ξαμε ποτέ δυνα­μι­κοί στη διεκ­δί­κηση των δικαιω­μά­των μας. Δεν μπορείς να διεκ­δι­κείς φορώ­ντας το κοστούμι σου. Έπρεπε να βάλουμε τα μπλου­τζίν και να κατα­σκη­νώ­σουμε στην πλατεία Συντάγ­μα­τος. Τα αιτή­ματά μας ήταν και παρα­μέ­νουν δίκαια. Δυστυ­χώς δεν κάναμε αγώνες… Αυτά τα οκτώ χρόνια που είμαι δήμαρ­χος δια­πι­στώνω ότι ο θεσμός της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης ολοένα φθίνει. Αν αυτός ο πυλώνας καταρ­ρεύ­σει, θα καταρ­ρεύ­σει το ήδη ετοι­μόρ­ροπο κοι­νω­νικό οικο­δό­μημα.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα δεν μπορώ να είμαι αισιό­δο­ξος. Το 2019 θα περάσει σχεδόν άπραγο. Από τον Γενάρη θα μπούμε σε προ­ε­κλο­γική τροχιά και οι προ­σπά­θειες όλων θα ανα­λω­θούν στον προ­ε­κλο­γικό αγώνα. Έπειτα θα πρέπει να σχη­μα­τι­στούν τα προ­ε­δρεία και τα συλ­λο­γικά όργανα, όπως οι οικο­νο­μι­κές επι­τρο­πές… Οι μηχανές θα πάρουν μπροστά το 2020… ανάλογα με τα κέφια πάντα. Δεν είμαι από τη φύση μου απαι­σιό­δο­ξος, γνω­ρί­ζο­ντας όμως πράγ­ματα και κατα­στά­σεις, προ­βλέπω ότι δεν θα κυλή­σουν όλα ομαλά.

Ποιο θα πρέπει να είναι το βασικό μέλημα όλων όσων ανα­λά­βουν τα ηνία των δήμων στα νησιά την επομένη των εκλογών;

Ηρεμία, ώριμη σκέψη και μόνος γνώ­μο­νας το καλό των συν­δη­μο­τών. Όταν οι συμπο­λί­τες μας, μας τιμούν με την ψήφο τους, οφεί­λουμε να είμαστε υπη­ρέ­τες τους. Αν δεν μας αρέσει, καλύ­τερα να φύγουμε Δεν χωρούν λεο­ντα­ρι­σμοί, απαι­τεί­ται σύνεση και διά­λο­γος, παρά τις όποιες ιδε­ο­λο­γι­κές κατα­βο­λές… Να μείνουν στην άκρη όλα αυτά αν θέλουμε οι κοι­νω­νίες μας να δουν άσπρη μέρα. Δια­φο­ρε­τικά όλοι οδεύ­ουμε στον Καιάδα.

Η ΠΕΔ Ν. Αιγαίου μετά τη λήξη του συνε­δρίου στη Σύρο εξέδωσε ψήφισμα, ζητώ­ντας την επι­στροφή του μειω­μέ­νου ΦΠΑ. Πόσο έχει πλήξει τα νησιά η κατάρ­γηση αυτού του κεκτη­μέ­νου δικαιώ­μα­τος;

Ήμασταν ο πρώτος δήμος που αντέ­δρασε επί Σαμαρά σε κάθε προ­ο­πτική κατάρ­γη­σης του μειω­μέ­νου ΦΠΑ. Προ­φα­νώς και ταχθή­καμε κατά της κατάρ­γη­σης. Εάν όμως υπο­θέ­σουμε ότι επι­στρέ­ψει ο ΦΠΑ στο πρότερο καθε­στώς, θα επω­φε­λη­θεί ο πολίτης, θα βελ­τιω­θεί η καθη­με­ρι­νό­τητά του; Ποιος θα ελέγξει π.χ. εάν την επόμενη ημέρα ο κατα­να­λω­τής θα αγο­ρά­σει το πακέτο τα μακα­ρό­νια φτη­νό­τερα ή αν πλη­ρώ­σει ακρι­βό­τερα; Ποιος θα κατα­γρά­ψει εάν οι πολίτες έχουν ωφε­λη­θεί πρα­κτικά από το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο; Θα πρέπει λοιπόν να δημιουρ­γη­θεί ένα παρα­τη­ρη­τή­ριο που θα τα ελέγχει όλα αυτά. Εάν μοι­ρά­σουν κάποια εκα­τομ­μύ­ρια στο βρόντο χωρίς να ωφε­λού­νται οι τοπικές κοι­νω­νίες, δεν θα έχει κανένα απο­λύ­τως νόημα.