Σουρεαλισμός

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Οι εξε­λί­ξεις σε όλα τα επίπεδα είναι ραγδαίες, εξόχως ανα­τρε­πτι­κές και το μόνο σίγουρο είναι ότι το επόμενο διά­στημα, μέχρι την ημέρα των εκλογών (όποτε αυτές γίνουν) δεν θα πλή­ξουμε. Ήδη η χώρα κινεί­ται σε προ­ε­κλο­γι­κούς ρυθμούς μέσα σε έκρυθμη, αντι­φα­τική, αμφι­λε­γό­μενη και γεμάτη εκπλή­ξεις ατμό­σφαιρα. Ποιος από μας θα μπο­ρούσε να προ­βλέ­ψει την παραί­τηση του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών λίγο πριν τη θετική έκβαση της από­φα­σης για τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση της γεί­το­νος χώρας, βασικού όρου της συμ­φω­νίας των Πρεσπών που φέρει την υπο­γραφή του Υπουρ­γού. Ωστόσο η στήλη προ­έ­βλεψε το απο­τέ­λε­σμα της ψηφο­φο­ρίας δίνο­ντας ως ποσοστό απο­τυ­χίας ένα 25%. Παράλ­ληλα ποιος δεν ένιωσε “σοκ και δέος” με τα όσα διη­μεί­φθη­σαν και κατηγ­γέλ­θη­σαν, εκα­τέ­ρω­θεν, μεταξύ των κορυ­φαίων υπουρ­γών της κυβέρ­νη­σης, και ενώπιον του Πρω­θυ­πουρ­γού, που τελικά οδή­γη­σαν στην παραί­τηση του κ. Κοτζιά, με τον κ. Τσίπρα να στέλλει μηνύ­ματα ένθεν κακεί­θεν, περί μη ανοχής σε διγλωσ­σία, για θέσεις και ζητή­ματα που αφορούν τα εθνικά θέματα και την εξω­τε­ρική πολι­τική της χώρας.

Η περιρ­ρέ­ουσα πολι­τική κατά­σταση βρίθει παρα­δο­ξό­τη­τας. Διότι αυτή η κυβέρ­νηση χρη­σι­μο­ποί­ησε ως βασικό προ­ε­κλο­γικό αφήγημα της την έξοδο της χώρας από τα μνη­μό­νια, και δεύ­τε­ρον την πάταξη της δια­φθο­ράς. Για το πρώτο δια­τεί­νε­ται ότι η χώρα εξήλθε από την μέγγενη των μνη­μο­νίων και των δανεια­κών συμ­βά­σεων, ανε­ξαρ­τή­τως των ενι­σχυ­μέ­νων ελέγχων που τα τεχνικά κλι­μά­κια θα διε­νερ­γούν ανά τρίμηνο, ανε­ξαρ­τή­τως ότι κάθε κυβερ­νη­τική ενέρ­γεια θα πρέπει πρω­τί­στως να φέρει την έγκριση των δανει­στών. Τα συμπε­ρά­σματα στην κρίση σας. Σχετικά με τη δεύτερη δέσμευση όμως είναι οξύμωρο το να εκτο­ξεύ­ο­νται ευθείες βολές περί δια­φθο­ράς και κακο­δια­χεί­ρι­σης των μυστι­κών κον­δυ­λίων των δύο κορυ­φαίων Υπουρ­γείων από τους δύο κορυ­φαί­ους υπουρ­γούς της κυβέρ­νη­σης και όλα αυτά ενώπιον του Πρω­θυ­πουρ­γού. Δηλώ­σεις και καταγ­γε­λίες που προ­κά­λε­σαν εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση. Επίσης ως ανα­κό­λουθο χαρα­κτη­ρί­στηκε το γεγονός, ο Πρω­θυ­πουρ­γός να δια­μη­νύει προς όλες τις κατευ­θύν­σεις ότι δεν θα ανεχτεί διγλωσ­σία στα εθνικά θέματα, ενώ την ίδια στιγμή να απο­δέ­χε­ται την παραί­τηση του ΥΠΕΞ με τον οποίο ταυ­τί­ζε­ται φύσει και θέση στα εθνικά θέματα και δη στη συμ­φω­νία των Πρεσπών. Και τα ερω­τή­ματα πολλά. Γιατί άραγε;

Και ενώ ακόμη ηχούσαν στα αυτιά μας οι δηλώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού περί διγλωσ­σίας, την ίδια στιγμή ενώ το Μαξίμου συνέ­χαιρε τον Σκο­πιανό Πρω­θυ­πουργό για την επι­τυ­χία του να περάσει την συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση με την σχετική πλειο­ψη­φία, σε δια­φο­ρε­τικό τόνο και με καταγ­γελ­τικό περιε­χό­μενο ήταν η δήλωση που ανάρ­τησε ο κυβερ­νη­τικό εταίρος. Απόλυτη σύγχυση και έτερον ουδέν. Ωστόσο όλα αυτά τα γεγο­νότα είναι σίγουρο ότι θα σημα­το­δο­τή­σουν εξε­λί­ξεις σχετικά με τον χρόνο διε­ξα­γω­γής των εκλογών αν βέβαια ισχύ­σουν τα δεδο­μένα. Διότι ο κ. Ζάεφ παρόλο που θεσμικά έχει το χρονικό περι­θώ­ριο των εκατό ημερών να ολο­κλη­ρώ­σει τη δια­δι­κα­σία, εντού­τοις ο ξένος παρά­γο­ντας πιέζει για την επί­σπευση των δια­δι­κα­σιών με αυτό να σημαί­νει ότι ενδέ­χε­ται μέχρι τέλος Νοεμ­βρίου να είναι όλα έτοιμα από πλευράς Σκοπίων και το θέμα να μετα­φέ­ρε­ται στα ελλη­νικά εδάφια. Και τότε θα κληθούν όλοι να απο­φα­σί­σουν με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν, και βεβαίως αν τηρη­θούν τα μέχρι τώρα δεδο­μένα. Να μην επα­να­λαμ­βα­νό­μα­στε. Αυτά για το θέμα σχετικά με το ονο­μα­το­λο­γικό των Σκοπίων. Θα επα­νέλ­θουμε με το άλλο μείζον και φλέγον θέμα, των συντά­ξεων.