A. Λοβέρδος: «Το Κίνημα Αλλαγής δεν πρόκειται να συμπράξει με τις πολιτικές δυνάμεις του λαϊκισμού και της ανικανότητας»

Συ­νέ­ντευ­ξη στη

Μαίρη Φώτη

Ως «επι­θα­νά­τιο ρόγχο» και όχι απλώς ως «κύ­κνειο άσμα» χα­ρα­κτη­ρί­ζει ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκ­πρό­σω­πος της Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης, πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ κ. Αν­δρέ­ας Λο­βέρ­δος, τον πρό­σφα­το ανα­σχη­μα­τι­σμό της κυ­βέρ­νη­σης.

Ο κ. Α. Λο­βέρ­δος, στη συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ» κα­τα­φέ­ρε­ται με σκλη­ρή γλώσ­σα κατά των συ­γκυ­βερ­νώ­ντων κά­νο­ντας λόγο για «εξαμ­βλω­μα­τι­κό ντου­έ­το», ενώ κρού­ει τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης στα εθνι­κά θέ­μα­τα, κα­λώ­ντας την «να τα αφή­σει ήσυχα στον λίγο καιρό που της απο­μέ­νει».

Επι­πλέ­ον, δη­λώ­νει ότι το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής όχι μόνο έχει ισορ­ρο­πή­σει αλλά και έχει χα­ρά­ξει την δική του αυ­τό­νο­μη και ισχυ­ρή πο­ρεία στον πο­λι­τι­κό χάρτη της χώρας και απα­ντά στο ερώ­τη­μα για μια πι­θα­νή συ­νερ­γα­σία με τη ΝΔ, την επό­με­νη ημέρα των εκλο­γών.

• Κύριε υπουρ­γέ, να ξε­κι­νή­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη από τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, τον ανα­σχη­μα­τι­σμό και την πρό­σφα­τη έξοδο από τα μνη­μό­νια. Είναι ένα αφή­γη­μα αυτό που μπο­ρεί να βοη­θή­σει επι­κοι­νω­νια­κά την κυ­βέρ­νη­ση προ­κει­μέ­νου να οδη­γή­σει την χώρα σε πρό­ω­ρες εκλο­γές, όπως φη­μο­λο­γεί­ται ότι ήταν ο σχε­δια­σμός της;

-Το πρώτο που πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σου­με είναι ότι το αφή­γη­μα αυτό είναι κάλ­πι­κο. Όταν η έξο­δος από τα μνη­μό­νια συ­νο­δεύ­ε­ται από δε­σμεύ­σεις που έχει ανα­λά­βει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση και που θα επι­βα­ρύ­νουν τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες, τότε όλοι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι δεν πρό­κει­ται για ένα γε­γο­νός που θα δώσει ώθηση στο πεδίο της οι­κο­νο­μί­ας. Η κυ­βέρ­νη­ση επί της ου­σί­ας κα­τήρ­τι­σε με τους δα­νει­στές το τέ­ταρ­το μνη­μό­νιο και ανέ­λα­βε βα­ρύ­τα­τες υπο­χρε­ώ­σεις σε βάρος όλης της δια­στρω­μά­τω­σης της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας που φτά­νουν όχι μόνο μέχρι το 2022 αλλά χά­νο­νται στο βάθος του χρο­νι­κού ορί­ζο­ντα. Οι πλέον δρα­κό­ντειες από τις κυ­βερ­νη­τι­κές δε­σμεύ­σεις είναι βε­βαί­ως η δρα­μα­τι­κή μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων με την κα­τάρ­γη­ση της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λο­γή­του, η υπο­χρέ­ω­ση της δια­τή­ρη­σης της βα­ρύ­τη­τας της άμε­σης και έμ­με­σης φο­ρο­λό­γη­σης, ο ενε­χυ­ρια­σμός της εθνι­κής πε­ριου­σί­ας στο διε­πό­με­νο από ξένο υπερ­τα­μείο. Κατά συ­νέ­πεια οι κυ­βερ­νη­τι­κοί πα­νη­γυ­ρι­σμοί είναι εξω­πραγ­μα­τι­κοί και σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν της επι­τρέ­πουν να ελ­πί­ζει για ένα κα­λύ­τε­ρο εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα. Προ­σω­πι­κά είμαι απο­λύ­τως πε­πει­σμέ­νος ότι η εκλο­γι­κή τους πτώση θα ανα­κο­πεί μόνο όταν προ­σκρού­σουν στον πυθ­μέ­να του πο­λι­τι­κού καιά­δα. Τί­πο­τε πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν τους αξί­ζει και γι­΄αυ­τό τί­πο­τε πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν θα πά­ρουν από τον ελ­λη­νι­κό λαό στις κάλ­πες. Ακρι­βώς γι’ αυτό τον λόγο ο Πρω­θυ­πουρ­γός προ­χώ­ρη­σε σε ανα­σχη­μα­τι­σμό, ο οποί­ος όμως συ­νι­στά ανα­κύ­κλω­ση των ίδιων πάνω κάτω προ­σώ­πων στον κορμό της κυ­βέρ­νη­σης και σε καμία πε­ρί­πτω­ση διεύ­ρυν­ση και ανα­νέ­ω­ση. Δεν υπάρ­χει καμία πο­λι­τι­κή ουσία στην συ­γκε­κρι­μέ­νη πρω­θυ­πουρ­γι­κή πρω­το­βου­λία. Αυτός ο ανα­σχη­μα­τι­σμός απο­τε­λεί όχι απλώς το κύ­κνειο άσμα αλλά τον επι­θα­νά­τιο ρόγχο ενός απο­τυ­χη­μέ­νου κυ­βερ­νη­τι­κού σχή­μα­τος.

• Επί της ου­σί­ας, πότε εκτι­μά­τε ότι θα μπο­ρού­με να μι­λά­με για έξοδο από μνη­μό­νια;

-Η ου­σια­στι­κή έξο­δος από τα μνη­μό­νια προ­ϋ­πο­θέ­τει ανά­καμ­ψη της οι­κο­νο­μί­ας και πραγ­μα­τι­κή ανά­πτυ­ξη. Η πα­ρού­σα κυ­βέρ­νη­ση σε αυτό τον τομέα έχει απο­δεί­ξει ότι αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί στα ζη­τού­με­να αυτά για τον απλού­στα­το λόγο ότι εχθρεύ­ε­ται την ελεύ­θε­ρη οι­κο­νο­μία, δεν ασπά­ζε­ται τους όρους της πραγ­μα­τι­κής αγο­ράς και δεν μπο­ρεί να συν­δρά­μει ως εκ τού­του στην στρο­φή της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας προς την συ­γκε­κρι­μέ­νη κα­τεύ­θυν­ση. Η χώρα έχει ανά­γκη από ρι­ζο­σπα­στι­κές τομές που θα πα­ρα­κάμ­ψουν την γρα­φειο­κρα­τία και θα μειώ­σουν την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση των πο­λι­τών ώστε να πάρει μπρο­στά η ατμο­μη­χα­νή της οι­κο­νο­μί­ας και να λει­τουρ­γή­σει αντα­γω­νι­στι­κά και απο­τε­λε­σμα­τι­κά η αγορά. Οι Έλ­λη­νες θα μπο­ρούν να αι­σθά­νο­νται ότι έχουν απο­κτή­σει απο­στά­σεις ασφα­λεί­ας από την μνη­μο­νια­κή εποχή μόνο όταν η δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας ενα­πο­τε­θεί σε πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις με υγιείς αρχές.

• Οι νε­κροί των φο­νι­κών πυρ­κα­γιών στην Ανα­το­λι­κή Ατ­τι­κή έχουν φτά­σει τους 98. Έχετε ασκή­σει πολύ έντο­νη κρι­τι­κή στους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης για το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα…

Πώς θα μπο­ρού­σα να κάνω αλ­λιώς; Οι ευ­θύ­νες της κυ­βέρ­νη­σης αυτής της εκα­τόμ­βης των νε­κρών συ­μπο­λι­τών μας είναι με­γά­λες και δεν πρό­κει­ται να ξε­χα­στούν. Κα­τα­νοώ ότι το μέ­γε­θος της πυρ­κα­γιάς ήταν τέ­τοιο που οι πε­ριου­σί­ες ήταν δύ­σκο­λο έως αδύ­να­το να προ­στα­τευ­θούν αλλά πι­στεύω ότι εάν οι χει­ρι­σμοί ήταν δια­φο­ρε­τι­κοί, εάν είχε δοθεί συ­ντο­νι­σμέ­να εντο­λή εκ­κέ­νω­σης δεν θα εί­χα­με θρη­νή­σει θύ­μα­τα. Σε καιρό ει­ρή­νης όταν στην πρω­τεύ­ου­σα ενός κρά­τους χά­νουν την ζωή τους σχε­δόν εκατό άν­θρω­ποι εξαι­τί­ας ολι­γω­ρί­ας και ανι­κα­νό­τη­τας κά­ποιος έχει ευ­θύ­νη. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον κυ­βερ­νή­τη αυτού του κρά­τους. Εντύ­πω­ση όμως αλ­γει­νή και μάλ­λον και κάτι πα­ρα­πά­νω όπως θυμό και οργή προ­κα­λεί και ο κυ­νι­σμός με τον οποίο τα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη και πρω­τί­στως ο Πρω­θυ­πουρ­γός από την πρώτη στιγ­μή της τρα­γω­δί­ας αντι­με­τώ­πι­σαν αυτή την συμ­φο­ρά.

Το μόνο στο οποίο εστί­α­σαν ήταν η προ­στα­σία της πρω­θυ­πουρ­γι­κής ει­κό­νας και η προ­σπά­θεια χει­ρα­γώ­γη­σης της ενη­μέ­ρω­σης των πο­λι­τών. Ήξε­ραν ότι κά­η­καν άν­θρω­ποι και ο Α.Τσί­πρας ρω­τού­σε αν θα βρέ­ξει. Τέ­τοιοι άν­θρω­ποι προ­σω­πι­κά δεν είχα ποτέ τολ­μή­σει να φα­ντα­στώ ότι υπάρ­χουν ανά­με­σά μας και ακόμη χει­ρό­τε­ρα ότι θα βρί­σκο­νταν στην δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας μας. Λυ­πά­μαι βαθιά που οι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες εμπι­στεύ­τη­καν επάνω στον δι­καιο­λο­γη­μέ­νο θυμό και την κα­τα­νοη­τή από­γνω­ση κά­ποιους που απο­δεί­χτη­καν σκέ­τοι αγύρ­τες. Προ­σω­πι­κά τους είχα κα­τα­λά­βει από την πρώτη στιγ­μή και έδωσα και δίνω με­γά­λες μάχες για να απο­κα­λυ­φθεί το αλη­θι­νό και πολ­λές φορές απο­κρου­στι­κό τους πρό­σω­πο. Τώρα πλέον μετά από τέσ­σε­ρα σχε­δόν χρό­νια απο­τυ­χη­μέ­νης δια­δρο­μής σύμ­μα­χός μου είναι τα ίδια τους τα πε­πραγ­μέ­να που πι­στο­ποιούν πόσο δίκιο εί­χα­με όσοι δεν τους εμπι­στευ­τή­κα­με.

• Θε­ω­ρεί­τε ότι η κυ­βέρ­νη­ση θα κα­τα­φέ­ρει να ξε­πε­ρά­σει τον σκό­πε­λο του «Σκο­πια­νού»;

Εξ αφορ­μής του συ­γκε­κρι­μέ­νου ζη­τή­μα­τος έχουν ήδη ανα­δει­χθεί δύο κο­ρυ­φαία προ­βλή­μα­τα της κυ­βέρ­νη­σης. Το πρώτο αφορά στο ετε­ρό­κλη­το κυ­βερ­νη­τι­κό δί­δυ­μο και το δεύ­τε­ρο στην σχέση της με το με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας. Η στάση των ΑΝΕΛ για το θέμα αυτό είναι αλ­λο­πρό­σαλ­λη. Από τη μια διαρ­ρη­γνύ­ουν τα ιμά­τιά τους για την χρήση του όρου Μα­κε­δο­νία από τη γεί­το­να χώρα και από την άλλη προ­σήλ­θαν στη Βουλή και έδω­σαν ψήφο εμπι­στο­σύ­νης στον Α.Τσί­πρα και την κυ­βέρ­νη­σή του σε πρό­τα­ση μομ­φής που αφο­ρού­σε στο Σκο­πια­νό.

Από την άλλη πλευ­ρά τα συλ­λα­λη­τή­ρια, στα οποία δεν προ­σήλ­θα αλλά των οποί­ων το μή­νυ­μα δεν δι­καιού­μαι να αγνο­ή­σω, και οι δη­μο­σκο­πή­σεις για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα δεί­χνουν ξε­κά­θα­ρα ότι η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των πο­λι­τών δεν τους εμπι­στεύ­ε­ται για την επί­λυ­ση του εθνι­κού αυτού θέ­μα­τος και στέ­κε­ται απέ­να­ντι στις επι­λο­γές και τις απο­φά­σεις τους. Άρα δεν μι­λά­με απλώς για σκό­πε­λο. Μι­λά­με για αγε­φύ­ρω­το χάσμα ανά­με­σα σε κυ­βέρ­νη­ση και κοι­νω­νία και πύργο της Βα­βυ­λω­νί­ας στην κυ­βερ­νη­τι­κή συ­νο­χή του δι­δύ­μου Τσί­πρα-Καμ­μέ­νου. Στο ση­μείο όμως αυτό θέλω να υπο­γραμ­μί­σω ότι οι δύο αυτές πλευ­ρές που συν­θέ­τουν ένα εξαμ­βλω­μα­τι­κό ντου­έ­το κατά βάθος αντα­να­κλούν τις δύο πλευ­ρές του ίδιου νο­μί­σμα­τος. Του νο­μί­σμα­τος της δη­μα­γω­γί­ας, του ψεύ­δους και κυ­ρί­ως του λαϊ­κι­σμού. Ο κα­θρέ­φτης του Α.Τσί­πρα δεί­χνει τον Π.Καμ­μέ­νο και αντι­στρό­φως.

• Με τα εθνι­κά θέ­μα­τα να βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο, θα ήθελα να σας ρω­τή­σω για τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά και για την πο­λι­τι­κή της έντα­σης που συ­ντη­ρεί ο Ερ­ντο­γάν στο Αι­γαίο. Πώς βλέ­πε­τε να εξε­λίσ­σε­ται η κα­τά­στα­ση;

Μετά τη νίκη Ερ­ντο­γάν πα­ρα­τη­ρεί­ται μία ύφεση σε ό,τι αφορά του­λά­χι­στον τον πα­ρο­ξυ­σμό των εκ­φρά­σε­ων της πο­λι­τι­κής της ηγε­σί­ας ενα­ντί­ον της Ελ­λά­δας. Δεν θα πρέ­πει όμως να μας ξε­γε­λά αυτή η πε­ρί­ο­δος. Η στάση της Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει. Συν­δυά­ζε­ται με τη συ­νο­λι­κή της στάση στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Μια στάση διεκ­δι­κη­τι­κή, εχθρι­κή προς το Διε­θνές Δί­καιο και απει­λη­τι­κή για την Ελ­λά­δα. Η Κυ­βέρ­νη­ση που μας λέει πως συ­ζη­τά με την Αλ­βα­νία θέ­μα­τα δι­με­ρούς εν­δια­φέ­ρο­ντος χωρίς να ξέ­ρου­με τί ακρι­βώς, πρέ­πει να προ­σέ­ξει πως ορι­σμέ­νες πτυ­χές των ελ­λη­νο­αλ­βα­νι­κών θε­μά­των αντα­να­κλώ­νται αμέ­σως ή εμ­μέ­σως και στο Αι­γαίο και ει­δι­κά στα Δω­δε­κά­νη­σα. Δεν θέλω να πω πε­ρισ­σό­τε­ρα, αλλά όπως έχω υπο­στη­ρί­ξει και με άλλη ευ­και­ρία, καλά θα κάνει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση να αφή­σει ήσυχα τα εθνι­κά μας θέ­μα­τα στους λί­γους μήνες που της απο­μέ­νουν. Αρ­κε­τό κακό έχουν κάνει οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ.

• Η χώρα έχει ει­σέλ­θει σε μια μακρά προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο, έχο­ντας μπρο­στά ευ­ρω­ε­κλο­γές, εκλο­γές της Τ.Α. και βε­βαί­ως εθνι­κές εκλο­γές, με πι­θα­νό το εν­δε­χό­με­νο να στη­θούν τε­τρα­πλές κάλ­πες. Ποιος είναι ο ρε­α­λι­στι­κός στό­χος που έχει θέσει το ΚΙΝ.ΑΛ., με δε­δο­μέ­νο ότι το εγ­χεί­ρη­μα της συ­νερ­γα­σί­ας, ή της συ­νέ­νω­σης, δεν φαί­νε­ται να έχει ακόμα βρει ισορ­ρο­πί­ες;

Το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής όχι μόνο έχει ισορ­ρο­πή­σει αλλά και έχει χα­ρά­ξει την δική του αυ­τό­νο­μη και ισχυ­ρή πο­ρεία στον πο­λι­τι­κό χάρτη της χώρας. Κάθε μέρα που περνά γί­νε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σαφές και προ­φα­νές ότι εί­μα­στε οι μόνοι αυ­θε­ντι­κοί εκ­φρα­στές του χώρου των ιδεών του κέ­ντρου και της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς. Αυτό είναι ένα στοι­χείο που μας πι­στώ­νει και το πα­ρελ­θόν και το παρόν. Εί­μα­στε εκεί­νοι που έχου­με στις πο­λι­τι­κές επι­λο­γές μας αν­θρω­πο­κε­ντρι­κό χα­ρα­κτή­ρα και συ­νά­μα αγνό και ατα­λά­ντευ­το πα­τριω­τι­σμό. Εί­μα­στε εκεί­νοι που θα απο­τε­λέ­σουν τον ρυθ­μι­στι­κό πα­ρά­γο­ντα στην με­τα­σύ­ρι­ζα εποχή και σε επί­πε­δο τε­λευ­ταί­ας ανά­λυ­σης εί­μα­στε μόνοι που μπο­ρούν να δια­σφα­λί­σουν τα ζω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα των Ελ­λή­νων πο­λι­τών. Ο στό­χος μας είναι συ­γκε­κρι­μέ­νος. Όταν θα κλη­θού­με να δια­χει­ρι­στού­με την διε­ρευ­νη­τι­κή εντο­λή για σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης σε πε­ρί­πτω­ση μη αυ­το­δυ­να­μί­ας, οι θέ­σεις μας θα επι­κρα­τή­σουν και θα δια­μορ­φώ­σουν την πε­ραι­τέ­ρω ομαλή πο­ρεία της χώρας.

• Η συ­νερ­γα­σία με την ΝΔ είναι μέσα στις επι­λο­γές της επό­με­νης ημέ­ρας;

Το ερώ­τη­μα που μου θέ­τε­τε δεν το αντι­με­τω­πί­ζω πρώτη φορά. Η απά­ντη­ση όμως που δίνω είναι πά­ντο­τε η ίδια. Και δεν έχει καμία πα­ρέκ­κλι­ση από την βαθιά μου πίστη στον πρω­ταρ­χι­κό ρόλο και λόγο που έχει το εκλο­γι­κό σώμα σε αυτή την υπό­θε­ση. Για μένα η σειρά είναι κα­θο­ρι­σμέ­νη και αδια­σά­λευ­τη. Οι πο­λί­τες απο­φα­σί­ζουν και οι πα­ρα­τά­ξεις εκτε­λούν. Θα ήταν ύβρη του­λά­χι­στον για ένα πο­λι­τι­κό όπως εγώ που πι­στεύω στη δύ­να­μη της λαϊ­κής ετυ­μη­γο­ρί­ας να προ­κα­τα­λά­βω το εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα. Και ακόμη μου είναι αδια­νό­η­το να πάρω απο­φά­σεις πριν εκ­φρα­στεί στην κάλπη η λαϊκή εντο­λή. Εάν πρό­κει­ται να υπάρ­ξουν συ­νερ­γα­σί­ες και με­τα­ξύ ποιών είναι ζή­τη­μα που θα επι­κα­θο­ρί­σει η λαϊκή βού­λη­ση. Μέχρι τότε εμείς οφεί­λου­με να ενερ­γή­σου­με με γνώ­μο­να την τε­λευ­ταία λαϊκή εντο­λή, που εν προ­κει­μέ­νω μας έχει κα­τα­τά­ξει στην αντι­πο­λί­τευ­ση. Και ποιο είναι το έργο της αντι­πο­λί­τευ­σης; Να ελέγ­χει την εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­ση. Ένα όμως είναι βέ­βαιο: Επου­δε­νί δεν πρό­κει­ται να συ­μπρά­ξου­με με τις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις του λαϊ­κι­σμού και της ανι­κα­νό­τη­τας που κα­τέ­στρε­ψαν την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία χύ­νο­ντας τό­νους λά­σπης και οκά­δες δη­λη­τη­ρί­ου.

Μέχρι λοι­πόν τις επό­με­νες εθνι­κές εκλο­γές το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής στέ­κε­ται στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων και ασκεί αντι­πο­λί­τευ­ση στην πιο επι­κίν­δυ­νη και εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος πλέον απο­τυ­χη­μέ­νη και κα­τα­στρε­πτι­κή κυ­βέρ­νη­ση που γνώ­ρι­σε ο τόπος.

• Θα ήθελα το σχό­λιό σας για πρώην συ­ντρό­φους σας, που ανα­πτύσ­σουν έντο­νο φλερτ με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε μια κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο για τον χώρο, όπως τε­λευ­ταία χρε­ώ­νουν στον κ. Γ. Ρα­γκού­ση, ο οποί­ος μά­λι­στα είχε θέσει υπο­ψη­φιό­τη­τα για την προ­ε­δρία του ΚΙΝ.ΑΛ. Δεν είναι ο μόνος, αλλά η δική του πε­ρί­πτω­ση, έχει συ­ζη­τη­θεί ποι­κι­λο­τρό­πως, λόγω της εμπλο­κής του στο ΚΙΝ.ΑΛ.

Σας δια­βε­βαιώ­νω ότι ου­δέ­πο­τε στην πο­λι­τι­κή μου δια­δρο­μή αφιέ­ρω­σα πο­λι­τι­κό χρόνο για να σχο­λιά­ζω επι­λο­γές άλλων. Εμένα οι πο­λί­τες με ψή­φι­σαν για να τους εκ­προ­σω­πώ με το έπα­κρο των δυ­να­το­τή­των μου και αυτό κάνω. Τι κάνει ο κ.Ρα­γκού­σης, ο οποί­ος ση­μειω­τέ­ον είναι εκτός Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής, είναι δικός του λο­γα­ρια­σμός και θα κρι­θεί από τους Έλ­λη­νες και τις Ελ­λη­νί­δες.

• Κύριε υπουρ­γέ, με αφορ­μή την πρό­σφα­τη επί­σκε­ψή σας στη Ρόδο, την οποία επι­σκέ­πτε­στε τα­κτι­κά, θα ήθελα το σχό­λιό σας για την κα­τά­στα­ση στα νησιά, σε κάθε επί­πε­δο. Τα ρεκόρ στις αφί­ξεις δεν γε­μί­ζουν τα τα­μεία, η οι­κο­νο­μία πα­ρα­μέ­νει κα­θη­λω­μέ­νη, η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ έχει εκτο­ξεύ­σει τις τιμές σε προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σί­ες, με την κυ­βέρ­νη­ση να πα­ρου­σιά­ζει το με­τα­φο­ρι­κό ισο­δύ­να­μο, ως πα­νά­κεια.

Ήλθα για λίγες μέρες. Δεν πρό­λα­βα να δω τους φί­λους μου γι αυτό θα έλθω πάλι μέσα στο φθι­νό­πω­ρο. Τη γνώμη μου για το πα­ρα­δει­σέ­νιο νησί σας την έχω εκ­φρά­σει πολ­λές φορές. Τώρα όμως θέλω να σας με­τα­φέ­ρω τη γνώμη των παι­διών μου, που ήλθαν για πρώτη φορά. Συ­νε­χώς μου έλε­γαν πως η Ρόδος είναι πα­νέ­μορ­φη και μου ζη­τού­σαν να ξα­να­έρ­θου­με και του χρό­νου. Ση­μειώ­νω την καλή δια­χεί­ρι­ση των απορ­ριμ­μά­των. Όπου πάω είναι το πρώτο πράγ­μα που κοι­τάω και ελέγ­χω και νο­μί­ζω πως η Ρόδος τα κα­τά­φε­ρε. Υπάρ­χουν πράγ­μα­τα που πρέ­πει να βελ­τιω­θούν οπωσ­δή­πο­τε και αφο­ρούν κυ­ρί­ως το ρόλο του κρά­τους. Όσο λι­γό­τε­ρο πα­ρεμ­βαί­νει τόσο λι­γό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα θα έχει το νησί. Η γρα­φειο­κρα­τία είναι πληγή και για την Ρόδο. Κι ακόμη, δεν μπορώ να μην επι­ση­μά­νω τα με­γά­λα θέ­μα­τα της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης και των υπερ­βο­λι­κών ει­σφο­ρών. Η επό­με­νη πλειο­ψη­φία της Βου­λής αυτά τα θέ­μα­τα πρέ­πει να τα αντι­με­τω­πί­σει αμέ­σως.