Τσίπρας: Ημέρα λύτρωσης και αφετηρία νέας εποχής-Η Ιθάκη είναι μόνο η αρχή

«Σή­με­ρα στην πα­τρί­δα μας ξη­με­ρώ­νει μια και­νούρ­για μέρα», «σή­με­ρα είναι μια μέρα λύ­τρω­σης, είναι όμως και η αφε­τη­ρία μιας νέας επο­χής», «η Ιθάκη είναι μόνο η αρχή», ση­μεί­ω­σε ο Αλέ­ξης Τσί­πρας απευ­θυ­νό­με­νος προς τον ελ­λη­νι­κό λαό από το νησί της Ιθά­κης, σε αυτή την «ιστο­ρι­κή μέρα», την πρώτη μετά την έξοδο από τα μνη­μό­νια.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέ­φε­ρε ότι η σύγ­χρο­νη «Οδύσσ­σεια» που πέ­ρα­σε η χώρα από το 2010 έλαβε τέλος, ότι «τα μνη­μό­νια επι­τέ­λους τε­λεί­ω­σαν» και «η χώρα μας ανα­κτά το δι­καί­ω­μα της να ορί­ζει αυτή το μέλ­λον της», ση­μειώ­νο­ντας ότι «αφή­σα­με πίσω μας τις Συ­μπλη­γά­δες».

Ο κ. Τσί­πρας επι­σή­μα­νε ότι η κυ­βέρ­νη­ση πο­ρεύ­τη­κε με την εντο­λή που έλαβε πριν από τριά­μι­ση χρό­νια με μονο μια βε­βαιό­τη­τα: «Να βγά­λου­με τη χώρα από τη στε­νω­πό των μνη­μο­νί­ων και της αέ­ναης λι­τό­τη­τας», πο­ρεία κατά την οποία πέ­ρα­σε από πολλά κύ­μα­τα. Μι­λώ­ντας για την επό­με­νη μέρα της χώρας από εδώ και πέρα, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας υπο­γρά­μι­σε ότι σε αυτή την αφε­τη­ρία της νέας επο­χής «δεν θα δια­πρά­ξου­με την ύβρι να αγνο­ή­σου­με τα δι­δάγ­μα­τα της Ελ­λά­δας των μνη­μο­νί­ων», «δε θα αφή­σου­με τη λήθη να μας πα­ρα­σύ­ρει» και «δεν θα γί­νου­με λω­το­φά­γοι»: «Δεν θα ξε­χά­σου­με ποτέ τις αι­τί­ες και τα πρό­σω­πα που οδή­γη­σαν τη χώρα στα μνη­μό­νια». Διότι όπως είπε αυτά «είναι τα εφό­δια μιας χώρας που γρά­φει τη νέα σε­λί­δα της ιστο­ρί­ας της, σε χρόνο ενε­στώ­τα». «Φτά­σα­με στον προ­ο­ρι­σμό μας, βγή­κα­με από τα μνη­μό­νια, αλλά δεν τε­λειώ­σα­με εδώ. Νέες μάχες είναι τώρα μπρο­στά μας», υπο­γράμ­μι­σε ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, για να το­νί­σει ότι «τώρα που φτά­σα­με στον πο­λυ­πό­θη­το προ­ο­ρι­σμό μας, έχου­με τη δύ­να­μη να φτιά­ξου­με τον τόπο μας όπως του αξί­ζει».

Ση­μεί­ω­σε ότι «οι σύγ­χρο­νοι μνη­στή­ρες είναι εδώ και στέ­κο­νται ακόμα απέ­να­ντι» και είναι «όσοι επι­θυ­μούν να δουν το κα­ρά­βι ξανά να θα­λασ­σο­δέρ­νε­ται και το λαό ξανά στα αμπά­ρια». «Δεν πρό­ε­κι­ται να αφή­σου­με την Ιθάκη στα χέρια τους», υπο­γράμ­μι­σε. Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας το διάγ­γελ­μά του, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας είπε ότι «από σή­με­ρα, ξε­κι­νά­με με όραμα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, για τη νέα εποχή της πα­τρί­δας μας. Με σύ­νε­ση και ευ­θύ­νη να μη ξα­να­γυ­ρί­σου­με πίσω στην Ελ­λά­δα των ελ­λειμ­μά­των και της χρε­ο­κο­πί­ας. Αλλά και με τόλμη για την ανα­γέν­νη­ση της Ελ­λά­δας. Για μια πα­τρί­δα ισό­τη­τας, δη­μο­κρα­τί­ας και κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης».

Ολό­κλη­ρο το διάγ­γελ­μα του Αλέξη Τσί­πρα

«Σή­με­ρα στην πα­τρί­δα μας ξη­με­ρώ­νει μια και­νούρ­για μέρα. Μια μέρα ιστο­ρι­κή. Τα μνη­μό­νια της λι­τό­τη­τας, της ύφε­σης, και της κοι­νω­νι­κής ερή­μω­σης, επι­τέ­λους τε­λεί­ω­σαν. Η χώρα μας ανα­κτά το δι­καί­ω­μα της, να ορί­ζει αυτή τις τύχες και το μέλ­λον της. Σαν μια κα­νο­νι­κή ευ­ρω­παϊ­κή χώρα. Χωρίς εξω­τε­ρι­κούς κα­τα­να­γκα­σμούς. Χωρίς άλ­λους εκ­βια­σμούς. Χωρίς άλλες θυ­σί­ες του λαού μας. Ο τόπος μας είναι κλει­στός, τον κλεί­νουν οι δυο μαύ­ρες Συ­μπλη­γά­δες, λέει ο ποι­η­τής. Αυτές τις Συ­μπλη­γά­δες αφή­σα­με πίσω μας. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι η Ελ­λά­δα είναι η ιστο­ρία της. Τα επι­τεύγ­μα­τα, οι αγώ­νες αλλά και οι οδύ­νες. Αυτά δη­λα­δή που κα­θό­ρι­σαν τη δια­δρο­μή της στην πο­ρεία των αιώ­νων. Μια δια­δρο­μή που δεν ήταν ποτέ εύ­κο­λη. Αλλά είχε πάντα προ­ο­ρι­σμό. Ακόμα και στις πιο σκο­τει­νές μέρες, στις πιο με­γά­λες φουρ­τού­νες.

Η Ελ­λά­δα βίωσε από το 2010, τη σύγ­χρο­νη Οδύσ­σειά της. Μέσα σε πέντε χρό­νια, συ­νέ­βη­σαν πρω­το­φα­νή πράγ­μα­τα για μια χώρα σε καιρό ει­ρή­νης. Χά­θη­κε το 25% του εθνι­κού μας πλού­του. 3 στους 10 έμει­ναν άνερ­γοι. 6 στους 10 νέους, επί­σης. Υλο­ποι­ή­θη­καν μέτρα λι­τό­τη­τας 65 δις. Η βία και η κα­τα­στο­λή, έγι­ναν κομ­μά­τι της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας. Η δη­μο­κρα­τία ευ­τε­λί­στη­κε. Τρα­πε­ζί­τες έγι­ναν πρω­θυ­πουρ­γοί και υπουρ­γοί έγι­ναν τρα­πε­ζί­τες. Φα­σι­στι­κές συμ­μο­ρί­ες, βγή­καν από τις κρυ­ψώ­νες τους μετά από 60 χρό­νια. Μια χώρα σε διαρ­κή κα­τά­στα­ση εκτά­κτου ανά­γκης. Κι ένας λαός, όμως, που ποτέ δεν απο­δέ­χτη­κε τη μοίρα που του επι­φύ­λασ­σαν οι ισχυ­ροί. Και έγρα­ψε νέες σε­λί­δες αντί­στα­σης Αυτός ο λαός, πριν από τριά­μι­σι χρό­νια πήρε μια ιστο­ρι­κή από­φα­ση. Να πάρει το τι­μό­νι της χώρας από αυ­τούς που την οδή­γη­σαν στα βρά­χια. Και να το δώσει σε νέους κα­πε­τά­νιους. Ανα­λά­βα­με αυτή την βαριά ευ­θύ­νη. Με σθέ­νος, απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα αλλά και σε­βα­σμό στις θυ­σί­ες του λαού μας. Δεν πο­ρευ­τή­κα­με με βε­βαιό­τη­τες. Παρά μόνο με μία. Αυτή που μας όρι­σαν οι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες: Να βγά­λου­με τη χώρα από τη στε­νω­πό των μνη­μο­νί­ων και της αέ­ναης λι­τό­τη­τας. Πε­ρά­σα­με από κύ­μα­τα πολλά για να φτά­σου­με σή­με­ρα στον προ­ο­ρι­σμό μας. Το πλή­ρω­μα άλ­λα­ξε. Άλλοι φο­βή­θη­καν τα κύ­μα­τα, άλλοι προ­τί­μη­σαν να τα δα­μά­σουν.

Ακού­σα­με πολ­λές φορές τις Σει­ρή­νες της μα­ταιό­τη­τας. Ότι τα πράγ­μα­τα στην Ελ­λά­δα δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξουν. Και τα μνη­μό­νια θα είναι για πάντα εδώ. Ότι δεν έχει νόημα να αντι­στέ­κε­σαι όταν απέ­να­ντι σου στέ­κο­νται οι Λαι­στρυ­γό­νες και οι Κύ­κλω­πες. Τα θεριά που η μικρή και αδύ­να­μη Ελ­λά­δα δεν θα μπο­ρού­σε να νι­κή­σει. Τί­πο­τα από αυτά, όμως, δεν λύ­γι­σε την προ­σπά­θειά μας. Και αυτό γιατί, οι άν­θρω­ποι που μό­χθη­σαν για να φτά­σου­με στον προ­ο­ρι­σμό, δεν ήταν πια στο πε­ρι­θώ­ριο. Δεν ήταν πια κλει­σμέ­νοι στο αμπά­ρι, χωρίς φωνή, χωρίς ελ­πί­δα. Αλλά ήταν στο τι­μό­νι. Μαζί μας. Και στα δύ­σκο­λα ήταν αυτοί που το κρά­τη­σαν σφι­χτά.

Ελ­λη­νί­δες, Έλ­λη­νες, Σή­με­ρα είναι μια μέρα λύ­τρω­σης. Είναι όμως και η αφε­τη­ρία μιας νέας επο­χής. Και σε αυτή την αφε­τη­ρία, δεν θα δια­πρά­ξου­με την ύβρι να αγνο­ή­σου­με τα δι­δάγ­μα­τα της Ελ­λά­δας των μνη­μο­νί­ων. Δε θα αφή­σου­με τη λήθη να μας πα­ρα­σύ­ρει. Δεν θα γί­νου­με λω­το­φά­γοι. – Δεν θα ξε­χά­σου­με ποτέ τις αι­τί­ες και τα πρό­σω­πα που οδή­γη­σαν τη χώρα στα μνη­μό­νια. Τη φο­ρο­α­συ­λία του με­γά­λου πλού­του, τη γε­νι­κευ­μέ­νη δια­πλο­κή και δια­φθο­ρά, την ασυ­δο­σία μιας σει­ράς επι­χει­ρη­μα­τι­κών και εκ­δο­τι­κών ομί­λων που για χρό­νια θε­ω­ρού­σαν ότι η χώρα τους ανή­κει, τον κυ­νι­σμό και την πε­ρι­φρό­νη­ση μιας πο­λι­τι­κής ελίτ η οποία νό­μι­σε ότι η Ελ­λά­δα είναι φέ­ου­δο και οι Έλ­λη­νες πει­θή­νιοι υπή­κο­οι της. – Δεν θα ξε­χά­σου­με ποτέ αυ­τούς που λοι­δό­ρη­σαν και απα­ξί­ω­σαν την Ελ­λά­δα και τους Έλ­λη­νες, επει­δή τόλ­μη­σαν να μη συ­ναι­νέ­σουν στην υλο­ποί­η­ση ενός νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου πει­ρά­μα­τος που θα κρα­τού­σε για δε­κα­ε­τί­ες. – Δεν θα ξε­χά­σου­με όμως και αυ­τούς που στά­θη­καν στο πλευ­ρό των Ελ­λή­νων και της Ελ­λά­δας στα δύ­σκο­λα. Πρό­σω­πα και πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις από όλες τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Που αντι­στά­θη­καν σθε­να­ρά στα σχέ­δια για έξοδο και τι­μω­ρία της Ελ­λά­δας. Διότι γνω­ρί­ζουν ότι η Ελ­λά­δα για την Ευ­ρώ­πη ση­μαί­νει πολλά πε­ρισ­σό­τε­ρα από δη­μο­σιο­νο­μι­κά με­γέ­θη.

Δε θα ξε­χά­σου­με τί­πο­τα από όσα ζή­σα­με γιατί δεν είναι απλά η ύλη για τους ιστο­ρι­κούς του μέλ­λο­ντος. Αλλά είναι τα εφό­δια μιας χώρας που γρά­φει τη νέα σε­λί­δα της ιστο­ρί­ας της, σε χρόνο ενε­στώ­τα. Φτά­σα­με στον προ­ο­ρι­σμό μας, βγή­κα­με από τα μνη­μό­νια, αλλά δεν τε­λειώ­σα­με εδώ. Νέες μάχες είναι τώρα μπρο­στά μας. Οι σύγ­χρο­νοι μνη­στή­ρες είναι εδώ και στέ­κο­νται ακόμα απέ­να­ντι. Είναι όσοι επι­θυ­μούν να δουν το κα­ρά­βι ξανά να θα­λασ­σο­δέρ­νε­ται και το λαό ξανά στα αμπά­ρια. Όσοι έφτια­ξαν κατ’ ει­κό­να και καθ’ ομοί­ω­ση τους, την Ελ­λά­δα της δια­φθο­ράς, της δια­πλο­κής και της εξου­σί­ας των λίγων. Αυτοί που θέ­λουν να μπο­ρούν ανε­νό­χλη­τοι να φο­ρο­δια­φεύ­γουν, να πα­ρα­σι­τούν εις βάρος του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, έχο­ντας τις off shore τους και τις κα­τα­θέ­σεις τους στο εξω­τε­ρι­κό. Αυτοί που θε­ω­ρούν εαυ­τούς υπε­ρά­νω κάθε νόμου και κα­νό­να ενός κρά­τους δι­καί­ου. Και που τρέ­μουν στην ιδέα μιας ανε­ξάρ­τη­της δι­καιο­σύ­νης. Δεν πρό­κει­ται να αφή­σου­με την Ιθάκη στα χέρια τους. Τώρα που φτά­σα­με στον πο­λυ­πό­θη­το προ­ο­ρι­σμό μας, έχου­με τη δύ­να­μη να φτιά­ξου­με τον τόπο μας όπως του αξί­ζει. Οι πο­λυ­μή­χα­νοι Έλ­λη­νες, γρά­ψα­με με αγώνα και θυ­σί­ες το τέλος των μνη­μο­νί­ων. Από σή­με­ρα, ξε­κι­νά­με με όραμα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, για τη νέα εποχή της πα­τρί­δας μας. Με σύ­νε­ση και ευ­θύ­νη να μη ξα­να­γυ­ρί­σου­με πίσω στην Ελ­λά­δα των ελ­λειμ­μά­των και της χρε­ο­κο­πί­ας. Αλλά και με τόλμη για την ανα­γέν­νη­ση της Ελ­λά­δας Για μια πα­τρί­δα ισό­τη­τας, δη­μο­κρα­τί­ας και κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης. Γιατί η Ιθάκη είναι μόνο η αρχή».

https://www.youtube.com/watch?v=aC-8dHNE61Y