Αναβιώνει μετά από αναίρεση τραγικό θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου θα ανα­βιώ­σει μετά από αναί­ρεση προη­γού­με­νης κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης ένα τραγικό θανα­τη­φόρο τροχαίο δυστύ­χημα που συγκλό­νισε τον Ιούνιο του 2012 την κοι­νω­νία της Ρόδου.

Πιο συγκε­κρι­μένα το ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ’ αρίθ,. 280/2018 απόφαση που εξέδωσε αναί­ρεσε την υπ’ αριθ. 217/2016 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου (Πλημ­με­λη­μά­των) Δωδε­κα­νή­σου με πολι­τι­κώς ενά­γο­ντες τους Σ. Χ. του Μ. και Σ. – Σ. Χ. του Μ..

Το Τρι­με­λές Εφετείο Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, κήρυξε ένοχο τον αναι­ρε­σεί­ο­ντα για την πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας από αμέλεια και τον κατα­δί­κασε σε ποινή φυλά­κι­σης 20 μηνών, με τριετή ανα­στολή .

Στο αιτιο­λο­γικό της ανωτέρω από­φα­σης το δικάσαν εφετείο , μετά από εκτί­μηση και αξιο­λό­γηση όλων των μνη­μο­νευό­με­νων, κατά το είδος τους, απο­δει­κτι­κών μέσων, δέχθηκε ανε­λέγ­κτως, κατά πιστή μετα­φορά, τα εξής πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά:

“Στις 24.6.2012 και περί ώρα 06:55, ο κατη­γο­ρού­με­νος οδη­γούσε Δ.Χ. του­ρι­στικό λεω­φο­ρείο και έβαινε επί της εθνικής οδού Ρόδου – Λίνδου με κατεύ­θυνση προς Λίνδο, κινού­με­νος στη δεξιά λωρίδα του ρεύ­μα­τος κυκλο­φο­ρίας του. Όταν έφθασε στο 20° περίπου χιλιό­με­τρο της ως άνω οδού, σκόπευε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει δεξιά στροφή, προ­κει­μέ­νου να εισέλ­θει σε ξενο­δο­χείο, και να απο­βι­βά­σει τους επι­βαί­νο­ντες στο λεω­φο­ρείο επι­βά­τες.

Προς τούτο κινή­θηκε αρχικά προς τα αρι­στερά, για να πετύχει επαρκή ακτίνα καμπυ­λό­τη­τας λόγω του μεγάλου όγκου του οχή­μα­τος, άναψε τα αλάρμ και εν συνε­χεία άναψε το δεξί φλας έστριψε δεξιά για να εισέλ­θει στο δρομάκι δεξιά που οδηγεί στο ως άνω ξενο­δο­χείο.

Τη στιγμή που ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε ξεκι­νή­σει την προς τα δεξιά στροφή ο Δ. Χ., ηλικίας τότε 35 ετών, οδη­γώ­ντας δίκυκλη μοτο­σι­κλέτα, μάρκας Yamaha, ο οποίος εκι­νείτο ομόρ­ροπα και όπισθεν του λεω­φο­ρείου στη δεξιά λωρίδα κυκλο­φο­ρίας επέπεσε με την εμπρό­σθια και αρι­στερή πλευρά της μοτο­σι­κλέ­τας του στην εμπρό­σθια δεξιά μπα­γκα­ζιέρα απο­σκευών του λεω­φο­ρείου καθόσον το λεω­φο­ρείο του έκλεισε την πορεία εντελώς ξαφνικά, δηλαδή στο σημείο πριν την εμπρό­σθια δεξιά ρόδα, με απο­τέ­λε­σμα τον θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό του.

Υπαί­τιος για το θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό του Δ. Χ. είναι ο οδηγός του του­ρι­στι­κού λεω­φο­ρείου, ο οποίος δεν επέ­δειξε την επι­μέ­λεια που μπο­ρούσε και όφειλε να επι­δεί­ξει ο μέσος συνετός οδηγός υπό τις αυτές συν­θή­κες οδή­γη­σης.

Ειδι­κό­τερα, ενώ σκόπευε να στρίψει αρι­στερά αν και αυτό απα­γο­ρεύ­ε­ται προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να πάρει τη στροφή και εν συνε­χεία δεξιά, έπρεπε να ελέγξει με ιδιαί­τερη προσοχή τους καθρέ­πτες του, οι οποίοι είχαν τη δυνα­τό­τητα να δεί­χνουν τυχόν κινού­μενα οχήματα πίσω του ή παράλ­ληλα και μόνο εφ’ όσον δια­πί­στωνε την ανυ­παρ­ξία οχη­μά­των θα έπρεπε να επι­χει­ρή­σει τους ελιγ­μούς που επι­χεί­ρησε με απε­ρι­σκε­ψία αν και γνώριζε ότι οδη­γούσε ένα ιδιαί­τερα μεγάλο όχημα, το οποίο για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει αυτούς (ελιγ­μούς) χρειά­ζε­ται ένα χρονικό διά­στημα, γεγονός που επι­τεί­νει την παντελή έλλειψη προ­σο­χής και ευθύνης για τα τυχόν κινού­μενα συγ­χρό­νως με αυτόν στο ίδιο σημείο της οδού οχήματα δεδο­μέ­νου ότι είχε δια­θέ­σιμο κάποιο χρόνο προ­κει­μέ­νου να αντι­δρά­σει και να απο­φύ­γει το επελθόν απο­τέ­λε­σμα. Αντι­θέ­τως χωρίς κανένα έλεγχο, όπως προ­κύ­πτει από το απο­τέ­λε­σμα των κινή­σεών του, ενώ άναψε αλάρμ και κατευ­θύν­θηκε αρι­στερά στην λωρίδα εν συνε­χεία άναψε δεξιό φλας και έστριψε δεξιά, έκλεισε με τον όγκο του και τα δύο ρεύματα της λωρίδας που Κινού­ταν, με συνέ­πεια ο οδηγός της μηχανής που κινού­ταν ομόρ­ροπα και πίσω του να απο­προ­σα­να­το­λι­σθεί κατ’ αρχάς βλέ­πο­ντας μπροστά του τα αλάρμ, εν συνε­χεία την αρι­στερή στροφή και αμέσως μετά δεξί φλας και δεξιά στροφή και να αιφ­νι­δια­σθεί από το μεγάλο όχημα που του ανέκοψε εντελώς ξαφνικά την πορεία του και να επι­πέ­σει ανα­πό­φευ­κτα λόγω της παντε­λούς ελλεί­ψεως χρόνου, από­στα­σης αλλά και χώρου αντί­δρα­σης της μοτο­σι­κλέ­τας του στην εμπρό­σθια δεξιά μπα­γκα­ζιέρα απο­σκευών του λεω­φο­ρείο, να ανα­τρα­πεί η μηχανή και ο ίδιος να βρεθεί κάτω από τον εμπρό­σθιο δεξιό τροχό του λεω­φο­ρείου, που του συνέ­θλιψε την κεφαλή περ­νώ­ντας από πάνω του. Από την ίδια δε την απο­λο­γία του κατη­γο­ρου­μέ­νου στο ακρο­α­τή­ριο του πρω­το­βαθ­μίου Δικα­στη­ρίου, προ­κύ­πτει η σύγχυση που δημιούρ­γη­σαν οι προ­α­να­φε­ρό­με­νοι ελιγμοί του λεω­φο­ρείου στον οδηγό της μηχανής ο οποίος (κατη­γο­ρού­με­νος) κατέ­θεσε συγκε­κρι­μένα: “Εγώ λέω ότι αυτός δεν πρόσεξε το λεω­φο­ρείο, έβλεπε κάπου αλλού. Δεν πρόσεξε το φλας που έβγαλα για να πάω δεξιά. Νόμιζε ότι εγώ θα πήγαινα αρι­στερά”. Τα ανωτέρω όμως αντι­στρα­τεύ­ο­νται με τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας και λογικής, αφού δεν είναι δυνατόν το δεξιό φλας να υπο­δη­λώ­νει πρόθεση αρι­στε­ρής πορείας. Σε κάθε δε περί­πτωση η ενερ­γο­ποί­ηση του φλας απλώς προει­δο­ποιεί τους άλλους οδηγούς και δεν υπο­χρε­ώ­νει αυτούς σε παρα­χρήμα συμ­μόρ­φωση με αυτό και συνεπώς δεν απαλ­λάσ­σει τον οδηγό που ενεργεί τον ελιγμό και έχει ενερ­γο­ποι­ή­σει το φλας από την προσοχή και την επι­μέ­λεια που πρέπει να επι­δεί­ξει, αφού η ευθύνη του παρα­μέ­νει ακέραια, πολλώ δε μάλλον όταν άλλη είναι η ένδειξη του φλας και άλλη και αντί­θετη η αλλαγή πορείας, όπως εν προ­κει­μένω. Εξ άλλου η ταχύ­τητα της μηχανής, χωρίς να μπορεί να υπο­λο­γι­σθεί με ακρί­βεια δεν φαί­νε­ται να ξεπερ­νούσε κατά πολύ την προ­βλε­πό­μενη στο σημείο των 30 χιλιο­μέ­τρων ανά ώρα, όπως τούτο προ­κύ­πτει από την από 20.12.2012 τεχνική έκθεση και συνη­γο­ρούν προς τούτο οι ελά­χι­στες ζημίες που υπέστη η μηχανή, μόνο στο χερούλι ως την πατί­στρα, ενώ το λεω­φο­ρείο έφερε μόνο εκδορές στο σημείο της δεξιάς μπα­γκα­ζιέ­ρας. Αν είχε μεγάλη ταχύ­τητα, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο κατη­γο­ρού­με­νος θα είχε εμβο­λί­σει το λεω­φο­ρείο και δεν θα συνε­βαινε πλευ­ρική σύγκρουση των οχη­μά­των, όπως στην παρούσα περί­πτωση. Εξ άλλου ο ισχυ­ρι­σμός του κατη­γο­ρου­μέ­νου είναι ότι ο οδηγός της μηχανής δεν πρόσεξε το λεω­φο­ρείο δεν ευστα­θεί καθόσον δεν είναι δυνατόν ο οδηγός μιας μηχανής που κινεί­ται στην ίδια κατεύ­θυνση ακριβώς πίσω από ένα μεγάλο όχημα να μην τα έχει αντι­λη­φθεί”.

Με βάση τις παρα­δο­χές αυτές το δικα­στή­ριο κήρυξε, στη συνέ­χεια, ένοχο τον κατη­γο­ρού­μενο.

Ο Αρειος Πάγος με την απόφασή του έκρινε ότι με αυτά που δέχθηκε η απόφαση, δεν έχει την απαι­τού­μενη ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία, δεδο­μέ­νου ότι έχει ασάφεια, και αντι­φά­σεις, καθόσον εκτί­θε­νται κατά τέτοιο τρόπο τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που προ­έ­κυ­ψαν από την απο­δει­κτική δια­δι­κα­σία, ώστε να απο­κλεί­ε­ται η διά­γνωση του συντρέ­ξα­ντος όρου που επέφερε τον θάνατο του οδηγού της μοτο­σι­κλέ­τας.

Ειδι­κό­τερα, η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση δέχθηκε, στο μεν σκε­πτικό, ότι ο αναι­ρε­σείων, οδη­γώ­ντας το του­ρι­στικό λεω­φο­ρείο, κινή­θηκε αρχικά προς τα αρι­στερά (προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει επαρκή ακτίνα καμπυ­λό­τη­τας λόγω του μεγάλου όγκου του οχή­μα­τος), ανά­βο­ντας τα “αλάρμ”, στη συνέ­χεια δε, άναψε το δεξιό “φλας” και έστριψε δεξιά για να εισέλ­θει στο στενό δρόμο που ήταν δεξιά του. Αντί­θετα, στο δια­τα­κτικό δέχθηκε ότι ο αναι­ρε­σείων οδηγός προέβη στους παρα­πάνω ελιγ­μούς χωρίς να ειδο­ποι­ή­σει τους οδηγούς των οχη­μά­των που ακο­λου­θού­σαν και ειδι­κό­τερα τον οδηγό της μοτο­σι­κλέ­τας, με ενερ­γο­ποί­ηση των φωτει­νών ενδεί­ξεων (φλας) του οχή­μα­τος του. Δηλαδή, από τη σύγκριση σκε­πτι­κού και δια­τα­κτι­κού προ­κύ­πτει ότι το δικα­στή­ριο παρα­θέ­τει αντι­φα­τι­κές παρα­δο­χές ως προς την παρά­βαση που δέχθηκε ότι τέλεσε, ο αναι­ρε­σείων, αφού στο σκε­πτικό δέχεται ότι προει­δο­ποί­ησε πρώτα με “αλάρμ” και μετά με “φλας” τους όπισθεν κινού­με­νους και ότι προ­κά­λεσε σύγχυση με αυτή τη συμπε­ρι­φορά του, ενώ στο δια­τα­κτικό δέχεται ότι δεν τους προει­δο­ποί­ησα με “φλας” αλλά αντι­θέ­τως τους αιφ­νι­δί­ασε με την πραγ­μα­το­ποί­ηση ξαφ­νι­κών ελιγμών πρώτα αρι­στερά και μετά δεξιά.