Αμετάκλητη η καταδίκη για το θανατηφόρο τροχαίο με θύμα Πακιστανό δικυκλιστή

Με την υπ’ αριθμ. 304/2025 απόφασή του, το Ε’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρ­ριψε την αίτηση αναί­ρε­σης που είχε κατα­θέ­σει ένας 34χρονος ημε­δα­πός κατη­γο­ρού­με­νος, επι­κυ­ρώ­νο­ντας έτσι την προη­γού­μενη απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου (193/2023), με την οποία είχε κηρυ­χθεί ένοχος για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­τό­δικα από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 183/31.1.2020 απόφασή του, ποινή την οποία προ­σέ­βαλε σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Το εφετείο τον έκρινε επίσης ένοχο, επι­βάλ­λο­ντάς του ποινή φυλά­κι­σης οκτώ μηνών με τριετή ανα­στολή και την κατα­βολή δικα­στι­κών εξόδων ύψους 600 ευρώ.

Ο 34χρονος προ­σέ­φυγε στον Άρειο Πάγο ασκώ­ντας αίτηση αναί­ρε­σης κατά της εφε­τεια­κής από­φα­σης, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι υπήρξαν νομικά σφάλ­ματα κατά την εκδί­καση της υπό­θε­σής του και παρα­βί­αση ουσιω­δών δια­τά­ξεων της ποι­νι­κής δικο­νο­μίας.

Το Ε’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, εξε­τά­ζο­ντας την υπόθεση, απέρ­ριψε την αίτηση αναί­ρε­σης, κρί­νο­ντας ότι η εφε­τειακή απόφαση ήταν ορθά αιτιο­λο­γη­μένη και δεν υπήρχε λόγος ανα­τρο­πής της. Συγκε­κρι­μένα, το Ανώτατο Δικα­στή­ριο έκρινε ότι:

• Η εφε­τειακή απόφαση αιτιο­λο­γούσε επαρκώς την ενοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

• Δεν υπήρξαν νομικές πλημ­μέ­λειες ή παρα­βά­σεις ουσιω­δών δικο­νο­μι­κών κανόνων.

• Η ποινική μετα­χεί­ριση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ήταν σύμφωνη με τις δια­τά­ξεις του Ποι­νι­κού Κώδικα και τις αρχές της δίκαιης δίκης.

Με την απόφαση αυτή, η κατα­δι­κα­στική ποινή που του είχε επι­βλη­θεί καθί­στα­ται αμε­τά­κλητη, κλεί­νο­ντας ορι­στικά τη δικα­στική δια­δρομή της υπό­θε­σης.

Η υπόθεση αφορά τροχαίο δυστύ­χημα που σημειώ­θηκε στη Ρόδο στις 20 Αυγού­στου 2017, όταν ο κατη­γο­ρού­με­νος, οδη­γώ­ντας Ι.Χ.Ε. όχημα στην Εθνική Οδό Ρόδου-Λίνδου, παρέ­συρε και τραυ­μά­τισε θανά­σιμα έναν Πακι­στανό δικυ­κλι­στή.

Σύμφωνα με την απόφαση του Εφε­τείου, ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν είχε την απαι­τού­μενη προσοχή κατά την οδήγηση και δεν προ­σαρ­μό­στηκε στις συν­θή­κες του δρόμου, με απο­τέ­λε­σμα να μη μπο­ρέ­σει να απο­φύ­γει τη σύγκρουση.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου σημα­το­δο­τεί το τέλος μιας μακράς δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας και απο­τε­λεί δεδι­κα­σμένο για υπο­θέ­σεις αμέ­λειας σε τροχαία δυστυ­χή­ματα.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, πλέον, δεν έχει άλλη δυνα­τό­τητα να προ­σβά­λει την απόφαση και οφείλει να εκτίσει την ποινή του υπό το καθε­στώς της ανα­στο­λής που του έχει χορη­γη­θεί.