Υποψήφιοι δύο ταχυτήτων στον Δήμο Ρόδου με την απλή αναλογική – Hττοπαθείς επιδιώκουν να έχουν λόγο και ρόλο

Λα­βω­μέ­νη και ανέ­τοι­μη να αντι­με­τω­πί­σει την με­γά­λη πρό­σκλη­ση των εκλο­γών είναι και θα πα­ρα­μεί­νει, όπως δεί­χνουν τα πράγ­μα­τα, η Νέα Δη­μο­κρα­τία στο νησί της Ρόδου.

Η γκρί­νια, η δυ­σα­ρέ­σκεια και η απο­γο­ή­τευ­ση κυ­ριαρ­χούν στις τά­ξεις της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και η εσω­στρέ­φεια κα­τα­τρώ­ει εκ νέου τα σω­θι­κά της, εξαι­τί­ας της φι­λο­δο­ξί­ας ή προσ­δο­κί­ας πλη­θώ­ρας πλέον στε­λε­χών, να είναι υπο­ψή­φιοι, με συν­δυα­σμούς χα­μη­λών προσ­δο­κιών και δυ­να­το­τή­των, για να παί­ξουν ρόλο την επό­με­νη ημέρα των εκλο­γών στον Δήμο Ρόδου στο πλαί­σιο της απλής ανα­λο­γι­κής.

Τα­κτι­κι­σμοί και στρα­τη­γι­κές από στε­λέ­χη του κόμ­μα­τος, που σί­γου­ρα αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι δεν θα μπο­ρέ­σουν να κό­ψουν το νήμα και επι­στρα­τεύ­ουν γύρω τους, όποιον είναι πρό­θυ­μο για λίγα λεπτά δη­μο­σιό­τη­τας, σε ψη­φο­δέλ­τια των 49 υπο­ψη­φί­ων, για να κα­τορ­θώ­σουν οι ίδιοι να γί­νουν δε­κα­νί­κια άλλων συν­δυα­σμών.

Υπερ­θε­μα­τί­ζουν την διά­θε­σή τους για προ­σφο­ρά αν και πραγ­μα­τι­κά ικα­νο­ποιούν εγω­ι­σμούς, ως και εκ­δι­κη­τι­κά εσώ­ψυ­χά τους, γιατί η ηγε­σία της με­γά­λης κε­ντρο­δε­ξιάς πα­ρά­τα­ξης δεν τους έκρι­νε κα­τάλ­λη­λους να ηγη­θούν της προ­σπά­θειας που επέ­λε­ξε να στη­ρί­ξει.

Και εξα­κο­λου­θούν να αντι­τεί­νουν ότι δεν υπήρ­ξε αξιο­λό­γη­ση αν και πραγ­μα­τι­κά γνω­ρί­ζουν ότι η επι­λο­γή του προ­έ­δρου στο πρό­σω­πο του Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη, είναι η μόνη που μπο­ρεί να δια­σφα­λί­σει προ­ο­πτι­κή όχι μόνο για εκλο­γι­κή νίκη αλλά και για μια κα­λύ­τε­ρη τύχη για το πο­λύ­πα­θο νησί.

Και θα πε­τύ­χουν εν τέλει να απο­μο­νω­θούν αν και προ­σπα­θούν να πεί­σουν ότι δεν τους εν­δια­φέ­ρει.

Το απο­τέ­λε­σμα των δη­μο­τι­κών εκλο­γών θα κρί­νει εν πολ­λοίς όμως και τον ρυθμό των εσω­κομ­μα­τι­κών εξε­λί­ξε­ων, ενό­ψει των βου­λευ­τι­κών εκλο­γών και ήδη επι­κρα­τεί προ­βλη­μα­τι­σμός για την ανε­πι­τυ­χή προ­σπά­θεια συ­σπεί­ρω­σης.

Στο πα­ρα­σκή­νιο πε­ρισ­σεύ­ουν τα επι­κρι­τι­κά και αιχ­μη­ρά σχό­λια, όχι αδί­κως και σε βάρος ορι­σμέ­νων, που θα επι­διώ­ξουν την εκλο­γή τους στη Βουλή και επι­λέ­γουν, επι­δει­κνύ­ο­ντας μια υπο­κρι­τι­κή, πα­θη­τι­κή ως και αδιά­φο­ρη στάση, να ψα­ρέ­ψουν ψή­φους από όλες τις τά­σεις, “κό­ντρα” μά­λι­στα στις επι­θυ­μί­ες του ίδιου του προ­έ­δρου κ. Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη.

Στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εξα­κο­λου­θούν να ψά­χνουν το πρό­σω­πο “έκ­πλη­ξη”, που “δια­φη­μί­ζουν”. Όπως και στην υπό­λοι­πη χώρα η απρο­θυ­μία στε­λε­χών να εκτε­θούν ως υπο­ψή­φιοι στις προ­σε­χείς δη­μο­τι­κές εκλο­γές δεν είναι τυ­χαία όπως τυ­χαί­ες δεν είναι και οι διαρ­ρο­ές περί στή­ρι­ξης των συν­δυα­σμών του Φώτη Χα­τζη­διά­κου ή του Στρά­του Κα­ρί­κη, μετά την από­φα­ση του δυ­σα­ρε­στη­μέ­νου από την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Γιώρ­γου Υψη­λά­ντη να μην είναι υπο­ψή­φιος.

Ο προ­βλη­μα­τι­σμός στην Κου­μουν­δού­ρου είναι με­γά­λος. Πα­ράλ­λη­λα, έντο­νη είναι η αντι­πα­ρά­θε­ση για το εάν και σε τι μέ­γε­θος θα υπάρ­ξει διεύ­ρυν­ση του κόμ­μα­τος μέσω των υπο­ψη­φιο­τή­των.

Τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε το­πι­κό επί­πε­δο είναι πολλά και εκ­δη­λώ­νο­νται σε διά­φο­ρα πεδία και με πολ­λα­πλές αφορ­μές.

Είτε με­τα­ξύ πα­λαιών και νέων στε­λε­χών είτε με­τα­ξύ “προ­ε­δρι­κών” και εκ­προ­σώ­πων της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας και πα­σο­κο­γε­νών.

Στο Κί­νη­μα Αλ­λα­γής η κομ­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση έχει εγκλω­βι­στεί επί του πα­ρό­ντος στην δια­μά­χη με­τα­ξύ του Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού και του Γιώρ­γου Νι­κη­τιά­δη και πραγ­μα­τι­κά έχει εξα­ντλή­σει την ενέρ­γεια της για να μειώ­σει την έντα­ση. Από τους υπο­ψη­φί­ους στον πρώτο βαθμό αυ­το­διοί­κη­σης κα­νείς δεν έχει ζη­τή­σει και δεν δεί­χνει πρό­θυ­μος για την στή­ρι­ξη του κι­νή­μα­τος και η αί­σθη­ση, που επι­κρα­τεί, είναι ότι και κα­νείς δεν θα την επι­διώ­ξει.

Για την Χρυσή Αυγή τα πράγ­μα­τα είναι ξε­κά­θα­ρα. Δεν θα συμ­με­τά­σχει στις εκλο­γές στον πρώτο βαθμό αυ­το­διοί­κη­σης στο νησί της Ρόδου.

Το ΚΚΕ θα πο­ρευ­θεί στις εκλο­γές με την δο­κι­μα­σμέ­νη συ­ντα­γή του Τάκη Πό­τσου.