Φ. Kασέκας: «Ο επιχειρηματικός κόσμος επιζητά ένα σταθερό φορολογικό σύστημα»

Κύριε Κασέκα, να ξεκι­νή­σουμε από την εφαρ­μογή του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δυ­νά­μου καθώς έχει ανοίξει η πλατ­φόρμα για αιτή­σεις. Τελικά, οι πολίτες θα ωφε­λη­θούν από αυτό; Η κυβέρ­νηση είπε ότι έρχεται ως αντι­στάθ­μι­σμα της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά.

Με την ευκαι­ρία της συνέ­ντευ­ξης αυτής θα ήθελα να εκφράσω τα βαθιά μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στις οικο­γέ­νειες όσων έχουν χάσει αγα­πη­μένα τους πρόσωπα στις φονικές πυρ­κα­γιές της Ανα­το­λι­κής Αττικής. Ας ευχη­θούμε, για άλλη μια φορά, να πάρουμε κάποια μαθή­ματα από τα λάθη μας ούτως ώστε να μην θρη­νή­σουμε θύματα στο μέλλον. Η ευχή αυτή απευ­θύ­νε­ται όχι μόνο στην πολι­τική ηγεσία του τόπου για την παντελή έλλειψη σχε­δια­σμού αλλά και στους απλούς πολίτες που αψηφούν τις συνέ­πειες των πολε­ο­δο­μι­κών τους παρα­βά­σεων. Δράτ­το­μαι της ευκαι­ρίας να θυμίσω ότι το Οικο­νο­μικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου σε συνερ­γα­σία με το σύλλογο εργα­ζο­μέ­νων της ΔΟΥ Ρόδου έχουν τοπο­θε­τή­σει ειδικά δοχεία στα κτήρια της εφορίας και του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου (εμπο­ρικό Κέντρο Μήδεια) προ­κει­μέ­νου να συγκε­ντρώ­σουν είδη πρώτης ανάγκης για τα θύματα της τρα­γω­δίας αυτής.

Να πούμε ότι στο πλαίσιο της εφαρ­μο­γής του μέτρου του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου ήδη έχουν γίνει οι πρώτες κατα­βο­λές στους δικαιού­χους επι­βά­τες για ταξίδια που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στο διά­στημα 10-26 Ιουλίου. Ο μέσος όρος κατα­βο­λής, ανά ταξίδι, είναι 22€, για τον καθένα. Η επόμενη κατα­βολή θα αφορά εισι­τή­ρια της περιό­δου 26 έως 31 Ιουλίου.

Πρό­βλεψη της γενικής γραμ­μα­τείας Αιγαίου και νησιω­τι­κής πολι­τι­κής είναι ότι θα απαι­τη­θούν περίπου εξήντα εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Για το 2019 η αντί­στοιχη πρό­βλεψη ανέρ­χε­ται στα 150 εκα­τομ­μύ­ρια ευρω. Η αλήθεια είναι ότι τα ποσά αυτά συνά­δουν με την αύξηση στην απόδοση του ΦΠΑ που ανα­μέ­νει η κυβέρ­νηση από την αύξηση των συντε­λε­στών στα νησιά. Η προ­σω­πική μου άποψη δεν δια­φέ­ρει από εκείνη της μαζικής πλειο­ψη­φίας των λοιπών φορέων. Ότι πρό­κει­ται δηλαδή περί «κου­πο­νιού» με χαρα­κτήρα επι­δό­μα­τος που βάζει τους πολίτες για άλλη μια φορά στην «ουρά». Κι ενώ αυτές οι τακτι­κές μπορεί να ικα­νο­ποιούν τις ιδε­ο­λο­γι­κές φαντα­σιώ­σεις των κυβερ­νώ­ντων, αγνοούν την ανάγκη των κατοί­κων να νιώσουν ισό­τι­μοι πολίτες αυτής της χώρας. Όλοι βιώ­νουμε την ταλαι­πω­ρία λ.χ. για το επίδομα πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης, το οικο­γε­νειακό επίδομα, το επίδομα ενοι­κίου, την ίδια ώρα που σε κάθε ευνο­μού­μενο κράτος οι πολίτες και οι επι­χει­ρή­σεις, δικαιού­χοι, απο­λαμ­βά­νουν με αυτο­μα­το­ποι­η­μέ­νες δια­δι­κα­σίας μειω­μέ­νους συντε­λε­στές και εκπτώ­σεις κατά περί­σταση χωρίς να προ­σφεύ­γουν σε διάφορα γραφεία διεκ­πε­ραί­ω­σης αιτή­σεων.

Το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο, πόσο μπορεί να ωφε­λή­σει τις επι­χει­ρή­σεις; Οι κυβερ­νώ­ντας δήλωσαν ότι μπορούν οι επι­χει­ρή­σεις που έχουν νησιω­τικό ΑΦΜ να κάνουν αίτηση και να εισπράτ­τουν πίσω χρήματα. Συμ­φω­νείτε με αυτό το μέτρο; Πώς μπορούν να ωφε­λη­θούν οι επι­χει­ρη­μα­τίες και η αγορά;

Όντως οι δικαιού­χοι του αντι­σταθ­μί­σμα­τος νησιω­τι­κού κόστους είναι οι πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις με κρι­τή­ριο τον τζίρο τους όπως ορί­ζο­νται από τις παρα­γρά­φους 2 έως 5 του άρθρου 2 του ν. 4308/2014 που ασκούν επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα με κύρια έδρα τους στους δήμους που εφαρ­μό­ζε­ται το μέτρο.

Η ωφε­λού­μενη επι­χεί­ρηση και όσα από τα μέλη της ωφε­λού­με­νης μονάδας, έχουν υπο­χρέ­ωση, πρέπει να έχουν υπο­βά­λει δηλώ­σεις φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος του προη­γού­με­νου της αίτησης φορο­λο­γι­κού έτους.

Είναι δεδο­μένο ότι οι επι­χει­ρή­σεις θα προβούν σε αιτή­σεις για την εν λόγω απο­ζη­μί­ωση. Δεν χρειά­ζε­ται να έχει κανείς πτυχίο οικο­νο­μι­κών για να υπο­λο­γί­σει τις επι­πτώ­σεις στη βιω­σι­μό­τητα των επι­χει­ρή­σεων από την αύξηση στο ΦΠΑ των υπη­ρε­σιών δια­νυ­κτέ­ρευ­σης από 9% στο 13% και της εστί­α­σης από το 17% στο 24%. Παρα­μένω κάθετος στην άποψη μου ότι ένας επι­χει­ρη­μα­τίας αποζητά ένα σταθερό φορο­λο­γικό σύστημα πολύ δε περισ­σό­τερο από ένα «προ­νο­μιακό κουπόνι» προ­κει­μέ­νου να αξιο­λο­γή­σει μια ενδε­χό­μενη επέν­δυση. Χωρίς επεν­δύ­σεις δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για ανά­πτυξη.

Κλεί­σαμε το πρώτο επτά­μηνο του 2018. Δώστε μας μία εικόνα για την πορεία της οικο­νο­μίας. Όλοι λένε ότι θα είναι μια καλή του­ρι­στική σεζόν αλλά ο χει­μώ­νας, πώς προ­μη­νύ­ε­ται ειδικά για τους μισθω­τούς και τους συντα­ξιού­χους –με δεδο­μένο ότι έρχο­νται και νέα μέτρα από αρχές του 2019;

Έχοντας πλέον επίσημα στοι­χεία, σε εθνικό επίπεδο, για το πρώτο εξάμηνο του 2018 δια­πι­στώ­νουμε ότι τα έσοδα από τον φόρο εισο­δή­μα­τος φυσικών προ­σώ­πων δια­μορ­φώ­θη­καν την περίοδο αυτή στα 3,276 δισ ευρώ, υστε­ρώ­ντας κατά 211 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ σε σχέση με τον στόχο του Μεσο­πρό­θε­σμου Προ­γράμ­μα­τος. Η διαφορά αυτή είναι ενδει­κτική της «συμπί­ε­σης» των δηλού­με­νων εισο­δη­μά­των από τα φυσικά πρόσωπα λόγω των υπερ­βο­λικά υψηλών φορο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών συντε­λε­στών και ως εκ τούτου της «βάσης υπο­λο­γι­σμού» των φόρων. Τα δε συνο­λικά έσοδα από άμεσους φόρους φυσικών και νομικών προ­σώ­πων δια­μορ­φώ­θη­καν στο εξάμηνο στα 6,518 δισ. ευρώ εμφα­νί­ζο­ντας υστέ­ρηση σε σχέση με τον στόχο κατά 285 εκατ. ευρώ. Αντι­θέ­τως, ο πλέον άδικος κοι­νω­νικά φόρος του ΦΠΑ, παρου­σιά­ζει υπέρ­βαση σε σχέση με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό κατά 117 εκατ. ευρώ

Θα ανα­γκα­στώ για άλλη μια φορά να θυμίσω σε όλους ότι ένα μέρος των μέτρων της 4ης αξιο­λό­γη­σης ήταν και η έγκριση του νέου Μεσο­πρό­θε­σμου προ­γράμ­μα­τος για την περίοδο 2019 έως 2022. Όταν λοιπόν η κυβέρ­νηση θα στήνει εορ­τα­στι­κές εκδη­λώ­σεις για την «έξοδο από τα Μνη­μό­νια» στις 20 Αυγού­στου θα έχουμε ήδη δεσμευ­τεί για περι­κοπή συντά­ξεων κατά 3,4 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ το 2019 και νέα μέτρα ύψους άνω των 4,9 δισ. ευρώ την περίοδο 2019-2022 . Σε επίπεδο φόρου εισο­δή­μα­τος, ανα­μέ­νουμε περι­κοπή στο αφο­ρο­λό­γητο που θα υλο­ποι­η­θεί μέσω της περι­στο­λής κατά 650 ευρώ της έκπτω­σης φόρου που δικαιού­νται μισθω­τοί και συντα­ξιού­χοι. Εν ολίγοις θα δια­πι­στώ­σουμε ότι ακόμα και ο εργα­ζό­με­νος που λαμ­βά­νει καθαρό μισθό 500 θα είναι υπό­χρεος σε φόρο εισο­δή­μα­τος. Επίσης θέλω να τονίσω ότι τα όποια αντί­με­τρα, οι φορο­λο­γι­κές δηλαδή ελα­φρύν­σεις, είναι δυνη­τι­κές και μπορούν να εφαρ­μο­στούν ΜΟΝΟ αν επι­τευ­χθούν συγκε­κρι­μέ­νοι στόχοι του μεσο­πρό­θε­σμου προ­γράμ­μα­τος. Τέτοια μέτρα όπως είναι μείωση του εται­ρι­κού φόρου εισο­δή­μα­τος σε 29%, σε σχέση με 26% που είναι σήμερα, από 2019 και η μείωση του συντε­λε­στή της πρώτης κλί­μα­κας της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος φυσικών προ­σώ­πων στο 20% είναι εφικτά μόνο αν λ.χ. επι­τευ­χθεί ο εξω­πραγ­μα­τι­κός στόχος του πλε­ο­νά­σμα­τος του 3,5%.

Ο ακα­τά­σχε­τος λογα­ρια­σμός παρα­μέ­νει ένα αίτημα των επι­χει­ρη­μα­τιών. Γιατί δεν εισα­κού­ε­ται για να δώσει λύσεις;

Δια­βά­σαμε αυτές τις μέρες όλοι στο πλαίσιο της επι­χεί­ρη­σης «Τρίαινα» ότι έγινε απευ­θείας κατά­σχεση χρη­μά­των από το ταμείο λει­τουρ­γού­σας επι­χεί­ρη­σης επειδή είχε μη ρυθ­μι­σμέ­νες και ληξι­πρό­θε­σμες όφειλές στη Δ.Ο.Υ. Υπάρχει το σκέλος της κατα­κρι­τέας, από όλους, φορο­δια­φυ­γής. Η μη έκδοση από­δει­ξης δεν σηκώνει καμία δικαιο­λο­γία. Είναι ξεκά­θαρη και εγκλη­μα­τική φορο­δια­φυγή ανε­ξάρ­τητα από το ύψος των κρα­τι­κών επι­βα­ρύν­σεων που μπορεί να επι­κα­λε­στεί κάποιος επι­χει­ρη­μα­τίας. Βλέ­πουμε όμως ότι οι ελεγ­κτι­κές αρχές έχουν δικαί­ωμα να εφαρ­μό­ζουν πρα­κτι­κές που θυμί­ζουν συμπε­ρι­φο­ρές απρο­κά­λυ­πτων τοκο­γλύ­φων. Είναι σύνηθες μάλιστα αρκετοί επι­χει­ρη­μα­τίες να προ­τι­μούν να μην εκδώ­σουν καθόλου από­δειξη σε σχέση με την εναλ­λα­κτική του να πλη­ρω­θούν με «πλα­στικό χρήμα» το οποίο όμως δεν θα φτάσει ποτέ στα χέρια τους. Ακόμα κι αν δεχθούμε τον ισχυ­ρι­σμό της κυβέρ­νη­σης ότι οι «θεσμοί» έχουν θέσει βέτο στο θέμα του ακα­τά­σχε­του λογα­ρια­σμού, θα πρέπει οπωσ­δή­ποτε να τεθεί ένα ελά­χι­στο ποσοστό κατα­θέ­σεων που θα παρα­μέ­νει δια­θέ­σιμο στον επι­χει­ρη­μα­τία για να χρη­μα­το­δο­τεί τις λει­τουρ­γι­κές του ανάγκες. Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση θα παρα­τη­ρούμε συνεχώς παρό­μοιες εικόνες. Δυστυ­χώς, όσο οι κυβερ­νώ­ντες αντι­με­τω­πί­ζουν τους επι­χει­ρη­μα­τίες ως «κοινούς» εγκλη­μα­τίες, μια τέτοια εύλογη απαί­τηση δύσκολα θα εισα­κου­σθεί.