Δ. Mουτάφης: «Κατεβαίνουμε ήσυχοι στις εκλογές έχοντας υλοποιήσει το 100% των στόχων μας»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

Ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από το έργο της δη­μο­τι­κής αρχής, εμ­φα­νί­ζε­ται σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ» ο εντε­ταλ­μέ­νος δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του Δήμου Ρόδου κ. Δήμος Μου­τά­φης. Επι­πλέ­ον, μι­λά­ει για τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τώ­πι­σε τα τέσ­σε­ρα αυτά χρό­νια της θη­τεί­ας του ο Δήμος Ρόδου, τα νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα σε θέ­μα­τα δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, για τη Νέα Αγορά αλλά και για τα προ­σω­πι­κά του σχέ­δια στην πο­λι­τι­κή ενό­ψει των εκλο­γών της αυ­το­διοί­κη­σης.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Μου­τά­φη να σας ζη­τή­σω ένα πρώτο σχό­λιο για την πο­ρεία της δη­μο­τι­κής αρχής που κλεί­νει σχε­δόν τέσ­σε­ρα χρό­νια.

Εν συ­νό­λω, φυ­σι­κά και εί­μα­στε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι. Θεωρώ πως το σύ­νο­λο των στό­χων που έχου­με θέσει έχει επι­τευ­χθεί είτε οι στό­χοι αυτοί ανά­γο­νται σε ζη­τή­μα­τα της οι­κο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης το Δήμου Ρόδου, όπου κα­τα­φέ­ρα­με και με πολύ με­γά­λη αξιο­πρέ­πεια αντι­με­τω­πί­σα­με την «γρο­θιά στο στο­μά­χι» που δε­χθή­κα­με από την απώ­λεια του ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο που οι πε­ρισ­σό­τε­ροι Δήμοι της Ελ­λά­δας, αντι­με­τω­πί­ζουν έντο­να προ­βλή­μα­τα αδυ­να­μί­ας πλη­ρω­μών και κα­τα­βο­λής των υπο­χρε­ώ­σε­ών τους, εμείς εμ­φα­νί­ζου­με πλε­ό­να­σμα στα τα­μεια­κά μας δια­θέ­σι­μα. Επι­πλέ­ον, σε επί­πε­δο κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας εί­μα­στε αδιαμ­φι­σβή­τη­τα από τις πιο κα­θα­ρές για να μην πω η πιο κα­θα­ρή πόλη στην Ελ­λά­δα –αν και είναι πολ­λές οι φωνές που βρί­σκουν με­ρι­κά σκου­πί­δια πε­τα­μέ­να σε μια γω­νί­τσα ή ένα ση­μείο απε­ρι­ποί­η­το και λένε «να, εδώ δεν κά­να­τε τί­πο­τα για εμάς» αλλά να μην ξε­χνά­με, ότι έχου­με πλέον να δια­χει­ρι­στού­με ένα νησί τε­ρά­στιας έκτα­σης. Είναι λο­γι­κό να υπάρ­χουν σε πολλά ση­μεία ατέ­λειες, αδυ­να­μί­ες κ.λπ. Αλλά η γε­νι­κό­τε­ρη ει­κό­να που μένει στον οποιον­δή­πο­τε επι­σκέ­πτη του νη­σιού και στον δη­μό­τη, φυ­σι­κά, είναι ότι όλα είναι κα­θα­ρά και υπάρ­χει μια γε­νι­κό­τε­ρη ευ­κο­λία στην ζωή των πο­λι­τών. Επι­πλέ­ον, θεωρώ πως σε πολύ με­γά­λο βαθμό έχουν διευ­κο­λυν­θεί και οι σχέ­σεις –όχι απλώς του δη­μό­τη- αλλά του διοι­κού­με­νου με τον Δήμο Ρόδου, οι υπη­ρε­σί­ες μας λει­τουρ­γούν σε έναν πολύ ικα­νο­ποι­η­τι­κό βαθμό εξυ­πη­ρέ­τη­σης και αξιο­πι­στί­ας απέ­να­ντι στους πο­λί­τες. Και τα μη­νύ­μα­τα που λαμ­βά­νου­με είναι ότι ο Δήμος Ρόδου ως φο­ρέ­ας δη­μό­σιας διοί­κη­σης δεν δη­μιουρ­γεί ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα προς τους διοι­κού­με­νους.

Να μι­λή­σω όμως και για την λει­τουρ­γία του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, που είναι ένα πο­λι­τι­κό όρ­γα­νο στο οποίο εκ­φρά­ζο­νται πλου­ρα­λι­στι­κά και με δη­μο­κρα­τι­κό­τη­τα όλες οι από­ψεις και οι πο­λι­τι­κές ιδέες και προ­τά­σεις. Συ­νο­ψί­ζο­ντας όλα αυτά, δεν μπορώ παρά να δη­λώ­σω ως ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την πο­ρεία της δη­μο­τι­κής αρχής, από την θη­τεία του Φώτη Χα­τζη­διά­κου ως δη­μάρ­χου και αυτή ακρι­βώς είναι η αυ­το­πε­ποί­θη­ση με την οποία ο ίδιος ο δή­μαρ­χος θα διεκ­δι­κή­σει ξανά την ψήφο των συ­μπο­λι­τών μας.

• Η αλή­θεια είναι ότι αυτή η δη­μο­τι­κή αρχή, βρέ­θη­κε σε δύ­σκο­λες συ­γκυ­ρί­ες και αντι­με­τώ­πι­σε πολλά προ­βλή­μα­τα όπως η εποχή με τα απορ­ρίμ­μα­τα, τα προ­βλή­μα­τα με την υδρο­δό­τη­ση στο νησί (που δεν έχουν ακόμη απο­κα­τα­στα­θεί) αλλά και το πά­γω­μα των δη­μο­σί­ων έργων που πήγε πίσω πολλά σχέ­δια και δια­δι­κα­σί­ες. Πι­στεύ­ε­τε ότι η δη­μο­τι­κή αρχή, κα­τά­φε­ρε να δια­χει­ρι­στεί επαρ­κώς όλα αυτά τα προ­βλή­μα­τα;

Πι­στεύω ότι από αυτές τις κα­τα­στά­σεις, βγή­κα­με πιο ενι­σχυ­μέ­νοι. Οι δυ­σκο­λί­ες τις οποί­ες ανα­φέ­ρα­τε, αντι­κει­με­νι­κά θα μπο­ρού­σαν να είχαν δη­μιουρ­γή­σει τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα στην δια­χεί­ρι­ση ενός τόσο με­γά­λου Δήμου. Παρ όλα αυτά, θεωρώ πως με υπευ­θυ­νό­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα μπο­ρέ­σα­με και αντι­με­τω­πί­σα­με και πε­ρι­σώ­σα­με την ει­κό­να του νη­σιού μας. Είναι βέ­βαια αυ­το­νό­η­το πως κά­ποια από αυτά τα προ­βλή­μα­τα δη­μιούρ­γη­σαν δυ­σα­ρέ­σκεια στους πο­λί­τες, αλλά θα έπρε­πε να σκε­φτού­με ότι τα πράγ­μα­τα θα μπο­ρού­σαν να είναι πολύ χει­ρό­τε­ρα, αν δεν τα δια­χει­ρι­ζό­μα­σταν με αυτό τον τρόπο. Το ζή­τη­μα της κα­θα­ριό­τη­τας, θεωρώ πως αντι­με­τω­πί­στη­κε πολύ σωστά, με εμπνευ­σμέ­νες κι­νή­σεις του δη­μάρ­χου, ο οποί­ος μόλις είδε ότι υπήρ­χαν προ­βλή­μα­τα με τον δια­γω­νι­σμό απέ­δει­ξε ότι είχε τα απα­ραί­τη­τα αυ­το­διοι­κη­τι­κά αντα­να­κλα­στι­κά και την ευ­ε­λι­ξία να τα αντι­με­τω­πί­σει. Το ζή­τη­μα του νερού, θεωρώ πως μο­λο­νό­τι ήταν μεί­ζο­νος ση­μα­σί­ας και πάρα πολύ σο­βα­ρό, αντι­με­τω­πί­στη­κε με μια προ­σπά­θεια εξι­σορ­ρό­πη­σης της κα­τά­στα­σης ώστε όλες οι πε­ριο­χές του νη­σιού να υδρο­δο­τού­νται έστω και στα­δια­κά ώστε να μην αντι­με­τω­πί­σου­με ένα γε­νι­κευ­μέ­νο φαι­νό­με­νο ξη­ρα­σί­ας ή να κη­ρυ­χθού­με εξ αρχής σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης –όπως θα μπο­ρού­σε να είχε συμ­βεί με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται. Σε γε­νι­κές γραμ­μές, παρά τις φωνές δυ­σα­ρέ­σκειας των πο­λι­τών τους οποί­ους κα­τα­λα­βαί­νου­με, γιατί πέ­ρα­σαν δύ­σκο­λες κα­τα­στά­σεις, εκτι­μώ πως η δια­χεί­ρι­σή τους ήταν σωστή και δε­δο­μέ­νων των συν­θη­κών δεν μπο­ρού­σα­με να κά­νου­με κάτι κα­λύ­τε­ρο.

• Να πε­ρά­σου­με στα θέ­μα­τα αρ­μο­διό­τη­τάς σας. Αγ­γί­ξα­τε ζη­τή­μα­τα που ήταν βαλ­τω­μέ­να εδώ και δε­κα­ε­τί­ες. Βρή­κα­τε και κα­τα­στά­σεις που ήταν πολύ δύ­σκο­λο να ξε­μπλο­κά­ρουν. Πώς βλέ­πε­τε σή­με­ρα το όλο εγ­χεί­ρη­μα;

Είμαι από­λυ­τα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος αφού και μόνον αυτό που ανα­φέ­ρα­τε, τα λέει όλα. Ασχο­λη­θή­κα­με με θέ­μα­τα που δεν τόλ­μη­σε κα­νέ­νας ν’ ανοί­ξει.

Κα­τα­δει­κνύ­ει πως εί­μα­στε μια δη­μο­τι­κή αρχή που έχει ως στόχο να κι­νη­θεί βάσει απο­κλει­στι­κά και μόνον της νο­μι­μό­τη­τας, της τάξης και της τα­κτο­ποί­η­σης των οι­κο­νο­μι­κών και πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του Δήμου Ρόδου. Δεν φο­βη­θή­κα­με το πο­λι­τι­κό κό­στος και ποτέ δεν πή­γα­με να κά­νου­με πο­λι­τι­κή εις βάρος της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του Δήμου Ρόδου και των δη­μο­τών. Και χαί­ρο­μαι γιατί κα­τα­λα­βαί­νω πως αυτή είναι και η γε­νι­κό­τε­ρη ει­κό­να που έχου­με βγά­λει προς τα έξω. Θα μπο­ρού­σαν να μας κα­τη­γο­ρή­σουν για πολλά αλλά κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να πει ότι εμείς δεν τολ­μή­σα­με να «σπά­σου­με αβγά» και να φα­νού­με ακόμη και ‘κακοί’ στην προ­σπά­θειά μας να προ­α­σπί­σου­με το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, το συμ­φέ­ρον των πο­λι­τών. Κι αυτό το μή­νυ­μα το λαμ­βά­νου­με από την κοι­νω­νία. Τα πράγ­μα­τα πήγαν όπως τα πε­ρι­μέ­να­με, και αυτό που πε­ρι­μέ­νου­με τώρα είναι να ολο­κλη­ρω­θεί και η δια­δι­κα­σία της Νέας Αγο­ράς για να πούμε –του­λά­χι­στον ως Τμήμα Αξιο­ποί­η­σης Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας- ότι εμείς, ήσυ­χοι κα­τε­βαί­νου­με πια στις εκλο­γές, έχο­ντας υλο­ποι­ή­σει, πραγ­μα­τι­κά το 100% των στό­χων μας με επι­τυ­χία.

• Κύριε Μου­τά­φη, κά­να­τε μια πολύ με­γά­λη προ­σπά­θεια ώστε να υπερ­κε­ρα­στούν τα νο­μι­κά κω­λύ­μα­τα που χρό­νι­ζαν. Αυτό βοη­θά­ει όποιον εν­δια­φέ­ρε­ται να επεν­δύ­σει και να κάνει δου­λειές με τον Δήμο Ρόδου; Υπάρ­χει πλέον νο­μι­κή κά­λυ­ψη και επαρ­κές πλαί­σιο;

Αυτό ήταν η απο­κρυ­στάλ­λω­ση της επαγ­γελ­μα­τι­κής μου διά­θε­σης και όρε­ξης πάνω στο ζή­τη­μα της πε­ριου­σια­κής κα­τά­στα­σης του Δήμου Ρόδου. Δεν υπήρ­χε πε­ρί­πτω­ση να ση­μειω­θεί οποια­δή­πο­τε δρα­στη­ριό­τη­τα του Δήμου ενα­γό­με­νης σε θέ­μα­τα δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας που να μην έχει πάνω τη νο­μι­κή μας σφρα­γί­δα, την άποψή μας επί νο­μι­κών ζη­τη­μά­των και φυ­σι­κά, την δια­φά­νεια. Αυτός ήταν ο στό­χος μας και θεωρώ πως τον πε­τύ­χα­με από­λυ­τα. Ο κα­θέ­νας ο οποί­ος θέλει να έρθει και να επεν­δύ­σει στον Δήμο Ρόδου, αυτή την στιγ­μή ξέρει τι θα αντι­με­τω­πί­σει. Έχει μπει ένα πλαί­σιο το οποίο ακο­λου­θού­με σε όλα τα ακί­νη­τα του Δήμου, έχει γίνει ευ­ρέ­ως γνω­στό και βάσει αυτής ο κα­θέ­νας μπο­ρεί να γνω­ρί­ζει τι θα πε­ρι­μέ­νει σε μια σύμ­βα­ση που μπο­ρεί να κα­ταρ­τί­σει με τον Δήμο. Επι­πλέ­ον, αυτό που θέ­λα­με και θεωρώ πως το πε­τύ­χα­με είναι ότι θέ­λα­με να λύ­νο­νται πο­λύ­χρο­να ζη­τή­μα­τα ή να πα­ρα­μέ­νουν στά­σι­μα με ένα τη­λε­φώ­νη­μα. Όπου έπρε­πε να συ­γκρου­στού­με, όπου έπρε­πε να γί­νου­με σκλη­ροί, γί­να­με. Όχι από…. κακία αλλά για την τή­ρη­ση της νο­μι­μό­τη­τας. Αυτό μας δίνει την αυ­το­πε­ποί­θη­ση να κοι­τά­με όλους στα μάτια, ακόμη κι αυ­τούς που είναι δυ­σα­ρε­στη­μέ­νοι μαζί μας και να πούμε πως δεν κο­ροϊ­δέ­ψα­με κα­νέ­ναν. Και φυ­σι­κά, αγ­γί­ξα­με πράγ­μα­τα που για 40 χρό­νια δεν άγ­γι­ξε κα­νέ­νας. Π.χ. το Ια­λύ­σιον, η Νέα Αγορά κ.λπ.

• Για την Νέα Αγορά είστε έτοι­μοι; Ο κ. Χα­τζη­διά­κος έδωσε προς το παρόν το στίγ­μα για την αξιο­ποί­η­σή της.

Ετοι­μά­σα­με το πλαί­σιο για την προ­στα­σία των ήδη υφι­στά­με­νων μι­σθω­τών της Νέας Αγο­ράς. Πι­στεύω πως είναι ξε­κά­θα­ρο και σωστό που τους δίνει κά­ποιες δυ­να­τό­τη­τες και δι­καιώ­μα­τα ώστε να μπο­ρέ­σουν να εξα­σφα­λι­στούν για να μην χά­σουν τα δι­καιώ­μα­τά τους. Ξέ­ρε­τε, πρέ­πει να δούμε τα πράγ­μα­τα αντι­κει­με­νι­κά. Εάν πη­γαί­να­με στην δια­δι­κα­σία των με­μο­νω­μέ­νων δια­γω­νι­σμών, ο κα­θέ­νας θα ανοί­γει ό,τι κα­τά­στη­μα επι­θυ­μεί, χωρίς συ­γκε­κρι­μέ­νο προ­γραμ­μα­τι­σμό, χωρίς δομή, χωρίς δράση και ο Δήμος θα έχει την υπο­χρέ­ω­ση να πλη­ρώ­νει συ­ντη­ρή­σεις του κτη­ρί­ου. δη­λα­δή θα εί­μα­στε ο εκ­μι­σθω­τής που θα πλη­ρώ­νει και θα συ­ντη­ρεί το κα­τά­στη­μα του…. μι­σθω­τή μας! Αυτό δεν έχει γίνει που­θε­νά. Γι αυτό θα δώ­σου­με το ακί­νη­το σε κά­ποιον ιδιώ­τη που θα έχει τρο­μα­κτι­κά εχέγ­γυα, θα ανα­λά­βει όλη την ανα­καί­νι­ση του κτη­ρί­ου, την συ­ντή­ρη­σή του για 40 χρό­νια και θα έχει από πάνω του να τον πα­ρα­κο­λου­θεί τον Δήμο Ρόδου, την Εφο­ρεία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και την Πο­λε­ο­δο­μία (τους φύ­λα­κες…. του μνη­μεί­ου).

• Για να κλεί­σου­με. Θα είστε εκ νέου υπο­ψή­φιος; Σας εν­δια­φέ­ρει ακόμη η πο­λι­τι­κή;

Εάν δεχτώ πρό­τα­ση από τον κ. Χα­τζη­διά­κο, ναι! Με εν­δια­φέ­ρει η πο­λι­τι­κή κα­τά­φε­ρα να την συν­δυά­σω με το επάγ­γελ­μά μου ως νο­μι­κός –αν και με τρο­με­ρό προ­σω­πι­κό κό­στος.