Μίκα Ιατρίδη: Να δοθεί παράταση έως το 2030 για τη λειτουργία των σπογγαλιευτικών και οστρακαλιευτικών σκαφών

Την ανάγκη να δοθεί νέα παρά­ταση έως τις 31 Οκτω­βρίου 2030 για την προ­σαρ­μογή των επαγ­γελ­μα­τιών στις απαι­τή­σεις στε­λέ­χω­σης των σπογ­γα­λιευ­τι­κών και οστρα­κα­λιευ­τι­κών σκαφών ανα­δει­κνύει με Αναφορά της προς τον Υπουργό Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής η Μίκα Ιατρίδη.

Η κοι­νο­βου­λευ­τική της παρέμ­βαση βασί­ζε­ται σε επι­στολή του Επαρ­χείου Καλύ­μνου, με την οποία επι­ση­μαί­νε­ται ότι η προ­θε­σμία που προ­βλε­πό­ταν από το άρθρο 23 του ν. 5062/2023 έληξε στις 31 Οκτω­βρίου 2026, δημιουρ­γώ­ντας δυσκο­λίες για τους επαγ­γελ­μα­τίες της αλιείας και της σπογ­γα­λιείας, ιδιαί­τερα στην Κάλυμνο.

Σύμφωνα με την επι­στολή, η αδυ­να­μία άμεσης κάλυψης των απαι­τού­με­νων προ­ϋ­πο­θέ­σεων στε­λέ­χω­σης ενδέ­χε­ται να οδη­γή­σει σε αδυ­να­μία νόμιμης συνέ­χι­σης της δρα­στη­ριό­τη­τας των συγκε­κρι­μέ­νων σκαφών, με συνέ­πειες για τους αλιείς, τα πλη­ρώ­ματα και τις οικο­γέ­νειές τους.

Το πρό­βλημα επι­τεί­νε­ται από το γεγονός ότι δεν λει­τουρ­γεί η Σχολή Δυτών Καλύ­μνου, η οποία απο­τε­λούσε βασική εκπαι­δευ­τική δομή για την κατάρ­τιση νέων δυτών και την κάλυψη των αναγκών του επαγ­γελ­μα­τι­κού κλάδου. Η επα­να­λει­τουρ­γία της θεω­ρεί­ται ανα­γκαία για την εκπαί­δευση και τη σταθερή επάρ­κεια εξει­δι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού.

Η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου μετα­φέ­ρει, επίσης, την επι­σή­μανση του Επαρ­χείου ότι η παρα­τε­τα­μένη αβε­βαιό­τητα επη­ρε­ά­ζει τη βιω­σι­μό­τητα μικρών και οικο­γε­νεια­κών επι­χει­ρή­σεων, τη δρα­στη­ριό­τητα των νησιω­τι­κών περιο­χών και τη δια­τή­ρηση της παρα­δο­σια­κής σπογ­γα­λιείας, που απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο μέρος της ιστο­ρίας και της οικο­νο­μι­κής ζωής της Καλύ­μνου.

Με την Αναφορά της, η Μίκα Ιατρίδη ζητά να εξε­τα­στεί η άμεση ανάληψη νομο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λίας για την παρά­ταση της προ­θε­σμίας έως τις 31 Οκτω­βρίου 2030, καθώς και η πρό­βλεψη μετα­βα­τι­κής ρύθ­μι­σης για το διά­στημα που μεσο­λα­βεί από τη λήξη της προη­γού­με­νης προ­θε­σμίας, ώστε να απο­φευ­χθεί κενό ως προς τη νόμιμη λει­τουρ­γία των σκαφών.

Παράλ­ληλα, ανα­δει­κνύει την ανάγκη επα­να­λει­τουρ­γίας της Σχολής Δυτών Καλύ­μνου, με σύγ­χρονο θεσμικό πλαίσιο, επαρκή στε­λέ­χωση και σταθερή εκπαι­δευ­τική δρα­στη­ριό­τητα, ώστε να αντι­με­τω­πι­στούν ουσια­στικά οι ανάγκες του κλάδου.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, το αίτημα δεν αφορά την κατάρ­γηση των απαι­τή­σεων ασφά­λειας και νομι­μό­τη­τας, αλλά τη δια­μόρ­φωση μιας ρεα­λι­στι­κής μετα­βα­τι­κής λύσης που θα επι­τρέ­πει στους επαγ­γελ­μα­τίες να προ­σαρ­μο­στούν, δια­τη­ρώ­ντας παράλ­ληλα τις ανα­γκαίες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ασφαλή λει­τουρ­γία των σκαφών.