«Είδος υπό εξαφάνιση» οι μισθωτοί με αποδοχές πάνω από 2.000€

Οι μεικτές απο­δο­χές των 2.000 ευρώ τον μήνα αντι­στοι­χούν σε περίπου 1.400 ευρώ καθαρά αν αφαι­ρε­θούν φόροι, εισφορά αλλη­λεγ­γύης και ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές εργα­ζο­μέ­νου. Πόσοι είναι σε θέση να εισπράτ­τουν ακόμη και σήμερα έναν τέτοιο μισθό; Στον ιδιω­τικό τομέα, έχουν μειωθεί πλέον σε λιγό­τε­ρους από 200.000, δηλαδή ούτε καν ο ένας στους 10 εργα­ζό­με­νους στον ιδιω­τικό τομέα και στις ΔΕΚΟ. Πόσοι ήταν οι εργα­ζό­με­νοι με μεικτές απο­δο­χές άνω των 2.000 ευρώ πριν ξεσπά­σει η κρίση; Πάνω από 300.000 ενώ ο αριθμός τους χρόνο με τον χρόνο μειώ­νε­ται παρά το γεγονός ότι τα δύο τελευ­ταία χρόνια έχει αρχίσει η αντί­στροφη πορεία για την ανεργία η οποία έχει ξανα­μπεί σε τροχιά μείωσης.

Η επε­ξερ­γα­σία των στοι­χείων που δημο­σιεύει κάθε χρόνο ο ΕΦΚΑ -δόθηκαν στη δημο­σιό­τητα πριν από περίπου 2 εβδο­μά­δες, προ­κει­μέ­νου να απο­τυ­πώ­σει την κατά­σταση των απο­δο­χών στον ιδιω­τικό τομέα είναι απο­κα­λυ­πτική:

1. Το 2017, οι εργα­ζό­με­νοι με μεικτές απο­δο­χές άνω των 2.000 ευρώ ήταν 195.988 σε σύνολο 1.980.460.

3. Το 2014 η στα­τι­στική μέτρησε 199706 σε σύνολο όμως 1681520 εργα­ζο­μέ­νων ενώ

4. Το 2009, στην αρχή της οικο­νο­μι­κής κρίσης, η χρονιά έκλεισε με 291.606 εργα­ζό­με­νους να σπάζουν το όριο των 2000 ευρώ σε πλη­θυ­σμό 1.748.935 εργα­ζο­μέ­νων.

Είναι προ­φα­νές ότι αν γίνει η σχετική διαί­ρεση, το μερίδιο των εργα­ζο­μέ­νων με απο­δο­χές άνω των 2.000 ευρώ επί του συνόλου, γίνεται ολοένα και μικρό­τερο. Έτσι, το 2017, περιο­ρί­στηκε στο 9,89% από 11,87% το 2014 και 16,67% το 2009. Το να υπάρ­χουν καλά πλη­ρω­μέ­νες δου­λειές και να μην μειώ­νε­ται η ανεργία μόνο με δου­λειές των 600 ευρώ είναι ζωτικής σημα­σίας και για τον ΕΦΚΑ και για την ελλη­νική οικο­νο­μία συνο­λικά κάτι που φαί­νε­ται και από τα ακό­λουθα στοι­χεία:  Ένας εργα­ζό­με­νος των 2.000 ευρώ τον μήνα, πλη­ρώ­νει 279 ευρώ στην εφορία κάθε μήνα. Δηλαδή, μπορεί να προ­σλη­φθεί ένας εργα­ζό­με­νος των 2.000 ευρώ και το δημόσιο να εισπρά­ξει 3906 ευρώ από φόρους. Αντί­θετα, μπορεί να προ­σλη­φθούν με το ίδιο περίπου κόστος για τον εργο­δότη τρεις εργα­ζό­με­νοι των 650 ευρώ, και το δημόσιο να μην βάλει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του.

Δυστυ­χώς, η μέχρι τώρα δια­δι­κα­σία απο­κλι­μά­κω­σης της ανερ­γίας γίνεται με δημιουρ­γία χαμηλά αμει­βό­με­νων θέσεων εργα­σίας. Από το 2015 μέχρι το 2017, ο ΕΦΚΑ κατέ­γραψε περίπου 213.889 νέες θέσεις εργα­σίας. Ωστόσο, από αυτές, οι 180.900 αφο­ρού­σαν σε θέσεις με απο­δο­χές έως και 1100 ευρώ μεικτά. Δηλαδή, αυτοί οι 180.900 άνθρω­ποι που βρήκαν δουλειά, πλη­ρώ­νουν από τίποτα έως και 69 ευρώ τον μήνα στην εφορία. Να γιατί οι θεσμοί και οι ξένοι οίκοι (με τελευ­ταίο την S&P) θέτουν ως βασική προ­τε­ραιό­τητα τη διεύ­ρυνση της φορο­λο­γι­κής βάσης.

Πηγή hetoc.gr