Ε.Ε: «Φρένο» στη μετατροπή των θαλασσών σε τεράστιους σκουπιδότοπους

Προ­σπά­θεια να πάψουν οι θάλασ­σες να απο­τε­λούν έναν τερά­στιο σκου­πι­δό­τοπο κατα­βάλ­λει η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή. Σύμφωνα με στοι­χεία της Επι­τρο­πής κάθε χρόνο από τα πλοία ρίχνο­νται στη θάλασσα 31.000 κυβικά μέτρα ελαιώδη από­βλητα, 136.000 κ.μ. λύματα και 300.000 τόνοι απορ­ρίμ­ματα. Όπως επε­σή­μανε ο πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Ζαν-Κλωντ Γιουν­γκέρ «η μείωση της θαλάσ­σιας ρύπαν­σης απο­τε­λεί σημα­ντικό πεδίο δράσης της ΕΕ στον τομέα των θαλάσ­σιων μετα­φο­ρών».

Στο πλαίσιο αυτό κινεί­ται και η νέα, μετά από 18 χρόνια, οδηγία της ΕΕ που αφορά την παρα­λαβή και δια­χεί­ριση από τα λιμάνια της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, των απορριμμάτων-αποβλήτων που παρά­γο­νται στα πλοία.

«Η νέα οδηγία υπα­γο­ρεύ­ε­ται από την επι­τα­κτική ανάγκη για ακόμη μεγα­λύ­τερη προ­στα­σία του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος , παράλ­ληλα με την βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των λιμένων μας, και την ανά­πτυξη του τομέα των θαλάσ­σιων μετα­φο­ρών» επε­σή­μανε ο Σπύρος Σπυ­ρί­δων μέλος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών και α’ αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής COTER-Επιττροπή «Εδα­φι­κής συνοχής και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της ΕΕ γνωστής ως (EΣΠA)μιλώ­ντας στις Βρυ­ξέλ­λες και προ­σέ­θεσε:

«Η νέα οδηγία αφορά πάνω από 700 λιμάνια της ΕΕ τα οποία εξυ­πη­ρε­τούν 750.000 περίπου, προ­σεγ­γί­σεις πλοίων ετησίως.

Τα λιμάνια αυτά δέχο­νται στη διάρ­κεια ενός μόλις χρόνου πέντε με επτά εκα­τομ­μύ­ρια τόνους ελαιώδη από­βλητα, και περίπου 1.000.000 τόνους στερεά από­βλητα.

Για τα από­βλητα αυτά πρέπει να δια­σφα­λι­στεί ότι η δια­χεί­ριση τους γίνεται σύμφωνα με την περι­βαλ­λο­ντική πολι­τική της ΕΕ και τους κανόνες της κυκλι­κής οικο­νο­μίας, χωρίς να αυξά­νε­ται υπερ­βο­λικά για την ναυ­τι­λία το κόστος καθώς και οι γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες».

Ο κ. Σπύρος Σπυ­ρί­δων, μέλος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών και α’ αντι­πρό­ε­δρος της COTER (ΕΣΠΑ)

Η νέα οδηγία θα δια­δρα­μα­τί­σει επίσης καθο­ρι­στικό ρόλο στην επί­τευξη του στόχου που καθο­ρί­ζε­ται στη στρα­τη­γική της Επι­τρο­πής για μείωση κατά 30 % έως το 2020 της ποσό­τη­τας θαλάσ­σιων απορ­ριμ­μά­των που εντο­πί­ζο­νται στις παρα­λίες και απο­λε­σθέ­ντος αλιευ­τι­κού εξο­πλι­σμού που εντο­πί­ζε­ται στη θάλασσα.

«Εντάσ­σε­ται σε ένα ευρύ­τερο πλαίσιο περιο­ρι­σμού των πλα­στι­κών απο­βλή­των και καλύ­τε­ρης διά­θε­σής τους στην ξηρά. Περίπου 13 εκα­τομ­μύ­ρια τόνοι πλα­στι­κών μολύ­νουν κάθε χρόνο τις θάλασ­σες, κατα­στρέ­φο­ντας τα οικο­συ­στή­ματα, την επαγ­γελ­μα­τική αλιεία και τον του­ρι­σμό.

Παγκο­σμίως, το κόστος αυτής της μόλυν­σης υπο­λο­γί­ζε­ται στα οκτώ δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια κάθε χρόνο» τόνισε ο Σπύρος Σπυ­ρί­δων.

Οι βασικές κατευ­θύν­σεις της οδηγίας συνο­πτικά είναι:

α) η εναρ­μό­νιση της Ευρω­παϊ­κής νομο­θε­σίας «παρα­λα­βής και δια­χεί­ρι­σης των απορριμμάτων-λυμάτων-καταλοίπων από τα λιμάνια της ΕΕ» με τη διεθνή νομο­θε­σία, όπως εκφρά­ζε­ται με την επι­και­ρο­ποι­η­μένη Σύμβαση MARPOL η οποία επι­κε­ντρώ­νε­ται στις θάλασ­σες,

β) η απο­σα­φή­νιση των «γκρίζων ζωνών», η τυπο­ποί­ηση των ελέγχων και η επιβολή των υπο­χρε­ώ­σεων που προ­βλέ­πει τόσο η MARPOL όσο και η Ευρω­παϊκή νομο­θε­σία

γ) η εναρ­μό­νιση των δια­δι­κα­σιών γνω­στο­ποί­η­σης.

Προ­βλέ­πο­νται επίσης αλλαγές στον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα, καθώς και στις δια­τυ­πώ­σεις υπο­βο­λής δηλώ­σεων για τα πλοία κατά τον κατά­πλου ή/και απόπλου από λιμένες της ΕΕ.

Η οδηγία δημιουρ­γεί κίνητρα αλλά και μέτρα επι­βο­λής ώστε τα θαλάσ­σια απορ­ρίμ­ματα, να παρα­δί­δο­νται στο λιμάνι, ως από­βλητα .

Βασικό κίνητρο απο­τε­λεί η συμπε­ρί­ληψη στο έμμεσο τέλος «της παρά­δο­σης όλων των απορ­ριμ­μά­των, ανε­ξαρ­τή­τως όγκου».

Επίσης, συμπε­ρι­λαμ­βά­νει στα σκάφη που υπο­χρε­ού­νται να παρα­δί­δουν από­βλητα, εκτός από τα ποντο­πόρα σκάφη και τα αλιευ­τικά σκάφη καθώς και τα σκάφη ανα­ψυ­χής, με δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ως προς την χωρη­τι­κό­τητα.

«Επειδή οι κλάδοι της αλιείας και της ανα­ψυ­χής συμ­βάλ­λουν και αυτοί σημα­ντικά στο πρό­βλημα των θαλάσ­σιων απορ­ριμ­μά­των, ενσω­μα­τώ­θη­καν πιο συστη­μα­τικά στο σύστημα, ιδιαί­τερα όσον αφορά τα κίνητρα για την παρά­δοση απο­βλή­των στην ξηρά» επι­ση­μάι­νε­τια στο σκε­πτικό της από­φα­σης.

Υπο­χρέ­ωση παρα­λα­βής, μερική ή ολική ανάλογα με τον περι­φε­ρειακό σχε­δια­σμό, επι­βάλ­λε­ται σε όλους τους λιμένες της ΕΕ στους οποίους κατα­πλέ­ουν τα εν λόγω σκάφη.

Η οδηγία διέ­πε­ται από την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας που σημαί­νει ότι οι μικροί περι­φε­ρεια­κοί λιμένες ανα­λαμ­βά­νουν λιγό­τε­ρες υπο­χρε­ώ­σεις, όσον αφορά τις εγκα­τα­στά­σεις παρα­λα­βής, και δια­χεί­ρι­σης.

Παράλ­ληλα, ενθαρ­ρύ­νε­ται η περι­φε­ρειακή συνερ­γα­σία για την ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση.

Το κόστος των δια­δι­κα­σιών για τη δια­χεί­ριση των απο­βλή­των ενδέ­χε­ται να αυξηθεί, πλήτ­το­ντας την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των μικρών περι­φε­ρεια­κών και ειδι­κό­τερα των συνο­ρια­κών λιμένων σε σχέση με τα όμορα λιμάνια γει­το­νι­κών χωρών όπως της Τουρ­κίας που θα έχουν φθη­νό­τερα τιμο­λό­για.

Η οδηγία συνάδει πλήρως με τις αρχές της περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας της ΕΕ, και ειδι­κό­τερα με: i) την αρχή της προ­φύ­λα­ξης ii) την αρχή «ο ρυπαί­νων πλη­ρώ­νει» και iii) την αρχή ότι η προ­λη­πτική δράση ανα­λαμ­βά­νε­ται στην πηγή, όπου είναι εφικτό. Συμ­βάλ­λει επίσης στους στόχους της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσ­σια στρα­τη­γική με σκοπό την προ­στα­σία του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος και την επί­τευξη καλής περι­βαλ­λο­ντι­κής κατά­στα­σης σε όλα τα θαλάσ­σια ύδατα της ΕΕ έως το 2020.

ΠΗΓΉ .newmoney.gr

Απο­στολή στις Βρυ­ξέλ­λες Μηνάς Τσα­μό­που­λος